Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 1,751 ความทุกข์

เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของจักรพรรดิอสูร เสี่ยวหมัวเซียนก็รู้สึกขม
ขื่น ในสภาวะที่อ่อนแอของนาง นางอาจไม่สามารถรับมือกับผู้ปกครองเท
วะสูงสุดได้!
และถ้านางไม่สามารถรับมือกับผู้ปกครองเทวะสูงสุดได้จริง เรื่องที่ปู่
ของนางเสียหน้าจะเป็นเพียงรองเท่านั้น สิ่งที่นางกังวลคือมีบางคนคิดว่า
มีบางอย่างแปลกๆเกิดขึ้นกับนางและตัดสินใจที่จะตรวจสอบโลกภายใน
ของนางเพื่อหาถึงปัญหา ถ้าเป็นเช่นนั้น ทุกอย่างจะจบลง
แต่ในเวลานี้ เสียงที่ไม่เป็นมิตรดังขึ้น “ข้าคิดว่าฝ่าบาทใจกว้าง
เกินไปกับแม่นางเซียนเอ๋อร์ มิต้องกล่าวถึงผู้ปกครองเทวะสูงสุด ข้าเกรง
ว่านางจะพบว่าเป็นการยากที่จะจัดการกับผู้ปกครองเทวะช่วงปลายด้วย
ซ้ำ สำหรับแม่นางเซียนเอ๋อร์ที่ไปยังเส้นทางแห่งอาชูร่าในครั้งนี้ บางทีมัน
อาจจะผิดพลาดจริงๆ หรือบางทีแม่นางเซียนเอ๋อร์อาจหมดซึ่งศักยภาพ
ทั้งหมดของนาง ถ้าเป็นเช่นนั้น แม้ว่านางจะไม่ได้ไปยังเส้นทางแห่งอาชู
ร่า ข้าก็เกรงว่าจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง…”
เมื่อพูดคำเหล่านี้ ทั้งฝ่ายต้อนรับก็ตกอยู่ในความเงียบ!
ทุกคนมองไปยังต้นกำเนิดของเสียง – คนที่พูดก็คือสนมหลวงหยวน
เหยา!
ในเวลานี้ สนมหลวงหยวนเหยาเพิ่งกินผลไม้จิตวิญญาณที่งดงาม
เสร็จแล้วและใช้ผ้าเช็ดริมฝีปากสีแดงของนาง
การเคลื่อนไหวของนางละเอียดอ่อน ราวกับว่านางกำลังขัดถูรูปสลัก
หยกอันวิจิตร ฉากดังกล่าวเต็มไปด้วยความรู้สึกงดงาม แต่เมื่อรวมกับ

คำพูดที่นางเพิ่งพูดไป มันทำให้สีหน้าของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจดูมืด
ลงเล็กน้อยจากก่อนหน้านี้
แม้ว่าศักยภาพของเสี่ยวหมัวเซียนจะหมดลงจริงๆ แล้วจะไม่มีใคร
ได้รับอนุญาตให้พูดถึง!
“สนมหยวนเหยา เจ้าพยายามจะทำสิ่งใด?”
เสียงของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจนั้นเย็นชา เขามักจะเป็นคน
ก้าวร้าวและชอบเสี่ยวหมัวเซียนมาก ดังนั้นเขาจะปล่อยให้หลานสาวของ
ตนโดนดูถูกเช่นนี้ได้อย่างไร! “ตามที่สนมหยวนเหยาพูด เซียนเอ๋อร์ไม่น่า
ทึ่งเลย ถ้าอย่างนั้น ให้ข้าได้ถามเจ้า ในตระกูลไฮดราของเจ้า มีผู้เยาว์ใน
ขอบเขตของเซียนเอ๋อร์คนใดที่สามารถแข่งขันกับนางได้บ้าง? หากมีก็จง
พาพวกเขาออกมาต่อสู้!”
คำพูดของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจทรงพลังและน่ากลัว ในขณะที่
เขาพูด เสี่ยวหมัวเซียนรู้สึกว่าหัวใจของนางบีบรัด นางไม่คิดว่า
สถานการณ์จะตกมาอยู่ในฉากนั้น ถ้านางต้องต่อสู้จริงๆแล้ว มันคงไม่ดี
อย่างแน่นอน
สนมหลวงหยวนเหยาผู้นี้ นางไปทำสิ่งใดเพื่อทำให้นางขุ่นเคืองกัน
แน่? ผู้หญิงที่มีสถานะเช่นนี้ไม่ควรพยายามบีบนางในทุกช่วงเวลาที่
เป็นไปได้ในช่วงเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้
แม้แต่จักรพรรดิอสูรเองก็ขมวดคิ้วอย่างแผ่วเบา เขาตะโกนว่า “สนม
หยวนเหยา ทเจ้าพูดอะไรออกมา! แม้จะเป็นอัจฉริยะไร้เปรียบ พวกเขาก็
ยังจะมีช่วงเวลาที่ล้าหลัง แต่มันก็ไม่สำคัญหากสามารถแสดงผลลัพธ์ที่
ยอดเยี่ยมในอนาคตได้! ยิ่งกว่านั้น แม้ว่าเซียนเอ๋อร์จะล้าช้า แต่นางยังคง

