GOD-WING เซียนสไนเปอร์ โค้ชขั้นเทพ [นิยายแปล] - ตอนที่ 12 โค้ชคนใหม่ (3)
โค้ชคนใหม่เร่งเดินทางมารับตำแหน่งที่แคมป์ฝึกแบบไม่หยุดพัก พอมาถึงก็เรียกรวมพลเปิดประชุมทันที สไตล์แตกต่างจากโค้ชคนก่อนอย่างโค้ชจางที่อ่อนโยนเป็นมิตรโดยสิ้นเชิง
สมาพันธ์กล้ายกอำนาจสิทธิ์ขาดในการดูแลทีมชาติรุ่นใหม่ให้เขา ดูท่าว่าทีมชาติคงเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แน่
***
ในห้องประชุมชั้นสาม มีคนทยอยเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทุกคนต่างนั่งประจำตำแหน่งของตัวเอง
ตอนสามทุ่มครึ่ง รองประธานฉีกับพี่อวี๋พาคนคนหนึ่งเข้ามาในห้องประชุมตรงตามเวลา
ทันทีที่ทุกคนเห็นคนแปลกหน้าที่เดินตามมาเป็นคนสุดท้าย พลันรู้สึกว่าสายตาสว่างพร่างพรายไปหมด——
หล่อสุดๆ ไปเลย! นี่ต้องเป็นโค้ชทีมชาติที่ทรงเสน่ห์ที่สุดในประวัติศาสตร์เลยมั้ง
อีกทั้งเขายังดูหนุ่มมาก ตัวสูง ผิวขาวผ่อง เครื่องหน้าประณีตวิจิตร เพียงแต่สายตาเย็นชาเกินไป…แถมยังแฝงไอสังหารไว้ด้วย?
เหล่าเด็กใหม่แอบมองเขา ไม่มีใครกล้าปริปากพูด
ทว่าหลินเฮ่าเยี่ยนกลับตกใจจนอ้าปากกว้าง
เขาจ้องคนตรงหน้าเขม็งอย่างเหลือเชื่อ ขยี้ตาแรงๆ จนสุดท้ายก็โพล่งออกมาเบาๆ “เชี่ย”
คนที่นั่งอยู่ข้างๆ หลินเฮ่าเยี่ยน ทันทีที่เห็นโค้ชคนใหม่ก็ชะงักอึ้งไปเช่นกัน เขารีบนั่งตัวตรง แผ่นหลังแข็งทื่อยังกับรูปปั้น
อวี๋หมิงเซียงยิ้มน้อยๆ ขณะแนะนำ “ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักหน่อยนะ คนคนนี้คือโค้ชทีมชาติคนใหม่ เจียงเส้าอวี่ เขายังมีอีกชื่อหนึ่งว่า Wing พวกเธอน่าจะเคยได้ยินใช่ไหม อดีตกัปตันทีม ACE ผู้เล่น MVP ในฤดูกาลแข่งซีซันที่สาม God-Wing!”
ฉีเหิงปรบมือเป็นคนแรก “ทุกคนปรบมือต้อนรับโค้ชคนใหม่ของเราหน่อย!”
เหล่าเด็กใหม่ “…”
เชี่ย!
นี่เชิญคนระดับพระเจ้าในตำนานมาเลยเหรอ
God-Wing! สไนเปอร์อันดับหนึ่งของประเทศที่คนกล่าวขาน เคยยิงเฮดช็อตฆ่าฉีเหิงในการแข่งรอบไฟนอล ตำนานผู้สร้างทีมรากหญ้ามาคว้าแชมป์ลีกอาชีพระดับ A บุคคลผู้เป็นตำนานที่ไม่มีใครในวงการอีสปอร์ต King of Guns ไม่รู้จักและไม่เคยได้ยินชื่อ บางคนที่นั่งอยู่ถึงขั้นเป็นแฟนคลับผู้ภักดีของมหาเทพท่านนี้ด้วยซ้ำ
โม่หานเทียนตื่นเต้นจนดวงตาเป็นประกาย ใบหน้าแดงเรื่อ——ที่เขาเล่นสไนเปอร์ก็เพราะ God-Wing คนนี้ ห้าปีก่อนเขายังเป็นแค่เด็กน้อยคนหนึ่ง สไนเปอร์ที่ชอบที่สุดคือ Wing เขาติดตามการแข่งของทีม ACE มาตลอด ตอน ACE ยุบทีมเขาถึงขั้นร้องไห้โฮ
นึกไม่ถึงเลยว่า God-Wing จะหวนกลับเข้าวงการอีกครั้งด้วยการมาเป็นโค้ชให้ทีมชาติ!
