Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 1,882 กระจกน้ำแข็ง

ดินแดนต้องห้ามอาชูร่านั้นเป็นโลกที่โดดเดี่ยว ใหญ่โตอย่างหาที่
เปรียบมิได้
กลุ่มเดินหน้าต่อไป หลังจากเวลาผ่านไปครึ่งชั่วธูปแล้ว พวกเขาก็พบ
กับอันตรายมากขึ้น อันตรายเหล่านี้คือสัตว์ประหลาดทุกตัวที่วิวัฒนาการ
มาจากพลังงานซึ่งรั่วไหลออกมาจากรูปแบบค่ายกลของดินแดนต้องห้าม
อาชูร่า
พวกมันไม่มีร่างที่มั่นคงตั้งแต่แรกและไม่ได้คุกคามมากเกินไป หลินห
มิงสามารถใช้กฏของเต๋าสวรรค์อาชูร่าเพื่อฆ่าพวกมันได้อย่างง่ายดาย
ราชันสวรรค์ไม่ได้ช่วย เพียงมองดูหลินหมิงและอู๋เยียนสู้
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าการโจมตีของอู๋เยียนจะงดงามและเป็นศิลปะ
เพียงใด แต่นางก็ดูค่อนข้างงุ่มง่ามและหยาบต่อหน้าการเคลื่อนไหวอย่าง
เรียบง่ายของหลินหมิงซึ่งดูราวกับว่าเขากำลังแยกตัวต่อ แม้ว่าจะเป็นวิธี
เรียบง่ายอย่างชัดเจน แต่เมื่อเป็นนาง มันก็ต้องใช้พลังงานจำนวนมาก!
อู๋เยียนหวังว่าพวกเขาจะสามารถกำจัดสัตว์ประหลาดที่ไม่เป็น
อันตรายเหล่านี้ได้อย่างรวดเร็วและเข้าสู่รูปแบบค่ายกลที่แท้จริง ตราบใด
ที่พวกเขาสามารถเข้าสู่รูปแบบค่ายกลที่แท้จริงกล ลูกเล่นเล็กๆน้อยๆ
ของหลินหมิงก็จะไม่มีประโยชน์อะไรและนางจะสามารถแสดง
ความสามารถที่แท้จริงออกมาและทำให้ทุกคนประหลาดใจได้
อย่างช้าๆ กลุ่มไปไกลขึ้นเรื่อยๆ
อุณหภูมิโดยรอบเริ่มลดลง บนพื้นใต้เท้า หิมะและน้ำแข็งก็เริ่ม
ปรากฏขึ้น ในขณะที่พวกเขาเข้ามาในภูมิภาคนี้ หลินหมิงพยายามใช้กฎ
เต๋าสวรรค์อาชูร่าสื่อสารกับดินแดนต้องห้ามอาชูร่าและค้นหาว่าเกิดอะไร

ขึ้น แต่เขาค้นพบว่าพลังของเต๋าสวรรค์อาชูร่าในภูมิภาคนี้ปิดตัวลง โดย
ไม่มีช่องว่างแม้แต่น้อยเพื่อให้เขามองผ่าน
แม้ว่าเขาจะสามารถสัมผัสกับเต๋าสวรรค์อาชูร่าได้ แต่มันก็ไม่ได้
สะท้อนกับแผนภาพค่ายกลเต๋าสวรรค์อาชูร่าภายในร่างกายของเขา
เหมือนเมื่อก่อน
เรื่องนี้ทำให้หลินหมิงเพิ่มการป้องกันขึ้นทันที่
จากจุดนี้ไป หนทางอาจไม่ง่ายนัก
มิอาจหาทางลัด หลินหมิงต้องดำเนินการอย่างสุจริตและค้นหาอย่าง
ช้าๆเท่านั้น
ลมและเมฆเริ่มรวมตัวกันบนท้องฟ้า มีหิมะและน้ำแข็งกระเด็นบน
พื้นดิน
พลังงานความเย็นค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พลังของกฎควบแน่นที่นี่ก่อ
ตัวเป็นน้ำแข็งหนาอยู่ใต้เท้า หลินหมิงรู้สึกเลือนรางว่าพวกเขาได้เดินเข้า
ไปในรูปแบบค่ายกลที่จ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่าวางไว้แล้ว!
แม้จะผ่านไปหมื่นล้านปีแล้ว แม้ว่ารูปแบบค่ายกลจะปล่อยพลังงาน
ออกมาจำนวนมาก แม้กระทั่งการสร้างสิ่งมีชีวิตเงาจำนวนมากในบริเวณ
รอบนอก รูปแบบค่ายกลที่วางโดยจ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่าก็ยังคงรู้สึกน่า
หวาดกลัวอย่างยิ่งอยู่ดี
บางทีแม้ว่ารูปแบบค่ายกลนี้จะคงอยู่ต่อไปอีกหลายพันล้านปี แต่ก็
ยังคงจะไม่หายไป นี่เป็นเพราะรูปแบบค่ายกลนั้นสามารถดึงเอาพลังงาน
จากจักรวาลมาใช้เพื่อฟื้นฟูตัวเองและหมุนเวียนต่อไป
“ระวังด้วย!”

