I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1838

บทที่ 1838

โจวเหวินคงรู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนในมิติอื่น ดังนั้นจึงไม่มีอะไรต้องกังวล

ขณะนี้ หวังหมิงหยวนได้ยึดครองมิติต่างๆ ส่วนใหญ่ไปแล้ว เหลือเพียงไม่กี่เผ่าพันธุ์ในมิติอื่นๆ ที่ยังคงดิ้นรนเพื่อรักษาเสถียรภาพอยู่

ตอนนี้เผ่าพันธุ์จากมิติอื่นเหล่านั้นยุ่งเกินกว่าจะดูแลตัวเองได้ และพวกเขาก็ไม่มีเวลามาดูแลเขาในฐานะคนนอกด้วย

ตราบใดที่เขายังไม่พบประตูด้วยตัวเอง ก็คาดว่าไม่มีมหาอำนาจทำลายล้างโลกตนใดมีเวลาไล่ล่าและฆ่าเขาได้

“ทำไมท่านถึงต้องการรุกรานโลกในพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลที่มีมิติแตกต่างกันมากมายเช่นนี้?” โจวเหวินรู้สึกงุนงงเล็กน้อย

ทะเลทรายแห่งนี้กว้างใหญ่กว่าโลกทั้งใบเสียอีก

ในสถานที่เล็ก ๆ อย่างโลกใบนี้ มีอะไรที่คุ้มค่าแก่การต่อสู้บ้าง?

ขณะที่โจวเหวินกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น เขาก็เห็นทะเลทรายเบื้องหน้าพร่ามัวราวกับคลื่นน้ำ จากนั้นก็เห็นคนคนหนึ่งกระโดดขึ้นมาจากทะเลทรายราวกับปลาที่กระโดดเหนือน้ำ

ผมสีดำยาวของเขาสะบัดพลิ้ว ร่างกายที่เพรียวบางและสัดส่วนของเขานั้นเกือบจะเหมือนตัวละครในหนังสือการ์ตูน และต้นขาที่เรียวยาวเหล่านั้นดูไม่สมจริงสักเท่าไหร่ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็ตาม

“มนุษย์ เจ้ากล้าดียังไงถึงบุกรุกมิติอื่น?” หญิงสาวผู้กล้าหาญที่สุดลอยอยู่กลางอากาศ มองลงมาที่โจวเหวินด้วยสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม

โจวเหวินยังไม่ทันพูดอะไร หญิงสาวผู้กล้าหาญที่สุดก็เห็นโฉมหน้าของโจวเหวินได้อย่างชัดเจน แต่ก็อุทานออกมาทันทีว่า “จักรพรรดิมนุษย์… ท่านคือจักรพรรดิมนุษย์…”

“ตอนนี้ฉันดังแล้วเหรอเนี่ย?” โจวเหวินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาได้พบกับสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดในมิติอื่นและยังรู้จักมันอีกด้วย

“ท่านจักรพรรดิมนุษย์ ทำไมท่านถึงมาที่ซาไห่ ท่านมีเจตนาอะไรหรือ?” หญิงสาวผู้กล้าหาญที่สุดจ้องมองโจวเหวินและถามอย่างระมัดระวัง

“ผมแค่ผ่านมาแถวนี้โดยไม่ได้ตั้งใจอะไร” โจวเหวินตอบ

“อย่ามาโกหกฉันสิ หวังหมิงหยวนขอให้เธอมาที่ซาไห่จริงเหรอ?” หญิงสาวผู้กล้าหาญที่สุดเห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อคำพูดของโจวเหวิน

“ผมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับหวังหมิงหยวน” โจวเหวินส่ายหัว

“เช่ ใครบ้างที่ไม่รู้ว่าเจ้าเป็นศิษย์ของหวังหมิงหยวน และตอนนี้หวังหมิงหยวนต้องการรวมมิติต่างๆ เข้าด้วยกัน สถานการณ์จึงไม่ค่อยดีนัก” หญิงสาวผู้กล้าหาญที่สุดกล่าวด้วยความภาคภูมิใจเล็กน้อย “เขาต้องการเอาชนะใจพวกเรา ตระกูลไห่ แต่เงื่อนไขยังไม่ได้เจรจา เขาต้องการให้เจ้าลอบโจมตีทะเลทรายของเราหรือ?”

