Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 1,872 หัวใจของหยวนชือ
เมื่อเห็นเช่นนี้ หลินหมิงก็รู้ดีว่ามังกรทมิฬจะฟักออกมาในไม่ช้า!
แน่นอนว่ากระบวนการฟักไข่นี้จะใช้เวลาหลายปี
การฟักของสัตว์อสูรเทวะเป็นกระบวนการที่ยาวมากตั้งแต่แรก ด้วย
ไข่มังกรทมิฬติดตามหลินหมิง มันใช้ทางลัดมากมายเพื่อมายังที่ที่มันอยู่
ซึ่งใช้เวลาเพียง 100 ปีเท่านั้นที่จะเติบโตถึงในระดับนี้
ในเวลานี้ หลินหมิงลูบผิวมังกรที่เย็นและเรียบ ไม่แน่ใจว่าคิดสิ่งใด
อยู่ในใจของเขา
ในช่วงเวลาสั้นๆเมื่อหลินหมิงพยายามที่จะสำรวจจิตใจของราชัน
สวรรค์บรรพกาลรวมกับสิ่งที่ราชันเทพและราชันสวรรค์นิมิตฝันเทวะได้
บอก เขาสามารถจินตนาการได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อ 100,000 ปีก่อน
ด้วยสิ่งนี้ มันทำให้เขาสามารถยืนยันเหตุผลและกระบวนการของสิ่ง
ที่เกิดขึ้นในสงครามครั้งใหญ่บนโลกนภารินไหลเมื่อ 100,000 ปีก่อน
ก่อนหน้านี้ ราชันสวรรค์นิมิตฝันเทวะได้กล่าวว่าบ้านเกิดของราชัน
สวรรค์บรรพกาลคือทวีปนภารินไหลและเขายังมีความสัมพันธ์พิเศษกับ
ดาวเคราะห์นภารินไหล
ราชันสวรรค์บรรพกาลบ่มเพาะเต๋าสวรรค์อนุภาคแรกกำเนิดและได้
บ่มเพาะคู่ร่างกายและพลังงาน สำหรับพลังงานอนุภาคแรกกำเนิด มัน
เป็นที่มาของสสารทั้งหมดซึ่งในที่สุดก็พัฒนากลายเป็นสรรพสิ่งในระหว่าง
การก่อตัวของจักรวาล ในจักรวาล ไม่ว่าพวกมันจะเป็นดาวเคราะห์
ดวงดาวหรือวัตถุท้องฟ้าอื่นๆ พวกมันล้วนวิวัฒนาการมาจากพลังงาน
อนุภาคแรกกำเนิด ถ้าราชันสวรรค์บรรพกาลต้องการบ่มเพาะกฎอนุภาค
แรกกำเนิดให้ถึงจุดสูงสุด เขาจะต้องได้รับการสนับสนุนจากเทห์ฟากฟ้า
และหลอมรวมเข้ากับตัวเอง
และทวีปนภารินไหลในฐานะที่เป็นบ้านเกิดของราชันสวรรค์บรรพ
กาลและนอกเหนือจากการเชื่อมโยงที่น่าทึ่งระหว่างทั้งสองแล้ว มันยัง
เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการช่วยเหลือราชันสวรรค์บรรพกาลด้วยพลังของ
ดาวเคราะห์
ดังนั้นดาวเคราะห์นภารินไหลจึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นของราชัน
สวรรค์บรรพกาลเพื่อสร้างโลกของเขาเอง!
