I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1805

โจวเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเขาก็เรียกสัตว์เลี้ยงคู่ใจออกมา

มันเป็นสัตว์เลี้ยงรูปร่างคล้ายมนุษย์สีดำ สวมเสื้อผ้าสีดำ หมวกสีดำ รองเท้าสีดำ และหน้ากากผ้ากอซสีดำ มีเพียงผมที่ยาวเป็นพิเศษและเป็นสีขาว โดยปลายผมกำลังเปล่งแสงสีขาว

ดาวไม้กวาดวิเศษ: ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ (สามารถพัฒนาได้)

ชะตา: นรก ผีผู้โชคร้าย

จิตวิญญาณแห่งชีวิต: เทพเจ้าที่เสื่อมสลาย

วงล้อแห่งโชคชะตา: ความเสื่อมถอยทั้งห้าของสวรรค์และมนุษย์

ความกลัว: ถูกครอบงำด้วยความสิ้นหวัง (ระดับ S)

อาณาเขตภัยพิบัติทางธรรมชาติ: อาณาเขตแห่งความโชคร้าย 100% (ระดับสวรรค์)

ความแข็งแกร่ง: 400

ความเร็ว: 400

สมรรถภาพทางกาย: 400

พลังชีวิต: 400

ทักษะความสามารถ: ไม่มี

สถานะที่เกี่ยวข้อง: ไม่ทำงานถาวร

เมื่อโจวเหวินเห็นข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงคู่หูอย่างชัดเจน เขาก็ขมวดคิ้วทันที และมองไปที่จิงต้าเซียนผู้ที่มอบไข่สัตว์เลี้ยงคู่หูให้เขา

เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่จิงต้าเซียนพูดก่อนหน้านี้ไม่น่าเชื่อถือ ดาวไม้กวาดวิเศษไม่มีทางที่จะครอบครองมันได้ง่ายๆ ความสามารถทั้งหมดนี้ชี้ไปในทิศทางเดียวกัน นั่นคือการทำให้โจวเหวินโชคร้าย

และสถานะคู่หูสุดท้ายนั้นแปลกประหลาดมาก โจวเหวินไม่เคยเห็นสถานะคู่หูแบบนี้มาก่อน มันหมายถึงการทำงานแบบพาสซีฟถาวร เกรงว่าแม้เขาจะไม่เรียกดาวไม้กวาดวิเศษออกมา ความสามารถของดาวไม้กวาดวิเศษก็จะทำงานอยู่เสมอ

“ใช่ ข้าโกหกท่านอีกแล้ว” จิงต้าเซียนยิ้ม และโดยไม่รอให้โจวเหวินทำอะไร เขาก็รีบวิ่งเข้าไปในประตูวัดหนูวา

โจวเหวินไม่ได้ทำอย่างนั้น เขามีแผนการอื่นอยู่ในใจ

“วัดหนูว่ามีพื้นที่หลายแห่งจริง ๆ และเขาไม่ได้โกหกเรื่องนั้น” โจวเหวินพึมพำกับตัวเองขณะที่ร่างของจิงต้าเซียนหายไปราวกับน้ำที่จมลง

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ?” หลิวหยุนถามด้วยความสับสน ยังคงอยู่ในสภาวะงุนงง

“สัตว์เลี้ยงตัวนี้จะยิ่งเพิ่มความโชคร้ายให้แก่ผู้คน และถึงแม้จะไม่เรียกออกมา มันก็ยังทำงานอยู่ดี ดูเหมือนว่าท่านผู้เฒ่าจะใช้ข้าเป็นเครื่องล่อลวง” โจวเหวินกล่าวอย่างใจเย็น

เขาไม่เคยไว้ใจจิงต้าเซียนมาตั้งแต่แรก และเขาก็คิดมานานแล้วว่าจิงต้าเซียนอาจจะเล่นกลกับไข่คู่หู

สำหรับคนอื่น ๆ ดาวไม้กวาดวิเศษอาจเป็นปัญหาและแก้ไขได้ยากมาก แต่สำหรับโจวเหวินแล้ว มันไม่ใช่ปัญหาเลย

การใช้ฟังก์ชันสังเคราะห์สัตว์เลี้ยงคู่หูของโทรศัพท์มือถือ คุณสามารถล้างพลังของดาวไม้กวาดวิเศษเหล่านี้ได้โดยตรง ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

“แสงอะไร?” หลิวหยุนไม่เข้าใจว่าโจวเหวินหมายถึงอะไร

“เดี๋ยวเราคุยกันใหม่นะ” โจวเหวินเรียกซูเปอร์บรูมสตาร์กลับเข้าสู่ร่าง จากนั้นหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและเปิดโปรแกรมสำหรับสังเคราะห์สัตว์เลี้ยงคู่ใจ

