Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 1,603 อักขระเปลวเพลิงทัณฑ์สวรรค์นิพพาน

หลินหมิงนำวัสดุที่เหลือออกจากแหวนมิติ ในขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับ
การคำนวณและการอนุมานมากขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาของเขาก็ยิ่งสดใสขึ้น
เรื่อยๆ พลังงานเพลิงของอักขระเปลวเพลิงวินาศไม่สามารถเข้ากันได้กับ
โครงสร้างรูปแบบเต๋าสวรรค์อาชูร่า อย่างไรก็ตาม ความจริงก็คือว่า มัน
ไม่มีข้อบกพร่องในโครงสร้างรูปแบบเต๋าสวรรค์อาชูร่าที่สร้างขึ้น แต่กฎ
แห่งเพลิงของหลินหมิงไม่สามารถเข้าถึงระดับของเต๋าสวรรค์อาชูร่า!
หากเขาสามารถขอยืมความช่วยเหลือจากเพลิงนิพพานของเสี่ยวห
มัวเซียนและเพิ่มทัณฑ์สวรรค์ของเขาด้วย รวมเพลิงทั้งสองประเภทเข้า
ด้วยกัน มันจะเป็นอย่างไร?
หลินหมิงรู้สึกว่าเขาได้พบจุดสำคัญที่สุดแล้ว ในขณะที่เขาแก้ไข
อักขระเปลวเพลิงวินาศ เขาจำกัดมุมมองของตนต่อโครงสร้างของรูนและ
การหลอมรวมของเต๋าสวรรค์อาชูร่า แต่เขาลืมรูปทรงการโจมตีของ
อักขระเปลวเพลิงวินาศ – เพลิงทำลายล้างตนเอง!
เปลวเพลิงของเสี่ยวหมัวเซียนเป็นเปลวเพลิงนิพพานของฟีนิกซ์ทมิฬ
เปลวเพลิงเหล่านี้มีคุณสมบัติการทำลายล้าง
ส่วนหลินหมิงเองก็มีเพลิงทัณฑ์สวรรค์ มันก็มีพลังทำลายล้าง
หากทั้งสองอย่างสามารถหลอมรวมเข้าด้วยกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ
แล้ว อักขระเปลวเพลิงวินาศจะสามารถเข้าถึงจุดสูงสุดของมันได้!
เพลิงที่สมบูรณ์เช่นนี้เท่านั้นที่จะเข้าคู่กับเต๋าสวรรค์อาชูร่าได้ดี
“เซียนเอ๋อร์ ให้ข้าได้ยืมเพลิงนิพพานของเจ้า!” หลินหมิงขว้างวัสดุที่
เหลืออยู่ในรูปแบบค่ายกลขณะที่เขาพูดกับเสี่ยวหมัวเซียนอย่างตื่นเต้น

เสี่ยวหมัวเซียนยังเห็นว่ากระบวนการแก้ไขของหลินหมิงได้มาถึงจุด
วิกฤติแล้ว นางจะไม่ขัดหลินหมิงเพียงเพราะความโกรธเล็กน้อยของนาง
จากการเขินอาย นางสะบัดนิ้วและเปลวเพลิงสีดำลุกขึ้นในฝ่ามือของนาง
เปลวเพลิงนี้ดูเหมือนจะมีจิตใจของตัวเอง มันแปลงร่างเป็นรูปทรงที่
แตกต่างกันไปในอากาศเช่นการร่ายรำของฟินิกซ์ในท้องฟ้า
หลินหมิงยื่นมือออกมาและเปิดปราณเทพทรราชคลั่ง เปลวเพลิง
แห่งทัณฑ์สวรรค์ได้รับการปลดปล่อยจากเขา เมื่อเปรียบเทียบกับเปลว
เพลิงของเสี่ยวหมัวเซียนเปลว เพลิงทัณฑ์สวรรค์ของหลินหมิงดูเหมือนจะ
รุนแรงกว่าราวกับว่าพวกมันจะเผาไหม้ห้วงมิติ
เปลวเพลิงทั้งสองประเภทค่อยๆหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว
ในขั้นต้น เปลวเพลิงทั้งสองประเภทนี้มีพลังทำลายล้างโดยธรรมชาติ
และการหลอมรวมพวกมันเข้าด้วยกันอาจทำให้เกิดการระเบิดได้อย่าง
ง่ายดาย แต่เป็นเวลากว่า 20 ปีที่หลินหมิงและเสี่ยวหมัวเซียนอยู่ด้วยกัน
เหมือนคู่ชีวิต ความคิดและหัวใจของพวกเขาก็เชื่อมโยงกันมานานแล้ว
ยิ่งกว่านั้น เนื่องจากพวกเขาได้รับการบ่มเพาะมาอย่างยาวนานและ
แลกเปลี่ยนพลังงานระหว่างร่างกายนับครั้งไม่ถ้วน ร่างกายของพวกเขา
จึงมีความกลมกลืนกันอย่างสมบูรณ์แบบ
ดังนั้น เปลวเพลิงทั้งสองที่หลินหมิงและเสี่ยวหมัวเซียนปล่อยออกมา
จึงหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ
เปลวเพลิงสีแดงและสีดำสว่างขึ้น จากนั้นก็สงบลงในอากาศอย่าง
เงียบๆ ดูเหมือนว่าจะไม่มีความร้อนที่มาจากเปลวเพลิงนี้ ไม่มีสติปัญญาที่
มีชีวิตชีวาในเปลวเพลิงนิพพานของเสี่ยวหมัวเซียนหรือความดุร้ายอัน
ร้อนแรงในเปลวเพลิงทัณฑ์สวรรค์ของหลินหมิง

