Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 2,046 หลินหมิง ปะทะ บุตรแห่งภูติเทพ

หลังจากยืนยันการปรากฏตัวของเสี่ยวหมัวเซียนแล้ว บุตรชายภูติ
เทพฟ้าบันดาลเปิดเผยเขี้ยวเล็บของเขา
เมื่อบุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลออกคำสั่ง กองทหารฟ้าบันดาลก็เริ่ม
เคลื่อนไปข้างหน้า นี่เป็นกองทัพที่ทรงพลังอย่างไม่น่าเชื่อ เรือจิตวิญญาณ
เข้าล้อมรอบกองเรือของตำหนักเทพธิดาปีศาจ
ด้วยบุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลเป็นผู้นำ เรือจิตวิญญาณหลายร้อย
ลำมารวมตัวกันเป็นแนวค่ายกล เรือจิตวิญญาณแต่ละลำมีรูปแบบค่ายกล
ของตัวเอง และด้วยรูปแบบค่ายกลหลายร้อยรวมเข้าด้วยกัน นี่จึงเป็น
ข่ายรูปแบบค่ายกล ด้วยรูปแบบค่ายกลต่อสู้เหล่านี้ซึ่งประสานงานกัน
พวกมันจึงสามารถแสดงพลังอันน่าสะพรึงออกมาได้ เมื่อร่วมกัน จำนวน
พลังงานที่ปลดปล่อยออกมาจะเพิ่มขึ้นหลายเท่าของเทพแท้จริง!
อย่างไรก็ตาม ในแง่ของกฎ เรือจิตวิญญาณนี้ไม่สามารถเปรียบเทียบ
ได้กับเทพแท้จริง และพวกมันมุ่งเน้นเพียงในพลังงานจึงเทียบเทพแท้จริง
ได้ ดังนั้น ภัยคุกคามที่เกิดขึ้นจริงจึงน้อยกว่าของเทพแท้จริง
สำหรับการโจมตีร่วมดังกล่าว ไม่ว่าจะได้รับการปรับปรุงเพียงใด มัน
ก็จะไม่ถึงระดับสูงสุดของเทพแท้จริงได้
อย่างไรก็ตาม การโจมตีครั้งนี้กินพื้นที่ขนาดใหญ่ ผลกระทบและพลัง
ที่อยู่เบื้องหลังจึงมหาศาล ต่อกลุ่มเรือจิตวิญญาณของศัตรู นี่เป็นการ
โจมตีที่ร้ายแรง
มันมิใช่เรื่องกล่าวเกินจริงหากจะบอกว่าถ้ากองทหารฟ้าบันดาลมี
เวลาเพียงพอในการเตรียมตัว การโจมตีเพียงครั้งเดียวของพวกเขาก็จะ
สามารถระเบิดเรือจิตวิญญาณครึ่งหนึ่งของตำหนักเทพธิดาปีศาจไปได้

