I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1751

อัจฉริยะจดจำที่อยู่เว็บไซต์นี้ได้ในหนึ่งวินาที: []อัปเดตเร็วที่สุด! ไม่มีโฆษณา! “ดูเหมือนที่นี่จะไม่มีอะไรพิเศษ” เด็กสาวเดินไปตามถนนในเมืองโบราณกุยเดิล มองไปรอบๆ ดูเหมือนจะผิดหวังเล็กน้อย

จะมีคนน่าสนใจอยู่ในสถานที่ธรรมดาๆ แบบนี้ได้อย่างไร? เด็กสาวไม่คิดว่าจะมีมนุษย์คนไหนที่น่าสนใจน่าชมอยู่ที่นี่เลย

“ทุกอย่างอยู่ที่นี่หมดแล้ว ไม่สำคัญหรอกว่าคุณจะมาดูหรือไม่” เซียวพูดพร้อมกับรอยยิ้ม

“ฉันหวังว่าคนที่คุณพูดถึงจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังมากนัก” เด็กสาวพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ความสนใจของเธอไม่ได้สูงมากนัก

“ฉันคิดว่าเขาน่าสนใจนะ” เซียวมองไปจนสุดถนนที่ทอดยาว

เด็กสาวเดินตามไปและมองไปรอบๆ ก็เห็นว่ามีผู้คนมากมายอยู่ตรงนั้น เธอไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

“พวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่?” เด็กสาวมองดู แต่ไม่เห็นเบาะแส จึงถามด้วยความสงสัย

“ถ้าฉันย้อนดูอดีต ฉันคงรู้เอง” เซียวพูดพลางเดินไปทางนั้น

เด็กสาวเดินไปกับเสี่ยว และเมื่อไปถึงที่นั่น เธอก็เห็นผู้คนมากมายยืนเรียงแถวอยู่หน้าหอประชุม

“เพื่อน คุณกำลังทำอะไรอยู่?” เซียวซึ่งยืนอยู่ท้ายแถวถามชายอ้วนที่อยู่ข้างหน้า

“คุณจะดูเองไม่ได้หรอก…” ชายอ้วนพูดอย่างหงุดหงิด แต่พูดได้เพียงครึ่งคำ เมื่อเห็นผลึกพลังชีวิตในมือของเสี่ยว เขาก็เปลี่ยนความโกรธเป็นความสงบในทันที รับผลึกพลังชีวิตมาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าและพูดว่า “ที่นี่ไม่ใช่เมือง หน่วยรักษาความปลอดภัยกำลังรับสมัครสมาชิก และพวกเราทุกคนมาที่นี่เพื่อลงทะเบียน”

“งานเฉิงเหวยคงอันตรายมาก ทำไมคนถึงสมัครกันเยอะจัง” เซียวถาม

“คุณไม่ใช่คนเมืองนี้เหรอ?” ชายอ้วนถามอย่างชัดเจน

“เพิ่งมาจากที่อื่นครับ” เซียวตอบ

“ไม่น่าแปลกใจเลย คุณไม่รู้หรอกว่าหัวหน้าฉินแห่งหน่วยองครักษ์เป็นศิษย์เอกของท่านเจ้าเมืองโจว ตราบใดที่คุณเข้าร่วมหน่วยองครักษ์ คุณก็จะได้รับการชี้แนะจากหัวหน้าฉิน คุณต้องรู้ว่าท่านเจ้าเมืองโจวนั้นทรงพลังมาก เป็นหนึ่งในผู้ที่เก่งที่สุดในหมู่มนุษย์ ชายผู้ทรงพลังที่สังหารสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน แม้แต่เผ่าพันธุ์ต่างดาว ช่างเป็นบุคคลที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้ หัวหน้าฉินเป็นศิษย์เอกของเขา วิชาดาบเชี่ยวชาญแล้ว และเธอก็ได้รับการชี้แนะจากเขา หากคุณโชคดี คุณอาจจะได้พบกับท่านเจ้าเมืองโจว นั่นยิ่งน่าทึ่งกว่านั้น นั่นคือโอกาสที่หลายคนใฝ่ฝัน หลายคนคงอยากสมัครเข้าเป็นศิษย์” ชายอ้วนกล่าวด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ

เมื่อหญิงสาวได้ยินคำพูดเกี่ยวกับการฆ่าคนต่างชาติอย่างไม่แยแส คิ้วของเธอก็อดที่จะขมวดเข้าหากันไม่ได้