แต่หลินหมิงรู้ว่าเปลวเพลิงที่ดูเหมือนสงบนี้น่ากลัวอย่างยิ่ง ดู
เหมือนว่ามันจะไม่ปล่อยความร้อนออกมา เพราะความร้อนที่ควบแน่น
ภายในเปลวเพลิงถึงขีดจำกัด!
เมื่อมองไปที่เปลวเพลิงนี้ หลินหมิงก็สะบัดนิ้วสิบนิ้วของเขาและโยน
วัสดุทุกประเภทลงในรูปแบบค่ายกล การสกัด การทำความร้อน การบด
และการประมวลผลน้ำเนื้อเยื่อ มันทำได้อย่างรวดเร็ว
หลินหมิงจุมปากการูนเทวะของเขาอย่างรวดเร็วด้วยน้ำเนื้อเยื่อ
เหล่านี้และเริ่มวาด
ในเวลานี้ หลินหมิงใช้พลังวิญญาณของเขาไปมากแล้ว แต่เนื่องจาก
ความตื่นเต้นได้ช่วยกำจัดความเหนื่อยล้าจากดวงตาของเขาออกไป เขา
จึงมีความสามารถในการวาดอักขระรูนเทวะ
เวลาผ่านไป หลินหมิงวาดอักขระรูนเทวะในอากาศ ลวดลายที่น่าทึ่ง
ทำให้เสี่ยวหมัวเซียนตื่นตา
หลังจากสองชั่วโมง หลินหมิงก็วาดเสร็จ!
ในช่วงเวลานั้น อักขระรูนเทวะทั้งหมดเปล่งแสงเจิดจรัสออกมา!
หลินหมิงนำอักขระยันต์ออกมาและถูอักขระในรูนบนนั้น สร้าง
อักขระรูนเทวะที่สมบูรณ์ ขั้นตอนสุดท้าย การหลอมรวมในเต๋าสวรรค์อา
ชูร่า ซึ่งได้รับการอนุมานนับครั้งไม่ถ้วนโดยหลินหมิงและถูกจดจำอย่างถี่
ถ้วนในใจของเขาแล้ว
หลินหมิงปราณแท้ทั้งหมดภายในร่างกายของเขาตามคัมภีร์อาชูร่า รู
นกฎที่นับไม่ถ้วนรวมตัวต่อเขา ถ่ายเทลงในอักขระเปลวเพลิงวินาศ
หลังจากหนึ่งชั่วธูป อักขระเปลวเพลิงวินาศก็เสร็จสมบูรณ์!

