I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1836

บทที่ 1836

พระบุตรแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ผู้ทรงรับประทานผลไม้ต้องห้าม ทรงลอยขึ้นไปในอากาศอย่างฉับพลัน และปีกคริสตัลหกคู่ที่อยู่ด้านหลังพระองค์ก็กางออกจนสุด

เปลวไฟสีดำพุ่งออกมาจากพระวรกายของพระบุตรแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ แสงศักดิ์สิทธิ์สีขาวดั้งเดิมบนพระวรกายของพระองค์เปรียบเสมือนน้ำมันเบนซินที่ลุกไหม้ และพระวรกายทั้งหมดของพระองค์ถูกห่อหุ้มด้วยเปลวไฟสีดำในทันที ราวกับกำลังอาบอยู่ในนั้น

เสื้อคลุมสีขาวถูกย้อมเป็นสีดำ ปีกที่เหมือนคริสตัลก็ถูกย้อมเป็นสีดำเช่นกัน และผมกับดวงตาก็เป็นสีดำด้วย

เมื่อเปลวไฟสีดำดับลงอย่างสมบูรณ์ พระบุตรแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง

“สถานการณ์เป็นอย่างไร?” โจวเหวินเหลือบมองคุณสมบัติของบุตรแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์แล้วก็ตกใจ

บุตรผู้ตกสู่บาปของพระวิญญาณบริสุทธิ์: ระดับแห่งวันสิ้นโลก (สามารถพัฒนาได้)

โชคชะตา: พระบุตรศักดิ์สิทธิ์

แก่นแท้ของชีวิต: พระวิญญาณบริสุทธิ์

วงล้อแห่งโชคชะตา: วงล้อแห่งการกลับชาติมาเกิด

ความกลัว: พระวิญญาณบริสุทธิ์ (ระดับ S)

ขอบเขตภัยพิบัติทางธรรมชาติ: การเกิดใหม่ไม่รู้จบ (ระดับสวรรค์)

โลกใหม่: โลกแห่งความมืด

ความแข็งแกร่ง: 1000

ความเร็ว: 1000

สมรรถภาพทางกาย: 1000

พลังชีวิต: 1000

ทักษะติดตัวมาแต่กำเนิด: รอบรู้ทุกสิ่งและทรงอำนาจสูงสุด

สถานะที่เกี่ยวข้อง: จิตวิญญาณ

ผลไม้ต้องห้ามเล็กๆ ผลหนึ่งได้ช่วยให้พระบุตรแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงทะลุทะลวงไปสู่ระดับแห่งยุคสุดท้าย ซึ่งเป็นสิ่งที่เหนือจินตนาการ

โจวเหวินไม่อยากเชื่อว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นนี้ ผลโสมไม่น่าจะแย่ไปกว่าผลไม้ต้องห้าม นางฟ้ากล้วยกินผลโสมไปมากมาย แต่กลับได้เลื่อนขั้นแค่ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติเท่านั้น ยังไม่สามารถก้าวไปถึงจุดสูงสุดของโลกได้

ตอนนี้โจวเหวินรู้สึกเสียใจเล็กน้อย ถ้าเขารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ เขาคงไม่ให้ผลไม้ต้องห้ามทั้งหมดแก่เด็กปีศาจ แต่จะให้แค่สัตว์เลี้ยงคู่ใจสักสองสามตัวก็พอแล้ว ในอนาคตเขาคงจะมีสัตว์เลี้ยงคู่ใจมากมายเต็มไปหมดแน่ๆ

ถึงแม้เขาจะเก็บไว้อีกสักชิ้น โจวเหวินก็กินเองได้อยู่ดี เขากำลังตั้งตารอคอยดวงดาวและดวงจันทร์ และเขากำลังรอคอยการเลื่อนขั้นไปจนถึงสุดขอบโลก แต่เขากลับพลาดโอกาสนั้นไป

ดูเหมือนว่าปีศาจน้อยจะสัมผัสได้ถึงแววตาที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองของโจวเหวิน จึงพูดอย่างเย็นชาว่า “มีแต่เธอเท่านั้นที่ใช้มันได้”

หลังจากพูดจบ เขาก็ไม่สนใจโจวเหวินและเดินกลับไปหาเขาเพียงลำพัง

เมื่อได้ยินว่ามีเพียงพระบุตรแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์เท่านั้นที่สามารถใช้ได้ โจวเหวินก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อยในใจ

“ทำไมการเลื่อนตำแหน่งของฉันไปถึงสุดขอบโลกถึงยากนัก?” โจวเหวินถอนหายใจและเก็บผ้าขี้ริ้วเปื้อนเลือดที่เหลืออยู่

เทียนเทียนอนุญาตให้เขาเข้าไปในสวนแห่งพันธสัญญา อาจเพื่อเอาผ้าผืนนี้ แต่เธอไม่รู้ว่ามันใช้ทำอะไร จึงทำได้เพียงเก็บรักษามันไว้ให้ดี

