I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1615

จิ่วหยางควบคุมท้องฟ้าได้ ร่างกายของเซียวก็แปลกประหลาด ทักษะการต่อสู้ของเคผู้เฒ่านั้นแย่ที่สุด แต่คทายังมีพลังเวทมนตร์ที่สามารถป้องกันการโจมตีด้วยดาบไม้ไผ่ในมือของโจวเหวินได้ทุกครั้ง

ชายทั้งสามคนล้อมโจวเหวินไว้ การรุกนั้นรุนแรงจนแทบจะทำให้หายใจไม่ออก ไม่ต้องพูดถึงประชาชนทั่วไปที่เฝ้าดูสงครามอยู่ แม้แต่เซี่ยหลิวฉวน จางชุนฉิว และหลานซือ จะมีตัวตนอยู่ในระดับนี้ พวกเขาทุกคนก็คงเหงื่อแตกพลั่ก

พวกเขาพยายามสวมบทบาทแทนโจวเหวิน โดยจินตนาการว่าพวกเขาจะต้านทานการโจมตีนั้นได้อย่างไรหากเปลี่ยนมาเป็นตัวเอง แต่ไม่ว่าพวกเขาจะคิดอย่างไร พวกเขาก็จะกลายเป็นผู้ที่หยุดยั้งไม่ได้และมีเพียงแต่ถูกฆ่าเท่านั้น

หลานซืออินกับละครเรื่องนี้มากเกินไป หลังจากดูไปสักพัก ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดราวกับหิมะ และในที่สุดก็มีเลือดพุ่งออกมาจากปาก

สามชายฉกรรจ์ผู้ซึ่งพลังและความเร็วของพวกเขาก้าวไปถึงระดับสวรรค์ภายใต้พรของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ไม่ต้องพูดถึงสามคน ต่อให้มีเพียงคนเดียวก็มีคนน้อยมากที่จะเทียบได้ สามคนล้อมโจมตีหนึ่งเดียว ใครๆ ก็คงรู้สึกว่านี่คือสิ่งที่ต้องมี

อย่างไรก็ตาม ภายใต้การล้อมของทั้งสามคน โจวเหวินเปรียบเสมือนเทพบุตร ถือดาบไว้ข้างขวาและฝักดาบข้างซ้าย เขาไม่อาจแยกตัวออกจากศึกสามคนนั้นได้

สื่อหลักต่างพยายามอย่างเต็มที่ที่จะวิเคราะห์ภาพสโลว์โมชั่นพิเศษเหล่านั้น คนทั่วไปไม่สามารถมองเห็นภาพการต่อสู้ได้เลย มีเพียงอุปกรณ์พิเศษบางอย่างเท่านั้นที่สามารถสร้างภาพสโลว์โมชั่นแบบนี้ได้

“ศาสตราจารย์กู่ ภาพนี้ยังอยู่ระหว่างการวิเคราะห์ ระดับพลังของเราต่ำเกินไปที่จะมองเห็นสถานการณ์การรบได้ ท่านช่วยบอกสถานการณ์ปัจจุบันให้เราทราบได้ไหมครับ” ศาสตราจารย์ซู่อี้เจี้ยนกล่าวกับกู่

ศาสตราจารย์กูดันแว่นตาของเขาขึ้น เชินเซิงกล่าวว่า “การต่อสู้แบบนี้ ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งระดับตำนาน ก็ยังยากที่จะมองเห็นสถานการณ์การต่อสู้ได้อย่างชัดเจน ผมทำได้เพียงวิเคราะห์จากข้อมูลที่มีอยู่เท่านั้น”

“ได้โปรดเถอะ” ซูอี้ก็อยากรู้เช่นกันว่าสถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไร

ถึงแม้หลายคนจะคิดว่าศาสตราจารย์กูเป็นคนเจ้าเล่ห์ แต่ก็ไม่คาดคิดเลย แต่ตอนนี้ฉันทำได้เพียงเห็นแววตาที่จ้องมองอย่างดุดัน และไม่รู้ว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร ถูกหรือผิด ได้แต่ฟังจากคนอื่นพูดเท่านั้น

นอกจากนี้ นอกเหนือจากข้อผิดพลาดในการวิเคราะห์บางประการแล้ว คำพูดของศาสตราจารย์กู่ก็มีเหตุผลอยู่บ้าง