เมื่อมองดูที่อักขระเปลวเพลิงวินาศที่เพิ่งเปลี่ยนโฉมใหม่ หลินหมิงก็
เต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย สำหรับกระดาษอักขระนี้ที่มีความยาว
เพียงไม่กี่นิ้ว เขาใช้เวลาและความพยายามอย่างมาก และตอนนี้ความ
เพียรของเขาได้บังเกิดผลแล้ว!
ผลิตภัณฑ์สุดท้ายนี้ยังมีข้อบกพร่องหลายจุด เป็นเพราะสภาพจิตใจ
ของหลินหมิงและการอนุมานบางส่วนยังไม่สมบูรณ์ ดังนั้นจึงมีหลายพื้นที่
ที่ต้องปรับปรุง
หลินหมิงคาดว่าเขาจะต้องใช้เวลาอีก 10 วันในการสร้างอักขระ
เปลวเพลิงวินาศใหม่และสมบูรณ์แบบ!
“เพื่อที่จะสร้างอักขระเปลวเพลิงนี้ ผู้หนึ่งจำเป็นต้องบรรลุวิถีระดับ
7 ในความเข้าใจของกฎแห่งเพลิง อักขระเปลวเพลิงนี้เองก็ยังหลอมรวม
กับเปลวเพลิงนิพพานและเปลวเพลิงทัณฑ์สวรรค์ ดังนั้นขอเรียกมันว่า
อักขระเปลวเพลิงทัณฑ์สวรรค์นิพพาน”
หลินหมิงตั้งใจสร้างชื่อสำหรับงานของเขาเอง อักขระเปลวเพลิง
ทัณฑ์สวรรค์นิพพานแสดงถึงจุดสูงสุดทักษะรูนเทวะและความเข้าใจใน
กฎของเต๋าสวรรค์อาชูร่าในปัจจุบันของหลินหมิง
เขาคิดกับตัวเองว่าเมื่อเขาต้องการที่จะกลั่นโอสถหมาป่าสวรรค์จอม
ตะกละในอนาคตเช่นเดียวกับโอสถอื่นๆสำหรับเก้าดวงดาราแห่งวิหาร
เต๋า เขาจะต้องพึ่งพาอักขระรูนเทวะโอสถ ดังนั้นจึงเป็นการดีที่สุดถ้าเขา
จะแก้ไขอักขระรูนเทวะโอสถเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพโอสถถึงขีดสุด อย่าง
น้อยก็ช่วยให้เขาไม่ต้องเสียของมีค่าใดๆที่เขาซื้อมา
“เจ้าประสบความสำเร็จหรือไม่?” เสี่ยวหมัวเซียนหัวเราะอย่างมี
ความสุขจากบริเวณใกล้เคียง

“อืม” หลินหมิงพยักหน้า แม้ว่างานนี้จะไม่สมบูรณ์ แต่อีกสิบวันนับ
จากนี้เขาจะสามารถวาดอักขระเปลวเพลิงทัณฑ์สวรรค์นิพพานได้ “เรา
ไปซื้อวัสดุเพิ่มเติมเดี๋ยวนี้เถอะ”
เพื่อที่จะวาดอักขระเปลวเพลิงทัณฑ์สวรรค์นิพพาน 20 อัน หลินห
มิงประเมินว่าเขาต้องการวัสดุอีก 30 ส่วน ความยากลำบากไม่ได้น้อยเลย
และนี่คือคิดอัตราความล้มเหลวแล้ว
ดังนั้นหลินหมิงจึงกลับไปที่กองขายวัสดุอีกครั้ง โดยตอนนี้ ราคาได้
เพิ่มขึ้นอีก 50% ราคานี้มากกว่าราคาปกติสองเท่า
หลินหมิงไม่ได้ต่อรอง เขาจ่ายหยกเก้าตะวันและได้รับวัสดุมา
หลังจากกลับมาที่ห้องของเขา หลินหมิงก็ไม่ได้ออกเดินทางไป
ทำงานทันที่ กลับกัน เขาเข้าฌานเป็นเวลา 20 ชั่วโมง ปรับการหายใจ
และความคิดของเขา
จากนั้น หลินหมิงเริ่มกระบวนการวาดที่บ้าคลั่งของเขา เขาใช้เวลา
ทั้งหมด 8 วันเพื่อวาดอักขระรูนเทวะ 21 อัน
“ในที่สุดเจ้าก็ทำเสร็จแล้ว?”
เสี่ยวหมัวเซียนถามอย่างมีความสุขเมื่อนางเห็นอักขระรูนเทวะ
มากมาย
“ข้าทำเสร็จแล้ว!”
อักขระรูนเทวะทุกอันมีตัวอักษร ‘หลิน’ เขียนอยู่ที่ด้านล่าง
นี่คือเครื่องหมายที่ผู้สร้างทิ้งไว้ เครื่องหมายประเภทนี้ทิ้งไว้ตาม
สัมผัสรับรู้ของบุคคล และเนื่องจากความผันผวนของสัมผัสรับรู้ มันจึงไม่
สามารถปลอมแปลงได้