“สวรรค์ไม่มีโอกาสที่จะก้าวไปสู่จุดจบของโลก แล้วฉันจะไปที่ไหนได้อีกเพื่อที่จะก้าวไปสู่จุดจบของโลก?” โจวเหวินครุ่นคิด แต่ก็คิดไม่ออกว่ามีเหตุผลอะไร

ในขณะนี้ สถานที่ที่มีโอกาสมากที่สุดที่เขาจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งไปจนถึงสุดขอบโลก น่าจะเป็นขั้นบันไดหินที่กำลังมีการถ่ายทอดสดการเล่นรูบิคอยู่

หลังจากเดินลงบันไดหินแล้ว เทพธิดาแห่งเทพแห้งแล้งจะสามารถเลื่อนขั้นไปจนสุดขอบโลกได้ พื้นฐานของนางไม่ควรด้อยไปกว่าเทพแห้งแล้ง หลังจากเดินลงแล้ว โอกาสที่จะเลื่อนขั้นไปจนสุดขอบโลกมีถึงเก้าในสิบ

“คุณต้องเดินทางไปคนเดียวเหรอ?” โจวเหวินหมิงรู้ว่ามีร่องรอยมือเล็กๆ อยู่ที่นั่น แต่ถ้าเขาไม่ไปด้วยตัวเอง เขาจะไม่สามารถดาวน์โหลดสำเนาเกมได้

ถ้าคุณอยากไปจริงๆ ก็ขึ้นไปข้างบนเลย แล้วคุณจะต้องทำอะไรกับสำเนาเกม นี่มันเป็นแค่ลูปที่ไม่รู้จบเท่านั้นเอง

“ฉันนี่โง่จริงๆ!” จู่ๆ โจวเหวินก็นึกไอเดียขึ้นมาได้

ขั้นหินนั้นน่าจะอยู่ในมิติอื่น เขาผ่านลูกรูบิคไปได้ แล้วก็ปีนขึ้นขั้นหินนั้นไปโดยตรงและเริ่มการท้าทาย

แต่ถ้าเขาไม่ใช้ลูกรูบิค เขาจะต้องเดินทางไปยังมิติอื่นก่อน จากนั้นจึงค้นหาขั้นบันไดหิน และถ่ายรูปรูปแบบเล็กๆ บนขั้นบันไดนั้น แล้วเขาก็จะสามารถดาวน์โหลดเกมได้

โจวเหวินพบกับเฟิงฉิวหยานและหมิงซิว ทั้งสองเคยไปมิติอื่นมาแล้วและคุ้นเคยกับมิตินั้น พวกเขาอาจให้ข้อมูลบางอย่างแก่โจวเหวินได้

ด้วยเหตุนี้ โจวเหวินจึงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย หลังจากที่พวกเขามาถึงมิติอื่น พวกเขากลับถูกกักตัวไว้ในที่เดียวเพื่อฝึกฝนโดยเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์จากมิติอื่น ๆ ไม่ได้มีโอกาสเดินสำรวจไปไหนมาไหน และยังไม่เคยได้พบเห็นสิ่งมีชีวิตจากมิติอื่น ๆ เลยด้วยซ้ำ

“แล้วฉันจะไปที่ไหนเพื่อหาขั้นหินนั้น? มิติอื่นมันกว้างใหญ่มาก ถ้าเดินเตร็ดเตร่ไปมา ผีก็จะรู้ว่าฉันจะไปเจอปัญหาอะไรกับพวกที่กำลังจะมาถึง” โจวเหวินคิด เขาอยู่ในมิติอื่น ดูเหมือนว่าคนรู้จักเพียงคนเดียวที่ฉันจะหาเจอได้ก็คือตี้ซิน

“เอาล่ะ ฉันแค่มีข้อสงสัยบางอย่าง บางทีตี้ซินอาจจะให้คำตอบฉันได้” โจวเหวินตัดสินใจเดินทางไปยังมิติอื่นก่อนเพื่อตามหาตี้ซิน

ด้วยกระดิ่งวิเศษที่ปกคลุมท้องฟ้าของทารกวิเศษ ทำให้โจวเหวินสามารถเดินทางไปยังมิติอื่นได้ไม่ยาก

หลังจากผ่านกำแพงมิติไปแล้ว โจวเหวินก็มาอยู่ในมิติอื่นอีกครั้ง

เมื่อนึกย้อนกลับไปถึงครั้งแรกที่เขามายังมิติอื่น เขายังแทบเดินไม่ไหวภายใต้แรงกดดันของพลังในมิตินั้น แต่ตอนนี้เขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย

“ทิวทัศน์ในมิติที่แตกต่างนี้ก็ไม่เลวเลย” โจวเหวินอดไม่ได้ที่จะชื่นชมทัศนียภาพอันงดงามนั้น

น่าเสียดายที่โจวเหวินไม่มีความรู้เรื่องแผนที่ในมิติต่างๆ เลย แถมเจ้าเด็กปีศาจก็ผอมแห้งเหลือแค่ครึ่งขวดน้ำ พามันมายังมิติอื่นโดยที่ไม่รู้เลยว่าอยู่ที่ไหน

