I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1599

 “สังหารสัตว์ร้ายแห่งภัยพิบัติทางธรรมชาติ เหวินฉู่ ซิงจุน และค้นพบผลึกมิติ”

　　โจวเหวินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่ได้เห็นไข่ที่เกี่ยวข้อง แต่หลังจากได้เห็นผลึกพลังชีวิตคุณภาพสูงแล้ว เขาก็มีความคาดหวังมากขึ้น

　　ก่อนหน้านี้ โจวเหวินได้ทำการอัพเกรดระดับของชุดล่องหน การอัพเกรดชุดล่องหนนั้นค่อนข้างง่าย มีการตกผลึกพลัง ดังนั้นโจวเหวินจึงรวบรวมพลังที่แข็งแกร่งจากไข่โกละเมอเพื่ออัพเกรดระดับของชุดล่องหน

　　 แต่พลังอันแข็งแกร่งเหล่านั้น ดูเหมือนว่าจะสามารถเพิ่มระดับของผ้าคลุมล่องหนได้ถึงระดับแห่งความหวาดกลัวเท่านั้น และหลังจากนั้นก็จะไม่สามารถก้าวขึ้นไปได้อีก

　　 ตอนนี้มีคริสตัลพลังชีวิตระดับนรกแล้ว ลองใช้ดูสิ คุณจะทำให้ผ้าคลุมล่องหนใช้งานได้ไกลขึ้นไหม?

　　 ผลึกพลังชีวิตชิ้นนั้นมีมูลค่าเพียง 200 เท่านั้น และผลึกมิติต่างๆ ที่มีคุณสมบัติแตกต่างกันชิ้นอื่นๆ ก็มีมูลค่า 200 เช่นกัน ซึ่งเป็นมูลค่าพื้นฐานของระดับ ****

　　จะเห็นได้ว่า นักรบเหวินฉู่ซิงจุนที่ถูกโจวเหวินสังหารนั้น มีลักษณะเหมือนกับนักรบหมาป่าปะการังซิงจุนคนก่อนหน้า ซึ่งถือเป็นสถานะเริ่มต้นที่สุด

“ถ้าหากดวงดาวในวังทั้งเจ็ดล้วนอยู่ในระดับเทพขั้นต้นแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่สอดคล้องกับสถานะในตำนานเลย!” ในความรู้สึกของโจวเหวิน สถานะของดวงดาวทั้งเจ็ดนั้นยังค่อนข้างสูง ดูเหมือนว่าไม่น่าจะเป็นแค่ระดับเทพเท่านั้น

　　 ได้ป้อนผลึกแห่งพลังชีวิตให้กับชุดล่องหน และยังป้อนผลึกอื่นๆ อีกหลายชนิดให้กับสัตว์เลี้ยงที่อยู่ด้วยกันอีกด้วย

　　หลังจากที่ชุดล่องหนดูดซับผลึกพลังงานแล้ว ก็เห็นได้ชัดว่ามีการผันผวนของพลังงานอย่างรุนแรงเกิดขึ้นบนชุดล่องหน แต่การผันผวนนั้นกินเวลานานมาก และก็ยังไม่สามารถยกระดับชุดล่องหนขึ้นมาได้อีก ในที่สุด การผันผวนของพลังงานก็ค่อยๆ หายไป ชุดล่องหนยังคงอยู่ในระดับที่น่ากลัว

　　เสื้อผ้าล่องหนระดับความกลัว ความกลัวคือการล่องหน ซึ่งช่วยเพิ่มความสามารถในการล่องหนอย่างมาก และทำให้สามารถล่องหนได้ตลอดเวลา

　　 การล่องหนนี้เป็นสิ่งที่มองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้ และไร้เงา เป็นไปไม่ได้ที่จะรับรู้ตำแหน่งของผ้าคลุมล่องหนผ่านการชนกันของสสาร วิธีการตรวจจับเช่นความร้อนก็ไร้ประโยชน์สำหรับความกลัวผ้าคลุมล่องหนเช่นกัน

　　 การสวมใส่เสื้อผ้าล่องหนหลังจากความกลัวนั้นก็เหมือนกับการหายตัวไปนั่นเอง แต่การค้นหาสิ่งนั้นในระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติทั่วไปนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเสมอไป

　　 แต่จริงๆ แล้วมันยังไม่ถูกย่อยอย่างสมบูรณ์ อย่างน้อยตอนที่โจวเหวินใช้พลังแห่งการฟัง ก็ยังพอได้ยินตำแหน่งของผ้าคลุมล่องหนอยู่บ้าง