ราชันสวรรค์บรรพกาลต้องการสร้างเต๋าสวรรค์อิสระของเขาเอง นั่น
คือ… เต๋าวัฏสงสารอนุภาคแรกกำเนิด
ในเวลาเดียวกัน ผู้หญิงที่ราชันสวรรค์บรรพกาลรักเหนือสิ่งอื่นใด
จักรพรรดินีสวรรค์เสวียนฉิงก็ปรารถนาที่จะร่วมกับเขาในการสร้างโลก
อันยิ่งใหญ่ที่ยืนเป็นอิสระจากสวรรค์ทั้ง 33 ด้วย
ในเวลานั้น นางต้องการที่จะใช้เต๋าวัฏสงสารอนุภาคแรกกำเนิดเพื่อ
ย้อนกลับชะตากรรมอันโหดร้ายของเผ่าพันธุ์เทพบรรพกาล หลุดพ้นจาก
คำสาปที่ขัดขวางความสามารถในการรุ่งโรจน์และทำให้พวกเขาเสื่อมถอย
พวกเขาสองคนมีความทะเยอทะยานอย่างมาก ทุกสิ่งที่พวกเขา
ต้องการนั้นท้าทายสวรรค์!
แต่พวกเขาสองคนมีโชคอย่างไม่น่าเชื่อที่ท้าทายตรรกะและ
พรสวรรค์ที่ตรงกับแรงบันดาลใจและความทะเยอทะยานของพวกเขา!
พวกเขาสร้างเส้นทางแห่งจักพรรดิในทวีปนภารินไหล ตามจริงแล้ว
เส้นทางแห่งจักพรรดินี้เป็นเทวภัณฑ์ที่ไม่สมบูรณ์และเป็นรากฐานสำหรับ
ราชันสวรรค์บรรพกาลเพื่อก่อตั้งเต๋าวัฏสงสารอนุภาคแรกกำเนิด!
เส้นทางแห่งจักพรรดิเชื่อมต่อกับหอคอยแยกนภาทั้ง 12 แห่งและดึง
พลังงานจากสิ่งนี้ สำหรับกฎการฆ่าในหอคอยแยกนภาทั้ง 12 แห่ง ปีศาจ
สวรรค์สิบสองปีกและอื่นๆ พวกมันทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของกฎวัฏสงสาร
ในอดีตเมื่อราชันสวรรค์บรรพกาลจัดการหอคอยแยกนภาทั้ง 12
แห่ง พวกเขาก็มุ่งไปในทางนั้น
ทุกอย่างสมบูรณ์แบบอย่างไร้เปรียบ
หากสิ่งต่างๆดำเนินต่อไปเช่นนี้ ถ้ามีเวลามากพอ ราชันสวรรค์บรรพ
กาลอาจประสบความสำเร็จได้
แต่ราชันสวรรค์บรรพกาลไม่เคยคิดเลยว่าพี่น้องร่วมสาบาน – ราชัน
สวรรค์ทัณฑ์สายฟ้า – จะเป็นสายลับที่อยู่ในแดนเทวะโดยชาวภูติเทพ
ข่าวที่ว่าราชันสวรรค์บรรพกาลครอบครองลูกแก้วจิตวิญญาณอนุภาค
แรกกำเนิดจึงถูกส่งไปยังชาวภูติเทพผ่านสายลับนี้
ด้วยเหตุนี้ จักรพรรดิภูติเทพฟ้าบันดาลจึงไม่ลังเลที่จะเสียสละ
พลังงานแก่นสารของเขาและทำให้ขอบเขตตกลงมาเพื่อบุกทะลวงกำแพง
อาดูรแห่งเทพ ส่งราชันสวรรค์สูงสุดและกองทัพของชาวภูติเทพเข้า
ร่วมกันด้วยราชันสวรรค์ทัณฑ์สายฟ้าเพื่อสังหารราชันสวรรค์บรรพกาล
แต่เนื่องจากพยายามทะลวงกำแพงอาดูรแห่งเทพ ขอบเขตของ
จักรพรรดิภูติเทพฟ้าบันดาลจึงได้ตกลง เขาจึงรู้สึกกลัวว่าราชันสวรรค์
