I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1542

เนื่องจากกลุ่มดาวหมีใหญ่ทั้งเจ็ดดวงแยกจากกัน หลังจากเล่นดาวเทียนซู่เสร็จแล้ว คุณสามารถเลือกที่จะไปยังวังดาวถัดไปหรือออกจากเกม จากนั้นโอกาสของโจวเหวินก็มาถึง

　　เขาเพียงแค่ใช้ลูกรูบิคเพื่อเข้าไปในวังดาวเทียนซู แทรกซึมเข้าไปในวังดาวเทียนซูในความเป็นจริง แล้วส่งมันออกมา จากนั้นเขาก็สามารถกลับสู่โลกได้

　　 ตอนนี้ นี่เป็นวิธีเดียวที่จะกลับไปยังโลกได้ก่อนที่ทารกวิเศษจะตื่นขึ้นมา

　　บุกทะลวงผ่านวังดาวเทียนซู่และสังหารราชาดาวหมาป่าโลภได้แล้ว ตอนนี้ภารกิจของโจวเหวินจึงไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป

　　 สิ่งที่ยุ่งยากกว่านั้นคือวิธีการสร้างทารกวิเศษและสังหารปีศาจ และยังต้องหาคนสามคนขึ้นไปบนลูกบาศก์วิเศษกับเขาก่อนที่จะเริ่มใช้งานลูกบาศก์วิเศษเพื่อเข้าไปในวังดวงดาวเทียนซู่ได้

　　 เด็กทารกวิเศษยังคงหลับอยู่ ไม่มีวี่แววว่าจะตื่น และไม่สามารถหดร่างกายกลับเข้าไปได้ แม้แต่ในห้วงอวกาศอันวุ่นวายก็ไม่สามารถส่งมันเข้าไปได้

　　การพาเธอเข้าไปในวังดาวเทียนซู่ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่การทำเช่นนั้นจะถูกถ่ายทอดผ่านลูกบาศก์รูบิก ทำให้ผู้คนมากมายได้เห็นทารกวิเศษ ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่โจวเหวินต้องการ

　　 สิ่งที่ยากที่สุดคือการหาคนสามคนและติดตามเขาเข้าไปในวังดวงดาวเทียนซู่ ซึ่งคนทั้งสามคนนั้นแทบจะแน่นอนว่าจะต้องตาย

　　 ถึงแม้จะมีหลายคนที่ไม่ได้รู้สึกเสียใจกับเมืองนี้ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะหาคนสามคนที่สมควรตาย แต่โจวเหวินไม่ใช่คนแบบนั้น การบังคับให้คนที่ไม่มีข้อตำหนิหรือความเกลียดชังต้องตาย โจวเหวินทำไม่ได้จริงๆ

　　 “รออีกสองวันเพื่อดูสถานการณ์ ทางที่ดีที่สุดคือให้โมอิงตื่นขึ้นมา ถ้าเขาไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย เขาก็คงกลับไปเล่นรูบิคเหมือนเดิม” โจวเหวินเปิดหนังสือกลุ่มดาวหมีใหญ่ขึ้นมาอีกครั้ง

　　 เข้าสู่แดนดวงดาวเทียนซู่อีกครั้ง คราวนี้ไม่มีราชาดวงดาวหมาป่าโลภมากนั่งอยู่ในแดนดวงดาวเทียนซู่ ดูเหมือนว่ามันยังไม่ได้รับการปรับปรุงใหม่

　　โจวเหวินมาถึงแท่นเทเลพอร์ตและเลือกที่จะเข้าไปในวังดาวเทียนซวนแห่งถัดไป

ดาวฤกษ์ดวงที่สองของกลุ่มดาวหมีใหญ่เรียกว่า ดาวจันทร์ จุดศูนย์กลางอยู่ที่ท้องฟ้า และจุดศูนย์กลางอยู่ที่โลก ดาวจันทร์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ จูเหมิน เป็นที่รู้จักของโจวเหวิน แม้ว่าดาวจันทร์จะมีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์หลายเท่า แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีดาวเคราะห์ดวงอื่นอยู่ใกล้เคียง มีเพียงวงแหวนฝุ่นเย็นเพียงวงเดียวเท่านั้น

ระบบเทเลพอร์ตเริ่มทำงาน ดวงตาของโจวเหวินเปลี่ยนไป และเมื่อเขากลับมามองเห็นได้อีกครั้ง เขาก็พบประตูมิติขนาดมหึมาอยู่ตรงหน้า รูปทรงของประตูมิตินั้นคล้ายกับซุ้มประตูชัย แต่ยิ่งใหญ่ตระการตากว่ามาก มีคริสตัลแกะสลักอยู่เต็มไปหมด เมื่อยืนอยู่หน้าประตูยักษ์นี้ โจวเหวินก็รู้สึกตัวเล็กจิ๋วราวกับมด