ทัวป๋ากุยและตี้อู๋เหินตะโกน พวกเขาไม่สามารถคาดเดาได้ว่าใน
รูปแบบค่ายกลจะเกิดขึ้น แต่ด้วยการใช้ประสาทสัมผัสที่เฉียบคมของพวก
เขาในฐานะราชันสวรรค์สูงสุด พวกเขาก็สามารถรู้สึกถึงความผิดปกติที่
เกิดขึ้นที่นี่ แม้จะไม่มีหลินหมิงเตือนพวกเขา
ทุกคนก้าวถอยหลังทันที่ ในเวลานี้ พื้นน้ำแข็งฉีกเปิด!
แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก!
เมื่อธารน้ำแข็งแตกเป็นชิ้นใหญ่ หุบเขาน้ำแข็งยาว 10,000 ฟุต
ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน!
ไม่มีใครเห็นก้นของหุบเขานี้ พลังงานความเย็นที่มองไม่เห็นพุ่ง
ออกมาจากมันและพุ่งสู่ท้องฟ้า ราวกับว่ามันสามารถแช่แข็งวิญญาณได้
ครึ่น ครึ่น ครึ่น!
แผ่นดินไหว ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างผุดขึ้นมา
กลุ่มหกคนค่อยๆถอยออกไป พวกเขาทั้งหมดตกใจ
พวกเขาเห็นกระจกน้ำแข็งเรียบโผล่ขึ้นมาจากหุบเขา สะท้อนทั่วทั้ง
โลก
กระจกบานนี้ใหญ่มากจนไม่มีขอบ พื้นผิวดูลึกล้ำอย่างที่สุด ออร่าอัน
กว้างใหญ่ทะลักออกมาจากข้างใน
เมฆกุหลาบลอยอยู่ข้างในและอากาศก็เต็มไปด้วยหมอกหนาทึบ
งดงามและน่าหลงใหล ทุกสิ่งที่อยู่ในนั้นถูกบดบังด้วยหมอกควันสลัว ทำ
ให้ไม่สามารถเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายในได้อย่างชัดเจน

หลินหมิงยืนอยู่หน้ากระจก เขาสามารถรู้สึกถึงแรงดึงดูดมหาศาลฉุด
ดึงเขา ราวกับว่ามือเล็กๆนับไม่ถ้วนคว้าจับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขาและ
อยากจะลากเขาเข้าไป
แม้ว่าเขาจะบ่มเพาะคัมภีร์อาชูร่าและสืบทอดพลังกฎของจ้าวแห่ง
เส้นทางอาชูร่ามามาก แต่พลังที่ปล่อยออกมาจากกระจกน้ำแข็งก็ยังทำ
ให้เขารู้สึกแปลกๆ
กระจกน้ำแข็งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยพลังกฎเต๋าสวรรค์อาชูร่าอย่างชัดเจน
แต่มันเป็นการผสมผสานที่ยอดเยี่ยมและเป็นเอกลักษณ์ที่ยิ่งใหญ่ ซับซ้อน
เกินจินตนาการ
“นี่น่าจะเป็น…”
ตี้อู๋เหินคิ้วขมวดของเขา
“หืม? เจ้ารู้หรือว่านี่คือสิ่งใด?” ทัวป๋ากุยถามด้วยความประหลาดใจ
ตั้งแต่สมัยโบราณ ดินแดนต้องห้ามอาชูร่าเปิดเพียงกี่ครั้งและทุกครั้งที่
เปิดมันก็มีสถานการณ์ที่แตกต่างกันออกไปภายในตัวเอง ดินแดนนี้จึง
ยังคงเป็นปริศนา
“ข้าได้ยินเพียงข่าวลือเท่านั้น นี่ดูเหมือนจะเป็นอาวุธวิเศษที่เทพ
สวรรค์อาชูร่าเคยใช้ในอดีตและทิ้งไว้ในดินแดนต้องห้ามของเผ่าพันธุ์เรา
ซึ่งกลายเป็นกระจกน้ำแข็งขนาดยักษ์ สำหรับที่ว่าแท้จริงแล้วมันคือสิ่งใด
นั้น ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน”
หมื่นล้านปีนานอย่างยิ่ง นานจนประวัติศาสตร์เลือนรางดั่งสาย
หมอก
“ดูเหมือนว่าจะมีโลกภายใน ข้ารู้สึกราวกับว่ามันกำลังเรียกพวกเรา
หากข้าไม่ผิด เราทุกคนต้องเข้าไป”