บรรพกาลจะตอบโต้ครั้งสุดท้ายเมื่อถึงจุดจบและพยายามพาไปสู่ความ
ตายด้วยกัน ดังนั้น เขาไม่ได้มาเป็นการส่วนตัว
ถึงแม้การบ่มเพาะของจักรพรรดิภูติเทพฟ้าบันดาลจะตกลงชั่วคราว
แต่ก็ยังเป็นไปไม่ได้ที่ราชันสวรรค์บรรพกาลจะข่มขู่เขา แต่เนื่องจากชาว
ภูติเทพเองยังมองสถานการณ์อย่างละโมบ จักรพรรดิภูติเทพฟ้าบันดาล
จึงต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง เขาไม่ต้องการที่จะเพิ่มบาดแผลบนบาดแผล
ดังนั้นเขาจึงยังคงอยู่ในสวรรค์สันนิบาตภูติเทพเพื่อจัดการสงคราม
สงครามครั้งนี้รุนแรงมาก
เพื่อที่จะบุกผ่านเต๋าสวรรค์วัฏสงสารของราชันสวรรค์บรรพกาล
ราชันสวรรค์ทัณฑ์สายฟ้าได้นำผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากจากแดนเทวะเข้า
ต่อสู้ ด้วยโลหิตและซากศพของพวกเขา เขาได้ทำลายสนามพลังเต๋าที่ไม่
สมบูรณ์ซึ่งราชันสวรรค์บรรพกาลวางไว้ได้
และหลังจากนั้นก็เป็นการต่อสู้ระหว่างราชันสวรรค์ซึ่งรวมถึง ทั้งดาว
เคราะห์นภารินไหลที่ถูกทะลุผ่าน คำสาปถาวรได้ถูกทิ้งไว้บนที่ราบโลหิต
สังหารและตราบใดที่ผู้ทรงพลังขั้นเทพสมุทรหรือเหนือกว่าเข้ามา พวก
มันจะมีพลังงานเพียงพอที่จะเปิดใช้งานคำสาปและจะถูกฆ่าโดยที่ราบ
โลหิตสังหาร สิ่งนี้ทำให้ทุกชีวิตในทวีปปีศาจศักดิ์สิทธิ์ต้องหวาดกลัว
แผ่นดินนี้!
ในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายระหว่างราชันสวรรค์บรรพกาลและราชัน
สวรรค์ภูติเทพและราชันสวรรค์ทัณฑ์สายฟ้า ผลที่ตามมาก็คือทั้งสองฝ่าย
ได้รับบาดเจ็บสาหัส
ราชันสวรรค์ทัณฑ์สายฟ้านั้นตายไปและราชันสวรรค์สูงสุดภูติเทพ
เองก็อยู่ใกล้ปากเหวแห่งความตาย! พลังอันยิ่งใหญ่ของราชันสวรรค์บรรพ
กาลและจักรพรรดินีสวรรค์เสวียนฉิงนั้นเหนือกว่าจินตนาการของพวกเขา
ทั้งหมด!
อย่างไรก็ตาม… เมื่อ ราชันสวรรค์ภูติเทพถูกบังคับให้ต้องล่าถอย
เนื่องจากบาดแผลหนัก มันอาจเป็นไปได้ว่าราชันสวรรค์บรรพกาล ได้
สูญเสียลูกแก้วจิตวิญญาณอนุภาคแรกกำเนิดในเวลานี้
เขาสูญเสียคนรัก สูญเสียลูกแก้วจิตวิญญาณอนุภาคแรกกำเนิดและ
ทุกสิ่งที่เขาพยายามสร้างขึ้นนับหมื่นปีถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง ในช่วงเวลา
นี้ ราชันสวรรค์บรรพกาลตกอยู่ในภาวะสิ้นหวัง!
เขาเกลียดชัง!
เกลียดชังอย่างที่สุด!
