I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1602

 เมื่อได้ยินเสียงคำรามของซาลาแมนเดอร์ตัวใหญ่ที่ว่างเปล่า โจวเหวินก็รู้สึกมึนงงเล็กน้อย เขายังคงถือตะเกียบอยู่ในมือ และมีซาลาแมนเดอร์สดๆ ชิ้นหนึ่งเสียบอยู่บนตะเกียบ

　　 “นี่…” โจวเหวินเงยหน้ามองท้องฟ้า จ้องมองขวานของเขา ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านจากหัวจรดปลายเท้า

　　โดยไม่รอปฏิกิริยาของนิวท์แท้แห่งความว่างเปล่า โจวเหวินโยนตะเกียบในมือทิ้งไปทันที จากนั้นก็เปิดมิติอีกครั้ง พร้อมกับเรียกกรรไกรจินเจียวออกมา ดึงดาบแห่งเซียนออกมา แล้วพุ่งเข้าหานิวท์แท้แห่งความว่างเปล่า

หัวใจของโจวเหวินซินนั้นชัดเจนมาก ช่องว่างเล็กๆ นั้นคือกิ้งก่าตัวจริง มีความเป็นไปได้สูงว่าเขาเป็นลูกของคนอื่น เขาได้มอบลูกของคนอื่นให้คนอื่นไปแล้ว ไม่มีทางที่จะผ่อนคลายได้ เว้นแต่เขาจะเต็มใจที่จะหลบหนี เขาจะไม่มีวันตาย สถานการณ์เช่นนี้

　　 แต่โจวเหวินหนีไม่พ้น มิฉะนั้น การทำนายดวงชะตารายเดือนจะถูกเปิดเผย และคงเป็นทางตันอย่างแน่นอน

　　 นิวท์แห่งความว่างเปล่าขนาดเล็กอยู่ในระดับเดียวกับมนุษย์ ส่วนนิวท์แห่งความว่างเปล่าขนาดใหญ่ตัวนี้รู้ว่าตัวเองอยู่ในระดับใด อย่างน้อยก็ระดับ **** และอาจถึงระดับเทพได้

　　หากคุณโชคร้าย ในกรณีที่คุณเป็นพวกที่เชื่อเรื่องวันสิ้นโลก โจวเหวินอาจมีสติสัมปชัญญะในการหลบหนีอย่างบ้าคลั่งอยู่แล้ว

　　 เสียงฟ้าร้องสีขาวโหมกระหน่ำในความว่างเปล่าของท้องฟ้า ราวกับมหาสมุทรที่ร่วงหล่นลงมา และหลังจากสัมผัสกับเส้นแบ่งแล้ว สายฟ้าก็ค่อยๆ จางลงอย่างฉับพลัน

　　อย่างไรก็ตาม สายฟ้าดังกล่าวไม่ได้หายไปเหมือนก่อน แต่ดูเหมือนจะจางลงมาก แต่ยังคงรักษารูปทรงของสายฟ้าไว้และแพร่กระจายอย่างรวดเร็วในหน่วยนั้น

　　 “ไม่! อาณาเขตของอาจารย์ห้ามไม่ได้!” ม่านตาของโจวเหวินหดตัว และร่างกายของเขาก็เคลื่อนย้ายไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวโดยอัตโนมัติ

อักโซลอทล์แห่งความว่างเปล่ามีร่างกายใหญ่โต แต่การเคลื่อนไหวของมันไม่เคยดูเก้งก้างเลย ฉันเห็นแสงฟ้าร้องและแสงสว่างวาบ ร่างกายขนาดมหึมาหายไปราวกับฟ้าร้องและฟ้าผ่า เมื่อมันปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง มันก็อยู่ตรงหน้าโจวเหวินแล้วและอ้าปากกลืนกินโจวเหวิน

　　ปากของมันยังไม่ปิดสนิท และสายฟ้าภายในก็ถูกโจมตีอย่างบ้าคลั่ง

　　 โจวเหวินทำได้เพียงใช้ไข่แห่งความโกลาหลก่อน เพื่อรับการโจมตีด้วยสายฟ้าและฟ้าร้องอันน่าสะพรึงกลัว จากนั้นเทเลพอร์ตหนีออกมาก่อนที่ปากขนาดใหญ่ของมันจะปิดลง เพื่อหลีกหนีชะตากรรมที่จะถูกกลืนกิน

　　 โจวเหวินเทเลพอร์ตอย่างต่อเนื่อง พุ่งออกจากชั้นบรรยากาศ และเข้ามาสู่ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

　　ในระหว่างกระบวนการนี้ นิวท์แท้แห่งความว่างเปล่าปรากฏตัวขึ้นใกล้โจวเหวินอย่างต่อเนื่อง ร่างของมันหายไปในอากาศและปรากฏขึ้นอีกครั้งในอากาศ และเกือบทุกครั้งมันจะกลืนกินโจวเหวิน