　　 ดังนั้น เพื่อความปลอดภัย โจวเหวินจึงยังคงหวังว่าจะสามารถยกระดับผ้าคลุมล่องหนให้ถึงระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติได้ หากเขาสามารถปกปิดความจริงได้ ก็คงไม่มีสิ่งมีชีวิตจำนวนมากที่สามารถค้นพบผ้าคลุมล่องหนในระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติได้

　　หากคุณไม่กลัวผ้าคลุมล่องหนและสัตว์เลี้ยงที่เกี่ยวข้องอื่นๆ มันจะเปลี่ยนความสามารถของผ้าคลุมล่องหน โจวเหวินจึงเลือกใช้สัตว์เลี้ยงระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ และผสานมันเข้ากับระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติโดยตรง

　　 “ดูเหมือนว่าจำเป็นต้องมีการตกผลึกพลังชีวิตขั้นสูงกว่านี้ก่อนที่จะสามารถยกระดับผ้าคลุมล่องหนไปสู่ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติได้” โจวเหวินกำลังพิจารณาว่าจะหาผลึกพลังชีวิตระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติเพิ่มเติมได้จากที่ไหน

　　หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจทำความสะอาด โจวเหวินเลือกที่จะส่งเขาไปยังวังดาวดวงถัดไป

　　 ดาวดวงที่ห้าของเป่ยโต่วคือหยูเหิง จากข้อมูลที่พบในอินเทอร์เน็ต ราชาแห่งดาวหยูเหิงควรจะมีชื่อว่าเหลียนเจิ้น และกล่าวกันว่าเจ้าเรือนดาวดวงนี้สามารถสังหารและกักขังดาวดวงนี้ได้

　　 อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีวัสดุไม่มากนัก และวัสดุเหล่านั้นก็ไม่จำเป็นต้องเหมือนกับดาวจุนของจริง ทำให้โจวเหวินคาดเดาได้ยากว่าดาวจุนของเหลียนเจิ้นมีพลังความสามารถแบบใด

　　 หลังจากเดินทางมาถึงพระราชวังดวงดาวหยูเหิง โจวเหวินก็ประหลาดใจที่พบว่าตรงหน้าไม่มีพระราชวังดวงดาวอย่างที่เขาจินตนาการไว้ มีเพียงภูเขาหยกขนาดมหึมาเท่านั้น

　　ยอดเขานายูนั้นงดงามราวกับกองหยกสีขาวนวลราวกับไขมันแกะ แผ่ความเย็นยะเยือกใสราวคริสตัล และบนยอดเขานายูมีดอกท้อบานสะพรั่ง

　　 ดอกพีชบานสะพรั่งงดงาม ต้นไม้ทุกต้นเป็นสีชมพู ชายในชุดเกราะหยกขาวนั่งขัดสมาธิอยู่ใต้ต้นพีช ดาบหยกขาวที่อยู่ในฝักวางราบอยู่บนขาของเขา

　　ดอกพีชปลิวว่อน กลีบดอกร่วงหล่นอย่างช้าๆ แต่ไม่มีกลีบใดร่วงลงบนดวงดาว ราวกับว่ากลีบดอกทั้งหมดจะเลี่ยงมันไปโดยอัตโนมัติ

　　 “เหลียนเจิ้นซิงจุน เขาเป็นดาราระดับไหนกัน?” โจวเหวินจ้องมองเหลียนเจิ้นซิงจุนพลางเดินไปยังภูเขาไป่หยูทีละก้าว

　　เหลียนเจิ้นซิงจุนนั่งอยู่ใต้ต้นดอกท้อ ราวกับไม่รู้เลยว่าโจวเหวินมาถึงแล้ว โจวเหวินมาถึงกลางเขาแล้ว แต่เหลียนเจิ้นซิงจุนก็ยังไม่ตอบอะไร

　　 จนกระทั่งโจวเหวินปีนขึ้นไปถึงยอดเขา เหล่าเหลียนเจิ้นซิงจุนจึงลืมตาขึ้นมาในที่สุด

　　แม้จะมีหมวกกันน็อค แต่โจวเหวินก็มองไม่เห็นใบหน้าของเหลียนเจิ้นซิงจุน เห็นเพียงดวงตาเท่านั้น

　　 เป็นดวงตาคู่หนึ่งที่คนแทบจะจำไม่ได้หลังจากมองเพียงแวบเดียว ดวงตาคู่นี้ไม่ได้น่าเกลียด และอาจเรียกได้ว่าสวยด้วยซ้ำ

　　 แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไม การเห็นดวงตาเหล่านั้นถึงทำให้คนรู้สึกขนลุก หรือแม้กระทั่งรู้สึกไม่สบายใจ อยากหันหลังหนีไปให้พ้น

　　 วิญญานชั่วร้าย!