เขาต้องการที่จะสังหารสู่โลกของชาวภูติเทพและฆ่าจักรพรรดิภูติ
เทพฟ้าบันดาลแล้วเอาโลหิตของจักรพรรดิภูติเทพฟ้าบันดาลมาเซ่นไหว้
เสวียนฉิง แต่ด้วยความแข็งแกร่งของเขา สิ่งนี้ก็ห่างไกลความจริงเกินไป
ยิ่งกว่านั้น สิ่งที่ทำให้เขาสิ้นหวังที่สุดคือ เขาจะไม่มีโอกาสทนความ
เจ็บปวดและฝึกฝนจนในที่สุดก็สามารถแก้แค้นได้
นี่เป็นเพราะในตอนนั้นกำแพงอาดูรแห่งเทพยังไม่ฟื้นตัว แดนเทวะ
และสวรรค์สันนิบาตภูติเทพยังคงเปิดอยู่ สามารถข้ามผ่านระหว่างสอง
จักรวาลได้
เขาสามารถรู้สึกได้ว่าตนถูกประทับตราโดยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของ
จักรพรรดิภูติเทพฟ้าบันดาล!
แม้ว่านี่จะเป็นเพียงการคาดเดาของหลินหมิง แต่เขาก็ไม่สงสัยเลย
มันเป็นเหมือนเมื่อเขาอยู่ที่เทือกเขาเทพวินาศ ถูกประทับตราราชาเทพ
มหาพรหมทันที!
หากเทพแท้จริงมีความสามารถนี้ เหตุใดจักรพรรดิภูติเทพฟ้าบันดาล
จะทำเช่นเดียวกับราชันสวรรค์บรรพกาลบ้างไม่ได้เล่า?
มันเป็นที่รู้กันว่าราชันสวรรค์บรรพกาลได้ครอบครองลูกแก้วจิต
วิญญาณอนุภาคแรกกำเนิดมาเป็นเวลานานแล้ว และร่างกายของเขาก็ถูก
หล่อหลอมครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้มันเป็นสมบัติล้ำค่าอย่างยิ่ง แข็งแกร่ง
จนถึงจุดที่ยากจะจินตนาการ มันคล้ายกับวิญญาณนิรันดร์ที่หลินหมิ
งเกือบจะมี
ในสถานการณ์เช่นนี้ การบ่มเพาะร่างกายชาวภูติเทพต้องพ่ายแพ้ต่อ
ร่างกายของราชันสวรรค์บรรพกาล
ยิ่งกว่านั้น พรสวรรค์ของราชันสวรรค์บรรพกาลก็นั้นเกินกว่าจะท้า
ทายสวรรค์ หากตัวตนไร้เปรียบไม่ได้ที่มีความเกลียดชังอย่างลึกซึ้งต่อชาว
ภูติเทพถูกปล่อยให้รอดไปได้ นั่นจะนำไปสู่โศกนาฏกรรมในที่สุด หากเขา
ได้รับอนุญาตให้หนีไปอย่างอิสระ บางทีในมหาสงครามที่แท้จริงระหว่าง
ชาวภูติเทพกับชาวมนุษย์ ชาวภูติเทพจะมีคู่ต่อสู้เทพแท้จริง!
ดังนั้นชาวภูติเทพจึงต้องจับคอราชันสวรรค์บรรพกาลให้ตายโดย
พลัน!
ราชันสวรรค์บรรพกาลยังรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะเขาสามารถรู้สึกได้
ถึงตราประทับเทพแท้จริงบนร่าง
ดังนั้น หลังจากทิ้งมรดกของเขาไว้แล้ว เขาจึงได้ข้อสรุป นั่นคือการ
เสียสละตัวเอง…
เขาตระหนักดีว่าหลังจากถูกประทับตราไว้โดยเทพแท้จริงแล้ว ไม่ว่า
เขาจะไปที่ใด ชาวภูติเทพที่ก็จะหาเขาพบ แม้แต่สหายร่วมต่อสู้ของเขา
มังกรทมิฬก็ยังอาจตายและมรดกที่เขาทิ้งไว้จะถูกทำลาย ถ้าเป็นเช่นนั้น
ความหวังสุดท้ายของเขาก็จะมลายสิ้น
เพื่อที่จะรักษามรดกและปกป้องสหายมังกรทมิฬ ราชันสวรรค์บรรพ
กาลไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากบุกเข้าไปในช่องว่างที่จักรพรรดิภูติเทพฟ้า
บันดาลได้เปิดขึ้นและมุ่งสู่สวรรค์สันนิบาตภูติเทพ!
