I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1554

โจวเหวินค่อยๆ ดึงดาบเถาขึ้นมาทีละนิ้ว ดาบที่อยู่บนดาบเถาก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และเริ่มพุ่งออกมาเหมือนดอกไม้ไฟ ต่อมาดูเหมือนภูเขาไฟระเบิด เกือบจะทะลุฟ้าเลยทีเดียว

　　โจวเหวินฝึกฝนการใช้ดาบด้วยตนเอง และเชี่ยวชาญในวิชาดาบสามพันวิชา แต่เขาก็ไม่เคยเห็นวิชาดาบแบบดาบฟูจิมาก่อนเลย

　　 มันไม่ใช่ดาบเสียทีเดียว พูดได้ว่ามันเป็นแนวคิดทางศิลปะอย่างหนึ่งเกี่ยวกับชีวิตมากกว่า

　　 รัมเบิล!

　　 เนินดินโบราณที่เต็มไปด้วยดาบสั่นสะเทือนไปหมด ดาบนับไม่ถ้วนสั่นไหวอยู่เหนือหลุมฝังศพ ดูเหมือนจะพุ่งออกมาจากหลุมฝังศพได้ทุกเมื่อและพุ่งเข้าหาโจวเหวินที่กำลังชักดาบอยู่

　　 โจวเหวินมองไปยังเนินดินโบราณที่พื้นดินสั่นสะเทือน และดาบนับพันพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เขาประหลาดใจและดีใจในใจ โชคดีที่ดูเหมือนว่าดาบเถาวัลย์น่าจะเป็นแก่นแท้ของเนินดินโบราณแห่งนี้ บางทีในครั้งนี้วิชาการกลั่นพลังปราณอาจจะได้รับการเลื่อนขั้นไปสู่ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ

　　 แต่เมื่อพิจารณาสถานการณ์ของสุสานดาบโบราณแล้ว หากดาบทั้งหมดหลุดออกมาจากสุสานพร้อมกันจริง ๆ เขาก็อาจโจมตีโจวเหวินได้ ในขณะที่ชักดาบออกมา เขาก็ต้องรับมือกับดาบจำนวนนับไม่ถ้วน ซึ่งอาจเป็นไปไม่ได้

　　 “พระอมิตาภะ โปรดช่วยให้ข้าพเจ้าดึงดาบเถาวัลย์ออกมาได้อย่างปลอดภัยและมั่นคง ก่อนที่ข้าพเจ้าจะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติ ดาบเหล่านั้นต้องไม่หลุดออกมา” โจวเหวินภาวนาในใจ

แต่เมื่อใดก็ตามที่เขากลัว เขาก็จะชักดาบออกมาเพียงครึ่งเดียว และทันใดนั้นโจวเหวินก็ได้ยินเสียงดาบกระทบฝักดังแว่วมา ราวกับเสียงดาบนับพันเล่มถูกเก็บเข้าฝักพร้อมกันในสมรภูมิรบ

“อุ๊ปส์!” โจวเหวินอุทานเสียงดัง แล้วเหลือบมองไปรอบๆ ปรากฏว่าดาบในสุสานทั้งหมดได้กระจัดกระจายออกไป ลอยอยู่บนท้องฟ้าเหมือนกาแล็กซี มองไปรอบๆ ก็เห็นแต่ดาบที่สว่างไสว มองไม่เห็นปลายสุด ไม่รู้ว่ามีกี่เล่มกันแน่

　　โจวเหวินเหลือบมองเพียงแวบเดียวก็เห็นว่าดาบแห่งท้องฟ้าทั้งหมดต่างพุ่งเป้ามาที่เขา ทุกทิศทาง ทุกหนทุกแห่ง ดาบทั้งหมดล้วนเล็งมาที่โจวเหวิน

　　 ในขณะนั้น โจวเหวินพลันรู้สึกว่าตัวเองมีศัตรูอยู่ทั่วโลก ความรู้สึกโดดเดี่ยวและไร้ทางออกทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว

　　 โดยไม่เว้นช่วง ดาบทั้งหมดก็พรั่งพรูออกมาด้วยพลังดาบ แสงดาบ และเจตจำนงดาบที่หลากหลาย ท้องฟ้าและแสงดาบพันเกี่ยวกัน และถูกบีบคั้นจนตาย

　　 จนถึงตอนนี้ โจวเหวินยังไม่สามารถยอมแพ้ได้ เขาทำได้เพียงชักดาบออกมาเรื่อยๆ พร้อมกับเตรียมพร้อมที่จะต้านทานการโจมตีของว่านเจี้ยน