นี่เป็นความแตกต่างที่มาจากความแข็งแกร่งมากล้น
เมื่อเห็นค่ายกลเรือจิตวิญญาณที่นำตำหนักภูติเทพฟ้าบันดาล แม้แต่
คนอย่างเสี่ยวหมัวเซียนที่ปฏิเสธที่จะยอมแพ้ก็ยังพบว่ามันยากที่จะรักษา
ความสงบของนางได้ มันยากที่จะไม่ลังเลใจต่อหน้าอาวุธที่น่าสะพรึงกลัว
เช่นนี้
ในเวลานี้ หลินหมิงยกหอกมังกรทมิฬของเขาและก้าวออกจาก
ตำหนักสวรรค์บรรพกาล
“พี่ใหญ่หลิน!” เสี่ยวหมัวเซียนคว้ามือหลินหมิง
“รอที่นี่ก็พอ” หลินหมิงมองเสี่ยวหมัวเซียนอย่างเรียบง่าย จากนั้น
เขาก็เหาะออกไปข้างนอก
“จีเซียนเอ๋อร์! การจู่โจมอย่างทำลายล้างของกองทหารฟ้าบันดาล
นั้นใกล้เคียงดวงดาวระเบิด! เจ้าไม่กลัวหรือ? ไม่ต้องกังวล ก่อนที่ข้าจะจับ
ทั้งเป็นได้ ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกเขาโจมตี หลังจากที่ข้าจับเจ้า ข้าจะให้
เจ้าดูเป็นการส่วนตัวในขณะที่ผู้ติดตามของเจ้ากลายเป็นเถ้าถ่านภายใต้
แสงที่ทำลายโลกนี้!”
บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลหัวเราะอย่างชอบพอ ในเวลานี้ ร่างขนาด
ดาวเคราะห์ของจอมเขมือบเร่งไปข้างหน้า ตรงไปยังเรือธงของตำหนัก
เทพธิดาปีศาจ!
เมื่อเปรียบเทียบกับร่างยักษ์แห่งจอมเขมือบ ตำหนักสวรรค์บรรพ
กาลซึ่งปลอมตัวอยู่ก็เป็นดั่งกระต่ายที่อยู่ต่อหน้าของเสือ มันมีขนาดไม่
เท่าเทียมอย่างสมบูรณ์
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่หลายสิบหนวดของจอมเขมือบกำลัง
เตรียมพร้อมที่จะจู่โจมอย่างรวดเร็ว เรือธงก็สาดด้วยแสงสีดำที่แปลกตา

มันเริ่มเปลี่ยนรูปร่าง สูงขึ้นและกว้างขึ้น เปลี่ยนจากเรือจิตวิญญาณเป็น
ป้อมปราการสีดำ
เมื่อเห็นสิ่งนี้ บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลก็ตกใจ “อะไรกัน!?”
รูปร่างของเรือจิตวิญญาณที่แปรสภาพไปนี้ มันทำให้เกิดลางสังหรใน
หัวใจของเขา เขามองเห็นชายถือหอกพุ่งออกมาจากป้อมปราการสีดำ
ผู้ชายคนนี้สวมชุดเกราะสงครามสีดำ คิ้วของเขาชันดุจกระบี่และ
ดวงตาลึกล้ำเกินบรรยาย
ขณะที่ชายคนนั้นถือหอก เขาก็ชี้ตรงมายังบุตรชายภูติเทพฟ้า
บันดาล
“เจ้า…? มันเป็นเจ้า!?”
สีหน้าของบุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลดูอัปลักษณ์อย่างไม่น่าเชื่อ ใน
เวลานี้ หลินหมิงกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งหลังผ่านไป 6,500 ปีก่อน ผู้
หนึ่งไม่จำเป็นต้องเดาก็รู้ว่านี่คือหลินหมิง!
สำหรับบุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาล ชายคนนี้มิแตกต่างจากฝันร้าย!
“เป็นเช่นนี้เอง…? มันเป็นเช่นนี้เอง เนื่องจากนำหน้าข้าไปก้าวหนึ่ง
และพบเสี่ยวหมัวเซียนก่อน เจ้าจึงกล้าที่จะเข้ามาหาข้า…”
ริมฝีปากของบุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลกระตุก สีหน้าของเขาดู
มืดมนและมืดมัวยิ่งขึ้น ดวงตาของเขาเอ่อล้นด้วยจิตสังหาร!
“เจ้าช่างทนทานมิต่างแมลงสาบ! แม้หลังจากถูกตามล่าโดยเทพ
แท้จริง เจ้ากลับยังคงไม่ตาย! เจ้ากวาดล้างกองทหารที่สองและสาม
ร่วมกับกองทหารจอมเขมือบ และเพื่อวางแผนมากำจัดข้าในวันนี้หรือ?
ฮ่าๆๆๆ!” บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลเย้ยหยัน “กว่า 6,000 ปีที่แล้ว การ
ต่อสู้ระหว่างเจ้ากับข้ากลายเป็นความอับอายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของข้า