นี่เท่ากับเข้าสู่ถ้ำเสือด้วยตัวเอง!
สำหรับการทำเช่นนี้ เขาได้ตัดสินใจแล้วว่าจะตายที่นี่
เขารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะกลับไปยังแดนเทวะอีกครั้ง เขาไม่ได้บอก
มังกรทมิฬว่าตนจากไปแล้วและมังกรทมิฬอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าราชันสวรรค์
บรรพกาลได้ถูกประทับตราไว้โดยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเทพแท้จริง
เป็นเพราะเหตุนี้เมื่อหลินหมิงหวนคืนสู่อเวจีปีศาจอมตะอีกครั้งและ
ถามมังกรทมิฬเกี่ยวกับที่อยู่ของราชันสวรรค์บรรพกาล มังกรทมิฬไม่รู้
อะไรเลย
เมื่อราชันสวรรค์บรรพกาลจากไป เขารู้ว่าสถานการณ์ของตนนั้นไม่
สามารถอธิบายได้ว่ามีโอกาสตายถึง 9 ใน 10 ดังนั้น เขาจึงทิ้งสมบัติจิต
วิญญาณราชันสวรรค์ที่มีค่าที่สุดไว้ ซึ่งรวมถึงประตูบรรพกาล, ระฆัง
บรรพกาล และตำหนักสวรรค์บรรพกาล เพื่อให้ผู้สืบทอดในอนาคตของ
เขาเข้ามา
เขาไม่อาจที่จะทนดูความงามอันหาที่เปรียบมิได้ของจักรพรรดินี
สวรรค์เสวียนฉิงที่จะค่อยๆเลือนหายไปหลังจากการตายของนาง จนใน
ที่สุดก็จะเน่าเปื่อยและกลายเป็นกระดูก
ดังนั้นเขาควักหัวใจของเขาเองออกมาและวางไว้ในร่างกายของนาง
ที่ซึ่งมันเต้นมา 100,000 ปีแล้ว
เขารู้ว่ามันไม่มีความสำคัญใดๆในนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะชุบชีวิต
จักรพรรดินีสวรรค์เสวียนฉิง
แต่เหตุผลที่เขาทำเช่นนี้ก็คือ ปกป้องผู้หญิงที่เขารักตลอดไป เพื่อ
ปกป้องความสุขอันบริสุทธิ์สุดท้ายในหัวใจของเขา…
จนกว่าเขาจะตายไป เขาต้องการให้วันที่งดงามเหล่านั้นดำเนินต่อไป
…
ดังนั้น… เมื่อหลินหมิงพบร่างของจักรพรรดินีสวรรค์เสวียนฉิง นางก็
ยังคงเต็มไปด้วยชีวิตเฉกเช่นเมื่อก่อน จากจุดนี้เพียงอย่างเดียว มันชัดเจน
ว่าความรู้สึกของราชันสวรรค์บรรพกาลที่มีต่อจักรพรรดินีสวรรค์เสวียน
ฉิงนั้นลึกซึ้งโดยแท้
หลินหมิงหวนนึกถึงคำที่ราชันสวรรค์บรรพกาลทิ้งไว้เบื้องหลัง –
‘เสวียนฉิง หากมีชีวิตหลังความตายที่แท้จริง ข้าก็หวังว่าจะสามารถ
เดินกุมมือเคียงข้างเจ้าได้อีกครั้ง สร้างโลกแห่งวัฏสงสารของเรา อาศัยอยู่
เป็นร้อยล้านปีโดยไม่ต้องเสียใจ…’
คำเหล่านี้ พวกมันมีความเกลียดชังมากเพียงใด ความไม่เต็มใจมาก
เพียงใด?