จะไปไกลเกินกว่าอัจฉริยะอื่นๆทั้งหมดในรุ่นเดียวกัน เพียงแต่ความ
คาดหวังจากนางนั้นหนักเกินไป!”
คำพูดของจักรพรรดิอสูรนั้นอาจเรียกได้ว่ากู้หน้าให้เสี่ยวหมัวเซียน
และราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ
แต่สนมหลวงหยวนเหยาดูเหมือนจะไม่เห็นคุณค่าของความใจดีนี้
เหมือนกับว่านางได้ทานยาผิดในวันนี้ ทำให้ทุกคำพูดของนางเต็มไปด้วย
การปลุกปั่นระเบิด
นางยิ้มอย่างแผ่วเบาและพูดต่อไปว่า “ฝ่าบาท ท่านไม่จำเป็นต้อง
รู้สึกผิดแม้แต่น้อย สนมผู้นี้ก็พูดไม่ผิด ตลอดช่วงเวลาอันไร้สิ้นสุด ผู้มี
พรสวรรค์ที่ล้าหลังไปชั่วระยะเวลาหนึ่งก็จะยังคงสามารถทะยานขึ้นด้วย
เกียรติหลังจากนั้น แต่ก็ยังมีอัจฉริยะหลายคนที่ล้มเหลวหลังจากนั้น
ศักยภาพของพวกเขาก็หมดไป… สิ่งที่ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจพูดมา
เป็นความจริง ไม่มีอัจฉริยะในตระกูลของข้าที่สามารถแข่งขันกับแม่นาง
เซียนเอ๋อร์ได้ อันที่จริงแล้ว ในอดีตก็มีอัจฉริยะคนหนึ่งที่สามารถทำได้
เขาไปยังเส้นทางแห่งอาชูร่าพร้อมกับแม่นางเซียนเอ๋อร์และหลังจากนั้น
เขาก็ไม่กลับมา แม้แต่แผ่นหยกวิญญาณชีวิตของเขาก็ยังแตกเป็น
เสี่ยงๆ…”
คำพูดของสนมหยวนเหยาเย็นยะเยือกและดุร้าย เมื่อได้ยินพวกมัน
เสี่ยวหมัวเซียนก็แข็งค้าง ในที่สุดนางก็รู้ว่าเหตุใดสนมหลวงหยวนเหยาจึง
พุ่งเป้ามาที่นางในทุกโอกาส
ดังนั้นเพราะเหตุนี้เอง… อัจฉริยะของเผ่าอสูรที่พวกเขาส่งไปกับนาง
ที่เส้นทางแห่งอาชูร่าก็คือองค์ชายอสูรตู๋อวี่ที่มาจากตระกูลเดียวกันกับ
สนมหลวงหยวนเหยา