ศาสตราจารย์กูไอคอแล้วกล่าวว่า “ความสามารถในการต่อสู้ของราชาโจรนั้น พวกเราทุกคนได้เห็นกันไปแล้วในการแข่งขันจัดอันดับรูบิคครั้งก่อน ต่อมาผู้เชี่ยวชาญหลายคนได้ทำการวิเคราะห์โดยใช้กล้องอัลตร้าสโลว์โมชั่น ความสามารถในการต่อสู้ของเขานั้นดีเยี่ยมจริงๆ แข็งแกร่ง ระดับสูงกว่าเซียนและยาเสียอีก แต่ก็ยังอยู่ในระดับเดียวกัน และไม่มีความสามารถในการปราบปรามอย่างเด็ดขาด”

“จากการวิเคราะห์การต่อสู้ระหว่างเซียนกับยา พบว่าพลังการต่อสู้ของพวกเขายังด้อยกว่าเซียนทั้งสามเสียอีก ที่จริงแล้ว การแปลงร่างของราชาโจรนั้นแทบจะเทียบเท่ากับเซียนเลยทีเดียว ระดับศิษย์ฝึกหัดอาจจะยังไม่ดีเท่าด้วยซ้ำ”

“แน่นอน ถ้าหากราชาแห่งโจรใช้สัตว์เลี้ยงคู่ใจ พลังของ Void True Axolotl และ Tiger Soul จะน่ากลัวมาก ในกรณีต่อสู้ตัวต่อตัว มันไม่น่าจะอ่อนแอกว่าเหล่าเซียน และอาจจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เขาไม่ได้ใช้สัตว์เลี้ยงคู่ใจ เขาเอาแต่พึ่งพาความสามารถและพลังการต่อสู้ของตัวเองเท่านั้น”

“ราชาแห่งโจรนั้นฉลาดมาโดยตลอด ถ้าเขาทำแบบนี้ เขาจะมีแผนการของตัวเองหรือเปล่า?” ซูอี้ถามอีกครั้ง

“ฉันไม่รู้ว่าเขามีแผนอะไร แต่ความแข็งแกร่งของสามเซียนก่อนหน้านี้เป็นที่ประจักษ์แก่ทุกคน โดยเฉพาะเซียว ความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัว ฉันนึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีมนุษย์คนไหนแข็งแกร่งกว่าเขาได้ นอกจากนี้เขายังเชี่ยวชาญด้านพลังแห่งมิติ ในกรณีตัวต่อตัว ราชาโจรอาจเอาเปรียบไม่ได้เลย ไม่ต้องพูดถึงการต่อสู้แบบสามต่อหนึ่ง ถ้าราชาโจรเรียกสัตว์เลี้ยงคู่หูมาด้วยก็อาจมีโอกาส แต่ถ้าไม่ใช่ ฉันก็คิดไม่ออกจริงๆ ว่าเขาจะเอาชนะได้อย่างไร”

“แน่นอน ผมคิดว่าราชาแห่งโจรไม่ได้เรียกสัตว์เลี้ยงคู่ใจออกมาหรอก มันเป็นกลยุทธ์อย่างหนึ่งต่างหาก ในช่วงเวลาวิกฤติ เขาควรจะเรียกสัตว์เลี้ยงคู่ใจออกมาช่วยต่อสู้…” ศาสตราจารย์กูวิเคราะห์ต่อไป

ผู้คนต่างฟังการวิเคราะห์ของศาสตราจารย์กู่และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความเชื่อมโยงบางอย่าง แม้ว่านมพิษของศาสตราจารย์กู่จะโด่งดังมากอยู่แล้ว แต่คำพูดเหล่านั้นกลับโดนใจพวกเขา

“ศาสตราจารย์กูพูดถูกแล้ว ราชาแห่งโจรไม่เรียกสัตว์เลี้ยงคู่ใจของตนออกมาหรอก”

“การวิเคราะห์ของศาสตราจารย์กูนั้นค่อนข้างน่าเชื่อถือ”

“ครั้งนี้ฉันหวังว่าศาสตราจารย์กู่จะไม่ใช่คนดื่มนมพิษ และสัตว์เลี้ยงที่เกี่ยวข้องจะต้องเป็นผู้ติดตาม”

“ผมเห็นชอบกับการเดินทางครั้งนี้ และผมสนับสนุนศาสตราจารย์กู”

ทุกคนรู้สึกว่าครั้งนี้ศาสตราจารย์กู่ควรจะวิเคราะห์ได้ถูกต้องแล้ว เมื่อมองดูความคิดเห็นและการสนับสนุนมากมายที่ส่งมาเป็นเวลานาน ศาสตราจารย์กู่เองก็แอบยิ้มในใจว่า “ครั้งนี้ฉันน่าจะพลิกสถานการณ์ได้ กำจัดเรื่องไร้สาระแบบนั้นออกไปให้หมด”

