I'M THE BOSS ลูกพี่หุ่นเทวะ - ตอนที่ 580 ระเบิดพลัง!
หลังจากจบเหตุการณ์ หลิงเทียนคิดแล้วก็นึกหวาดกลัวไม่หยุด โชคดีคนที่พวกเขาต่อสู้ด้วยคืออู๋จี๋ ผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษของพวกเขาไม่เหมือนเหล่ยถิงกับเทียนจีที่ไปถึงระดับพิเศษขั้นสูงสุด ผู้ควบคุมหุ่นรบที่ต่อสู้กับเซี่ยอี๋มีเพียงคนเดียวที่ไปถึงระดับพิเศษขั้นสูงสุด อีกสองคนล้วนเป็นระดับพิเศษขั้นกลาง นี่ก็คือสาเหตุที่เซี่ยอี๋สามารถยืนหยัดมาได้ และหาโอกาสสังหารผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษสองคนในระหว่างที่หลบหนี ถ้าเกิดทุกคนเป็นระดับพิเศษขั้นสูงสุด เซี่ยอี๋มีความช่วยเหลือจากสวรรค์ ระเบิดพลังข้ามระดับอีกแค่ไหน เขาต่อสู้กับหุ่นรบสองตัวก็ถึงขีดจำกัด ไม่มีทางพาหุ่นรบตัวที่สามตายตกตามกันได้สำเร็จแน่นอน...
หลังจากที่จบศึกแล้วกลุ่มหุ่นรบหลิงเทียนก็ทบทวนการต่อสู้ เวลานี้พวกเขาค่อยสัมผัสได้ถึงเจตนาเบื้องลึกของลูกพี่ตนที่เลือกกัดกระดูกที่แข็งแกร่งที่สุดตั้งแต่แรก กำจัดกลุ่มหุ่นรบที่แข็งแกร่งที่สุดก่อนหน้าที่ความสามารถของฝ่ายตัวเองจะโดนตรวจสอบทั้งหมด กลุ่มหุ่นรบที่ต่อสู้ด้วยหลังจากนั้นจะต้องศึกษาและวางแผนการรับมืออย่างจริงจังไปตามความสามารถที่แท้จริงของพวกเขาที่ค่อยๆ ปรากฏออกมาต่อหน้าผู้คนและถูกทุกคนล่วงรู้…แต่ด้วยความสามารถโดยรวมที่ลดลงของกลุ่มหุ่นรบคู่แข่ง ต่อให้พวกเขาวางแผนการออกมาก็ไม่เพียงพอที่จะกำจัดหลิงเทียนให้สิ้นซาก
ลองคิดดูแล้ว ถ้าเกิดพวกเขาทำตรงกันข้ามเลือกท้าประลองกับหุ่นรบที่อ่อนแอก่อน นี่มันปลอดภัยมากจริงๆ แต่ความสามารถของพวกเขาก็เปิดเผยต่อหน้าผู้คนจนหมดเช่นกัน เวลานี้พวกเขาก็ต่อกรกับกลุ่มหุ่นรบที่แข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ…เมื่อฉีหลงถูกพัวพัน คนที่เซี่ยอี๋ต่อสู้ด้วยล้วนเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษขั้นสมบูรณ์…ต่อให้พวกเขาโชคดีรอดพ้นมาได้ครั้งหนึ่ง ครั้งต่อไปเมื่อพวกเขาเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น ยังจะหนีรอดได้อีกเหรอ? ผลก็คือพวกเขาถูกโจมตีจนพ่ายแพ้ยับเยิน
เมื่อหานจี้จวินศึกษาลำดับการท้าประลองของหลิงหลานที่ดูเหมือนบ้าระห่ำ แต่ความจริงแล้วกลับเอื้อประโยชน์ต่อพวกเขามากที่สุด เขาก็มองอย่างโศกเศร้าไปทางห้องที่หลิงหลานเก็บตัวฝึกวิชา แล้วทอดถอนใจด้วยความชื่นชม เขายังคงทำไม่ได้เหมือนลูกพี่ตัวเอง การตัดสินใจแต่ละอย่างล้วนมีเจตนาลึกซึ้งใคร่ครวญมาอย่างละเอียดรอบคอบแล้ว
ถึงแม้ช่วงเวลายากลำบากสูงสุดของหลิงหลานจะผ่านพ้นไปตามการสิ้นสุดของการประลองสองรอบนี้แล้ว แต่นี่ไม่ได้บ่งบอกว่าการประลองถัดไป หลิงเทียนจะไม่มีพลาดร้อยเปอร์เซ็นต์จริงๆ ไม่มีกลุ่มหุ่นรบใดยอมทิ้งอำนาจการปกครองของตัวเอง แล้วก้มหัวสวามิภักดิ์ ต่อให้ไม่มีความหวังเลยแม้แต่น้อย พวกเขาก็จะพยายามต่อสู้จนถึงที่สุด
เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ ในการประลองรอบที่สามกับโดฮา ทางโดฮาได้รับบทเรียนจากประสบการณ์ของอู๋จี๋และเทียนจี เลยส่งหุ่นรบระยะไกลที่ดีที่สุดออกมาสองคนเพื่อพัวพันฉีหลงกับเซี่ยอี๋ซึ่งเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบที่สามารถระเบิดพลังพลิกสถานการณ์ได้สองคนนี้
ผู้ควบคุมหุ่นรบอีกสิบคนก็พยายามเข่นฆ่าสมาชิกคนอื่นๆ ของหลิงเทียน คราวนี้พวกเขาติดตั้งอาวุธระยะไกลที่ทรงพลัง เตรียมตัวกำจัดลูกทีมคนอื่นๆ ของหลิงเทียนแล้วก็จะยิงสังหารฉีหลงกับเซี่ยอี๋จากทางระยะไกล หยุดยั้งไม่ให้พวกเขามีโอกาสเข้าประชิดตัว พูดได้ว่าโดฮาใคร่ครวญมาอย่างดีเยี่ยมมาก ทว่าหลังจากที่กักขังหน่วงเหนี่ยวฉีหลงกับเซี่ยอี๋สำเร็จแล้ว ก็มีลูกทีมของหลิงเทียนระเบิดความสามารถขึ้นมาใหม่อีก…
“รอบที่สาม หลิงเทียนหมายเลขสี่ (ลั่วล่าง) ระเบิดพลัง เอาชนะหุ่นรบสองตัวติดต่อกัน สุดท้ายก็ระเบิดตัวเองสร้างความเสียหายให้กับหุ่นรบตัวที่สาม ทำให้แผนการของโดฮาที่อยากล้อมสังหารฉีหลงกับเซี่ยอี๋ทางระยะไกลล้มเหลวในตอนสุดท้าย”
“รอบที่สี่ หลิงเทียนหมายเลขสอง (อู่จย่ง) ระเบิดพลัง เอาชนะหุ่นรบหนึ่งตัวแล้วก็ระเบิดตัวเองลากหุ่นรบอีกตัวให้ตายตกตามกัน หลัวจี้ที่สูญเสียหุ่นรบไปสองตัวทันทีก็ตื่นตระหนกลนลาน ทำให้หลิงเทียนคว้าโอกาสไว้ได้ ท้ายที่สุดหลัวจี้ก็พ่ายแพ้ยับเยิน”
“รอบที่ห้า หลิงเทียนหมายเลขเจ็ด (หลินจงชิง) ระเบิดพลัง เอาชนะหุ่นรบสองตัวติดต่อกันและพัวพันกับหุ่นรบตัวที่สามได้สำเร็จ ทำให้หลิงเทียนใช้คนมากต่อสู้กับคนน้อยได้สำเร็จ สุดท้ายซีหลิงก็พ่ายแพ้อย่างจนปัญญา”
“รอบที่หก หลิงเทียนหมายเลขสาม (หลี่อิงเจี๋ย) ระเบิดพลัง…”
แม้ว่ากลุ่มหุ่นรบที่ประลองถัดจากนั้นได้ครุ่นคิดวิธีการทุกอย่าง พยายามสุดความสามารถเพื่อพัวพันกักขังหน่วงเหนี่ยวลูกทีมที่เคยระเบิดพลังได้สำเร็จ แต่พวกเขาก็ควบคุมการระเบิดพลังของสมาชิกหลิงเทียนคนใหม่ไม่ได้ ไม่สามารถคาดคะเนได้ว่าใครในหมู่พวกเขาจะเป็นผู้ที่จะระเบิดพลัง เลยได้แต่ถูกเด็ดปีกอย่างหมดหนทางต่อหน้าหลิงเทียน กลายเป็นผลแห่งชัยชนะที่หลิงเทียนเด็ดไปได้ หลิงเทียนจึงสร้างภาพรวมในการรวมโรงเรียนทหารเป็นหนึ่งเดียวได้อย่างมั่นคงไปตามการกวาดล้างกลุ่มอำนาจที่แข็งแกร่งแปดอันดับแรกแต่เดิมของโรงเรียน ไม่มีใครคิดอีกแล้วว่าหลิงเทียนจะล้มเหลว นอกเสียจากสมาชิกสิบสองคนนั้นของหลิงเทียนจะท้องเสียร่วมกันในวันแข่งขัน…
เอาเถอะ กลุ่มหุ่นรบมากมายหมดปัญหาในโลกเสมือนจริง พวกเขาเลยอยากวางยาใส่คนกลุ่มหุ่นรบหลิงเทียนทุกคนในโลกความเป็นจริงมากๆ วางยาเจ้าพวกน่าชิงชังนี้ให้หมดถึงจะสามารถหยุดยั้งการออกศึกรวมโรงเรียนเป็นหนึ่งเดียวของพวกเขาเอาไว้ได้ แต่ทุกคนต่างรู้ว่า นี่ไม่มีทางเป็นไปได้เลย หน่วยรักษาความสงบเรียบร้อยของโรงเรียนกำลังจับตาดูอยู่ อยากหาโอกาสแสดงความน่าเกรงขามของพวกเขามาก เพื่อป้องกันไม่ให้พวกนักเรียนลืมว่ายังมีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอย่างพวกเขาอยู่
เมื่อการประลองรอบที่หกสิ้นสุดลง หลิงอี้ที่ชมการประลองหกรอบติดต่อกันก็เดินออกมาอย่างเงียบงันจากในแคปซูลล็อกอินเสมือนจริง
