Gate of God - ตอนที่ 1062 เข้ามาและทำมันด้วยตัวเอง
ตอนที่ 1062 เข้ามาและทำมันด้วยตัวเอง
มังกรทองดูตื่นเต้นมากเมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย
ฟางเจิ้งจือสับสนเล็กน้อยผลไม้เทพเจ้ายังมีความสามารถอื่นๆนอกจากการเปิดประตูเทพเจ้าอีกงั้นหรือ?
อย่างไรก็ตามเขากลืนผลไม้นั้นเข้าไปนานแล้วนอกจากรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย เขาไม่ได้มีความรู้สึกอื่นอีก
แต่ถ้าพูดถึงความพิเศษ..
ผลไม้นั้นยังคงลอยอยู่ในมิติพิเศษของฟางเจิ้งจือแม้เขาจะหลอมสมุนไพรอื่นๆไปแล้วก็ตาม
”มีกุญแจอยู่ในร่างของข้ามันมีอะไรผิดปกติงั้นหรือ?” ฟางเจิ้งจือถามออกไปด้วยความสงสัย
”แน่นอนมีเพียงลูกหลานของจักรพรรดิหยานเท่านั้นที่สามารถครอบครองผลไม้จากต้นไม้เทพเจ้าได้ แต่ทำไมเจ้าถึงกลืนกินมันได้โดยไม่ตาย”
”นั่นเป็นเพราะเมื่อนานมาแล้วข้าคือซวนหยวน…”
”หยุดพูดไร้สาระเสียทีข้าไม่เชื่อเจ้า!” มังกรทองขัดก่อนที่ฟางเจิ้งจือจะพูดจบ หลังจากนั้นมันก็เงยหน้าขึ้น “ไม่เป็นไร ข้าไม่สนใจว่าทำไมเจ้าถึงกินผลไม้นั้นเข้าไปได้ อย่างไรก็ตามมันไม่ใช่เรื่องยากที่จะดึงผลไม้นั่นออกมาจากตัวของเจ้า”
”งั้นเจ้าก็มีวิธีเอามันออกจากร่างของข้า?”
”ใช่ข้าสามารถดูดมันออกจากเจ้าได้!”มังกรทองพูดด้วยความมั่นใจ
”ดูด?!”ฟางเจิ้งจือมองมังกรทองด้วยสีหน้าแปลกๆ “เจ้าคิดจะดูดส่วนไหนของข้า?”
”…”
”…”
มังกรทองตกตะลึงและไม่เข้าใจในสิ่งที่ฟางเจิ้งจือพูดอย่างไรก็ตามผ่านไปไม่นานเขาก็เข้าใจพร้อมกับสีหน้าที่กลายเป็นอัปลักษณ์ทันที
เขาเป็นมังกรห้ากรงเล็บตัวแรกในยุคโบราณ…
เขาจะทนให้เด็กเหลือขอดูถูกเช่นนี้ได้ยังไง?
นอกจากนี้หยุนชิงวูยังแสดงความเขินอายออกมาทันทีเมื่อได้ยินฟางเจิ้งจือพูดพร้อมกับหันไปดุเขา”ไร้ยางอาย เจ้ามันไร้ยางอายที่สุด!”
”แค่กแค่ก…หืม ซวนหยวนห้า เจ้ามั่นใจใช่ไหมว่าข้าจะไม่บาดเจ็บถ้าเจ้าดูดผลไม้นั้นออกไป?” ฟางเจิ้งจือรู้สึกเช่นกันว่าเขาอาจจะพูดสองแง่สองง่ามเกินไป
”เจ้าเคยได้ยินคำพูดที่ว่า’มังกรดูดกลืนทะเลทั้งสี่’ไหม?”
”ไม่ข้าไม่เคยได้ยิน”
”แค่ทำตัวให้สบายอย่าต่อต้าน อย่าโคจรพลังในร่าง แค่เปิดมิติพิเศษให้ข้า…”
”ทำไมมันถึงฟังดูแปลกๆ?”
”พอได้แล้วเจ้าเด็กเหลือขอ!”
”หืม…มันเป็นไปได้ไหมที่ท่านจะส่งพลังให้หยุนชิงวูจากนั้นก็ให้นางเป็นคนดูดแทน” ฟางเจิ้งจือสงสัยเพราะเขาคิดว่าการที่จะถูกมังกรตัวผู้ดูดมันแปลกเกินไป
”ส่งต่อพลังของข้าให้หยุนชิงวู?”มังกรทองเงียบไปชั่วครู่เพื่อใช้ความคิด จากนั้นดวงตาของมันก็สว่างขึ้น “ได้!”
”จริงงั้นรึ?”
”ใช่แค่เพียงส่งพลังของข้าเข้าไปในหัวของนาง”
”หืมมันก็ฟังดูรับได้ หยุนชิงวูเจ้ามีข้อคัดค้านอะไรไหม?”