แต่วันนี้ สวรรค์ได้ให้โอกาสข้าเพื่อแก้แค้น เนื่องจากนี่เป็นการต่อสู้ของ
โชคชะตา ข้าจึงไม่สามารถขอสิ่งใดได้อีกแล้ว! ในวันนี้ ให้ข้าได้ดูว่าเจ้า
กล้าหาญสักเพียงใด! ตายซะ!”
บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลระเบิดเสียงคำราม หนวดของจอมเขมือบ
หลายสิบโจมตีด้วยกัน พุ่งไปดุจดั่งหอกเทพสวรรค์!
บึ้ม!
เสียงระเบิดที่น่ากลัวปะทุและห้วงอวกาศถูกบดขยี้ การโจมตีที่โชคดี
ของบุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลประกอบด้วยหลายสิบการโจมตี ความ
กดดันของมันยิ่งใหญ่กว่าขุนเขามหึมา ทุบไปยังตำหนักสวรรค์บรรพกาล!
ในขณะนี้ ดูเหมือนว่าจอมเขมือบได้แยกกองเนื้อหนังและโลหิตออก
เพื่อกลืนกินตำหนักสวรรค์บรรพกาล
ในช่วงเวลานั้น ทุกคนรู้สึกว่าหัวใจของพวกเขาบีบรัดด้วยความกลัว
โดยเฉพาะศิษย์ของตำหนักเทพธิดาปีศาจ พวกเขาทั้งหมดมองดูด้วยการ
กลั้นลมหายใจ แม้ว่าพวกเขาจะมีศรัทธาอย่างยิ่งในหลินหมิง แต่ร่าง
จำแลงของจอมเขมือบของบุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลก็ยังคงอยู่ในระดับ
เทพแท้จริง ไม่ว่าหลินหมิงจะแข็งแกร่งเพียงใด มันก็จะเป็นการต่อสู้ที่
ยากลำบาก!
“จงฆ่าหลินหมิง! ด้วยการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเจ้า จงระเบิดมัน
ไปเนื้อหนังและโลหิตของจอมเขมือบ!” บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาล
ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่ได้เอาเนื้อหนังและโลหิตของจอมเขมือบกลับ
และไม่เห็นว่าหลินหมิงตายหรือไม่ เขาตัดส่วนนี้ของเนื้อหนังและโลหิต
จอมเขมือบทันทีและให้มันล้อมรอบหลินหมิงไว้ เขาต้องการใช้การโจมตี
ชุดกองทหารฟ้าบันดา เพื่อปลดปล่อยพลังทำลายล้างสูงสุด

นี่เป็นทางเลือกที่โหดเหี้ยมและเด็ดขาด บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาล
ยอมที่จะเสียสละส่วนหนึ่งของจอมเขมือบมากกว่าที่จะปล่อยให้หลินหมิง
มีโอกาสชีวิตแม้เพียงเล็กน้อยที่สุด
ในเวลานี้ เบื้องหลังจักรพรรดิภูติเทพฟ้าบันดาล ข่ายค่ายกลต่อสู้
พร้อมกับตำหนักภูติเทพฟ้าบันดาลที่เป็นตัวกลาง มันรวบรวมพลังงานที่
เหลือเชื่อ เตรียมยิงพลังทำลายสูง!
ที่ด้านข้างของตำหนักเทพธิดาปีศาจ ชายร่างยักษ์ที่ถือธงสงครามพุ่ง
ออกจากเรือจิตวิญญาณ เขาขี่สัตว์อสูรยักษ์ ตะโกนออกมาขณะที่มุ่งสู่
กองทหารชาวภูติเทพ “พี่น้อง! มุ่งไปข้างหน้า! ปกป้องผู้อาวุโสหลินหมิง
และจ้าวตำหนัก!”
เขาเป็นอัจฉริยะของชาวมนุษย์ที่เกิดหลังจากมหามหาภัยพิบัติและ
เป็นผู้ถือธงของตำหนักเทพธิดาปีศาจ!
ธงสงครามสีแดงที่เขาถือบนบ่าถูกประดับด้วยสัญลักษณ์ของตำหนัก
เทพธิดาปีศาจ – ภาพของฟีนิกซ์ทมิฬอาบในเพลิงแห่งนิพพาน!
ฟีนิกซ์ทมิฬคือสายเลือดสัตว์อสูรเทวะของเสี่ยวหมัวเซียน และเพลิง
แห่งนิพพานแสดงถึงการเกิดใหม่ของชาวมนุษย์!
“ฆ่าพวกมัน!”
“ห้ำหั่นกับพวกมัน!”
“ฆ่าพวกสุนัขชาวภูติเทพ!”
กองทัพของตำหนักเทพธิดาปีศาจคำรามและพุ่งไปข้างหน้า พวกเขา
รีบตรงไปยังเนื้อหนังและโลหิตของจอมเขมือบ วางตำหนักสวรรค์บรรพ
กาลไว้ข้างหลัง พวกเขาใช้กองเรือสร้างกำแพงกันที่ด้านหน้า!

