Gate of God - ตอนที่ 956 โจมตีเมืองเงาเลือด
ค่ำคืนที่ดวงจันทร์ไร้แสงสายและสายลมอันเยือกเย็น
ฟางเจิ้งจือไม่ค่อยคุ้นเคยกับเมืองเงาเลือดเท่าไรนักเขาเคยมาที่นี่เพื่อจับหัวหน้าดินแดนปีศาจเพียงครั้งเดียวเท่านั้น
อย่างไรก็ตามตอนนี้เมืองเงาเลือดได้รับการปกป้องเป็นอย่างดีตัวตนชั้นสูงของเผ่าปีศาจต่างรวมตัวกันอยู่ที่นี่
เมื่อต้องเผชิญหน้าสถานการณ์แบบนี้…
ฟางเจิ้งจือเลือกที่จะเดินเข้าไปทางประตูหน้า!
เสียงของธนูทำลายความสงบในยามค่ำคืนมันเป็นลูกธนูที่ใช้เพื่อส่งจดหมายจากนอกเมืองไปยังบนกำแพงเมือง
”ศัตรูบุก!”
”ศัตรูอยู่ด้านนอก!”
”…” เมื่อทหารยามบนกำแพงเมืองสังเกตุเห็นลูกธนูนั้นพวกเขารีบตะโกนออกมาในทันที คบเพลิงจำนวนมากถูกจุดขึ้น ทหารปีศาจจำนวนมากหยิบธนูขึ้นมา
อย่างไรก็ตามไม่มีใครอยู่ด้านหน้าเมืองเงาเลือด
”แม่ทัพมีจดหมายอยู่ที่ธนู!”
”จดหมาย?เอามาให้ข้า!”แม่ทัพที่ทำหน้าที่ป้องกันเมืองไม่คิดจะเสียเวลา เขารับจดหมายจากทหารมาทันที
มันเป็นซองสีน้ำตาลสกปรกๆและไม่ได้มีขนาดใหญ่มากนักอย่างไรก็ตามมันเขียนปะหน้าซองไว้ว่า’ถึงหยุนชิงวู’
”สำหรับนายน้อยงั้นรึ?ข้าจะรายงานไปที่พระราชวังเดี๋ยวนี้ พวกเจ้าป้องกันเมืองไว้ให้ดี!” แม่ทัพปีศาจออกคำสั่งในทันทีหลังจากเห็นข้อความที่เขียนอยู่บนซองจดหมาย
”รับทราบ!”ทหารปีศาจรับคำสั่งทันที
… เมืองเงาเลือดมีกำแพงแปดชั้นราวกับป้อมปราการขนาดใหญ่
แม่ทัพปีศาจเดินเข้าไปยังกำแพงชั้นที่สองทันที
อย่างไรก็ตามเขากลับถูกหยุดด้วยทหารจำนวนหนึ่ง
”หยุดอยู่ตรงนั้นทำไมเจ้าถึงเข้ามาในเมือง?”
”ข้าคือหมินยู่แม่ทัพทหารรักษาการประจำประตูเมืองพวกเราได้รับจดหมายจากศัตรู มันเจาะจงถึงนายน้อย ข้าคิดว่ามันน่าจะเป็นเรื่องเร่งด่วนจึงต้องการจะส่งมันไปที่วังด้วยตัวเอง!”แม่ทัพปีศาจรายงานทันที
”เหรียญตราประจำตัวและจดหมาย?”
”นี่คือเหรียญประจำตัวส่วนนี่จดหมาย”
”อืมเข้าไปได้!”
แม่ทัพปีศาจพยักหน้าและเดินผ่านกำแพงที่สองไปอย่างรวดเร็ว
จากนั้น… ”หยุดอยู่ตรงนั้น!”ทหารที่ทำหน้าที่รักษาการกำแพงชั้นที่สามหยุดแม่ทัพปีศาจไว้ในทันที และแน่นอนเหตุการณ์แบบเดิมเกิดขึ้นอีกครั้ง…
”ข้าคือหมินยู่แม่ทัพทหารรักษาการประจำประตูเมืองพวกเราได้รับจดหมายจากศัตรูเจาะจงถึงนายน้อยโดยเฉพาะ ข้าคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเร่งด่วน ข้าจึงต้องการจะส่งมันไปที่วังด้วยตัวเอง!”แม่ทัพปีศาจกล่าวขึ้นอีกครั้ง
”เหรียญตราและจดหมาย?”
”นี่จดหมายและนี่เหรียญตรา!”