ไม่นาน แคปซูลล็อกอินเสมือนจริงอีกห้าเครื่องภายในห้องถูกเปิดออก จากนั้นก็มีคนห้าคนเดินออกมาเช่นกัน
“หัวหน้า นายออกมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?” เถาเสี่ยวเถาเผยแววตาประหลาดใจ ควรรู้ไว้ว่าในการประลองหลายรอบก่อน หัวหน้าเป็นคนสุดท้ายที่ออกมา เขาจะต้องอยู่ข้างในทวนดูการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมสักหลายรอบก่อนถึงจะพอใจ
หลิงอี้ไม่ตอบ ดวงหน้าของเขาเผยร่องรอยความกังวลออกมา เขาเดินไปที่ห้องน้ำแล้วเติมน้ำในอ่างล้างมือจนเต็ม จากนั้นก็มุดหน้าเข้าไปทันที เขากลั้นหายใจอยู่หลายนาทีเต็มๆ ถึงค่อยเงยหน้าขึ้นมาฉับพลัน น้ำบนปลายผมถูกสะบัดจนไปถึงกระจกตรงหน้า หลิงอี้จ้องมองตัวเองในกระจก เขามองออกถึงความไม่มั่นใจในแววตาของตัวเองได้อย่างชัดเจน
“ฉันไม่มีคุณสมบัติเลย” หลิงอี้เบิกตาโต แววตาเผยความเจ็บปวดออกมา ผู้นำตระกูลที่เขาอยากจงรักภักดีปกป้องมีคนข้างกายที่แข็งแกร่งจนทำให้ผู้คนแหงนหน้ามอง เดิมทีคิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติพอที่จะยืนอยู่ด้านหลังเขาแล้ว ตอนนี้ดูท่าเป็นความเพ้อฝันของเขาไปเสียแล้ว เขาเป็นแค่กบในกะลาตัวหนึ่งเท่านั้น
“หัวหน้า พวกเรายังอยู่ปีหนึ่งนะ” อี้เทียนเกอเดินเข้ามาพูดโน้มน้าว
“ฉันอายุน้อยกว่าพวกเขาแค่ปีเดียว แต่ว่าห่างชั้นกับพวกเขาราวฟ้ากับดิน” หลิงอี้หันหน้าไปตวาดเสียงต่ำ
“หัวหน้า ไม่มีใครสามารถทะยานขึ้นฟ้าในก้าวเดียวได้ ในหมู่ปีหนึ่ง นายก็มีความสามารถโดดเด่นเหนือใครเหมือนกัน ตอนที่พวกเขาอยู่ปีหนึ่งก็ไม่ได้แข็งแกร่งกว่านายสักเท่าไหร่เลย พวกเขาแค่ต้องพยายามไล่ตามขึ้นไปเท่านั้น” หรงจื้อรั่วยื่นผ้าขนหนูมาให้ด้วยสีหน้านิ่งเรียบ ราวกับว่าทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องยากลำบากอะไร
“ใช่แล้ว หัวหน้า ตอนแรกนายบอกว่าจะพาพวกเราสอบเข้าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง ทุกคนหัวเราะบอกว่านายฝันเฟื่อง ขนาดพวกเราก็ไม่มีความมั่นใจเลย แต่ในความเป็นจริง นายกลับทำได้ พวกเราเข้าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งด้วยกัน ขอเพียงหัวหน้าอยากทำ นายจะต้องทำได้แน่นอน พวกเราเชื่อว่าหัวหน้าทำได้อยู่แล้ว” เถาเสี่ยวเถาพูดไปด้วยพยักหน้าแรงๆ ไปด้วย ความเชื่อมั่นสุดจิตสุดใจในแววตาทำให้หลิงอี้รู้สึกอบอุ่นในใจ ความสงสัยในตัวเองหายไปแล้ว
“ใช่ ฉันทำได้แน่ สิ่งที่พวกเขาทำได้ ฉันก็ทำได้เหมือนกัน” แววตาสับสนของหลิงอี้เลือนหายไป ความเด็ดเดี่ยวแน่วแน่กลับมาอีกครั้ง
หรงจื้อรั่วกับอี้เทียนเกอสบตากันแวบหนึ่ง พวกเขาเหลือบมองเถาเสี่ยวเถา ก่อนที่จะเผยรอยยิ้มตรงมุมปาก ถึงแม้เถาเสี่ยวเถามักจะสร้างปัญหา เหมือนกับเด็กที่ยังไม่โต แต่ก็เพราะความใสบริสุทธิ์นี้ การแสดงออกและคำพูดของเขาจึงเต็มไปด้วยความจริงใจและน่าเชื่อถือ เป็นยาบำรุงหัวใจที่ดีที่สุด ดูท่าต่อไปต้องทำดีกับเขาหน่อยแล้ว
——————————————————————-
YOU MAY ALSO LIKE
