I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1548

“ในตำนานเล่าว่าซาตานแปลงร่างเป็นงูโบราณเพื่อล่อลวงอาดัมและอีฟให้ตกสู่บาป เขตล่อลวงของงูโบราณนี้เกี่ยวข้องกับตำนานนั้นหรือเปล่า?” โจวเหวินคาดเดาในใจ

　　หากคุณต้องการทราบบทบาทที่เฉพาะเจาะจงของสนามแห่งการล่อลวง คุณต้องลองใช้มันด้วยตัวเองถึงจะรู้ได้อย่างแม่นยำ โจวเหวินฟักไข่งูโบราณและอัญเชิญมันออกมาในรูปของไม้เท้าของเขา

ในมือของโจวเหวินปรากฏไม้เท้าหัวงูยาวประมาณสองเมตร ส่วนหัวของไม้เท้าเป็นหัวงู ส่วนหางเป็นหางงู และลำตัวงูขดอยู่ตรงกลาง แสงที่ส่องออกมาดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง

　　 โจวเหวินโบกมือสองสามครั้งและอัดพลังเข้าไปในไม้เท้า แต่พบว่าไม้เท้าไม่มีความสามารถในการโจมตีระยะไกลเลย และไม่มีเวทมนตร์ติดอยู่ด้วย

　　 “ไม้เท้าหักแบบนี้มันทำให้จอมเวทใช้มันเหมือนไม้ค้ำได้ยังไงกัน? นี่เป็นจอมเวทหรือนักรบกันแน่?” โจวเหวินพึมพำในใจ

　　 นำงูโบราณไปที่ตัวจำลองในเกม ทำให้งูโบราณฟื้นคืนรูปร่าง และงูโบราณขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าโจวเหวิน

　　 ร่างกายขนาดมหึมาเช่นนี้ ย่อมต้องทรงพลังในการต่อสู้ระยะประชิด แต่สิ่งที่โจวเหวินอยากรู้ไม่ใช่ความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิด แต่เป็นความสามารถในการใช้สนามพลังของมันต่างหาก

　　 สิ่งมีชีวิตมิติพุ่งเข้าหาโจวเหวิน แม้ว่าสิ่งมีชีวิตมิติเหล่านั้นจะเป็นสิ่งมีชีวิตระดับต่ำ ไม่ถึงระดับเทพด้วยซ้ำ แต่โจวเหวินก็ปล่อยให้งูโบราณใช้สนามพลังของมัน เพื่อทดสอบความสามารถของมันก่อน

เดิมทีโจวเหวินคิดว่าสัตว์เลี้ยงคู่ใจอย่างงูเห่าคงจะมีการเคลื่อนไหวที่ค่อนข้างใหญ่โตเมื่อปล่อยพลังออกมา แต่ใครจะรู้ว่าไม่มีเอฟเฟกต์แสง เขาได้ยินเสียงแผ่วเบาออกมาจากปากของงูเห่า ไม่ใช่เสียงใหญ่ แต่เป็นเสียงกระซิบของปีศาจ ทำให้โจวเหวินรู้สึกไม่สบายใจ

　　โจวเหวินรู้สึกหงุดหงิด สิ่งมีชีวิตมิติอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้กับงูโบราณ ต่างก็ดูเหมือนจะคลุ้มคลั่ง ต่อสู้กันเองอย่างอลหม่าน ภาพตรงหน้าจึงดูวุ่นวายไปหมด

โจวเหวินดีใจมาก เห็นได้ชัดว่าสนามแห่งการล่อลวงเป็นสนามที่สามารถรบกวนจิตใจศัตรู และถึงขั้นทำให้ศัตรูฆ่ากันเองได้ สิ่งนี้ทำให้โจวเหวินนึกถึงสิ่งมีชีวิตมิติเดียวในเทียนซวน ความสามารถทางด้านเสียงของมัน ดูเหมือนจะมีบางอย่างที่คล้ายคลึงกัน แม้กระทั่งความสามารถในการทำให้จินเจียวฟันเกอได้

　　 นำงูโบราณมาสร้างสำเนา ความรู้สึกนี้มันเจ๋งมากจริงๆ ไม่ต้องลงมือทำเอง สิ่งมีชีวิตจากมิติอื่นต่อสู้กันเอง เหมือนกับเทพเจ้าที่ควบคุมสิ่งมีชีวิตทั้งปวง