ลองฟังชายอ้วนคนนั้นพูดต่อดู: “อย่างไรก็ตาม คุณสมบัติในการรับสมัครสมาชิกหน่วยพิทักษ์เมืองนั้นสูงมาก คนธรรมดาทั่วไปเข้าไม่ได้หรอก อย่าไปสนใจแถวยาวๆ นั่นเลย สุดท้ายแล้วจะมีแค่หนึ่งในสิบเท่านั้นที่จะได้เข้า ถ้าลองเสี่ยงโชคดู ถ้าเข้าหน่วยพิทักษ์เมืองได้จริงๆ ก็จะถือว่าเป็นบุญกุศลที่บรรพบุรุษสร้างไว้ หรือพูดอีกอย่างก็คือ จะถือว่าเป็นศิษย์ของเจ้าเมืองโจว บางทีในอนาคตอาจจะได้ไปมิติอื่นและฆ่าเผ่าพันธุ์ต่างดาวเหล่านั้น ดูสิว่าพวกมันจะกล้าอวดดีอีกไหม”

แฟตตี้พูดคำเหล่านี้ส่วนใหญ่ตอนที่มนุษย์มักจะโอ้อวดและคุยโม้ เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันแบบนี้เกิดขึ้น

แต่คำพูดเหล่านั้นกลับฟังดูแตกต่างออกไปในหูของเด็กหญิง ทำให้ใบหน้าของเด็กหญิงดูบึ้งตึงเล็กน้อย

“ฉันจะไปพบท่านเจ้าเมืองโจวได้อย่างไรคะ?” หญิงสาวหันไปมองชายอ้วนแล้วถาม

“แค่ไปต่อแถวตรงนี้ ถ้าหากได้รับอนุญาตให้เข้าไปทีหลัง คุณจะได้เข้าพบท่านเจ้าเมืองโจว” ชายอ้วนตอบ

“เสี่ยว เราไปต่อแถวด้วยกันเถอะ” เด็กสาวพูดอย่างเย็นชา

“แบบนี้ดีแล้วเหรอ? เรายังมีอะไรต้องทำอีกไม่ใช่เหรอ?” เซียวพูดอย่างเขินอาย

“ไม่ต้องรีบ ฉันจะไปดูว่าเจ้าเมืองโจวผู้สามารถฆ่าเผ่าพันธุ์ต่างดาวได้นั้นทรงพลังแค่ไหน” หญิงสาวกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

“เด็กน้อย สติปัญญาของเจ้าดีเยี่ยมมาก จงตามพวกเรามาเถิด ท่านเจ้าเมืองโจว ตระกูลใหญ่ทั้งหกนั้นดูทรงอำนาจมาก แต่พวกเขายังด้อยกว่าท่านเจ้าเมืองโจวมาก หากเจ้าโชคดีได้เข้าหน่วยองครักษ์เมือง และได้รับความโปรดปรานจากเจ้าเมือง อนาคตของเจ้าก็จะสดใสอย่างแน่นอน การสังหารเผ่าพันธุ์ต่างดาวอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้ว…” ชายอ้วนเซไปเซมาอย่างควบคุมไม่ได้ ราวกับกำลังจะตาย

“งั้นฉันก็ตั้งตารอมากเลย” ดวงตาของเด็กสาวกระตุกเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่า “ฟลุค” และเธอก็พูดอย่างเหม่อลอย

เด็กหญิงและเสี่ยวเข้าแถวรอสักพักก่อนจะเข้าไปในห้องโถง เจ้าหน้าที่ขอให้พวกเขากรอกแบบฟอร์มและทำแบบทดสอบบางอย่าง

การทดสอบความแข็งแกร่งและความเร็วเหล่านั้นไม่ได้ทำให้เด็กสาวรู้สึกกังวลแต่อย่างใด และเธอก็ไม่ได้เปิดเผยอะไรมากนัก เพียงแต่รอชมท่านเจ้าเมืองโจวว่าเขาจะสังหารเผ่าพันธุ์ต่างดาวอย่างง่ายดายได้อย่างไร

นอกเหนือจากนั้น เซียวไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ช่วยเด็กสาวกรอกข้อมูลหรืออะไรทำนองนั้น

“คนที่น่าสนใจที่คุณพูดถึงไม่ใช่เจ้าเมืองโจวใช่ไหมคะ?” เด็กสาวถามเซียว

“อืม เขาเป็นคนน่าสนใจมากเลยล่ะ” เซียวตอบพร้อมรอยยิ้ม

“ฉันไม่รู้ว่าคุณสนใจหรือเปล่า แต่มีประโยคหนึ่งที่คุณพูด เขาเป็นคนไข้ที่มีอาการหลงผิดอย่างรุนแรงจริงๆ” เด็กสาวพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“มันน่าสนใจตรงนี้แหละ ใช่ไหมล่ะ” เซียวพูดพร้อมกับรอยยิ้ม