　　 และนี่เป็นเพียงทางเข้าสู่พระราชวังดวงดาวเทียนซวนเท่านั้น ขนาดอันใหญ่โตของพระราชวังดวงดาวทั้งหมดนั้น เป็นสิ่งที่ยากจะจินตนาการได้เลย

　　พระราชวังดวงดาวเทียนซวนมีประตูแต่ไม่มีบานประตู โจวเหวินยืนอยู่บนบันไดด้านนอกประตูและสามารถมองเห็นฉากต่างๆ ภายในพระราชวังดวงดาวได้

　　 ภายในพระราชวังดวงดาวนั้นกว้างใหญ่ไพศาลมาก และมีพื้นที่เหลือเฟือให้เฮลิคอปเตอร์ขับเข้าไปได้ มีเสาและกำแพงคริสตัลที่ส่องประกายระยิบระยับอยู่ทุกหนทุกแห่ง

　　 แตกต่างจากความเรียบง่ายของพระราชวังดวงดาวเทียนซู่ พระราชวังดวงดาวแห่งนี้เต็มไปด้วยความงดงามตระการตา และลวดลายแกะสลักต่างๆ ก็สวยงามมาก

　　 และที่ปลายสุดของพระราชวังดวงดาว มีบัลลังก์คริสตัลขนาดมหึมาตั้งอยู่ ยักษ์สวมเกราะคริสตัลสีทองนั่งอยู่บนบัลลังก์คริสตัล มือข้างหนึ่งประคองคาง ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

　　 “ยักษ์ร่างสูงใหญ่ นั่งอยู่ตรงนั้น ดูเหมือนจะสูงถึงร้อยหรือสองร้อยเมตรเลย!” โจวเหวินมองดูรูปร่างของชายคนนั้นแล้วคงเดาได้ว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตมิติประเภทไหน

　　เนื่องจากผู้พิทักษ์เทียนซู่ซิงคือราชาดาวหมาป่าโลภมาก ดังนั้นตัวนี้จึงน่าจะเป็นราชาดาวประตูยักษ์

ขณะที่โจวเหวินกำลังครุ่นคิด จูเหมินซิงจุนก็ลืมตาขึ้น ดวงตาที่ใหญ่กว่าล้อรถมากเบิกกว้าง ดวงตาสีทองที่น่าสะพรึงกลัวจ้องมองไปยังตำแหน่งที่วายร้ายยืนอยู่ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ

　　โจวเหวินไม่เคยเห็นออร่าของสิ่งมีชีวิตมิติใดที่น่าสะพรึงกลัวเท่ากับจอมราชันย์ยักษ์มาก่อน อาจจะมีสิ่งมีชีวิตอื่นที่แข็งแกร่งกว่าจอมราชันย์ยักษ์ แต่ในด้านพลังวิญญาณ อาจจะไม่สามารถปราบจอมราชันย์ยักษ์ได้

　　เมื่อมองไปยังดาวประตูขนาดยักษ์ โจวเหวินอดไม่ได้ที่จะนึกถึงอักษรสี่ตัวที่ว่า “ไร้เทียมทาน”

　　โจวเหวินพร้อมแล้วที่จะเข้าปะทะอย่างหนักหน่วง เมื่อมองดูขนาดของดาวฤกษ์ยักษ์ดวงนี้ เขารู้ว่าร่างกายของมันต้องแข็งแกร่งอย่างมาก และพลังของมันก็รุนแรงมากเช่นกัน

　　ไข่แห่งความโกลาหลสามารถทนทานต่อแสงระเบิดได้ นั่นเป็นเพราะแสงระเบิดเป็นการโจมตีระยะไกล และพลังงานกระจายออกไปมาก และสิ่งมีชีวิตมิติพลังอย่างเช่นราชาแห่งดวงดาวประตูยักษ์ ไข่แห่งความโกลาหลไม่สามารถต้านทานได้ และโจวเหวินเองก็ไม่แน่ใจเช่นกัน

“ถ้าหากหยุดมันไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องพึ่งความสามารถในการหลบหลีก แต่โชคร้ายที่เสื้อผ้าเทพและอุปกรณ์นำโชคของข้าตกไปอยู่กับหวังลู่แล้ว มิเช่นนั้นคงหลบการโจมตีของดาวประตูยักษ์ได้ง่ายๆ…” โจวเหวินยังคงคิดหาวิธีรับมืออยู่ จู่ๆ ก็เห็นจูเมนซิงจุนอ้าปากพูดขึ้นมา

　　ในชั่วพริบตาต่อมา เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวก็ดังออกมาจากปากของราชาดาวประตูยักษ์ ก่อให้เกิดเสียงหวีดหวิวซึ่งพุ่งเข้าใส่โจวเหวินทันที