พวกเขาเริ่มรวบรวมพลังงานทั้งหมด เตรียมเผชิญกับการโจมตี
โดยตรงของกองทหารฟ้าบันดาล!
แม้ว่าการโจมตีของพวกเขาจะอ่อนแออย่างน่าสมเพชเมื่อเทียบกับ
ข่ายค่ายกลต่อสู้ของกองทหารฟ้าบันดาล แต่ในเวลานี้ มันก็ไม่มีใครรู้สึก
กลัวและถอยหนี ไม่มีผู้ใดกลัวความตาย!
“เพียงไข่มุกเล็กกลับกล้าที่จะแข่งขันกับดวงจันทร์!
บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลเย้ยหยัน เขาใช้หนวดมังกรยักษ์และฟาด
ไปยังพวกศิษย์ของตำหนักเทพธิดาปีศาจ
เขาตั้งเป้าหมายเป็นชายหนุ่มที่อยู่ข้างหน้าซึ่งถือธงสงคราม ด้วย
ความแข็งแกร่งของร่างจำแลงจอมเขมือบ การโจมตีครั้งเดียวจะสามารถ
ทำให้ชายคนนี้กลายเป็นเนื้อเหลวได้อย่างง่ายดาย!
ธงสงครามคือศรัทธาและสัญลักษณ์ของกองทัพ หากธงพังลง ทั้ง
กองทัพก็จะเสียขวัญกำลังใจ
วูป -!
หนวดของจอมเขมือบพุ่งไปด้วยพลังที่มิอาจหยุดยั้ง แรงกดดัน
มหาศาลตรึงมิติโดยรอบๆ ทำให้ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
สีหน้าของชายหนุ่มที่ถือธงเปลี่ยนไป ในช่วงเวลาแห่งชีวิตและความ
ตาย เขาหันหลังกลับและใช้พลังทั้งหมดของตนเพื่อโยนธงสงคราม ธง
สงครามพุ่งไปยังทิศทางของผู้ถือธงอีกคน
ชายคนนั้นอาจต้องตาย แต่มิอาจยอมให้ธงพินาศไปกับเขาด้วย!
“พี่น้อง เพื่อศักดิ์ศรีของชาวมนุษย์! โจมตี!”

ชายหนุ่มดูเหมือนจะใช้พลังโลหิตชีวิตอย่างมากในทุกครั้งเพื่อตะโกน
คำที่สั่นสะท้านโลก ขวัญและกำลังใจของตำหนักเทพธิดาปีศาจปะทุขึ้น
ดั่งภูเขาไฟ!
“เพื่อชาวมนุษย์!” พวกเขาตะโกน, โลหิตของทุกคนเดือดพล่าน!
แต่เมื่อทุกคนคิดว่าโลหิตของผู้ถือธงจะย้อมไปทั่วบริเวณ ทันใดนั้น
สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น จากตำหนักสวรรค์บรรพกาลที่ถูกห่อหุ้มด้วยเนื้อ
หนังและโลหิตของจอมเขมือบ หนวดมังกรโลหิตพุ่งออกมา!
หนวดมังกรโลหิตนี้หนายิ่งกว่าที่ถูกยิงออกมาโดยบุตรชายภูติเทพฟ้า
บันดาล ด้วยความเร็วที่นึกไม่ถึง มันข้ามผ่านระยะทางไปอย่ารวดเร็วและ
ชนกับการโจมตีของบุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาล!
ปั้งงง!
ห้วงมิติยุบลง! เมื่อหนวดหนาดุจขุนเขาปะทะกัน การระเบิดสนั่นก็หู
ก็ดังขึ้น!
กระแสพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวกวาดออกไปอย่างแรง ส่งผู้ถือธง
ลอยกระเด็น! เนื่องจากหนวดจอมเขมือบอื่นได้ขัดขวางการโจมตี ผู้ถือธง
จึงรู้สึกได้ถึงโลหิตชีวิตที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเขาสั่นสะท้าน เขา
ไม่ได้บาดเจ็บสาหัส
“อะไรกัน!?”
“นี่มัน…”
ทุกคนสับสน บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลมองดูทั้งหมดนี้ด้วยความไม่
อยากจะเชื่อ ในอวกาศ สองหนวดตัดกันดั่งสองมังกรโลหิตห้ำหั่น!
แต่หนวดเหล่านั้นเชื่อมโยงอย่างชัดเจนกับตำหนักสวรรค์บรรพกาล