　　 “เปิด!” โจวเหวินเปิดขอบเขตแห่งความโกลาหลขั้นแรก คำพูดที่เปล่งประกายด้วยแสงปรากฏขึ้นทีละคำและห่อหุ้มร่างกายของเขา ก่อตัวเป็นรูปร่างของไข่แห่งความโกลาหล

　　ภายในไข่แห่งความโกลาหล โจวเหวินจับด้ามดาบด้วยมือทั้งสองข้างแล้วดึงขึ้นอย่างสุดกำลัง ในขณะที่ภายนอก ดาบนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่ไข่แห่งความโกลาหลราวกับพายุ

　　 ปัง ปัง! ปัง ปัง!

　　 หนิงไม่ได้แตกสลายเพราะหยก แต่ดาบเหล่านั้นดูเหมือนจะมีความมุ่งมั่นที่จะเผาหยกและหิน และพวกเขาก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะโจมตีไข่แห่งความโกลาหล และพวกเขาก็ไม่มีทางหนีรอดไปได้

　　 ดาบระดับต่ำฟาดลงบนไข่ที่ปั่นป่วน ทำให้เกิดการแตกกระจายจากการกระแทกโดยตรง ส่วนดาบระดับสูงฟาดลงไปที่ด้านบนอย่างสุดกำลัง จนกระทั่งใบดาบทนแรงกดดันมหาศาลไม่ไหวและหักในที่สุด

　　 ฝนดาบจำนวนมหาศาลกระหน่ำถล่มไข่แห่งความโกลาหลอย่างบ้าคลั่ง และพลังชีวิตอันแข็งแกร่งจำนวนมากได้ควบแน่นและก่อตัวขึ้นภายในไข่แห่งความโกลาหลเหล่านั้น

　　 หากเป็นไข่แห่งความโกลาหลที่ยังไม่ได้รับการเลื่อนระดับก่อนถึงระดับภัยพิบัติ ฉันเกรงว่ามันจะไม่สามารถทนต่อการระเบิดได้ โชคดีที่หลังจากเลื่อนระดับถึงระดับภัยพิบัติแล้ว ผลึกพลังชีวิตภายในสามารถซ้อนทับกันได้ ดังนั้นคุณจึงไม่ต้องกังวลเรื่องการระเบิด

　　 “เหลืออีกประมาณหนึ่งในสามก็จะดึงออกมาได้แล้ว ดูเหมือนจะทนทานได้” โจวเหวินคิดในใจขณะดึงดาบออกมา แม้ว่าการโจมตีจากภายนอกจะรุนแรง แต่ก็ไม่มากพอที่จะทะลวงการป้องกันของไข่แห่งความโกลาหลได้

　　 กำลังครุ่นคิดอยู่ แต่ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฉีกขาด และเห็นคมดาบแทงทะลุเปลือกไข่แห่งความโกลาหล จากนั้นปลายดาบส่วนหนึ่งก็แทงเข้าที่หน้าอกของโจวเหวิน

　　 หากพลังส่วนใหญ่ไม่ถูกสกัดกั้นโดยไข่แห่งความโกลาหล เกรงว่าตอนนี้หน้าอกของโจวเหวินคงถูกแทงทะลุไปแล้ว

　　ถึงแม้ไข่แห่งความโกลาหลจะปิดกั้นพลังส่วนใหญ่ของดาบ แต่ก็ยังมีวิญญาณดาบอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งออกมาจากดาบและสร้างความเสียหายภายในร่างกายของโจวเหวิน

พลังดาบนั้นร้ายกาจมาก นอกจากจะสังหารดาบอมตะได้แล้ว โจวเหวินไม่เคยเห็นพลังดาบที่โหดร้ายเช่นนี้มาก่อน เมื่อพลังดาบเข้าสู่ร่างกาย มันจะแพร่กระจายไปทั่วเซลล์ของร่างกายโจวเหวินอย่างรวดเร็วราวกับไวรัส ทำลายล้างทุกอย่างจนไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน

　　โจวเหวินใช้เทคนิคการกลั่นพลังปราณอย่างรวดเร็ว เพื่อรวมพลังปราณต่อต้านพลังปราณอันร้ายกาจและน่าสะพรึงกลัวของศัตรู