เมื่อมองไปรอบๆ ฉันก็เห็นว่าที่นี่เป็นทะเลทราย ซึ่งแตกต่างจากที่ที่ตี้ซินอยู่โดยสิ้นเชิง

ทะเลทรายแห่งนี้ก็แปลกประหลาดเช่นกัน โจวเหวินเคยเห็นทะเลทรายสีขาว ทะเลทรายสีเหลือง และแม้แต่ทะเลทรายสีแดง แต่เขาไม่เคยเห็นทะเลทรายสีดำมาก่อน

ทะเลทรายดำอันกว้างใหญ่ไพศาล ครอบคลุมอาณาเขตของโจวเหวิน ไม่อาจระบุจุดสิ้นสุดได้

ขณะที่โจวเหวินกำลังคิดว่าจะไปทางไหนดีภายในอาณาเขตของเขา เขาก็ได้พบกับสิ่งมีชีวิตต่างดาว

โจวเหวินเคยดูหนังเก่าเรื่องหนึ่งมาก่อน ซึ่งในเรื่องนั้นมีฉลามที่สามารถว่ายน้ำในทรายได้

โจวเหวินไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าเขาจะได้เห็นฉลามว่ายน้ำอยู่ในทะเลทรายจริงๆ

แน่นอนว่ามันไม่ใช่ฉลามอย่างแน่นอน แต่รูปร่างหน้าตาคล้ายฉลาม มันเคลื่อนไหวอยู่ในทะเลทรายสีดำ โดยโผล่พ้นน้ำออกมาเพียงครีบ และลำตัวเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในทรายสีดำ ราวกับกำลังจับอะไรบางอย่างอยู่ใต้ทราย

“ทำไมดูเหมือนว่าไอคิวจะไม่สูงนัก ไม่มีสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่มีไอคิวสูงเลย คุณต้องการให้ฉันสืบหาข้อมูลให้ไหม?” โจวเหวินรู้สึกหดหู่เล็กน้อย

ทันทีที่ความคิดของเขาเคลื่อนไหว สิ่งมีชีวิตต่างดาวรูปร่างคล้ายฉลามก็ถูกคว้าขึ้นมาจากทรายราวกับถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นจับไว้ และถูกแขวนไว้ตรงหน้าโจวเหวิน

หมอนี่ก็น่ากลัวไม่แพ้กัน ต่อหน้าโจวเหวิน เขาไม่ต่างอะไรจากมดตัวเล็กๆ สามารถถูกหยิกตายได้โดยไม่ต้องแตะต้องตัวเลยด้วยซ้ำ

“เข้าใจฉันไหม? ถ้าไม่เข้าใจก็ฆ่าซะ” โจวเหวินกล่าวกับฉลามที่ลอยอยู่กลางอากาศ

“เข้าใจ…เข้าใจ…” ชาร์คพูดซ้ำๆ

“เฮ้ ไอคิวสูงกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก” โจวเหวินพูดพร้อมรอยยิ้ม “คุณชื่ออะไร และเป็นเชื้อชาติอะไร?”

“ข้าชื่อปีศาจฉลาม และเป็นสมาชิกของตระกูลชาไห่” ฉลามตอบอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเล

“ฉลามวิเศษ ทำไมชื่อนี้ถึงคุ้น ๆ จัง?” โจวเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พลันนึกขึ้นได้ว่า ถ้าออกเสียงชื่อนี้กลับหลัง เขาคงเป็นพวกฆ่าปีศาจสินะ

“เจ้าฉลามวิเศษโง่ๆ นั่น… รู้ไหมว่าขั้นบันไดหินในลูกรูบิคอยู่ตรงไหน?” โจวเหวินแทบจะตะโกนออกมา

“ฉันรู้ เรามีลูกรูบิคอยู่ในทะเลทราย ฉันสามารถพาคุณไปยังที่ที่มีลูกรูบิคได้…” ฉลามวิเศษพูดด้วยน้ำเสียงประจบประแจง

“ฉันยังต้องใช้คุณนำทางไปหาลูกรูบิคอีกเหรอ? ฉันถามคุณนะ คุณรู้ไหมว่าลูกรูบิคอยู่ที่ไหนและจะไปที่นั่นได้อย่างไร” โจวเหวินรู้สึกว่าหมอนี่โง่ยิ่งกว่าคนโง่เสียอีก แถมยังเป็นแค่คนรับใช้ชั้นสองอีกด้วย

“ท่านครับ ผมไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ ท่านลองไปถามผู้อาวุโสของตระกูลไห่ซาดูสิครับ เขาต้องรู้แน่ๆ” ฉลามวิเศษรีบเสนอไอเดียใหม่ให้โจวเหวินทันที

“ตระกูลซาไห่มีผู้ทรงพลังระดับทำลายล้างกี่คนกันแน่?” โจวเหวินเหวินเกือบจะโมโห แต่หลังจากคิดทบทวนแล้ว เขาก็ระงับความโกรธไว้ได้ และถามฉลามเวทมนตร์ด้วยรอยยิ้ม