　　 แต่ดินแดนแห่งการล่อลวงนั้นไม่ได้ไร้เทียมทาน โจวเหวินพยายามใช้ดินแดนแห่งการล่อลวงกับกู่สเนค แต่ผลลัพธ์กลับไร้ประโยชน์ เพียงแต่ทำให้โจวเหวินรู้สึกเครียดขึ้นเล็กน้อย

　　 “สิ่งมีชีวิตบนดาวเทียนซวนดูเหมือนจะมีพลังความสามารถคล้ายกัน แต่พลังของมันแรงกว่าสนามล่อลวงงูโบราณ ถ้าใช้สนามล่อลวงงูโบราณ ผมไม่แน่ใจว่าจะสู้กับพลังของราชาดาวประตูยักษ์ได้หรือไม่”

　　เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ โจวเหวินจึงเปิดสำเนาของเป่ยโต่วทันที ราชาแห่งดวงดาวหมาป่าโลภแห่งวังดาวเทียนซู่ยังไม่ได้รับการรีเฟรช โจวเหวินจึงตรงไปยังวังดาวเทียนซวนและเผชิญหน้ากับราชาแห่งดวงดาวประตูยักษ์อีกครั้ง

　　 ประตูยักษ์ส่งเสียงคำรามน่าสะพรึงกลัวอีกครั้ง พร้อมกับคลื่นกระแทกอันทรงพลังที่พุ่งออกมา โจวเหวินเซียนเรียกกรรไกรจินเจียวและงูโบราณออกมา พร้อมทั้งใช้ไข่แห่งความโกลาหลป้องกันตัวเอง

　　เจียงเจียวเจียวเผชิญหน้ากับคลื่นเสียง งูโบราณยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น งูพ่นจดหมายออกมาและรับจดหมาย ทำให้เกิดเสียงพึมพำแปลกๆ

　　 เสียงกระซิบของงูโบราณนั้นแทบไม่มีพิษสงเลย หลังจากเผชิญหน้ากับเสียงคำรามของราชาแห่งดวงดาวประตูยักษ์ เสียงนั้นก็ดูเหมือนจะหายไป แทบไม่มีเสียงใดๆ ให้ได้ยินอีกเลย

　　หนังงูโบราณนั้นหนาและแข็งมาก จึงยังคงทนทานได้ในขณะนี้ สิ่งที่โจวเหวินกังวลมากที่สุดคือจินเจียวจะฟันกลับและโจมตีเขาอย่างรุนแรง

　　 แปลกที่ครั้งนี้มันไม่เกิดขึ้น จินเจียวกรรไกรรีบวิ่งเข้าไปและใช้มีดตัดหัวยักษ์

　　 “สังหารดวงดาวขนาดยักษ์และค้นหาคริสตัลมิติ”

　　 “ตายไปแบบนี้เลยเหรอ?” โจวเหวินยังคงไม่อยากเชื่อ

　　 ราชาแห่งดวงดาวประตูยักษ์ปล่อยผลึกคุณสมบัติออกมาเพียงสองชิ้นโดยไม่มีไข่มาด้วย ทำให้โจวเหวินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

　　 แต่การที่สามารถสังหารราชาแห่งประตูยักษ์ได้นั้นถือเป็นความสุขที่คาดไม่ถึง และไม่อาจเร่งรัดให้มากเกินไปได้

　　 “กรรไกรจินเจียวใช้งานได้จริงมาก ตราบใดที่คุณเข้าใกล้ได้ แม้ว่าคุณจะอยู่ระดับเดียวกัน คุณก็สามารถตัดได้สองครั้งติดกัน” โจวเหวินเยว่ชอบกรรไกรจินเจียวมาก

　　 ในช่วงเวลานั้น โจวเหวินได้ลองใช้เครื่องจำลองวีนัสในอดีตด้วย และทุกครั้งเขาก็ถูกเครื่องประหลาดนั้นฆ่าตาย ตอนนี้โจวเหวินไม่รู้ว่าเครื่องนั้นคืออะไร และเขาก็ยังไม่เคยชนะมันเลยสักครั้ง

　　 การนำดาบทองคำระดับนรกมาใช้ก็ไร้ประโยชน์ จะตายยังไงก็ช่าง

　　หลังจากป้อนคริสตัลคุณสมบัติให้กับสัตว์เลี้ยงคู่ใจแล้ว โจวเหวินก็มาถึงสุดทางของวังดาวเทียนซวน และที่นั่นก็มีแท่นเทเลพอร์ตอยู่ด้วย