　　โจวเหวินไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าจะเจอกลอุบายแบบนี้ เขาคิดเสมอว่าดาวยักษ์น่าจะเป็นประเภทพลังทำลายล้าง และไม่เคยคิดเลยว่ามันจะโจมตีด้วยคลื่นเสียง

　　 โชคดีที่พลังของโจวเหวินนั้นเร็วพอ เขาจึงเรียกไข่แห่งความโกลาหลออกมาปกป้องตัวเอง

　　เสียงหอนดังสนั่นกระทบกับไข่ที่ปั่นป่วน ทำให้เกิดผลึกพลังงานแข็งจำนวนมากในทันที ซึ่งมีจำนวนใกล้เคียงกับที่ราชาหมาป่าชั่วร้ายสร้างขึ้นก่อนการโจมตี

　　 “ดูเหมือนว่าดวงดาวขนาดยักษ์นั้นก็คงจะเป็นนรกด้วยเช่นกัน ไม่เป็นไรหรอก” หัวใจดวงหนึ่งของโจวเหวินถูกวางลงแทน

　　 สำเนาของกลุ่มดาวหมีใหญ่เจ็ดดวง หากปราสาทดวงดาวแข็งแกร่งกว่าปราสาทดวงดาวอื่น ๆ ในตอนท้ายของปราสาทดวงดาว ความแข็งแกร่งของผู้พิทักษ์จะเป็นอย่างไรนั้นยากที่จะจินตนาการได้ เป็นไปไม่ได้ที่จะทำภารกิจให้สำเร็จ

ดาวฤกษ์ยักษ์ไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่าดาวฤกษ์โลภมากนัก ทำให้โจวเหวินเห็นความหวัง~www.mtlnovel.com~บางทีดาวฤกษ์ทั้งเจ็ดดวงของกลุ่มดาวหมีใหญ่ก็อาจจะอยู่ในระดับนรกทั้งหมด บางทีเขายังคงมีโอกาสผ่านด่านศุลกากรของกลุ่มดาวหมีใหญ่ได้

　　แม้ว่าพลังจะคล้ายคลึงกับราชาดวงดาวโลภ แต่ความสามารถนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง การโจมตีด้วยเสียงนกหวีดของราชาดวงดาวประตูยักษ์และการระเบิดแสงของราชาดวงดาวหมาป่าโลภเป็นระบบที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

　　โจวเหวินถูกโจมตีด้วยไข่มั่วซั่ว ในขณะเดียวกันก็เรียกกรรไกรจินเจียวออกมา แล้วสั่งให้กรรไกรจินเจียวสังหารราชาดาวประตูยักษ์

　　 แต่จินเจียวซิสเซอร์สเพิ่งบินไปได้ไม่ไกลนัก ความเร็วในการบินกลับช้าลงเรื่อยๆ ก่อนจะถึงประตูยักษ์ราชาแห่งดวงดาว จินเจียวซิสเซอร์สก็หยุดลง

　　 “ไม่จริงเหรอ? เสียงนกหวีดของจูเหมินซิงจุนทรงพลังมาก ขนาดพลังโจมตีของจินเจียวเจี้ยนยังทะลวงเสียงนกหวีดนั้นไม่ได้เลยเหรอ?” โจวเหวินอุทานด้วยความตกใจ

　　 แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปซึ่งทำให้เขารู้สึกเหลือเชื่อก็คือ กรรไกรจินเจียวบินกลับมา โดยยึดติดอยู่กับไข่ที่ปั่นป่วนนั้น

　　 ไข่แห่งความโกลาหลไม่มีโอกาสหลบหลีกเสียงหวีดหวิวได้เลย และพลังทำลายล้างของใบมีดจินเจียว แม้แต่ไข่แห่งความโกลาหลก็ไม่อาจต้านทานได้อย่างสมบูรณ์ และถูกทำลายลงโดยตรง

　　หยินเสี่ยวรีบวิ่งเข้ามา และหน้าจอโทรศัพท์ก็ดับลง

　　 “เกิดอะไรขึ้น? ทำไมกรรไกรจินเจียวถึงหายไปอย่างกะทันหัน?” โจวเหวินรีบตรวจสอบข้อมูลของกรรไกรจินเจียวและพบว่ากรรไกรจินเจียวยังอยู่ดีมีสุข หรือไม่ก็สัตว์เลี้ยงที่อยู่กับเขายังอยู่ และไม่มีปัญหาอะไร

　　 แต่ทำไมจินเจียวเจี้ยนถึงควบคุมตัวเองไม่ได้เมื่อครู่ และหันมาโจมตีโจวเหวินเอง เขายังคงงงงวยอยู่พักใหญ่