“ถูกต้องแล้ว องค์ชายอสูรตู๋อวี่มาจากตระกูลไฮดรา…”
เสี่ยวหมัวเซียนคิด หัวใจของนางขมขื่น
ที่สันเขาสุสานเทพ องค์ชายอสูรตู๋อวี่ไม่ชอบหลินหมิงเลย เมื่อหลินห
มิงถูกไล่ล่าโดยกลุ่มน่าฉีและคนอื่นๆ องค์ชายอสูรตู๋อวี่เกรงว่าเขาจะถูก
ดูดเข้าไปในเรื่องดังกล่าว ดังนั้นเขาจึงแนะนำว่ากลุ่มว่าควรทิ้งหลินหมิงไว้
แล้วเสี่ยวหมัวเซียนจะสามารถมากับกลุ่มได้ นี่ก็เป็นเพราะเขาหวังว่าผู้
อาวุโสโจวจะค้นหาพบและฆ่าหลินหมิง
แต่แล้วเสี่ยวหมัวเซียนก็ไปกับหลินหมิงอย่างดื้อรั้น ทำให้แผนของ
องค์ชายอสูรตู๋อวี่ล้มเหลว
หลังจากนั้น เสี่ยวหมัวเซียนถูกบังคับให้เข้าสู่หุบเขามรณะกับหลินห
มิง และไม่เคยได้ยินข่าวเกี่ยวกับองค์ชายอสูรตู๋อวี่ตั้งแต่นั้นมา ที่จริงแล้ว
นางเองก็เกือบลืมเขาไปเลย
ตอนนี้เมื่อนางได้ยินคำพูดของสนมหยวนเหยา มันก็ชัดเจนว่าองค์
ชายอสูรตู๋อวี่ตายไปแล้วที่เส้นทางแห่งอาชูร่า และเขาน่าจะถูกสังหารใน
สันเขาสุสานเทพ!
ในหัวใจของเสี่ยวหมัวเซียน องค์ชายอสูรตู๋อวี่นี้เป็นตัวตนที่ไม่สำคัญ
แต่สำหรับเผ่าอสูรแล้ว เขาเป็นอัจฉริยะ โดยเฉพาะกับตระกูลไฮดราของ
สนมหยวนเหยา ‘ เขาเป็นผู้สืบทอดโดยตรง!
ในหมู่คนผู้เยาว์ องค์ชายอสูรตู๋อวี่โดดเด่นที่สุด แต่เขาตายในเส้นทาง
แห่งอาชูร่า แล้วสนมหลวงหยวนเหยาจะไม่เศร้าและโกรธเกี่ยวกับเรื่องนี้
ได้อย่างไร!
ได้ยินสนมหลวงหยวนเหยาเอ่ยถึงองค์ชายอสูรตู๋อวี่อีกครั้ง สีหน้า
ของจักรพรรดิอสูรก็มืดมนลง “สนมหยวนเหยา เจ้าพยายามที่จะ

กล่าวโทษการตายของตู๋อวี่ต่อเซียนเอ๋อร์หรือไม่? ในฐานะผู้นำของฮาเร็ม
เจ้าจะไม่เข้าใจความจริงอันเรียบง่ายของโลกได้อย่างไร? ด่านทดสอบ
หล่อหลอมของเส้นทางแห่งอาชูร่านั้นเต็มไปด้วยความเสี่ยง ความตายนั้น
ถูกตัดสินโดยโชคชะตา หากตู๋อวี่เสียชีวิตบนเส้นทางแห่งอาชูร่า สิ่งเดียวที่
สามารถตำหนิได้คือเขาขาดโชคชะตา มันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเซียนเอ๋อร์
เจ้าคิดว่าตู๋อวี่ถูกเซียนเอ๋อร์ฆ่าตายหรือไม่?”
“โฮะโฮะโฮะ!” ท่านกำลังจะบอกว่านางไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเช่นนั้น
หรือ? ท่านไม่รู้หรือว่าเสี่ยวหมัวเซียนไม่มีอันใดนอกจากแม่มดน้อยที่ชอบ
ดึงหายนะมาสู่ตนเอง? ทันทีที่นางไปถึงเส้นทางแห่งอาชูร่า นางก็ได้
กระตุ้นจ้าวเมือง ทำให้จ้าวเมืองต้องต่อสู้กับผู้อาวุโสชิง ผู้พิทักษ์ที่เผ่าอสูร
และเผ่าปีศาจส่งไปเพื่อปกป้องเสี่ยวหมัวเซียนและตู๋อวี่! ในท้ายที่สุด พวก
เขาทั้งสองได้รับบาดเจ็บ! ในเวลานั้น ตามความตั้งใจดั้งเดิมของตู๋อวี่ เขา
ควรกลับมายังแดนเทวะ ถ้าเขากลับมาแล้ว มันก็คงไม่มีปัญหาอะไรเลย!
“แต่เสี่ยวหมัวเซียนได้ทำสิ่งใดน่ะหรือ? นางใช้ประโยชน์จาก
ช่วงเวลาที่ผู้อาวุโสชิงปิดด่านฟื้นฟูบาดแผลและวิ่งหนีไป! หลังจากนั้น
เนื่องจากตู๋อวี่เป็นห่วงว่านางจะประสบอุบัติเหตุ เขาจึงไปตามหานางและ
ตามหานางพบในที่สุดหลังจากความยากลำบากมากมาย! แต่หลังจากที่
ทุกข์ทรมานอย่างมากในการตามหา นางกลับไม่ฟังคำแนะนำของตู๋อวี่เลย
และปฏิเสธที่จะกลับไป ในที่สุด เนื่องจากตู๋อวี่เป็นห่วงเรื่องความ
ปลอดภัยของนาง เขาจึงตามนางไปและลงเอยด้วยการตายเช่นนี้!
“หลังจากนั้น เสี่ยวหมัวเซียนก็สามารถกลับมาได้อย่างปลอดภัยด้วย
ตัวเอง ถ้านางมีความสำเร็จที่น่าทึ่งแล้ว ข้าก็จะไม่พูดอะไร แต่นางทำสิ่ง