สำหรับผู้เชี่ยวชาญรูนเทวะที่มีชื่อเสียง เครื่องหมายของพวกเขาคือ
เครื่องหมายการค้าของพวกเขา ตราบใดที่เครื่องหมายของพวกเขาถูกทิ้ง
ไว้บนอักขระรูนเทวะ มันจะทำให้ราคาสูงขึ้นอย่างมาก
เมื่อมองดูที่ตัวอักษรหลินในมุมล่างขวาของอักขระรูนเทวะ หลินหมิง
ก็รู้สึกถึงความพึงพอใจอย่างลึกซึ้ง เขาต้องการเครื่องหมายการค้าของเขา
เอง
ในช่วง 10 วันที่ผ่านมา หลินหมิงได้ทำการปรับเปลี่ยนที่สำคัญมาก
สำหรับอักขระเปลวเพลิงทัณฑ์สวรรค์นิพพาน การปรับเปลี่ยนนี้ทำให้
พลังของอักขระเปลวเพลิงทัณฑ์สวรรค์นิพพานลดลงอย่างมาก แต่ก็ทำให้
มันมีผลพิเศษอย่างไม่น่าเชื่อ
หากผลนี้ถูกรับรู้โดยผู้เชี่ยวชาญรูนเทวะคนอื่นๆ มันจะสร้างคลื่นลูก
ใหญ่ภายในทั้งเมืองรูนเทวะ
หากหลินหมิงต้องการที่จะได้รับ 3 พันล้านคะแนน เขาจะต้องขึ้นอยู่
กับคุณภาพของอักขระรูนเทวะ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะพึ่งพาปริมาณ
หลินหมิงเลือกอักขระรูนเทวะหนึ่งอักขระจากกอง 21 อันแล้วนำ
ส่วนที่เหลืออีก 20 ไปยังกองภารกิจ
ตอนนี้มันเป็นกลางคืนและกองภารกิจขนาดใหญ่จึงดูอ้างว้างเป็น
พิเศษ มีเพียงสิบกว่าคน
หลินหมิงเห็นซู่หย่าทันทีที่หลังโต๊ะของนาง
ในตอนดึก ซู่หย่าสวมชุดผ้าไหมสีแดง ดูคล้ายกับชุดคลุมหลวมๆ ชุด
ผ้าไหมหลวมไม่สามารถซ่อนร่างกายที่ยั่วยวนของซู่หย่าได้
นางนอนบนม้านั่งยาวอย่างเกียจคร้าน หลับตาและขนตาของนางสั่น
เบาๆราวกับว่านางเหนื่อยล้าอย่างสุดซึ้ง

