I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1629

โจวเหวินคุ้นเคยกับน้ำเสียงที่แหลมคมอยู่แล้ว จึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร แต่พอได้ยินเสียงนั้นในเวลานี้ ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นทันที

โจวเหวินดูเหมือนจะไม่เชื่อเล็กน้อย ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นกว่าเดิม ราวกับต้องการมองให้ชัดเจน

อันที่จริง เขาไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้นเลย เพราะสิ่งที่เขาต้องการเห็นนั้นไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และเขาจำเป็นต้องฟังเพื่อที่จะเห็นภาพนั้นในใจ

ปฏิกิริยาทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัวนั้นเกิดจากการตกใจมากเกินไป

สิ่งที่โจวเหวินอยากเห็นคือตุ่มเล็กๆ ที่เกิดจากพืชในน้ำ

ในตอนแรก โจวเหวินไม่ได้ใส่ใจกับตุ่มเล็กๆ เหล่านั้นมากนัก เขาสนใจแต่ตัวต้นไม้มากกว่า

แต่เมื่อเสียงแหลมนั้นดังขึ้น โจวเหวินก็ได้พบกับเรื่องแปลกประหลาดบางอย่าง

ก่อนได้ยินเสียงดังแหลมนั้น ผลไม้รูปร่างคล้ายลูกพีชลูกหนึ่งได้พ่นฟองอากาศออกมา ซึ่งแตกต่างจากฟองอากาศขนาดเล็กทั่วไปเล็กน้อย แม้ว่าขนาดของฟองอากาศจะเท่ากับฟองอากาศทั่วไป แต่สีของฟองอากาศนั้นผิดปกติไปเล็กน้อย โดยมีสีฟ้าอ่อนๆ สีไม่เข้ม แต่ก็สามารถแยกแยะได้จากฟองอากาศทั่วไป

ช่วงเวลาที่ฟองอากาศนี้ปรากฏขึ้นนั้นอยู่ก่อนเวลาที่เสียงดังแหลมจะดังขึ้นเล็กน้อย และช่วงเวลานั้นช่างบังเอิญเกินไป

ตอนแรกโจวเหวินไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แต่เพราะเหตุนี้เอง เขาจึงเริ่มสังเกตฟองอากาศธรรมดาเหล่านั้นโดยไม่รู้ตัว และในที่สุดก็ประหลาดใจที่ได้ค้นพบความจริง

ทุกครั้งที่มีฟองอากาศเล็กๆ ปรากฏขึ้น คุณจะได้ยินเสียงระเบิดดังสนั่น

การเกิดตุ่มพองบนผลไม้เกิดขึ้นพร้อมกับเสียงของการแยกตัวของธารน้ำแข็ง และฟองอากาศก็ปรากฏขึ้นก่อนเสียงการแยกตัวของธารน้ำแข็งเสียอีก

“เกิดอะไรขึ้น? หมายความว่าเสียงด้านล่างได้รับผลกระทบจากพืชชนิดนี้หรือ?” โจวเหวินสำรวจพืชนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความประหลาดใจ แต่พบว่าพืชและรอยแตกของธารน้ำแข็งนั้นไม่จำเป็นต้องมีความสัมพันธ์กันเสมอไป

มันหยั่งรากลึกอยู่ในน้ำแข็ง ระบบรากที่อยู่ด้านล่างสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ทุกอย่างอยู่ภายในธารน้ำแข็ง และไม่มีที่อื่นใดที่เชื่อมต่อกับโลกภายนอกเลย

ไม่มีช่องว่างใต้ชั้นน้ำแข็ง ดูเหมือนไม่น่าเป็นไปได้ที่พืชขนาดเล็กเช่นนี้จะเชื่อมต่อกับรอยแยกในธารน้ำแข็งที่อยู่ห่างออกไปหลายพันไมล์และก่อให้เกิดเสียงดังสนั่นได้

แต่โจวเหวินสังเกตอยู่นาน ก่อนที่เสียงแหลมจะดังขึ้นอีกครั้งที่ด้านข้างของรอยแตกบนธารน้ำแข็ง ฟองสีฟ้าเล็กๆ ที่มีสีโดดเด่นก็ผุดขึ้นมาจากผลไม้

“ไม่ผิดหรอก รอยแตกของธารน้ำแข็งต้องเกี่ยวข้องกับพืชชนิดนี้แน่ แต่ว่านี่คืออะไรกันแน่?” โจวเหวินงุนงง