“มาล้างดาวไม้กวาดวิเศษกันก่อน” โจวเหวินวางแผนจะใช้สัตว์เลี้ยงคู่หูระดับต่ำสุดและดาวไม้กวาดวิเศษมาสังเคราะห์ แม้ว่าจะล้างไม่เสร็จในรอบเดียว ก็แค่ใช้ไม่กี่รอบก็จะได้พลังชีวิตและวิญญาณกลับคืนมา ส่วนไอเทมอื่นๆ เช่น วงล้อแห่งโชคลาภ จะถูกล้างด้วยวิธีที่แตกต่างกัน หรือแม้กระทั่งระเบิดทิ้งไปเลยก็ได้

สัตว์เลี้ยงที่โชคร้ายเช่นนี้ อัตราความสำเร็จในการสังเคราะห์จึงต้องต่ำอย่างน่าเวทนา และความเป็นไปได้ที่จะระเบิดในการสังเคราะห์ครั้งแรกก็สูงมาก

โจวเหวินกำลังคิดจะคลิกเลือกสัตว์เลี้ยงคู่หูที่ต้องสังเคราะห์ แต่แล้วจู่ๆ ก็จามออกมาโดยไม่คาดคิด หลับตาลงและตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

จู่ๆ โจวเหวินก็รู้สึกไม่สบายใจ เมื่อเขาลืมตาขึ้นและมองดูหน้าจอโทรศัพท์มือถือ เขาก็พบว่าตัวเองเข้าสู่หน้าจอสังเคราะห์แล้ว

ในชั่วพริบตา โจวเหวินก็นึกอะไรบางอย่างออก และรีบไปตรวจสอบสัตว์เลี้ยงคู่ใจของเขา เขาก็พบว่าแม่ทัพวิญญาณเสือเกราะปีศาจหายไปแล้ว

“น้องสาวแก!” โจวเหวินสบถเสียงเบาๆ

“ตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณยังเอาแต่เล่นมือถืออะไรอยู่ ไม่คิดหาวิธีแก้ปัญหาเรื่องสัตว์เลี้ยงคู่ใจบ้างเลยเหรอ? ไม่งั้นคุณก็โอนสัตว์เลี้ยงคู่ใจมาให้ฉันก่อน ไม่งั้นฉันจะฆ่าสัตว์เลี้ยงคู่ใจของคุณ” หลิวหยุนกล่าว

“ตอนนี้มันไร้ประโยชน์แล้ว” โจวเหวินส่ายหัวและยิ้มอย่างขมขื่น

เมื่อสิ่งนี้รวมเข้ากับแม่ทัพวิญญาณเสือเกราะปีศาจแล้ว เหล่าวิญญาณก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น และได้แต่หวังว่าแม่ทัพวิญญาณเสือเกราะปีศาจจะแข็งแกร่งกว่าระดับพลังชีวิตของดาวไม้กวาดวิเศษ และสามารถปกปิดความสามารถทั้งหมดของเขาไว้ได้

“หมิงเติ้งหมายความว่ายังไงเหรอ?” หลิวหยุนเกาแก้มด้วยความกังวล

“ถ้าผมเดาถูก ในวัดหนูวาคงมีคำถามแบบเลือกตอบรอผมอยู่ และมันก็ยังเป็นหนึ่งในสองตัวเลือก ตราบใดที่ผมเลือกผิด ท่านผู้เฒ่าก็จะสามารถเลือกคำตอบที่ถูกต้องได้” โจวเหวินหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ “แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมไม่เข้าใจ ถ้าเขาแค่ต้องการใช้ผมเป็นตัวช่วยกำจัดคำตอบที่ผิด เขาก็สามารถเลือกคนอื่นได้ ไม่จำเป็นต้องหลอกผม ดังนั้นตัวเลือกนี้คงเป็นผมคนเดียว ถ้าคุณเลือกได้ คนอื่นก็เลือกไม่ได้”

“ฉันยังเลือกที่จะตดอยู่ดี สถานการณ์เป็นแบบนี้ คุณควรไปเร็วๆ” หลิวหยุนกล่าว

“ไม่เป็นไรหรอก ผมเองก็ต้องการคำตอบเหมือนกัน นี่ก็เป็นโอกาสสำหรับผมด้วย” โจวเหวินกล่าวพลางจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์

กระบวนการสังเคราะห์เสร็จสิ้นแล้ว และสัตว์เลี้ยงคู่หูที่ปรากฏบนหน้าจอยังคงเหมือนกับชุดเกราะปีศาจและแม่ทัพวิญญาณเสือแทบทุกประการ ยกเว้นลวดลายสีดำจางๆ บนด้านนอกของชุดเกราะ และรัศมีสีขาวที่ขอบ

แม่ทัพวิญญาณเสือเกราะปีศาจ: ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ (สามารถพัฒนาได้)

ชะตากรรม: ดุร้ายสุดขีด

จิตวิญญาณแห่งชีวิต: รูปแบบเวทมนตร์จิตวิญญาณเสือขั้นสุดยอด

วงล้อแห่งโชคลาภ: ชั่วร้ายสุดๆ

เกม Fear: Super Demon Knight (Super S Grade)

ขอบเขตภัยพิบัติทางธรรมชาติ: ชีวิตเหนือธรรมชาติขั้นสุดยอด (ระดับสวรรค์)