หยุนชิงวูยังคงเงียบ
ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่านางมีความสุขหรือโกรธแต่ในดวงตาของนางที่กำลังมองฟาเงจิ้งจือมันมีร่องรอยแห่งความดีใจเล็กน้อย
”นางไม่คัดค้านงั้นเริ่มกันได้เลย” ฟางเจิ้งจือตอบแทนทันทีเมื่อเห็นหยุนชิงวูเงียบไป
”ได้งั้นพวกเจ้าทั้งคู่ก็เอาปากสัมผัสกัน” มังกรทองพยักหน้า
”หือ?!”การแสดงออกของหยุนชิงวูเปลี่ยนไปในทันที “ผู้อาวุโส ทำไม…ข้าต้องจูบกับเขาด้วยในเมื่อข้ากำลังยืมพลังของท่าน?”
”อืมถ้าข้าเป็นคนทำด้วยตัวเองคงข้ามขั้นตอนนี้ไปได้ อย่างไรก็ตามถ้าใช้ร่างกายของเจ้า เจ้าต้องใช้ปากเพื่อดูดผลไม้เทพเจ้าออกมา แล้วก็จำไว้ให้ดีหลังจากที่ดูดผลไม้เทพเจ้าออกมาแล้วอย่ากลืนมันเข้าไปไม่อย่างนั้นเจ้าจะตาย”
”…”หยุนชิงวูยังคงเงียบ
ด้านฟางเจิ้งจือดูผิดหวังเล็กน้อยเขาคิดว่ามันต้องทำอะไรมากกว่าการจูบเสียอีก “แค่เอาปากสัมผัสกันงั้นหรือ? ไม่มีการแตะส่วนอื่นของร่างกาย?” ”…”
”…”
ทั้งหยุนชิงวูและมังกรทองต่างนิ่งงัน
…
ฟางเจิ้งจือนอนลงบนพื้นแล้วโบกมือให้หยุนชิงวูเพื่อเป็นสัญญานให้นางเริ่ม
”เด็กน้อยเจ้าสมควรเริ่มได้แล้ว”มังกรทองเร่งหยุนชิงวู
”เจ้ามันไร้ยางอาย!”หยุนชิงวูด่าฟางเจิ้งจือทันทีที่เห็นเขานอนลงบนพื้น
แต่นางก็ค่อยๆลดตัวลง
อย่างไรก็ตามก่อนที่ริมฝีปากของนางจะสัมผัสกับฟางเจิ้งจือนางกลับแสดงความลังเลเล็กน้อยใบหน้าของนางขึ้นสี
แต่มันก็ไม่นานนักเพราะมังกรทองที่อยู่ด้านหลังเอากงเล็บของมันกดหัวของหยุนชิงวูลงไป
ขณะที่นางกำลังพยายามจะต่อต้านนางรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ มีพลังบางอย่างควบคุมจิตวิญญานของนาง
”อื้อ…”หยุนชิงวูพึมพัม
ด้านฟางเจิ้งจือเขาสัมผัสได้ถึงพลังอันรุนแรงจากปากของหยุนชิงวูมันเข้าไปในมิติพิเศษของเขาอย่างรวดเร็ว
เขาต้องการจะต่อต้านแต่เสียงของมังกรทองดังขึ้นอีกครั้ง
”ผ่อนคลาย…”
”ผ่อนคลายร่างกายของเจ้า”
”เปิดมิติพิเศษ”
ฟางเจิ้งจือได้สติและทำตามคำแนะนำปล่อยให้พลังนั้นเข้าไปในมิติพิเศษของเขา
ไม่นานฟางเจิ้งจือก็รู้สึกว่ามีบางอย่างถูกดูดออกไปจากมิติพิเศษและไหลไปที่ปากของเขา
มันร้อนมาก
เขารู้สึกเหมือนกับตอนที่กินผลไม้เทพเจ้าเข้าไป
”ไหนไอ้มังกรบัดซบนั่นบอกว่าจะไม่เจ็บไง?!”ฟางเจิ้งจือรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติแต่มันก็สายเกินไป
เพราะใบหน้าของหยุนชิงวูกลายเป็นสีแดงก่ำ
ปั้ง!ทันใดนั้นมังกรทองตบไปที่หลังของหยุนชิงวูทำให้ร่างของนางสั่นสะท้าน
ผลไม้ที่เปล่งแสงสีทองตกลงมาบนพื้น
”เด็กหญิงตัวน้อยเจ้ารีบกลั้นลมหายใจนี่ถือเป็นโอกาสที่ดีของเจ้า!” มังกรทองดูกังวลอย่างมาก
”ขอบคุณมากท่านผู้อาวุโส”หยุนชิงวูพยักหน้าพร้อมกับหลับตานางรู้สึกว่าลูกไฟสีทองกำลังไหลผ่านร่างของนาง
”เหอะ!โอกาสที่เกิดขึ้นจากผลไม้ในตัวข้า!” ฟางเจิ้งจือลืมตาขึ้นมาด้วยความหงุดหงิดขณะมองหยุนชิงวู
”เจ้าเด็กเหลือขออย่าว่าข้า เป็นเจ้าเองที่ต้องการให้นางดูดผลไม้ออกมาจากตัวเจ้า มันเป็นราคาที่เจ้าต้องจ่ายที่เอาเปรียบนาง” มังกรทองรู้ว่าฟางเจิ้งจือกำลังคิดอะไรอยู่
”ช่างมันแหล่งพลังของข้านั้นกว้างใหญ่ราวกับมหาสมุทร!” ฟางเจิ้งจือกล่าวพร้อมหยิบผลไม้เทพเจ้าขึ้นมา
มันร้อนมาก
ราวกับสามารถเผาผลาญทั้งร่างกายของเขาได้
ฟางเจิ้งจือสัมผัสได้ว่าผลไม้นั้นเต็มไปด้วยพลังอันแข็งแกร่งมันอยู่ในร่างกายของเขามานานแต่กลับไม่ถูกร่างกายของเขาดูดกลืน
มันแปลกมาก
ในเมื่อเขากลืนมันไปแล้วทำไมมันถึงไม่ถูกดูดซึมพลัง?