”เข้าไปได้”
”…”
หลังจากผ่านกำแพงเมืองเข้าไปหลายชั้นในที่สุดเขาก็มาถึงหอปีศาจซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวังหลวง
”หยุดอยู่ตรงนั้น!มีเหตุผลอะไรที่จะต้องมาที่หอปีศาจในเวลาดึกดื่นเช่นนี้?” ทหารที่สวมชุดเกราะสีดำหยุดแม่ทัพปีศาจเอาไว้อีกครั้ง
”ข้าหมินยู่แม่ทัพรักษาการประตูเมือง ข้าได้รับจดหมายจากศัตรูเจาะจงถึงนายน้อย ข้าคิดว่ามันเป็นเรื่องสำคัญ…”แม่ทัพปีศาจตอบออกไปเหมือนเดิม
”ถึงนายน้อย?เรื่องบัดซบอะไรกัน เจ้าไม่รู้งั้นรึว่าท่านหยุนชิงวูเดินทางไปที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แล้วตั้งแต่เมื่อสองวันก่อน?”ทหารมองจดหมายในมือพร้อมกับความสับสนเล็กน้อย
”ไปดินแดนศักดิ์สิทธิ์?”แม่ทัพปีศาจตกใจมาก
อย่างไรก็ตามทันใดนั้น…
มีทหารหลายคนวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
”รายงานด่วน!”
”รายงายด่วน!”
”มีเรื่องอะไรกัน?”ทหารที่ทำหน้าที่ปกป้องหอปีศาจถามขึ้นมาทันที ”มีข่าวร้าย!เมิ่ง…เมิ่งเทียน…ตอนนี้อยู่ที่นอกเมืองเงาเลือดแล้ว! เขากำลังจะโจมตีเมือง…”ทหารจำนวนหนึ่งรีบรายงานอย่างร้อนรน
”อะไรนะ?!เทพสงครามเมิ่งเทียน! พวกเจ้า…มั่นใจว่าเป็นเขางั้นรึ?”ทหารที่ทำหน้าที่ปกป้องหอคอยปีศาจเต็มไปด้วยความตกตะลึง
”เป็นเมิ่งเทียนแน่นอนยิ่งไปกว่านั้นท่านหลินจีเองก็อยู่ที่นั่นด้วย พวกเราเห็นกับตาตัวเอง!”
”เดี๋ยวข้าจะรีบไปรายงายท่านเจ้าปีศาจทันทีส่วนท่านนำจดหมายมาให้ข้า!” ก่อนที่พวกเขาจะไปเขาไม่ลืมขอจดหมายที่แม่ทัพปีศาจนำมาด้วย
…
”ท่านเจ้าปีศาจข้ามีเรื่องจะรายงาน!”
”เกิดอะไรขึ้น?”จักรพรรดิหยุนที่นั่งอยู่บนบัลลังก์เงยหน้าขึ้นแต่เขาไม่ได้วางปากกาที่ถือไว้ในมือลง
”เทพสงครามเมิ่งเทียนอยู่ที่นี่!”
แกร้ง!ปากกาที่อยู่ในมือของจักรพรรดิหยุนหล่นลงบนพื้นทันที จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นจากบรรลังก์ทันที
”ส่งสัญญานให้หัวหน้าดินแดนปีศาจทั้งสิบพาตัวทหารที่เป็นคนรายงานข่าวมาด้วย!” จักรพรรดิหยุนออกคำสั่งทันทีที่เขาลุกขึ้นยืน
”รับทราบ!”ทหารรับคำสั่งและเดินออกไปด้านนอกทันที
ผ่านไปชั่วครู่เสียงกลองก็ดังขึ้นมันดังไปทั่วเมืองเงาเลือด
”สถานการณ์ฉุกเฉิน!”
”เร็วเข้ารีบมาที่หอปีศาจ!”
”…”
ไม่นานปีศาจจำนวนมากได้มารวมตัวกันอยู่ที่หอคอยปีศาจรวมถึงหัวหน้าดินแดนปีศาจและปีศาจอาวุโส ”ท่านเจ้าปีศาจทำไมถึงเรียกพวกเรามารวมตัวกันกลางดึกเช่นนี้?”
”เมิ่งเทียนเมิ่งเทียนอยู่ที่นี่!”ขณะที่จักรพรรดิหยุนพูด เขาเดินไปมาอยู่หน้าบัลลังก์ด้วยความกังวล
”อะไรนะ?!”
”เมิ่งเทียนเทพสงครามเมิ่งเทียน?!”
”เขามาที่เมืองเงาเลือดงั้นรึ?!”