ใดในช่วงหลายสิบปีที่เส้นทางแห่งอาชูร่า? นางแข็งแกร่งขึ้นมากหรือไม่?
การบ่มเพาะของนางสูง แต่รากฐานของนางมิต่างจากขยะ!
สนมหลวงหยวนเหยาพูดมากขึ้น โทสะของนางก็ยิ่งทวีมากขึ้น
ดวงตาของนางเหมือนมีดเมื่อนางจ้องมองที่เสี่ยวหมัวเซียน
เสี่ยวหมัวเซียนหน้าซีด “สนมหยวนเหยา เรื่องนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด…
ข้าไม่เคยขอให้ตู๋อวี่ติดตามข้า!”
องค์ชายอสูรตู๋อวี่อยากพิชิตใจเสี่ยวหมัวเซียน อย่างไรก็ตาม เสี่ยวห
มัวเซียนก็ถูกรบกวนจากเขามานานแล้ว แต่ไม่ว่านางจะพยายามมาก
เพียงใด นางก็ไม่สามารถกำจัดเขาไปได้
แน่นอนสนมหลวงหยวนเหยาจะไม่ฟังเรื่องนี้เลย!
“โฮะโฮะโฮะ! ทุกท่านได้ยินหรือไม่? นางไม่ต้องการให้ตู๋อวี่ติดตาม
นาง! มันเป็นเพียงว่าตู๋อวี่เป็นห่วงความปลอดภัยของนางและพยายาม
ช่วยนาง! ไม่คิดว่าสุนัขที่เลี้ยงด้วยความระมัดระวังจะกัดเป็นการตอบ
แทน!”
สนมหลวงหยวนเหยาพูดมากขึ้น มันก็มีคำหยาบมากขึ้น ราชัน
สวรรค์รุ่งอรุณปีศาจเค้นเสียงเย็นชาในทันที่ ในขณะที่เขาทำเช่นนั้น
ความผันผวนของพลังงานที่น่ากลัวก็แผ่ออกไป ทำให้จานและชาม
ทั้งหมดบนโต๊ะกระโดดขึ้น!
“พอได้แล้ว!”
ชั่วครู่หนึ่ง ทุกคนสงบลง
ดวงตาของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจลุกโชนในขณะที่เขามองไปยัง
สนมหลวงหยวนเหยา เสียงของเขาเย็นยะเยือกดุจเก้าอเวจี “ข้าไม่รู้ว่า

เกิดอะไรขึ้นและข้าไม่สนใจ และข้าไม่สนใจฟังคำอธิบายของเจ้าหรือ
เซียนเอ๋อร์ ข้าจะถามเจ้าแค่เรื่องเดียว – เจ้าพยายามทำสิ่งใด?”
ในฐานะราชันสวรรค์ชั้นยอด ภายในทั้งแดนเทวะ ราชันสวรรค์รุ่ง
อรุณปีศาจนั้นด้อยกว่าเพียงไม่กี่คนเท่านั้น เมื่อโทสะของเขาถูกกระตุ้น
แรงผลักดันของเขาก็สามารถกระตุ้นคลื่นทะเลและคลื่นมหึมาได้ ในห้อง
โถงหลัก นักสู้ทั้งหมดตกอยู่ภายใต้แรงกดดันที่น่ากลัวนี้ อ้าปากหอบ
หายใจ!
สำหรับสนมหลวงหยวนเหยา นางต้านทานความหนักหน่วงของแรง
กดดันนี้ แม้ว่านางจะเป็นกึ่งราชันสวรรค์ แต่นางก็ยังพบว่าออร่านี้ยากที่
จะต้านทาน
และนี่คือราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจได้ยับยั้งออร่าของเขาแล้ว ถ้าเขา
ปลดปล่อยออร่าอย่างเต็มที่ มันจะเป็นเพียงความฝันที่สนมหลวงหยวน
เหยาจะยังนั่งอยู่ได้
แต่สนมหลวงหยวนเหยาเองก็เป็นตัวตนที่ดุร้ายเช่นกัน ในฮาเร็มที่
เต็มไปด้วยการแข่งขันและที่เต็มไปด้วยโลหิต นางสามารถปีนขึ้นไปสู่
ด้านบนได้ นางเป็นตัวตนที่อุกอาจและกระทั่งเมื่อเผชิญหน้ากับแรงกดดัน
ของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจนางก็ไม่ได้สะดุ้งเลย นางพูดอย่างเย็นชา
แทน “ข้าต้องการให้เสี่ยวหมัวเซียนรับการโจมตีของข้า! ข้าจะยับยั้ง
ความแข็งแกร่งภายในฝ่ามือไปยังจุผู้ปกครองเทวะสูงสุด! มิใช่ฝ่าบาทบอก
ว่าเสี่ยวหมัวเซียนสามารถต่อสู้กับผู้ปกครองเทวะสูงสุดได้หรอกหรือ?
เช่นนั้น สำหรับนางที่จะรับฝ่ามือของข้าก็จะไม่ยากเลย! หลังจากฝ่ามือนี้
แล้ว ข้าจะไม่ติดใจเรื่องนี้อีก ไม่ว่าเสี่ยวหมัวเซียนจะประสบความสำเร็จ