　　 ดวงตาคู่นั้นมีพลังงานชั่วร้ายบางอย่าง ซึ่งน่ากลัวและสยดสยอง

　　ดวงตาคู่นั้นจ้องมองโจวเหวิน โจวเหวินรู้สึกได้ว่า ในดวงตาคู่นั้น เขาดูเหมือนไม่ใช่คน แต่เป็นหมูที่จะถูกเชือดบนเขียง

　　 “ใช่แล้ว นี่น่าจะเป็นวังดาวหยูเหิง ซิงจุนน่าจะซื่อสัตย์ ไม่ใช่ซิงจุนหวู่ฉู่ ทำไมของชิ้นนี้ถึงดูเหมือนจะใช้กำลังถ้าไม่เข้ากันล่ะ” โจวเหวินคิดในใจ

　　 โจวเหวินคิดเช่นนั้น แต่เหลียนเจิ้นซิงจุนคิดเช่นนั้นไปแล้ว

　　ดาบหยกขาวในมือของเขาถูกดึงออกจากฝักในพริบตา และเมื่อโจวเหวินเห็นดาบหยกขาวโผล่ออกมาจากฝัก ปลายดาบก็พุ่งตรงไปยังหัวใจของเขาแล้ว และกำลังจะแทงทะลุ

เมื่อไร!

　　ดาบไม้ไผ่บนนิ้วของโจวเหวินโผล่ออกมา ป้องกันการโจมตีของไป๋หยูเจี้ยน ดาบทั้งสองปะทะกัน และโจวเหวินซึ่งถือดาบไม้ไผ่อยู่ก็เลื่อนตัวเข้าหาเขาพร้อมกับมีดด้วย

　　 เหล่าเหลียนเจิ้นซิงจุนที่อยู่ตรงหน้าเขาหายไปแล้ว เมื่อโจวเหวินสัมผัสได้ถึงเขาอีกครั้ง ก็มีคนอื่นๆ อยู่ด้านหลังโจวเหวินแล้ว และปลายดาบหยกขาวก็แทงทะลุหัวใจของโจวเหวิน

　　 “เร็วมาก!” โจวเหวินเปิดโดเมนแบ่งแยกแล้ว~www.mtlnovel.com~ แต่ดูเหมือนว่าพลังของโดเมนนั้นจะไม่มีผลต่อเหลียนเจิ้นซิงจุนเลย

เห็นได้ชัดว่า เหลียนเจิ้น ซิงจุน เป็นดาวเด่นที่เก่งด้านการต่อสู้ระยะประชิด เขาไม่จำเป็นต้องใช้พลังมากนัก และร่างกายของเขาก็เน้นความเร็วมากกว่าทักษะอย่างการเทเลพอร์ต ดังนั้นจึงไม่มีผลอะไรมากนัก

　　 แต่ในหน่วยนั้น ทุกการเคลื่อนไหวของเหลียนเจิ้นซิงจุนถูกบันทึกไว้โดยหน่วย

　　ดังแดง! ดังแดง!

　　 โจวเหวินถือดาบไม้ไผ่ต่อสู้กับเหลียนเจิ้นซิงจุน แม้ว่าดาบไม้ไผ่จะอยู่ในระดับความน่ากลัว แต่ความแข็งแกร่งของมันก็ไม่ด้อยไปกว่าอาวุธจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ

　　 การปะทะกับไป่หยูเจี้ยนอย่างต่อเนื่องไม่ได้ทำให้มันเสียหาย

　　ความสามารถในการต่อสู้ของเหลียนเจิ้นซิงจุนนั้นแข็งแกร่งมาก ไม่ด้อยไปกว่าซิงจุนโลภเลย เพียงแต่ทั้งสองเก่งในการต่อสู้ในสไตล์ที่แตกต่างกัน

　　 ร่างกายทั้งหมดของดาวหมาป่าปะการังเป็นอาวุธ และทักษะใด ๆ ที่ใช้ก็ล้วนน่าทึ่ง แต่ราชาดาวเหลียนเจิ้นแตกต่างออกไป เขาใช้เพียงดาบ และดาบของเขาก็เป็นเพียงดาบเร็ว ไม่หลากหลายเหมือนดาวหมาป่าชั่วร้าย

ส่วนติดต่อผู้ใช้ (UI)

　　วิชา Tianfei Feixian ของโจวเหวินนั้นเร็วมากอยู่แล้ว แต่เมื่อเทียบกับ Lianzhen Xingjun แล้ว ดูเหมือนจะช้าเหมือนหอยทาก

　　 ชั่วขณะหนึ่ง โจวเหวินมีบาดแผลจากดาบมากมายทั่วร่างกาย