เป็นไปได้อย่างไร!?
“เนื้อหนังและโลหิตของจอมเขมือบที่ข้าทิ้งไปกลับปกป้องผู้ถือธง
ด้วยตนเองหรือไม่? เหตุใดสิ่งนี้จึงเกิดขึ้น!?”
บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลตกตะลึง
ในเวลานี้ เนื้อหนังและโลหิตของจอมเขมือบที่ล้อมรอบตำหนัก
สวรรค์บรรพกาลเริ่มฉีกขาดอย่างช้าๆ ภายในมัน ช่องทางเนื้อหนังและ
โลหิตเปิดออก
ชายชุดคลุมสีดำถือหอกก้าวออกมา ผมยาวของเขาสยายไปด้านหลัง
ชุดเขาสะอาดและพิถีพิถัน หน้าตาคมและเด็ดเดี่ยว ออร่าลึกล้ำดุจ
มหาสมุทร
เขายืนหยัดอย่างมั่นคงบนเนื้อหนังและโลหิตของจอมเขมือบเฉกเช่น
เทพเจ้าสงครามไร้เปรียบที่ลงจากสวรรค์ชั้นสูงสุด
เนื้อหนังและโลหิตที่อยู่ใต้เท้าของเขาโผล่ขึ้นอย่างช้าๆ ก่อตัวเป็น
โต๊ะกลมที่ยกชายคนนั้นขึ้น ความรู้สึกนี้ราวกับเนื้อหนังและโลหิตของ
จอมเขมือบเคารพต่อชายคนนี้!
เมื่อเห็นฉากนี้ มิต้องกล่าวถึงบุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลและกอง
ทหารฟ้าบันดาล แม้แต่ศิษย์ของตำหนักเทพธิดาปีศาจก็ยังตกตะลึง!
เกิดอันใดขึ้น?
“คำพูดของเจ้าผิดไป” หลินหมิกล่าวอย่างผิวเผินขณะที่เขาชี้หอกไป
ยังบุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาล “ระหว่างเจ้ากับข้า มันไม่มีการต่อสู้แห่ง
โชคชะตา ในชีวิตของข้า ข้าอาจมีคู่ต่อสู้แห่งโชคชะตา แต่คนผู้นั้นหาใช่
เจ้า เจ้าไม่คู่ควร!”

เสียงเย็นชาของหลินหมิงดังก้องไปทั่วพื้นที่กว้างใหญ่ แผ่กระจายไป
ทั่วทั้งตำหนักเทพธิดาปีศาจและกองทหารฟ้าบันดาล!
บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลได้ถือหลินหมิงเป็นคู่ต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใน
ชีวิตของเขา แต่หลินหมิงกลับมองว่าเขาเป็นเพียงหนึ่งในหินรองเท้าที่ต้อง
เหยียบผ่าน ยิ่งกว่านั้น นี่คือในอดีต ตอนนี้ หลินหมิงได้เพิ่มพูนทั้งจิตใจ
และร่างกายของเขาไปอย่างสมบูรณ์แล้ว บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาลอาจ
เรียกได้ว่าเป็นศัตรู แต่มิอาจเป็นคู่มือของเขา!