อู๋เยียนกล่าวอย่างเคร่งขรึม แม้นางจะรู้สึกหวาดกลัวอย่างลึกซึ้งต่อ
รูปแบบค่ายกลของจ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่า แต่ในใจของนางนางยังรู้สึก
ตื่นเต้นและคาดหวัง
นางต้องการเห็นการทดสอบจ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่าที่ถูกทิ้งไว้ข้าง
หลัง
นางอดไม่ได้ที่จะเหลียวมองหลินหมิง “เราต้องเข้าไปด้วยกัน เรา
สองคนควรเข้าไปก่อนหรือไม่?”
อู๋เยียนถามโดยไม่กลัว นี่คือความเย่อหยิ่งของอัจฉริยะ เนื่องจาก
พวกเขามีความมั่นใจในพรสวรรค์ของตนเอง พวกเขาจึงไม่กลัวความเสี่ยง
ต่ออันตราย
จ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่าจะไม่สร้างกับดักแห่งความตายอย่างเด็ดขาด
ตราบใดที่มันไม่ใช่กับดักแห่งความตาย นางก็มั่นใจว่าจะผ่านมันไปได้
“ถ้าเราต้องเข้าไป เช่นนั้นก็เข้าไปกัน”
หลินหมิงตอบกลับทันทีโดยไม่ทิ้งร่องลอยความแปลกใจไว้
ท้ายที่สุดแล้ว ก็มีเพียงตี้อู๋เหินเท่านั้นที่ได้ยินข่าวลือจาดเมื่อนาน
มาแล้ว… แล้วสิ่งนี้คืออะไรกันแน่? ผลลัพธ์ของการเข้าไปจะเป็นอย่างไร?
มันไม่มีใครรู้เลย…
แต่ในเวลานี้ ตี้อู๋เหินตะโกนว่า “อย่าเพิ่งวู่วาม! หากใครที่ต้องเข้าไป
ก่อน มันก็ควรจะเป็นเรา!”
ไม่ว่าจะเป็นอู๋เยียนหรือหลินหมิง พวกเขามีความสำคัญอย่างยิ่งต่อ
เผ่าพันธุ์โบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลินหมิงที่สามารถซ่อมแซม
ประกาศิตแห่งเทพได้ ตี้อู๋เหินย่อมไม่อนุญาตให้มีอันตรายใดๆเกิดขึ้นกับ
หลินหมิง

“นี่เป็นเขตอันตรายที่ไม่รู้จัก ข้าและอู๋เหินที่มีระดับการบ่มเพาะ
สูงสุด ดังนั้นเราจะนำทางไป”
ทัวป๋ากุยกล่าวขณะที่ก้าวไปข้างหน้า
ในขณะนี้ จิตใจของเขาสะท้าน นี่เป็นเพราะบนพื้นผิวเรียบของ
กระจกน้ำแข็ง เขาสามารถเห็นร่างสลัวปรากฏขึ้น คนผู้นี้สวมชุดเกราะ
สงครามโบราณที่ดูเหมือนจะมีประสบการณ์มานานมากในขณะที่แผ่ออ
ร่าที่ไม่รู้จบ เมื่อรวมกับประวัติความเป็นมาของกระจกน้ำแข็ง มันไม่มีใคร
สงสัยว่าร่างที่สะท้อนในกระจกคือภาพของนักสู้เมื่อหมื่นล้านปีก่อน
นักสู้โบราณ!
ทุกคนตระหนักได้ ดวงตาเบิกกว้าง นานมาแล้วหมื่นล้านปีก่อนที่
อารยธรรมนักสู้รุ่งเรืองที่สุด ในเวลานั้น เผ่าพันธุ์โบราณมีอัจฉริยะ
มากมายนับไม่ถ้วนที่มีพรสวรรค์อันน่าเกรงขามและการมรดกของพวก
เขานั้นดียิ่งกว่าในปัจจุบัน ดังนั้นบุคคลที่โดดเด่นหลายคนจึงถือกำเนิด
ตอนนี้ พวกเขาต้องต่อสู้กับเหล่านักสู้โบราณ
“จงเอาชนะคู่ต่อสู้ของเจ้าหรือทนอยู่ได้ 1,000 ลมหายใจ ไม่ว่าทาง
ใดก็จะถือว่าเป็นชัยชนะ”
ทัวป๋ากุยพูดขึ้นมันใด นี่คือข้อมูลที่เขาเพิ่งได้รับในใจ
วูป -!
ร่างในกระจกน้ำแข็งนั่งไขว่ขาในอวกาศ ร่างของเขาลุกโชนด้วยเปลว
เพลิงจ้า
เปลวเพลิงเหล่านี้ไม่ใช่เปลวเพลิงธรรมดา แต่พุ่งออกมาจากผิวหนัง
เนื้อและโลหิตของร่างนี้ มันมีความหมายที่แท้จริงไม่สิ้นสุดของเต๋าอัน