หลังจากเสร็จสิ้นสิ่งเหล่านี้แล้ว ราชันสวรรค์บรรพกาลก็จากไป เขา
ซ่อนตัวจากมังกรทมิฬและนำผู้ไล่ล่าให้ไล่ตามเขาไปเท่านั้น…
ไม่มีใครรู้ว่าตนจะไปไหน
ไม่มีใครรู้ว่าเส้นทางของเขาโดดเดี่ยวและโศกเศร้าปานใด…
ในสวรรค์สันนิบาตภูติเทพ ราชันสวรรค์บรรพกาลถูกตามล่าอีกครั้ง
มันเป็นไปได้ที่ว่าผู้ไล่ล่าเขาสำเร็จขณะข้ามระหว่างสวรรค์สันนิบาต
ภูติเทพและแดนเทวะ
ภายใต้การจู่โจมและการตามล่าของผู้คนจำนวนมาก หลินหมิงพบว่า
มันยากที่จะจินตนาการว่าราชันสวรรค์บรรพกาลได้ข้ามสวรรค์สันนิบาต
ภูติเทพและเข้าสู่ซากแดนปฐมกาล
ในเวลานั้น หยวนชือไม่ได้มีหัวใจของเขาอีกต่อไปและยังไม่ได้นำ
ตำหนักสวรรค์บรรพกาล, ระฆังบรรพกาลหรือประตูบรรพกาลไปด้วย!
ด้วยความมุ่งมั่นเพียงอย่างเดียว เขาสังหารผ่านไปสู่ซากแดนปฐม
กาล
ราชันสวรรค์บรรพกาลได้เลือกอเวจีทมิฬมานานแล้ว
บางทีก่อนที่ราชันสวรรค์บรรพกาลจะเริ่มก่อตั้งเต๋าวัฏสงสารอนุภาค
แรกกำเนิดเป็นครั้งแรก เขาก๋ได้ไปที่ซากแดนปฐมกาลเช่นเดียวกับที่ราชัน
สวรรค์นิมิตฝันเทวะไปสู่โลกวิญญาณ ราชันสวรรค์บรรพกาลรู้ว่าส่วนลึก
สุดของอเวจีทมิฬนั้นเป็นสถานที่ที่แม้แต่เทพแท้จริงก็ไม่กล้าเสี่ยง
เขาไม่ต้องการให้ร่างกายถูกใช้โดยชาวภูติเทพ ดังนั้นเขาจึงมุ่งสู่อเวจี
ทมิฬ!
หลังจากนั้น มันก็เป็นเหมือนที่ราชันเทพอธิบายไว้
เมื่อราชันสวรรค์บรรพกาลหนีเข้าไปในสวรรค์สันนิบาตภูติเทพ ต่อสู้
ผ่านไปสู่อเวจีทมิฬและยึดร่างอสูรโลกันต์นั้น หลินหมิงไม่สามารถ
จินตนาการได้เลยถึงความยากลำบาก
ตอนนี้เขากลายเป็นอสูร ทั้งหมดที่เหลือในหัวใจเป็นความเกลียดชัง
ตราบเท่าจุดจบของกาลเวลา!
หลังจากรู้เหตุการณ์ทั้งหมดเหล่านี้ หลินหมิงทำได้เพียงถอนหายใจ
ในชะตาของผู้หนึ่ง ตัวตนไร้เปรียบเช่นราชันสวรรค์บรรพกาล ผู้รู้ถึงความ
มีน้ำใจและความกตัญญูที่ได้ครองโลก เขาหลับลงเอยในสภาพเช่นนี้ มัน
ช่างงน่าเศร้าเหลือคนา!
สิ่งเดียวที่ควรค่าแก่การเฉลิมฉลองก็คือ มรดกของเขายังคงอยู่
เช่นเดียวกับมังกรทมิฬและการปกป้องที่เขาทิ้งไว้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง…
นี่อาจเป็นเพราะภูติเทพไม่คิดว่ามรดกของราชันสวรรค์คนเดียวจะ
สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ และเมื่อกำแพงอาดูรแห่งเทพปิดตัวลงอย่าง
ช้าต หากต้องการกลับไปทำลายพวกมัน นั่นย่อมจะต้องเสียค่าใช้จ่าย จำนวนมาก