อันใด ไม่ว่าสถานะของนางจะเป็นอย่างไรในอนาคต แม้ว่านางจะ
กลายเป็นผู้ครองเผ่าอสูร นั่นก็จะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับข้า!”
ถึงแม้ว่าคำพูดสุดท้ายของสนมหลวงหยวนเหยาจะดูกล้าหาญ แต่
ความจริงก็คือ มันเป็นการแสดงทั้งหมด นั่นเป็นเพราะจักรพรรดิอสูรจะ
ยังมีชีวิตอีกนาน ถึงแม้ว่าสนมหลวงหยวนเหยาจะมีอายุน้อยกว่า
จักรพรรดิอสูรมาก แต่การบ่มเพาะของนางก็ด้อยกว่าเขา และมันก็มีหวัง
ที่นางจะทะลวงเข้าสู่ขั้นราชันสวรรค์ได้ในอนาคต ซึ่งนางจะไม่มีชีวิตนาน
กว่าจักรพรรดิอสูร และมิต้องกล่าวถึงเสี่ยวหมัวเซียนที่จะปกครองเผ่า
อสูร แม้ว่านางจะได้เป็น แต่สนมหลวงหยวนเหยาก็คงจะเสียชีวิตไปแล้ว
หากถึงเวลานั้น นางไม่จำเป็นต้องกลัวเสี่ยวหมัวเซียนเลย
“ฝ่ามือจากผู้ปกครองเทวะสูงสุด” ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจยิ้ม
อย่างเย็นชา เขามองไปยังเสี่ยวหมัวเซียน “เซียนเอ๋อร์ รับฝ่ามือของ
นาง!”
เสียงของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจเคร่งขรึม!
เขาเชื่อว่าเป็นไปไม่ได้ที่เสี่ยวหมัวเซียนจะไม่สามารถป้องกันการ
โจมตีของสนมหยวนเหยาเมื่อนางยั้บยั้งการบ่มเพาะของนางแล้วก็ตาม
ย้อนกลับไป 10,000 ก้าว แม้ว่าพลังของเสี่ยวหมัวเซียนจะได้รับ
บาดเจ็บจนถึงจุดที่นางกระอักโลหิต นั่นจะทำให้นางเพียงเสียหน้า จะไม่
เป็นอันตรายต่อชีวิตของนาง สำหรับบาดแผลซ่อนเร้นใด ด้วยร่างกายที่
เป็นเอกลักษณ์ของเสี่ยวหมัวเซียน นางสามารถฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว
“ท่านปู่ ข้า…”
เสี่ยวหมัวเซียนรู้สึกขมขื่นกับสถานการณ์ ในสถานะสูงสุดของนาง มิ
ต้องกล่าวถึงการโจมตีของใครบางคนที่ยับยั้งความแข็งแกร่งของพวกเขา

ไปยังผู้ปกครองเทวะสูงสุด ถ้านางพยายามอย่างดีที่สุด นางกระทั่ง
สามารถทนต่อการโจมตีจากมหาราชันพิภพได้
แต่ปัจจุบัน นางตั้งครรภ์ มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่นางจะถ่ายโอนความ
แข็งแกร่งมากเกินไป
“หืม?” เมื่อได้ยินเสียงใจเสาะของเสี่ยวหมัวเซียน สีหน้าของราชัน
สวรรค์รุ่งอรุณปีศาจก็เย็นชาและมืดมน เขามักจะพูดในลักษณะที่หนัก
แน่นและไม่มีใครกล้าปฏิเสธคำสั่งของเขาได้ ในฉากเช่นนี้ เขาจะทำให้
แรงผลักดันของตนอ่อนแอลงได้อย่างไร?