　　พลังดาบของโจวเหวินอยู่ในระดับเดียวกัน และถือว่าเป็นพลังดาบที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง เพราะเกิดจากการสะสมและการอัดแน่นของพลังเต๋า ทำให้พลังดาบธรรมดายากที่จะเทียบเคียงกับพลังดาบของโจวเหวินได้

　　แต่ด้วยพลังดาบอันรุนแรงนั้น พลังดาบของโจวเหวินดูเหมือนจะยังไม่กลั่นกรองเท่าที่ควร เหมือนกับความแตกต่างระหว่างเหล็กชั้นดีกับเหล็กดิบธรรมดา

　　พลังดาบของโจวเหวินกำลังถอยร่น และเซลล์ของเขาก็ถูกทำลายอย่างต่อเนื่อง เมื่อพลังดาบสลายไป เนื้อหนังก็ไม่อาจต้านทานพลังดาบอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้

“นี่มันยังอยู่ในสถานการณ์ที่ไข่แห่งความโกลาหลปิดกั้นพลังส่วนใหญ่ไว้ แล้วยังมีดาบที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อยู่ในสุสานดาบโบราณอีกเหรอ?” โจวเหวินตกใจ แต่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงในเกม หากเป็นเรื่องจริง เขาคงหนีไปพร้อมกับดาบของเขานานแล้ว และคงไปชักดาบที่ไหนก็ได้ที่ทำได้

　　 อย่างไรก็ตาม ในระหว่างการต่อสู้ โจวเหวินยังคงเต็มใจที่จะต่อสู้ รวบรวมพละกำลังทั้งร่างกาย และดึงดาบออกมาอย่างสุดกำลัง เขาต้องการดึงดาบเถาวัลย์ออกมาก่อนที่ตัวเองจะถูกทำลาย

　　 ดาบฟูจิเหลืออยู่ในหลุมศพเพียงส่วนเล็กๆ เท่านั้น (อ่านเพิ่มเติมที่ www.uukanshu.com) หน้าอกของวายร้ายยุบตัวลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

ภายนอกไข่แห่งความโกลาหล ดาบนับพันเล่มยังคงโจมตีอย่างดุเดือด แม้ว่าโจวเหวินจะรู้ว่าต่อให้เขาดึงดาบเถาวัลย์ออกมา เขาก็หนีไม่พ้น แต่เขาก็ยังอยากลองดูว่าจะมีโอกาสเลื่อนขั้นในระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติหรือไม่

“ฉันจะตายก่อน หรือว่าดาบเถาวัลย์ถูกดึงออกไปก่อนกัน?” โจวเหวินรู้สึกได้ว่าเนื้อและเลือดบนหน้าอกของชายชุดแดงแทบจะสลายไปหมดแล้ว โชคดีที่ร่างกายของเขายังแข็งแรงพอที่จะมีคนธรรมดามาทดแทนได้ ตายไปแล้ว

　　 แม้ว่าร่างกายของโจวเหวินจะใกล้ถึงขีดจำกัดแล้วในตอนนี้ เกมอาจจบลงได้ทุกเมื่อ

　　ในขณะที่โจวเหวินคิดว่าตนเองกำลังจะตาย ดาบฟูจิก็ถูกดึงออกมาในที่สุด เพราะแรงดึงนั้นรุนแรงเกินไป และหลังจากดึงออกมาแล้ว เขาก็ยกดาบขึ้นเหนือศีรษะทันที

　　ดาบดั้งเดิมของฟูจิกินั้นทรงพลังอย่างมาก ในขณะนี้ มันได้ระเบิดออกเหมือนระเบิดนิวเคลียร์

　　 บริเวณที่คมดาบพุ่งผ่าน ดาบนับพันที่เดิมทีระดมยิงใส่โจวเหวินก็ร่วงหล่นลงมาจากฟ้าเหมือนเกล็ดหิมะราวกับวิญญาณที่หลงทาง

　　 แม้แต่ดาบที่ปักอยู่บนหน้าอกของโจวเหวินก็ยังค่อยๆ ถอยกลับอย่างน่าประหลาด

　　 พลังดาบที่แทบจะทำลายดาบทั้งหมดได้ เมื่อคมดาบถอยร่นราวกับคลื่น คมดาบก็ดึงออกจากอกของโจวเหวิน ทิ้งไว้เพียงไข่แห่งความโกลาหล

　　ในวินาทีถัดมา พลังแห่งดาบก็แผ่ออกมาจากยาเม็ดดาบที่โจวเหวินปรุงขึ้น ท่ามกลางดาบเถาวัลย์เหล่านั้น