เด็กหญิงกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เจ้าหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยก็เดินเข้ามา พาคนที่ผ่านการทดสอบไปยังลานกว้าง และให้ทุกคนรอต่อแถว

สักพักหนึ่ง ฉันก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินมาจากทางเดินด้านข้างไปยังแท่นปราศรัยในจัตุรัส

“ผู้ชายที่อยู่ตรงกลางคือโจวเหวิน” เซียวเดินไปยืนต่อแถวข้างหลังหญิงสาวแล้วพูดด้วยเสียงเบา

ที่จริงแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเด็กสาวคนนั้นรู้แล้วว่าโจวเหวินเป็นใคร เพราะบรรดาหนุ่มสาวที่สมัครเข้าเป็นทหารรักษาเมืองต่างก็มองโจวเหวินที่ยืนอยู่กลางเวทีด้วยสายตาชื่นชม

“ขอแสดงความยินดีกับทุกคนที่สอบผ่าน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกคุณทุกคนจะเป็นสมาชิกของหน่วยพิทักษ์เมืองนำทางแล้ว ขอเชิญท่านเจ้าเมืองโจวเหวินกล่าวสุนทรพจน์…” เจ้าหน้าที่ผู้ดำเนินพิธีพูดไม่ทันจบ ก็มีเสียงปรบมือดังขึ้นจากด้านล่างแล้ว

“มันดูไม่พิเศษอะไรเลย” เด็กสาวจ้องมองโจวเหวินและพูดด้วยน้ำเสียงดูถูกเล็กน้อย

ขณะที่หญิงสาวกำลังพูดอยู่ จู่ๆ ก็เห็นโจวเหวินเหลือบมองมาที่เธอ ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ สายตาของโจวเหวินก็ดูเหมือนจะจ้องมองใบหน้าของหญิงสาวอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะละสายตาไป

เซียวไม่ได้ตอบอะไร เขาแค่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ใช่ยิ้มจริงๆ

โจวเหวินยืนอยู่บนเวที สายตาของเขากวาดมองไปทั่วใบหน้าของทุกคน แล้วค่อยๆ กล่าวว่า “ผมไม่รู้ว่าทำไมพวกคุณถึงอยากเข้าร่วมกองทหารรักษาเมือง และผมก็ไม่อยากรู้ด้วยซ้ำว่าทำไมพวกคุณถึงอยากเข้าร่วมกองทหารรักษาเมือง ผมแค่อยากรู้ว่า การเข้าร่วมกองทหารรักษาเมืองหมายความว่าอย่างไร”

“สวัสดิการที่ดีที่สุด รายได้ที่มั่นคงที่สุด” คำพูดของชายผู้แข็งแกร่งทำให้ทุกคนยิ้มได้

“คุณพูดถูกแล้ว ในคฤหาสน์ไกด์ รายได้และสวัสดิการของทหารรักษาเมืองดีที่สุด คุณจะได้รับทรัพยากรมากมายทุกเดือน คุณยังจะได้รับการฝึกฝนที่ดีที่สุด คำแนะนำจากอาจารย์ที่ดีที่สุด…” โจวเหวินพูดไปได้สักพักก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงหนึ่ง

“อาจารย์ผู้สอนที่ดีที่สุด หมายถึงตัวคุณเองใช่ไหมคะ” เด็กหญิงคนนั้นพูดขึ้น

ทุกคนมองไปที่โจวเหวิน แม้ว่าเป้าหมายของพวกเขาจะแตกต่างจากเด็กสาวคนนั้น แต่พวกเขาก็อยากรู้ว่าโจวเหวินจะเป็นผู้แนะนำพวกเขาด้วยตนเองหรือไม่ แม้ว่าฉินเจิ้นจะแข็งแกร่งมาก แต่ก็ยังด้อยกว่าโจวเหวินอย่างเห็นได้ชัด การได้รับการแนะนำจากโจวเหวินโดยตรงนั้นคงจะเป็นเรื่องดีมาก

โจวเหวินมองไปที่หญิงสาว สังเกตเห็นใบหน้าที่ดูเฉยเมยของเธอ แล้วพูดอย่างใจเย็นว่า “ค่ะ”