”ใช่แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ด้านนอกเมืองเงาเลือด ข้าเห็นกับตาตัวเอง!”ทหารที่เฝ้าอยู่กำแพงเมืองด้านนอกรายงานทันที
”ศัตรูมีจำนวนกี่คน?”ปีศาจอาวุโสขมวดคิ้ว
”มีสี่คนนอกจากท่านหลินจีแล้วยังมีหัวหน้าถิ่นฐานของแดนใต้สองคน อีกคนเป็นราชินีฉานยู่!”
”พวกมันกล้าบุกเมืองเงาเลือดด้วยคนเพียงแค่สี่คน?!”ดวงตาของปีศาจอาวุโสสว่างวาบเขากำมือแน่น ”เจ้าปีศาจพวกเราต้องจัดการพวกมัน!”
”ยังไง?ศัตรูของพวกเราเป็นถึงเทพสงครามเมิ่งเทียนข้าไม่รู้ว่าพวกเรารวมพลังกันจะเอาชนะเขาได้ไหม ยิ่งไปกว่านั้นเขามีท่านเทพอสูรหลินจีเป็นตัวประกัน”
”บัดซบถ้านายน้อยยังอยู่คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แค่เมิ่งเทียนพวกเราไม่จำเป็นต้องหวาดกลัว?”
”ไม่มีประโยชน์ที่จะกล่าวถึงเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ในเมื่อเมิ่งเทียนอยู่ที่นี่แล้วพวกเราก็ไม่มีทางเลือก พวกเราต้องปกป้องเมืองเงาเลือดเอาไว้!”
ปีศาจอาวุโสและหัวหน้าดินแดนปีศาจต่างถกเถียงกันบนใบหน้าของพวกเขาต่างมีอารมณ์ที่ซับซ้อน บางคนดูหวาดกลัว บางคนดูตกใจและบางคนดูโกรธเกรี้ยว
”ท่านเจ้าปีศาจโปรดออกคำสั่งข้าจะพิสูจน์ว่าชายที่ชื่อเมิ่งเทียนจะแข็งแกร่งสักแค่ไหนกันเชียว!” เสียงหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางความสับสน จากนั้นร่างหนึ่งก็เดินออกมาใบหน้าของเขาทั้งเย็นชาและดุร้าย
หนึ่งในหัวหน้าดินแดนปีศาจหยิงเต๋า
”หัวหน้าดินแดนหยิง?ท่านมั่นใจที่จะสู้กับเมิ่งเทียนด้วยตัวคนเดียวงั้นหรือ?”หัวหน้าดินแดนปีศาจอีกคนถามขึ้นมา
”ท่านหยิงมันเป็นเรื่องดีที่ท่านอาสาสู้กับเขา อย่างไรก็ตามศัตรูของพวกเราคือเมิ่งเทียน มันจะปลอดภัยกว่าถ้าพวกเราร่วมมือกัน!”
”ท่านพูดถูกไม่ว่าเมิ่งเทียนจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่เขาด้วยตัวคนเดียว ข้าไม่เชื่อว่าจะสามารถฆ่าปีศาจทั้งเมืองเงาเลือดได้หมด!”
”ท่านเจ้าปีศาจพูดถูก”
”ท่านเจ้าปีศาจโปรดออกคำสั่งด้วย!”
”อืมในเมื่อสถานการณ์มาถึงขนาดนี้แล้ว พวกเราเผ่าปีศาจไม่มีทางกลัวเมิ่งเทียน!”จักรพรรดิหยุนพยักหน้า “อย่างไรก็ตามมันไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดนักที่จะสู้กับเขาตรงๆ พวกเราควรผลัดกันสู้จนทำให้เขาเหนื่อยแล้วค่อยหาโอกาสจัดการเขา อีกเรื่องส่งจดหมายด่วนไปหาหยุนชิงวูให้นางนำเทพอสูรหรือเทพปีศาจก็ได้มาช่วยพวกเรา!”
”รับทราบ!”ทหารที่รับผิดชอบเรื่องการส่งจดหมายตอบรับคำสั่งของจักพรรดิหยุนอย่างรวดเร็ว
”รีบไปข้าเองก็อยากจะรู้ว่าเมิ่งเทียนจะแข็งแกร่งสักแค่ไหนกัน!”จักรพรรดิหยุนลงจากบรรลังก์และออกคำสั่ง
”ท่านเจ้าปีศาจโปรดรอสักครู่!”เสียงของหยิงเต๋าดังขึ้นอีกครั้ง
”หัวหน้าดินแดนหยิงมีอะไรงั้นรึ?”จักรพรรดิหยุนขมวดคิ้วมองหยิงเต๋าที่ขวางทางของเขาเอาไว้
”ข้าแค่เป็นห่วงความปลอดภัยของท่านท่านควรจะรออยู่ในหอปีศาจมากกว่า”
”เจ้าหมายความว่ายังไง?เจ้าบอกให้ข้ารออยู่ที่นี่เฉยๆงั้นรึ?” ”เพื่อความปลอดภัยของตัวท่านเอง…”
”ปลอดภัยบ้าอะไรกันข้ารู้ความแข็งแกร่งของตัวเองดี ข้าไม่จำเป็นต้องให้หัวหน้าดินแดนปีศาจเช่นเจ้ามากังวลเกี่ยวกับเรื่องของข้า! หลีกไป ข้าจะออกไปดูการต่อสู้ด้วยตัวเองเพื่อพิสูจน์ความแข็งแกร่งของเมิ่งเทียน!”