ข้างๆนางมีโต๊ะเล็กที่วางองุ่นเหล็กพร้อมกับไวน์แดงหนึ่งแก้ว
เดิมทีผู้หญิงประเภทนี้เป็นความงามที่หายากของโลก ไม่ว่านางจะ
เคลื่อนไหวอย่างไร นางก็จะปลุกเร้าความรู้สึกที่มีเสน่ห์
ซู่หย่าสังเกตเห็นหลินหมิงแล้วและไม่สนใจเขาเลย
มันเพียงเมื่อหลินหมิงยืนอยู่หน้าโต๊ะของนางและวางอักขระเปลว
เพลิงทัณฑ์สวรรค์นิพพาน 20 อันบนโต๊ะ ทำให้ซู่หย่าค่อยๆลืมตา
“ข้ามาที่นี่เพื่อส่งมอบภารกิจ”
หลินหมิงกล่าวอย่างชัดเจน
ซู่หย่ากวาดตามองทั้ง 21 อักขระเปลวเพลิงทัณฑ์สวรรค์นิพพาน
แน่นอน ในสายตาของนางพวกมันเป็นอักขระเปลวเพลิงวินาศ
ซู่หย่าเองก็ยังประสบความสำเร็จในทักษะรูนเทวะอีกด้วย นางเห็น
ได้ทันทีว่าไม่มีปัญหากับอักขระเปลวเพลิงวินาศที่เสร็จสิ้นแล้วเหล่านี้
“เจ้าทำเสร็จแล้ว…” ซู่หย่ามองหลินหมิงด้วยความประหลาดใจ นาง
หยิบแก้วไวน์ขึ้นจิบโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ “หลังจากผ่านไป 3 เดือน เจ้า
ได้ใช้วัสดุ 150 ส่วนเพื่อสร้างอักขระเปลวเพลิงวินาศ 20 อัน…”
ซู่หย่าพูดเบาๆต่อหลินหมิง ‘ทำงานได้ดี’
สำหรับผู้เชี่ยวชาญรูนเทวะระดับ 4 สูงสุด มันมักจะใช้เวลาประมาณ
10 วันและ 30 ชิ้นส่วนในการวาดอักขระเปลวเพลิงวินาศจำนวน 20 ชิ้น
แต่หลินหมิงนั้น ไม่ว่าจะเป็นเวลาหรือวัสดุ เขาได้ใช้เวลา 8-9 เท่า
ของปกติ นี่มันน่าสมเพชเกินไป

ถึงกระนั้น ซู่หย่าก็ไม่เชื่อว่าหลินหมิงวาดอักขระรูนเทวะเหล่านี้
ขึ้นมาด้วยตัวเอง เขาน่าจะมีผู้อาวุโสบางคนช่วยเขา มิเช่นนั้นผู้เชี่ยวชาญ
รูนเทวะรุ่นเยาว์จะวาดอักขระเปลวเพลิงวินาศระดับ 4 สูงสุดได้อย่างไร?
นางเชื่อว่าหลินหมิงใช้ภารกิจที่นางออกมาเป็นโอกาสฝึกฝนทักษะ
รูนเทวะของเขาเอง ซู่หย่าไม่ค่อยรู้สึกดีกับเรื่องนี้เลย โดยเฉพาะเมื่อนางมี
ภารกิจหนักอึ้งอยู่
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น หลินหมิงก็ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญรูน
เทวะที่มีอนาคตที่สดใส ไม่เช่นนั้นมันจะเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะได้รับการ
ยอมรับจากผู้อาวุโสเซวีย นี่เป็นจุดที่นางปฏิเสธไม่ได้
ดังนั้นนางจึงไม่ได้หัวเราะเยาะหลินหมิง นางพูดอย่างเกียจคร้าน
“เจ้าสามารถทิ้งพวกมันไว้ที่นี่และไปได้”
20 อักขระเปลวเพลิงวินาศนั้น เมื่อเปรียบเทียบกับ 80,000 อักขระ
รูนเทวะระดับ 4 แล้ว มันก็นั้นไม่ได้มี อันใดเลย โดยธรรมชาติ มันจึงไม่
จำเป็นต้องมีปฏิกิริยาใดๆเลย
ถึงกระนั้น ก็เป็นเรื่องน่าประหลาดใจที่หลินหมิงทำภารกิจนี้สำเร็จ
นางเชื่อว่าเขาเพิ่งมาที่นี่ทำให้นางเสียเวลาและเล่นไปทั่วประมาณ 3
เดือนที่ผ่านมา
“นี่ นั่นมันทัศนคติเช่นใดกัน!!”
เสี่ยวหมัวเซียนตะโกนอย่างไม่มีความสุข! เหล่านี้เป็นสิ่งที่หลินหมิง
ทำงานอย่างขยันขันแข็งในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมาโดยไม่สนใจที่จะกินหรือ
นอนหลับ แต่ซู่หย่ากลับมองอย่างไม่ใส่ใจเลย เสี่ยวหมัวเซียนจะไม่โกรธ
จากสิ่งนี้ได้อย่างไร?

ในสายตาของนาง ผู้หญิงที่เย้ายวนใจต่อหน้านางก็ไม่อาจมีคุณสมบัติ
จะเป็นนางสนมของหลินหมิงด้วยซ้ำ ดังนั้นนางหยิ่งอะไรมากเช่นนี้?