โจวเหวินมองหญิงสาวที่กล้าหาญที่สุดด้วยสายตาแปลกๆ

เขาสัมผัสได้ว่าออร่าในร่างของหญิงสาวนั้นทรงพลังอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ และไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันอยู่ในระดับทำลายล้างโลก

แต่ผู้ทรงอำนาจที่ทำนายถึงหายนะได้กลับพูดคำพูดที่ไม่น่าเชื่อถือเช่นนั้นออกมาอย่างใสซื่อเหมือนเด็ก

สิ่งนี้ทำให้โจวเหวินเกิดความสงสัยอย่างมากว่าระดับไอคิวของสิ่งมีชีวิตจากมิติอื่นนั้นต่ำจริงหรือไม่

“ผมไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไร” โจวเหวินถามพร้อมกับไอเล็กน้อย

“เธออยากทำอะไร?” เด็กสาวมองอย่างระแวดระวัง

“ฉันก็แค่ภัยพิบัติทางธรรมชาติเล็กๆ เท่านั้นเอง คุณควบคุมภัยพิบัติใหญ่ๆ ทั้งหกอย่างในทะเลทรายนี่นา ฉันจะเอาอะไรไปโจมตีคุณล่ะ?” โจวเหวินพูดอย่างหมดหวัง รู้สึกว่าสิ่งมีชีวิตต่างดาวในทะเลทรายนั้นแปลกประหลาดเหลือเกิน

ทั้งฉลามวิเศษและเด็กผู้หญิงคนนี้ดูผิดปกติเล็กน้อย และฉันไม่รู้ว่าพวกเขาอาศัยอยู่ในทรายตลอดทั้งปีหรือเปล่า และสมองของพวกเขาก็ชุ่มไปด้วยทรายด้วยหรือเปล่า

“ดูเหมือนจะสมเหตุสมผลนะ” หญิงสาวผู้กล้าหาญที่สุดครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น เธอจึงพยักหน้าและพูดว่า “ใช่แล้ว ถ้าพวกเจ้าคิดจะลอบโจมตีซาไห่ของเราเพียงลำพัง ก็เท่ากับกำลังหาเรื่องตาย แล้วพวกเจ้ามาทำอะไรที่ซาไห่นี่ล่ะ?”

“ผมไม่ได้พูดเมื่อกี้นี้ ผมแค่ผ่านมาแถวนี้เฉยๆ” โจวเหวินพูดซ้ำอีกครั้งอย่างไม่เต็มใจ

“พวกเธอจะไปไหนเหรอ?” เด็กหญิงที่กล้าหาญที่สุดถามด้วยความสงสัย

“วัดเทียนซี” โจวเหวินไม่ได้ปิดบังเรื่องนี้

“เธอจะไปเทียนซีเซินเหรอ?” หญิงสาวผู้กล้าหาญที่สุดถึงกับตกใจเมื่อได้ยินคำพูดนั้น “แล้วเธอก็อยากไปเทียนซีเซินเพื่อผสมพันธุ์ด้วยเหรอ?”

โจวเหวินรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของเธอ

“ไม่ ผมต้องขอความช่วยเหลือจากเทียนซีเซินในเรื่องอื่น” โจวเหวินกล่าว

เด็กหญิงผู้กล้าหาญที่สุดกลอกตาแล้วฝืนยิ้ม “เธอเป็นมนุษย์ เธอไม่คุ้นเคยกับชีวิตในมิติอื่น และมีอันตรายอยู่ทุกหนทุกแห่ง ฉันจะส่งหัวใจที่อ่อนโยนไปให้เธอ และพาเธอไปยังวิหารแห่งสวรรค์”

ไม่ว่าโจวเหวินจะมองอย่างไร ก็ดูเหมือนว่าเธอต้องการไปที่วัดเทียนซี แต่สีหน้าหยิ่งผยองของเธอกลับดูเหมือนว่ากำลังช่วยเหลือโจวเหวินอยู่

“ขอบคุณครับ” โจวเหวินยิ้ม

“เธอรู้ใช่ไหมว่าฉันช่วยเธอมาตลอด พอไปถึงวัดเทียนซีแล้ว เธอต้องช่วยฉันทำอะไรสักอย่าง” หญิงสาวผู้กล้าหาญที่สุดกลอกตาไปมา

“แน่นอน การช่วยเหลือซึ่งกันและกันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง” โจวเหวินพยักหน้าเห็นด้วย

“แค่นี้แหละ ไปกันเถอะ” เด็กหญิงที่กล้าหาญที่สุดพูดแล้วตรงไปที่ทะเลทราย หายตัวไปในพริบตา

“จริง ๆ แล้ว… จิตใจของฉันมันเหมือนทราย…” โจวเหวินมองออกไปไกลสุดลูกหูลูกตาอย่างหมดหวัง

สักพักหนึ่ง หญิงสาวที่กล้าหาญที่สุดก็ออกมาอีกครั้ง มองโจวเหวินด้วยสีหน้าสงสัยและถามว่า “เกิดอะไรขึ้น ทำไมไม่ไปล่ะ?”