ยิ่งใหญ่แห่งเพลิงสวรรค์ รูนเพลิงนำมาซึ่งเสียงของเต๋าอันยิ่งใหญ่ ขณะที่
พวกมันหมุนไปรอบๆร่างนี้ พวกมันก็เปล่งประกายสดใส
ภายใต้แสงเปลวเพลิง ภาพลักษณ์ของบุคคลนี้จึงชัดเจน
คนผู้นี้คล้ายกับชายวัยกลางคน เขามีปีกแสงคู่หนึ่งอยู่ข้างหลัง และ
ร่างก่อตัวจากพลังงานบริสุทธิ์
“หืม? ราชันสวรรค์โบราณและระดับการบ่มเพาะของเขาต่ำกว่า
ข้า…”
ทัวป๋ากุยกล่าว ตกใจอย่างเห็นได้ชัด ระดับการบ่มเพาะของบุคคลนี้
คือราชันสวรรค์ช่วงปลาย เมื่อเทียบกับเขาแล้ว นักสู้โบราณก็ต่ำกว่า
เล็กน้อย
แต่ในเวลานี้ มีร่างปรากฏในกระจกน้ำแข็งมากขึ้น!
ต่อหน้าของแต่ละคน มีร่างปรากฏขึ้น!
“นี่คือ…”
อู๋เยียนมองผู้หญิงที่ปรากฏในกระจก แต่เผ่าพันธุ์และรูปลักษณ์นั้น
แตกต่างไป มีเพียงเบือนร่างที่น่าทึ่งของนางเท่านั้นที่คล้ายคลึงกัน
ผู้หญิงคนนี้สวมผ้าคลุมหน้าและออร่าของนางว่องไวและเฉียบคม
การบ่มเพาะของนางต่ำกว่าเล็กน้อย – มันอยู่ที่จุดสูงสุดของราชันพิภพ
สามัญ
ในทำนองเดียวกัน ร่างชายหนุ่มก็ปรากฏตัวต่อหน้าหลินหมิง
ออร่าของชายหนุ่มผู้นี้มืดมน เขาถือดาบอันหนักหน่วง เมื่อเขา
เผชิญหน้ากับหลินหมิง ร่างนี้ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีดำซึ่งมีพลังงาน
ปีศาจที่น่ากลัว

หลินหมิงสามารถเห็นได้ว่านัยน์ตาของชายหนุ่มคนนี้สว่างไสวดั่ง
โลหิตสด ส่องประกายด้วยจิตสังหาร!
การบ่มเพาะของชายหนุ่มผู้นี้เองก็ยังต่ำกว่าของหลินหมิง อยู่ที่
จุดสูงสุดขั้นผู้ปกครองเทวะช่วงต้น
“มันเป็นเช่นนี้เอง ข้าต้องต่อสู้กับเขา… ในพวกเราหกคน เราแต่ละ
คนต้องต่อสู้กับคู่ต่อสู้เสมือนจริง และการบ่มเพาะของพวกเขาก็ต่ำกว่า
ของเราเองเล็กน้อย”
หลินหมิงเข้าใจทันที่ ร่างพลังงานในกระจกควรเป็นตัวตนเสมือนที่
สร้างขึ้นโดยจ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่าโดยใช้รูปแบบค่ายกล แต่มาตรฐานที่
ใช้จะต้องเลื่อนไปสู่มาตรฐานของอัจฉริยะในยุคโบราณ!
เพราะหลินหมิงรู้สึกแล้วว่าออร่าที่ตัวตนเหล่านี้ครอบครองนั้นน่า
กลัวมาก!