”โปรดอภัยให้ข้าด้วยข้าไม่คิดจะหลีกไปไหนทั้งนั้น!”หยิงเต๋าส่ายหน้าอีกครั้ง เขาละเลยคำสั่งของจักรพรรดิหยุน
”หยิงเต๋าเจ้ากล้าขัดคำสั่งข้างั้นรึ?”จักรพรรดิหยุนขมวดคิ้ว เปลวไฟอันรุนแรงปรากฎขึ้นบนฝ่ามือของเขา
”ท่านเจ้าปีศาจหยิงเต๋าเพียงแค่ต้องการให้ท่านปลอดภัย!”
”ใช่แล้วแม้นิสัยของเขาจะแข็งกระด้างไปบ้านอย่างไรก็ตามเขาก็เป็นถึงหัวหน้าดินแดนปีศาจ ท่านเจ้าปีศาจโปรดไตร่ตรองให้ดี!”
”ท่านเจ้าปีศาจโปรดใจเย็นตอนนี้พวกเรากำลังจะต้องไปเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่ง!”
เหล่าปีศาจอาวุโสต่างพยายามที่จะเตือนหยิงเต๋า
”หลีกไป!”อย่างไรก็ตามจักรพรรดิหยุนกล่าวออกมาอีกครั้ง
”นายน้อยได้บอกกับข้าไว้ว่าให้ข้าปกป้องท่านต่อให้จะเกิดอะไรขึ้นกับเมืองเงาเลือดก็ตามถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับท่านมันอาจจะทำให้แผนการของนายน้อยผิดพลาด?”
”หยิงเต๋าเจ้ากำลังบอกว่าข้าไม่มีความสามารถพอที่จะปกป้องตัวเองงั้นรึ?”จักรพรรดิหยุนโกรธเกรี้ยวทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่หยิงเต๋าพูด
ปีศาจนั้นเคารพในความแข็งแกร่ง
มันเป็นสิ่งที่พวกเขายึดถือมานับพันปีจักรพรรดิหยุนที่เป็นถึงเจ้าปีศาจจะไร้ความสามารถและไร้พลังขนาดนั้นได้ยังไง? แม้หยุนชิงวูจะเป็นผู้ที่ตัดสินใจในเรื่องต่างๆ
แต่เขาก็เป็นถึงเจ้าปีศาจ!จะให้เขานั่งดูอยู่เฉยๆได้ยังไง? โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่เขาเห็นโอกาส
มันเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาสั่งให้ยกทัพไปบุกเมืองเกล็ดทองก่อนที่หยุนชิงวูจะกลับมา
ผลลัพธ์นั้นออกมาชัดเจน…
เมืองเกล็ดทองที่ถูกยึดครองโดยปีศาจทำให้อาณาจักรเซี่ยมีปัญหาเพิ่มขึ้นและต้องระวังจักรวรรดินักรบศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ
แน่นอนว่ามีเรื่องไม่คาดคิดเล็กน้อยรองแม่ทัพได้ตายลงที่หมู่บ้านภูเขาทางเหนือ และหยุนชิงวูได้นำทหารหมื่นนายกลับมา
อย่างไรก็ตามจักรพรรดิหยุนไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองทำอะไรผิด
ในทางตรงกันข้ามถ้าเขามีโอกาสแบบนี้อีกเขาก็จะทำอีกครั้ง ”ท่านเจ้าปีศาจถ้าท่านต้องการจะดูการต่อสู้จริงๆ งั้นท่านก็ฆ่าข้าทิ้งไปก่อนเลย!”แน่นอนว่าหยิงเต๋ารู้ถึงความโกรธของจักรพรรดิหยุน อย่างไรก็ตามเขาไม่กลัวเพราะเขาได้รับคำสั่งจากหยุนชิงวูมาแล้วให้รักษาความปลอดภัยของเจ้าปีศาจและอย่าให้เขาออกไปจากหอปีศาจแม้แต่ก้าวเดียว!
……………………………………..
YOU MAY ALSO LIKE