　　โจวเหวินไม่ลังเลและเลือกที่จะไปที่โรงแรมซัมซุงเทียนจีสตาร์แห่งที่สาม

　　 ข้อมูลเกี่ยวกับเทียนจี้ซิงค่อนข้างน้อย มันไม่โด่งดังเท่าเทียนซู่และเทียนซวนก่อนหน้านี้ โจวเหวินรู้จักแค่ชื่อของมันเท่านั้น ส่วนเรื่องราวในตำนานนั้นไม่ค่อยชัดเจนนัก

　　พระราชวังเทียนจี่ไม่ได้อลังการเท่าพระราชวังเทียนซวน ดูเหมือนวัดธรรมดาๆ บนโลกมากกว่า

　　 เมื่อเปิดประตูวังเทียนจีสตาร์ออก ก็เห็นคนสวมเกราะสีเขียวอยู่ในวังสตาร์ โจวเหวินจำได้เพียงชื่อของเทียนจีสตาร์ และชื่อของซิงจุนที่เกี่ยวข้อง ซึ่งตอนนี้จำไม่ได้แล้ว

　　ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นดาวดวงไหน โจวเหวินก็คือคนที่ใช่เสมอ กรรไกรจินเจียวร่วมมือกับสนามล่อลวงงูโบราณ~www.mtlnovel.com~ เสียสละตัวเองโดยตรง

　　ดูเหมือนว่าหลิวเจี้ยซิงจุนจะไม่ดุร้ายเท่ากรีนวูล์ฟซิงเมินและจูเมินซิงจุน เมื่อกรรไกรจินเจียวบินผ่านไป เขาก็ดูเหมือนจะไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ เลย

　　 คลิก!

　　 ราชาดวงดาวเกราะเขียวถูกกรรไกรจินเจียวฟันขาดเป็นสองท่อนโดยตรง โจวเหวินคิดว่าครั้งนี้เขาจะผ่านไปได้สำเร็จ เมื่อเขาตรงไปยังวังดวงดาวด้านล่างเพื่อดู เขาก็ได้ยินเสียงคลิก และกรรไกรจินเจียวก็ขาด

　　 “เป็นไปได้อย่างไร?” โจวเหวินอุทานด้วยความตกใจ กรรไกรจินเจียวก็เป็นหนึ่งในอาวุธที่ดีที่สุดในระดับเทพ แม้แต่สัตว์เทพก็ยังยากที่จะตัดกรรไกรจินเจียวได้

　　 ยิ่งไปกว่านั้น โจวเหวินก็ไม่พบอะไรที่วิ่งเข้าหา กรรไกรจินเจียวเลย ดูเหมือนว่ากรรไกรจินเจียวจะพังไปแล้ว

　　 โชคดีที่มันมีอยู่ในเกม ไม่งั้นกรรไกรจินเจียวจะหักและคุณจะเสียเงิน

　　 และดวงดาวเกราะสีเขียวที่ถูกตัดออกเป็นสองส่วน เมื่อจินเจียวถูกตัดขาด ร่างกายของเขากลับฟื้นตัวอย่างน่าประหลาด ราวกับว่าเขาไม่เคยได้รับบาดเจ็บมาก่อน

　　 โจวเหวินถอนหายใจในใจ ปล่อยให้งูโบราณเลื้อยผ่านไป

　　 อาณาจักรงูโบราณอันเย้ายวนดูเหมือนจะไม่มีผลใดๆ ต่อราชาดาวเกราะเขียว ราชาดาวเกราะเขียวยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่ได้รับผลกระทบใดๆ งูโบราณกัดและกลืนราชาดาวเกราะเขียวเข้าไป

　　ร่างกายของหลิวเจียซิงเล็กมากจนไม่สามารถเย็บฟันระหว่างงูโบราณได้

ก่อนที่โจวเหวินจะดีใจ ร่างมหึมาของงูโบราณก็หดตัวลงอย่างรวดเร็ว และดาวเกราะเขียวก็ไม่รู้ว่าจะออกมาจากร่างงูโบราณได้อย่างไร แต่กลับอ้าปากกว้างและกลืนงูโบราณเข้าไปจนกลายเป็นงูตัวเล็กๆ

　　 “นี่มันสถานการณ์อะไรกัน เกิดอะไรขึ้นกับหมอนี่?” โจวเหวินมองด้วยความงุนงง