มีสิ่งมีชีวิตจากห้วงอวกาศจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่ถูกดึงดูดด้วยเสียง ภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็ทรงเฝ้ามองดาวเคราะห์ที่ปกคลุมด้วยธารน้ำแข็งผ่านกระจกออร่าด้วยเช่นกัน

“ท่านพระเจ้า” เซียวและจิ่วหยางเดินเข้ามาด้วยกันและทำความเคารพพระวิญญาณบริสุทธิ์

“มาดูสิ” เทพเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์มองไปที่กระจกออร่า

“สัตว์เลี้ยงประจำดาวเคราะห์ดวงนี้กำลังจะเกิดแล้วหรือไง?” จิ่วหยางกล่าวหลังจากเหลือบมองมัน

“จริงอยู่ที่ว่าคู่หูของดาวเคราะห์ดวงนี้กำลังจะถือกำเนิดขึ้น” พระวิญญาณบริสุทธิ์หยุดชั่วครู่แล้วกล่าวต่อว่า “แต่ดาวเคราะห์ดวงนี้แตกต่างออกไปเล็กน้อย สัตว์เลี้ยงคู่หูของมันอยากจะเกิดมาด้วย แต่ฉันเกรงว่ามันไม่ง่ายนัก”

“เกิดอะไรขึ้นบนโลกใบนี้?” เซียวถาม

พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตรัสว่า “สัตว์เลี้ยงคู่ใจของโลกใบนี้ ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงคู่ใจแบบดั้งเดิมอีกต่อไปแล้ว”

“นี่ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงตัวดั้งเดิมเหรอ? สัตว์เลี้ยงที่เกิดมาจากดาวเคราะห์ดวงนี้สามารถเปลี่ยนตัวได้เหรอ?” จิ่วหยางงุนงง

พระวิญญาณบริสุทธิ์ตรัสอย่างเรียบง่ายว่า “บนโลกนี้มีผึ้งตัวหนึ่งวางไข่ในตัวอ่อนของแมลงอื่น ไข่จะดูดซับสารอาหารจากตัวอ่อนและเจริญเติบโตจนกระทั่งฟักออกมาในที่สุด”

“นี่มันโหดร้ายเกินไป” จิ่วหยางถอนหายใจ

“โหดร้ายหรือ? บางทีคุณควรรู้ว่าบนโลกนี้มีนกชนิดหนึ่งชื่อนกคuckoo มันจะแอบวางไข่ในรังของนกชนิดอื่น ปล่อยให้นกตัวอื่นมาฟักไข่ให้มัน และเมื่อลูกนกคuckooฟักไข่แล้ว มันก็จะผลักไข่ของนกตัวอื่นออกมาแตกกระจาย แล้วมันก็จะกินอาหารทั้งหมดนั้นเพียงลำพัง” พระเจ้าตรัส

หนังศีรษะของจิ่วหยางรู้สึกชาเล็กน้อย เมื่อเทียบกันแล้ว นกคuckooนั้นดุร้ายยิ่งกว่า มันฆ่าพ่อแม่และลูกของอีกฝ่าย แล้วปล่อยให้อีกฝ่ายเลี้ยงดู

“กล่าวอีกนัยหนึ่ง สัตว์เลี้ยงคู่ใจดั้งเดิมของดาวเคราะห์ดวงนั้นถูกปรสิตเข้ายึดครอง ใครกันที่มีความสามารถในการยึดครองดาวเคราะห์ได้?” เซียวเชินถาม

“สัตว์เลี้ยงคู่ใจอีกตัวหนึ่ง ซึ่งเกิดมาก่อนกำหนดเนื่องจากการแตกสลายโดยบังเอิญของดาวเคราะห์ ต้องเลือกสัตว์เลี้ยงคู่ใจที่เป็นปรสิต” พระวิญญาณบริสุทธิ์หยุดพูดชั่วครู่แล้วกล่าวเสริมว่า “ในยุคเทพนิยาย สงครามของเทพเจ้า ครั้งหนึ่งดาวเคราะห์แตกสลายโดยบังเอิญ มีชายฉกรรจ์มากมายต้องการข่มขืนสัตว์เลี้ยงคู่ใจที่เกิดมาก่อนกำหนด แต่ในที่สุดก็ไม่มีใครทำสำเร็จ และมันก็หนีเข้าไปในดาวเคราะห์”