　　ถึงแม้โจวเหวินจะหนีรอดไปได้เป็นครั้งคราว แต่เขาก็ถูกสายฟ้าโจมตีอยู่ตลอดเวลา

　　ภายในไข่แห่งความโกลาหลนั้น ปรากฏผลึกก๊าซในสถานะของแข็งจำนวนมาก สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ ส่วนหนึ่งของฟ้าร้องและฟ้าผ่าได้แทรกซึมเข้าไปในไข่แห่งความโกลาหล ทำให้ร่างกายของโจวเหวินสั่นสะเทือนไปทั้งตัว

　　 โชคดีที่อาณาเขตของอาจารย์ได้สกัดกั้นพลังของฟ้าร้องและฟ้าผ่าไว้ได้บางส่วน และไข่แห่งความโกลาหลก็สกัดกั้นไว้ได้เกือบทั้งหมด มิเช่นนั้น แค่ฟ้าร้องและฟ้าผ่าเพียงครั้งเดียวก็อาจทำให้โจวเหวินเตียนกลายเป็นถ่านโค้กได้

　　ตอนนี้ โจวเหวินคงรู้แล้วว่าช่องว่างนี้คือซาลาแมนเดอร์ตัวจริง

　　 นี่เป็นข่าวร้าย แต่ก็เป็นข่าวดีด้วยเช่นกัน

　　โจวเหวินรู้ดีอยู่แล้วว่าเขาไม่ได้เป็นคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมกับนิวท์แท้แห่งห้วงอวกาศ แต่เขาก็ยังมีโอกาสที่จะหนีรอดได้ อย่างน้อยก็จะไม่ถูกบดขยี้จนตาย

　　 โชคดีที่กิ้งก่าตัวจริงถูกนำตัวออกไปจากดาวเคราะห์ดวงนั้นแล้ว และการทำนายตำแหน่งดวงจันทร์จึงน่าจะปลอดภัยชั่วคราว

　　 ตอนนี้โจวเหวินเพียงแค่ต้องล่อเจ้าซาลาแมนเดอร์แห่งความว่างเปล่าให้ห่างออกไปอีก จากนั้นเขาก็จะสามารถใช้เอกภพเอกภาวะเพื่อเทเลพอร์ตไปยังกาแล็กซีที่อยู่ห่างไกล และกำจัดเจ้าซาลาแมนเดอร์แห่งความว่างเปล่าที่ไล่ล่าเขาได้

　　 “อาณาจักรของเหล่าเทพได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมีคุณภาพ และสามารถทะลวงผ่านกำแพงแห่งการแบ่งแยกและการป้องกันของไข่แห่งความโกลาหลได้” โจวเหวินหลบหนีไปพร้อมกับการต่อสู้กับโชคชะตาเพื่อกลายร่างเป็นจอมเวทไร้ดาบ

　　 Mantianjian Maru เผชิญหน้ากับฟ้าร้องและสายฟ้าสีขาว แต่ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงในพริบตาเดียว และแปรเปลี่ยนเป็นด้านมืดแล้วหายไป

　　 สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวได้พาดผ่านเขตแดนและโจมตีไข่ที่กระจัดกระจายอย่างอลหม่าน

　　 เดิมทีมันดูเหมือนไข่ที่ไร้ช่องว่างและกระจัดกระจาย แต่ภายใต้การโจมตีของฟ้าร้องและฟ้าผ่า ช่องว่างตรงรอยต่อระหว่างข้อความกับข้อความก็ปรากฏขึ้น สายฟ้าแลบแทงทะลุเข้าไป ทำให้เสียงกรีดร้องของโจวเหวินเตียนดังขึ้น ผมของเขาลุกชันขึ้น

　　 ก็คือพลังของโจวเหวินนั้นแข็งแกร่งมากพอ และยังครอบคลุมหลายระดับอีกด้วย สำหรับคนธรรมดาหรือแม้แต่ระดับเทพ ก็ยังถูกบดขยี้จนกลายเป็นเศษขยะไปแล้ว

　　โจวเหวินพยายามหลบหนีด้วยการเทเลพอร์ตอย่างต่อเนื่อง แต่ความเร็วของซาลาแมนเดอร์สายพันธุ์ Void True Axolotl นั้นเร็วเกินไป เมื่อเขาเทเลพอร์ตออกมาอีกครั้ง ปากของซาลาแมนเดอร์สายพันธุ์ Void True Axolotl ก็รออยู่แล้ว และสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งลงมาใส่เขา

　　โจวเหวินไม่สามารถใช้การเทเลพอร์ตได้อีกต่อไป เขาจึงต้องใช้ความสามารถในการเทเลพอร์ตข้ามดวงดาวเพื่อเทเลพอร์ตไปยังดาวเคราะห์ที่อยู่ห่างไกลโดยตรง

　　เนื่องจากเป็นเรื่องเร่งด่วนมาก โจวเหวินจึงไม่มีเวลาเลือกดาวเคราะห์ที่จะไป เขาจึงเลือกดาวเคราะห์โดยไม่เจาะจง ขอเพียงแค่สามารถอยู่ห่างจากห้วงอวกาศและกิ้งก่าแท้ได้ก็พอ