ความแข็งแกร่ง: 999

ความเร็ว: 999

สมรรถภาพทางกาย: 999

พลังชีวิต: 999

ทักษะความสามารถพิเศษ: เตาหลอมเหล็กขั้นสุดยอด, การอาละวาดขั้นสุดยอด, คำสาปหินเวทมนตร์ขั้นสุดยอด, มนุษย์และขี่สัตว์ขั้นสุดยอด, ปืนทำลายเกราะขั้นสุดยอด, มนุษย์ชั่วร้ายขั้นสุดยอด, ภูเขายากจนและน้ำเน่าขั้นสุดยอด, นักฆ่าขั้นสุดยอด, การยิงบ้าคลั่งขั้นสุดยอด, การสังหารขั้นสุดยอด

สถานะที่เกี่ยวข้อง: ไม่ทำงานถาวร

ข้อมูลนี้ทำให้โจวเหวินตกตะลึงทันที เรียกได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์ที่สัตว์เลี้ยงสังเคราะห์สามารถมีค่าคุณสมบัติสูงขนาดนี้ได้

ท้ายที่สุดแล้ว สัตว์เลี้ยงคู่หูสองตัวที่ใช้ในการสังเคราะห์นั้น จัดได้ว่าเป็นสัตว์เลี้ยงคู่หูระดับสูงที่รับมือกับภัยพิบัติทางธรรมชาติได้เท่านั้น ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงคู่หูระดับสูงสุดอย่างแท้จริง

หากกล่าวว่าสัตว์เลี้ยงคู่ใจอย่างตี้ติงและซวนตี้ เมื่อรวมกับชุดเกราะเวทมนตร์และวิญญาณเสือแล้ว ก็ถือเป็นเรื่องปกติที่จะได้รับคุณสมบัติดังกล่าว

สัตว์เลี้ยงคู่หูสองตัวที่มีคุณสมบัติสูงสุด 400 อย่าง รวมกันแล้วมีค่าคุณสมบัติ 99 ค่า ไม่เกี่ยวข้องกับโชคแต่อย่างใด

สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ ความสามารถทั้งหมดถูกเพิ่มคำว่า “ซูเปอร์” เข้าไป ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความสามารถดั้งเดิมทั้งหมดได้รับการพัฒนาให้ดียิ่งขึ้น

“โชคดีที่ไม่มีพลังแห่งความโชคร้ายใดๆ ตกทอดมาถึงรุ่นลูก เพียงแต่พลังนี้เป็นแบบแฝงและเป็นพลังระดับสุดยอด…” โจวเหวินไม่รู้ว่าชีวิตของเขายากลำบากพอแล้วหรือยัง และเขาจะทนไหวหรือไม่

“คุณรออยู่ที่นี่ก่อนนะ ฉันจะเข้าไปดูเอง” เมื่อเห็นว่าหลิวหยุนพยายามเกลี้ยกล่อมให้เขาออกไป โจวเหวินจึงขัดจังหวะหลิวหยุนและเดินเข้าไปในวัดหนูวาโดยตรง

ถึงแม้อาจารย์จะน่ากลัว แต่โจวเหวินก็ไม่เกรงกลัว ตลอดมาอาจารย์ไม่เคยทำร้ายโจวเหวินอย่างร้ายแรง และเขาก็ได้ศึกษาหาสาเหตุมาแล้วด้วย

สิ่งที่เรียกว่า “ปรมาจารย์” นั้นคืออะไรกันแน่? เพื่อศึกษาประเด็นนี้ โจวเหวินจึงรวบรวมข้อมูลจำนวนมาก และสอบถามจากคนอื่นๆ ที่เลี้ยงสัตว์เลี้ยงเค่อจูด้วย

ผลการวิจัยพบว่า แท้จริงแล้วชะตาของเจ้านายก็คือตัวเจ้านายเอง ซึ่งจะส่งผลเสียต่อชะตาชีวิตของเจ้านายอย่างมาก ในกรณีร้ายแรง ชะตาจะไม่เพียงแต่ไม่ส่งผลดีเท่านั้น แต่ยังอาจส่งผลเสียอย่างร้ายแรง ทำให้เจ้านายประสบกับโชคร้ายหรือถึงขั้นเสียชีวิตได้

เป็นเรื่องปกติที่คนธรรมดาจะไม่สามารถรับชะตากรรมของเจ้านายได้ แต่ชะตากรรมของโจวเหวินนั้นแตกต่างออกไป นั่นคือเสียงถอนหายใจของหวังจือ เดิมทีแล้วมันไม่ใช่ชะตากรรมของโจวเหวิน มันเกิดขึ้นหลังจากดูดซับคัมภีร์อมตะ เคอ ก็เป็นหญิงสาวในเทพนิยายเช่นกัน

โจวเหวินสรุปว่าสาเหตุที่เขาแบกวิญญาณเสือเกราะปีศาจมานานขนาดนั้นโดยไม่ได้รับความเสียหายใดๆ ก็เพราะหวังจื่อซีห์แบกรับทุกอย่างไว้ และแม่ทัพวิญญาณเสือเกราะปีศาจไม่สามารถเอาชนะเธอได้