“ผมไม่สามารถเดินใต้ทรายได้” โจวเหวินอธิบายอย่างใจเย็น

“มันยุ่งยากจริงๆ” หญิงสาวผู้กล้าหาญพูดพลางคว้ามือของโจวเหวินแล้วกระโดดลงไปในทะเลทรายทันที

โจวเหวินรู้สึกได้ทันทีว่าทรายใต้ฝ่าเท้าของเขาราวกับกลายเป็นน้ำ ไม่เพียงแต่จะไม่เป็นอุปสรรคต่อร่างกายของเขาเท่านั้น แต่ยังมีแรงลอยตัวที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย

ดูเหมือนว่าทรายจะโปร่งใส และสายตาสามารถทะลุผ่านทรายไปมองเห็นสิ่งต่างๆ ที่อยู่ไกลออกไปได้

หญิงสาวผู้กล้าหาญลากโจวเหวินผ่านทะเลทรายไปอย่างรวดเร็ว โจวเหวินเห็นว่าที่ก้นทะเลทรายมีซากปรักหักพังของอาคารโบราณอยู่มากมาย

หากไม่ใช่เพราะว่าเขาอยู่ใต้ผืนทราย โจวเหวินคงสงสัยว่าที่นี่จะเป็นเมืองโบราณที่จมอยู่ใต้น้ำทะเลหรือไม่

บางครั้ง พวกเขาก็อาจเห็นสิ่งมีชีวิตต่างดาวอื่นๆ ในทะเลทราย แต่หลังจากที่พวกเขาพบเด็กหญิงแล้ว พวกมันก็พากันหนีไปไกล และไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

หญิงสาวดึงโจวเหวินให้หยุดอยู่หน้าประตูอาคารโบราณแห่งหนึ่ง เตะสิ่งมีชีวิตต่างดาวที่ดูเหมือนเต่ายักษ์ที่อยู่หน้าประตูให้กระเด็นไป แล้วผลักประตูเข้าไปข้างใน

“การเดินไปกับเจ้ามันยุ่งยากเกินไป เจ้าสามารถลอดผ่านนาฬิกาทรายก่อนได้ แล้วเจ้าจะสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในทะเลทราย” หญิงสาวผู้กล้าหาญที่สุดชี้ไปที่นาฬิกาทรายโปร่งใสขนาดใหญ่ในวังแล้วกล่าว

“นี่คือสมบัติในทะเลทรายหรือ?” โจวเหวินมองนาฬิกาทรายด้วยความสนใจ

“อย่าพูดไร้สาระ รีบๆ หน่อย” หญิงสาวผลักโจวเหวินไปทางนาฬิกาทราย

โจวเหวินเดินไปที่นาฬิกาทรายซึ่งทำจากคริสตัลใสเช่นกัน แต่เมื่อโจวเหวินยืนอยู่บนนั้น เขารู้สึกว่าเท้าของเขาอ่อนแรงและร่างกายจมลงไปในนาฬิกาทราย

นาฬิกาทรายนั้นเต็มไปด้วยทรายใส และเมื่อโจวเหวินตกลงไปในทรายใส เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่าตัวเองเปียกโชกไปด้วยน้ำ (อ่านเพิ่มเติมได้ที่ www.uukanshu.com)

ท้องฟ้าหมุนวน นาฬิกาทรายเปิดออกโดยอัตโนมัติ และทรายโปร่งใสในส่วนบนเริ่มไหลลงมาด้านล่าง โจวเหวินติดอยู่ในวังวนทรายและไหลลงไปยังส่วนล่างของนาฬิกาทราย

จนกระทั่งทรายโปร่งใสกลืนกินร่างของเขาไป โจวเหวินดูเหมือนจะมีปฏิกิริยาแปลกๆ บางอย่าง

เมื่อไร!

โจวเหวินหลุดออกจากนาฬิกาทราย แม้ว่าจะไม่มีหญิงสาวคนใดคอยประคองเขาอยู่ ณ เวลานี้ แต่ทรายรอบตัวเขาก็เปรียบเสมือนน้ำสำหรับเขา

“สมบัติชิ้นนี้ดีจริงๆ ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?” โจวเหวินรู้สึกงงเล็กน้อย ทำไมไม่มีใครเอาสมบัติแบบนี้ไปเสียก่อน

“ไม่มีใครเอาสิ่งนี้ไปได้ มันทำได้แค่เอามาวางไว้ตรงนี้เท่านั้น” เด็กหญิงที่กล้าหาญที่สุดกล่าว

“เอาไปใช้ไม่ได้เหรอ?” โจวเหวินก้าวไปข้างหน้าและแตะนาฬิกาทรายด้วยความสงสัย