“คนแข็งแกร่งเหล่านั้นสามารถทำลายดาวเคราะห์ได้ แล้วทำไมพวกเขาถึงทำลายดาวเคราะห์ดวงนี้ไม่ได้ล่ะ?” จิ่วหยางถาม

“อย่างที่ฉันเพิ่งพูดไป มันเป็นอุบัติเหตุ ดาวเคราะห์ที่ได้รับการปกป้องโดยกฎของจักรวาลจะถูกทำลายได้ง่ายขนาดนี้ได้อย่างไร” พระวิญญาณบริสุทธิ์คร่ำครวญอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่อว่า “ก่อนที่สัตว์เลี้ยงคู่ใจตัวนั้นจะหนีเข้าไปในดาวเคราะห์ดวงนั้น มันเผลอกลืนมันเข้าไปโดยไม่ตั้งใจ หลังจากที่ท่านจากไปแล้ว การนำสัตว์เลี้ยงคู่ใจของดาวเคราะห์ดวงนั้นกลับมาจึงเป็นเรื่องปกติ หากท่านนำมันกลับมาไม่ได้ ก็จงฆ่ามันและนำสิ่งของในร่างกายของมันกลับมา”

“ครับ” เซียวและจิ่วหยางตอบรับคำสั่งและกำลังจะออกไป แต่ถูกพระวิญญาณบริสุทธิ์หยุดไว้

“ในเรื่องนี้ มีสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวมากมายในมิติต่างๆ และเราย่อมต้องหาทางแข่งขันกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ งานของคุณจึงไม่ง่ายนัก” วิญญาณศักดิ์สิทธิ์หยิบของสองชิ้นออกมาแล้วมอบให้เซียวและจิ่วหยางตามลำดับ “ของศักดิ์สิทธิ์สามารถยกระดับพลังของคุณไปสู่ระดับเซียนได้ แต่ถึงอย่างไรก็ไม่ใช่ระดับเซียนที่แท้จริง คุณต้องผสานรวมกับวัตถุศักดิ์สิทธิ์อย่างแท้จริงจึงจะสามารถเลื่อนระดับไปสู่ระดับเซียนได้อย่างแท้จริง นี่จะช่วยให้คุณ ~www.mtlnovel.com~ หลอมรวมวัตถุศักดิ์สิทธิ์ได้หรือ? แบบนี้ไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่?” ทั้งจิ่วหยางและเซียวต่างตกตะลึง

พระธาตุเหล่านั้นเป็นของวัด พวกเขาเป็นเพียงผู้ดูแล แล้วพวกเขาจะนำพระธาตุเหล่านั้นไปผสมผสานอย่างไม่ระมัดระวังได้อย่างไร

“ไม่ว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้นจะดีเพียงใด มันจะมีประโยชน์ก็ต่อเมื่อคุณเก็บรักษามันไว้ได้ คุณวางใจได้เลยว่าผมได้หารือกับวัดแห่งเส้นทางและวัดแห่งดวงอาทิตย์แล้ว คุณได้รับอนุญาตให้รวมสิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้นไว้ได้แล้ว”

“ขอบคุณพระวิญญาณบริสุทธิ์” จิ่วหยางและเสี่ยวรีบทำความเคารพ

“จำไว้ว่า ไม่ว่าพลังจะแข็งแกร่งแค่ไหน มันก็ยังถูกใช้โดยตัวคุณเองอยู่ดี ไม่ว่าคุณจะวางแผนกับโจวเหวินได้หรือไม่ ความสามารถของคุณเองก็เป็นส่วนสำคัญเช่นกัน” เทพศักดิ์สิทธิ์กล่าว

“เราจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง”

“ไปเถอะ เวลาของคุณเหลือน้อยแล้ว หลังจากปฏิกิริยาฟิวชั่นสำเร็จ ให้ไปที่ดาวเคราะห์ดวงนั้น”

เมื่อเห็นทั้งสองจากไป พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็เยาะเย้ยในใจ และกล่าวกับตัวเองว่า “พระธาตุศักดิ์สิทธิ์จะรวมเข้าด้วยกันได้ง่ายเช่นนี้หรือ แม้เจ้าจะตายไปแล้ว พระธาตุศักดิ์สิทธิ์ก็ยังคงอยู่”