ถ้าเขาวิ่งไปขอลายเซ็นตอนนี้จะดูออกอาการชัดเกินไปไหมนะ
รอประชุมเสร็จแล้ว ค่อยแอบไปขอลายเซ็นน่าจะดีกว่าสินะ
ขณะที่โม่หานเทียนกำลังตื่นเต้นจนเวียนหัว ก็พลันเห็นสายตาคมกริบดุจใบมีดของเจียงเส้าอวี่กวาดมองมา
ประกายตานั่นเฉียบคมจนทำให้เหล่าเด็กน้อยต้องนั่งตัวตรงทันใด ปรบมือกันด้วยจิตใจว้าวุ่นไปหมด
หลังเสียงปรบมือจบลง เจียงเส้าอวี่ก็ถามเสียงเรียบ “คนยังไม่ครบเหรอ”
ในห้องประชุมมีผู้เล่นนั่งอยู่สิบคน ขาดไปคนหนึ่งจริงๆ
อวี๋หมิงเซียงมองตำแหน่งที่นั่งแล้วถามอย่างสงสัย “เย่จื่อล่ะ”
เหล่าหลินไอแห้งๆ รีบคลี่คลายสถานการณ์ “น่าจะไม่เห็นข้อความในกลุ่มมั้งครับ”
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาคิดจะแอบส่งวีแชตบอก แต่เจียงเส้าอวี่พลันปรายตามองเขาแล้วสั่ง “โทร เปิดสปีกเกอร์ด้วย”
เหล่าหลินได้แต่รวบรวมความกล้ากดเปิดสปีกเกอร์โฟน
เสียงริงโทนเพลงล้างสมองพิลึกกึกกือดังขึ้น ‘ตกลงแล้วเธอรักฉันหรือเปล่า รักกันบ้างม้ายยย’ จากนั้นค่อยมีคนรับโทรศัพท์ เป็นเสียงเกียจคร้านทุ้มต่ำของชายหนุ่มคนหนึ่งที่คล้ายยังสะลึมสะลือไม่ตื่นดี “ฮัลโหล มีอะไรเหล่าหลิน รบกวนฝันดีฉันเพื่อ”
เหล่าหลินด่าด้วยใบหน้าดำทะมึน “นายแม่งทำไมยังไม่รีบไสหัวมาประชุมอีก โค้ชคนใหม่มาแล้ว!”
ชายหนุ่มในสายหาวหวอด เอ่ยเสียงเกียจคร้าน “ช่วยลาให้ฉันทีดิ ฉันถูกแบนไม่ให้แข่ง ฤดูกาลหน้าลงสนามไม่ได้ แล้วยังจะไปประชุมหาพระแสงอะไรอีก จากนี้เรื่องของทีมชาติไม่เกี่ยวกับฉันแล้ว นายลองถามโค้ชคนใหม่ดูสิว่าจะยุบทีมชาติรุ่นนี้เมื่อไร ฉันจะได้รีบจองตั๋วเครื่องบินกลับบ้าน”
เจียงเส้าอวี่จ้องโทรศัพท์ด้วยสายตาคมกริบ
ในห้องประชุมเงียบสงัดเป็นป่าช้า เหงื่อเย็นเฉียบไหลจากหน้าผากเหล่าหลินอย่างรวดเร็ว
ไอ้น้องเอ๊ย ไม่รนหาที่ก็ไม่ตาย พี่ช่วยเอ็งไม่ได้แล้วจริงๆ ว่ะ!
เจียงเส้าอวี่รับโทรศัพท์ของเหล่าหลินไป สีหน้าของเขาไร้อารมณ์ น้ำเสียงเย็นยะเยือกประหนึ่งน้ำเย็นจัดในฤดูหนาว เอ่ยช้าๆ ชัดๆ ทีละคำ——
“เย่ชิงหมิง”
“รู้สึกเป็นเกียรติมากสินะที่ถูกแบนไม่ให้แข่ง”
“ต้องให้ฉันใช้เกี้ยวแปดคนหาม ตั้งวงดนตรีตีฆ้องร้องป่าวอัญเชิญนายมาประชุมด้วยตัวเองเลยไหม”
เย่ชิงหมิง “?????”
น้ำเสียงเย็นชาแบบนี้ คำพูดลิ้นอาบยาพิษแบบนี้ ทำไมมันคุ้นหูชอบกล
เหมือนอดีตกัปตันทีม ACE ที่ด่าเขาทุกวันสมัยที่เขายังเป็นเด็กน้อยเลย!
YOU MAY ALSO LIKE
Nana
อัปรัวๆเลย พลีสสส