ขณะที่ศาสตราจารย์กู่กำลังคิดหาวิธีกอบกู้ชื่อเสียงและเกียรติยศของตน ซูอี้ก็ได้รับแจ้งจากทีมงานรายการและกล่าวด้วยสีหน้าดีใจว่า “ทีมงานของเราได้แยกภาพออกมาได้บางส่วนแล้ว แม้จะเป็นเพียงบางส่วน แต่จากข้อมูลที่ทีมงานได้ใช้เทคโนโลยีตรวจสอบแล้ว ถือว่าน่าตื่นเต้นมาก…”

“มีเรื่องไร้สาระเยอะแยะไปหมด งั้นเรามาปล่อยผลการวิเคราะห์เลนส์แบบสโลว์โมชั่นขั้นสุดยอดกันเถอะ!”

“ฉันอยากดูวิดีโอ โปรดปล่อยมันไปเถอะ”

“เทพธิดาซู่อี้ของข้า โปรดอภัยให้ข้าด้วย รีบๆ แสดงรูปให้ดูเร็วๆ นะ ตับที่บอบบางของข้าทนไม่ไหวแล้ว!”

ซูอี้ยิ้มและพูดว่า “ฉันรู้ว่าตอนนี้ไม่มีใครอยากฟังฉันหรอก UU กำลังอ่าน www.uukanshu.com อยู่ แต่ทีมงานกำลังเตรียมเนื้อหาการวิเคราะห์ส่งให้ โปรดรอสักครู่”

หลังจากนั้นไม่นาน หน้าจอของรายการก็เปลี่ยนเป็นหน้าจอการต่อสู้ ภายใต้ภาพสโลว์โมชั่นสุดพิเศษ ในที่สุดผู้ชมทั่วไปก็ได้เห็นฉากการต่อสู้ของโจวเหวินและเซียวอย่างชัดเจน

ถึงแม้ความเร็วจะลดลงหลายเท่า แต่ดูเหมือนว่าการเคลื่อนไหวของคนทั้งสี่ยังคงรวดเร็วมาก

และเนื่องจากแสงแดดส่องมาเป็นระยะ ภาพจึงไม่ค่อยเสถียร และภาพทั้งหมดมักจะกลายเป็นสีขาวโพลน

จากภาพที่เห็นเป็นระยะๆ จะเห็นได้ว่าการต่อสู้ของชายทั้งสามคนนั้นดุเดือดมาก

“จงจับตาดูฝ่ามือจิ่วหยางนี้ให้ดี ฝ่ามือนี้ดูเรียบง่าย แต่แฝงไปด้วยความลึกลับและลูกเล่นมากมาย ไม่ว่าราชาโจรจะป้องกันหรือหลบหลีก การเปลี่ยนแปลงครั้งต่อไปของจิ่วหยางก็สามารถทำให้ราชาโจรพ่ายแพ้อย่างยับเยินได้… มองดูนิ้วของเสี่ยวอีกครั้ง… เป็นคนที่น่ากลัวจริงๆ… แม้แต่จะเดาไม่ออกเลยว่านิ้วนี้จะชี้ไปทางไหน… อาจารย์เคช่างแยบยลเหลือเกิน… ราชาโจรอาจจะเจอปัญหาในครั้งต่อไป…” ศาสตราจารย์กูอธิบายเพิ่มเติมตามเนื้อหาที่แสดงในวิดีโอ

“ดูสิ ราชาแห่งโจรถูกกดขี่มาถึงขนาดนี้แล้ว…” ภาพของโจวเหวินปรากฏขึ้นในวิดีโอ และศาสตราจารย์กูรีบพูดต่อจากสิ่งที่เขาเพิ่งพูดไป

แต่คำพูดนั้นยังไม่จบ และฉันก็พูดต่อไม่ได้อีกแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ หายไป และสีหน้าของฉันก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าตกใจ

เมื่อพิจารณาจากการโจมตีของจิ่วหยางทั้งสามเมื่อครู่นี้แล้ว ราชาโจรคงอยู่ในสถานการณ์ที่ได้เปรียบอยู่แล้ว และอาจถูกโจมตีอย่างหนักด้วยซ้ำ

แน่นอนว่า เนื่องจากการต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป ศาสตราจารย์กูจึงรู้ว่าราชาแห่งโจรยังไม่ตาย มิเช่นนั้นเขาคงรู้สึกว่าโจวเหวินอาจจะไม่รอดชีวิตหากไม่เรียกสัตว์เลี้ยงคู่ใจออกมา

แต่เนื้อหาที่ปรากฏบนหน้าจอนั้นตรงกันข้ามกับคำอธิบายของเขาอย่างสิ้นเชิง