　　 “นิวท์แท้แห่งความว่างเปล่าอยู่ไม่ไกลนัก หวังว่ามันจะไม่กลับไปยังดาวเคราะห์ดวงนั้น” โจวเหวินต้องการส่งมันกลับไปเพื่อดูว่าการทำนายประจำเดือนเป็นอย่างไรบ้าง

　　 แต่เขากลัวว่าเขาจะส่งมันกลับไป และเขาก็จะนำพา Void True Axolotl ไปด้วย การอ่านรายเดือนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และเธอก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวเธอได้เช่นกัน

　　เนื่องจากโจวเหวินอยู่ห่างจากสถานที่ดูดวงมากเกินไป สัตว์เลี้ยงที่เขาเลี้ยงไว้ที่นั่นจึงกลับมาหาเขาโดยอัตโนมัติ ตอนนี้สถานที่ดูดวงแห่งนั้นจึงไม่มีการคุ้มครองใดๆ อีกต่อไป

　　ขณะที่โจวเหวินลังเล เขาก็เห็นแสงฟ้าร้องและฟ้าผ่าวาบขึ้น และซาลาแมนเดอร์สายพันธุ์ Void True Axolotl ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าโจวเหวินอีกครั้ง การเทเลพอร์ตข้ามดวงดาวล้มเหลวในการผลักมันออกไป

　　 “ฉันจะไปแล้ว!” สีหน้าของโจวเหวินเปลี่ยนไปอย่างมาก

　　 เมื่อสักครู่เขายังกังวลเรื่องผลการอ่านหนังสือรายเดือนอยู่ แต่ตอนนี้เขาสามารถกังวลได้แค่เรื่องของตัวเองเท่านั้น

　　 แม้แต่การเทเลพอร์ตข้ามดวงดาวที่ไกลแสนไกลเช่นนี้ แอกโซลอทล์แห่งความว่างเปล่าก็ยังตามทัน และโจวเหวินพบว่าเขาไม่สามารถกำจัดมันได้

　　 “ฉันควรทำอย่างไรดี?” โจวเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและนึกถึงทางเลือกหลายอย่าง

　　 แผนแรกคือส่งมันกลับไปยังโลก ตามประสบการณ์ของโจวเหวิน จักรวาลทั้งหมดมีกฎเกณฑ์ที่เข้มงวดในการปราบปรามสิ่งมีชีวิตต่างมิติ

　　 และกฎของโลกมีผลกดขี่อย่างรุนแรงต่อสิ่งมีชีวิตต่างมิติในจักรวาลนี้ สิ่งมีชีวิตที่อยู่เหนือระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ ~www.mtlnovel.com~ แม้ว่าพวกมันจะไม่ได้มาจากมิติอื่น พวกมันก็จะถูกกดขี่อย่างหนักภายในโลก

　　 แม้จะเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติในท้องถิ่นอย่างเช่นที่เย่ว์ตู หากไม่อยากถูกกดขี่ ก็ทำได้เพียงอพยพออกจากโลกเท่านั้น

　　 ดังนั้น กลับสู่โลกอีกครั้ง โดยใช้กฎของโลก บางทีคุณอาจจะหนีรอดจากการไล่ล่าของกิ้งก่าตัวจริงในห้วงอวกาศได้

　　หากมันกล้าไล่ล่าโลก บางทีมันอาจใช้การกดขี่โลกเพื่อฆ่าโลกได้

　　อย่างไรก็ตาม การทำเช่นนั้นก็มีข้อเสียอยู่เช่นกัน

　　 หากกิ้งก่าตัวจริงพุ่งลงสู่พื้นโลกและไม่ถูกควบคุมไว้ตั้งแต่แรก หรือหากแรงควบคุมไม่เพียงพอที่จะทำให้มันตกลงมา พลังของมันจะนำมาซึ่งหายนะร้ายแรงแก่โลก

　　 ถึงแม้ภัยพิบัติประเภทนั้นจะไม่ทำลายโลกทั้งใบ แต่ก็สามารถทำลายเมืองของมนุษย์ได้หลายเมืองอย่างง่ายดาย

　　เนื่องจากโจวเหวินไม่แน่ใจว่าเมื่อไหร่สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำแห่งความว่างเปล่าจะถูกปราบลง เขาจึงไม่อยากเสี่ยง

　　หลังจากคิดทบทวนแล้ว โจวเหวินตัดสินใจลองใช้แผนที่สอง ซึ่งก็คือการเดินทางไปยังกลุ่มดาวหมีใหญ่และเข้าไปในวังดาวเจ็ดดวงของกลุ่มดาวหมีใหญ่

　　แค่เอา Void True Axolotl มาโจมตี Lu Cunxingjun อาจจะฆ่าเขาได้ก็ได้

　　 อย่างไรก็ตาม โจวเหวินไม่แน่ใจว่าพลังของลู่ชุนซิงจะสามารถฆ่าหลิวแท้แห่งความว่างเปล่าได้หรือไม่ เพราะพลังระดับเทพนั้นเกินกว่าความรู้ของโจวเหวินไปแล้ว