”เลิกมองมันได้แล้วผลไม้เทพเจ้าจะไม่ถูกดูดซึม มีแต่ลูกหลานของจักรพรรดิหยานเท่านั้นที่มีสิทธิ์จะใช้มัน!” มังกรทองกล่าว ”ใช้มัน?”ฟางเจิ้งจือผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่สามารถใช้พลังจากมันได้
”เจ้าเด็กเหลือขอตอนนี้ผลไม้เทพเจ้าถูกดูดออกมาจากตัวเจ้าแล้ว เจ้าสามารถคลายพันธนาการให้ข้าได้ ข้าจะทำให้ความปรารถนาของเจ้าเป็นจริงสามข้อ!” มังกรทองกล่าว
”สาบาน”ฟางเจิ้งจือตอบ
”อะไร?”มังกรทองไม่เข้าใจฟางเจิ้งจือ
”ใช้ชื่อของซวนหยวนห้าสาบานว่าจะไม่ผิดคำพูดไม่อย่างนั้นเจ้าจะถูกขับไล่ออกจากตระกูลซวนหยวนและตกสู่ห่วงนรกตลอดกาล!” ฟางเจิ้งจือกล่าวเสริม
”เจ้า..เจ้ามันโหดร้ายมาก!”
”โชคร้ายเป็นท่านที่ทำกับข้าก่อน?ท่านบอกว่ามันจะไม่เจ็บ แต่ข้าแทบจะกระอักเลือดออกมา!” ฟางเจิ้งจือกล่าวด้วยความไม่พอใจ
ตอนที่ผลไม้เทพเจ้าถูกดูดออกจากร่างกายอวัยวะภายในของฟางเจิ้งจือราวกับถูกไฟลวก
มันอาจจะไม่อันตรายถึงตายแต่เขาก็ต้องใช้เวลาในการฟื้นตัว
”ข้า…ก่อนหน้านี้ข้าเพียงใจร้อนเกินไปหน่อยเท่านั้น”มังกรทองรู้สึกผิดเล็กน้อย
แต่เขาก็โกหกฟางเจิ้งจือจริงๆ
”ข้าซวนหยวนห้าขอสาบานว่า…เจ้าเด็กเหลือขอเจ้าชื่อว่าอะไร?”
”ฟางเจิ้งจือ!”
”เอาล่ะตราบใดที่ฟางเจิ้งจือปลดปล่อยข้าออกจากพันธนาการได้ซวนหยวนห้าจะทำให้ความปรารถนาสามอย่างของฟางเจิ้งจือเป็นจริง ถ้าข้าไม่ทำตามคำพูดข้าจะถูกขับไล่ออกจากตระกูลซวนหยวนและต้องตกลงสู่นรกไปตลอดกาล…”
ครืน!
ทันทีที่พูดจบลงแสงสีทองพุ่งออกมาจากผืนดินและกลายเป็นรูปภาพขนาดใหญ่
ในเวลาเดียวกันฟางเจิ้งจือวางผลไม้เทพเจ้าลงบนกึ่งกลางของภาพนั้นอย่างรวดเร็วและเริ่มท่องตัวอักษรบนแท่นบูชาอย่างรวดเร็ว
”กาก้าพูมิล่าลาซี่…”
”…”
ครืน!
ขณะที่ฟางเจิ้งจือท่องพวกมันในใจสายฟ้าสีทองผ่าลงมาที่รูปภาพนั้นและผ่าลงบนร่างของมังกรทอง
น้ำลายของมังกรกระเด็นลงบนรูปภาพก่อนที่มันจะเปลี่ยนเป็นสายน้ำที่ไหลผ่านรูปภาพ
มันเป็นฉากที่น่าตกใจ
มังกรทองรู้สึกว่าพลังที่พันธนาการร่างของเขาเอาไว้ค่อยๆคลายออกเขาดูมีความสุขมาก
ฟางเจิ้งจือยังคงไม่หยุดท่อง
หยุนชิงวูกำลังหลับตาลงเพื่อดูดซับพลังจากเปลวไฟของผลไม้เทพเจ้า ทุกอย่างดูจะเป็นไปได้ด้วยดี
อย่างไรก็ตามไม่มีใครรู้ว่าร่างหนึ่งค่อยๆปรากฎขึ้นด้านหลังของฟางเจิ้งจือ
……………………………………..