Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 2,088 สมาคมอสูร

ร้านอาหารหลินหมิงอยู่ชื่อ หอจันทราโลหิต ในเมืองอสรพิษปีศาจ
แม้ว่าร้านอาหารนี้จะไม่ถือว่าแพงเกินไป แต่ก็ยังคิดราคา 100-200 ผลึก
อสูรสำหรับหนึ่งมื้ออาหาร มันไม่ได้เป็นจำนวนเงินที่อสูรโลกันต์ระดับต่ำ
ไม่สามารถจ่ายได้
นับวันนี้ด้วย หลินหมิงก็พักที่หอจันทราโลหิตเป็นเวลา 20 วัน
ในตอนแรก สาวใช้บางคนเดินเข้าหาหลินหมิงด้วยความคิดของ
ตนเอง แต่หลังจากถูกปฏิเสธหลายครั้ง พวกนางก็ไม่สนใจเขาอีกต่อไป
เช่นนี้ ในที่สุดหลินหมิงก็ได้รับความสงบ
เขารู้ว่าสาวใช้อสูรราคะเหล่านี้มิใช่ผู้อ่อนแอ ในความเป็นจริง
เหตุผลที่พวกนางยั่วยวนและล่อลวงเขาก็เพราะอยากได้สายเลือดของเขา
ในทุกวัน หลินหมิงจะมายังหอจันทราโลหิตและสั่งไวน์ธรรมดาที่สุด
นอกจากนั้น เขาก็ไม่ได้สั่งอะไรอีก มีอาหารและถึงแม้อาหารจะแพง แต่
มันก็ไม่ได้กระตุ้นความอยากอาหารของเขา กลับกัน มันทำให้เขารู้สึก
คลื่นไส้
สิ่งที่อสูรโลกันต์มักจะกินคือ: แมลงมีชีวิต เนื้อเลือดสด ชิ้นส่วนของ
ทายาทเผ่าพันธุ์โบราณ เช่นสมอง เนื้อ กระดูก…
ทุกครั้งที่หลินหมิงเห็นอสูรโลกันต์บางส่วนรวมตัวกันเพื่อกินเนื้อหนัง
และโลหิตของชนเผ่าพันธุ์โบราณ เขาก็อยากจะกวาดล้างพวกมันในทันที่
“เจ้าได้ยินมาแล้วหรือไม่? สมาคมอสูรกำลังวางแผนจะขายทาสที่มี
คุณภาพสูง 10,000 คน จากทาสที่มีคุณภาพสูงเหล่านี้ มีหญิงสาวงาม
8000 คนที่ถูกคัดเลือกโดยเฉพาะ พวกนางมีรูปลักษณ์ที่งดงามและ
พรสวรรค์เองก็ดีเช่นกัน ยิ่งกว่านั้น ทั้งหมดเป็นหญิงพรหมจารี พวกนาง

จะเป็นเตาหลอมชีวิตที่ดีที่สุด! สำหรับทาสชาย 2,000 คน พวกมัน
สามารถเป็นผู้คุมทาสที่ดีได้ ด้วยตราประทับทาสที่ปลูกไว้ พวกมันจะ
ซื่อสัตย์อย่างแน่นอน”
ที่มุมหนึ่งของร้านอาหาร อสูรโลกันต์หลายตนเริ่มพูดขณะที่พวกมัน
ฉีกเนื้อกิน ขณะที่พวกมันพูด คำพูดก็ขาดๆหายๆและหยดโลหิตไหล
ออกมาจากมุมปากขณะที่กิน
สมาคมอสูรที่เหล่าอสูรโลกันต์พูดถึงนั้นเป็นหนึ่งในขุมกำลังระดับหก
จอมอสูรโลกันต์ในอเวจีทมิฬ
ผู้ปกครองของพวกมันคือ … มาร
มารเป็นจอมอสูรโลกันต์ในระดับเดียวกับจอมเขมือบ หลังจากมหา
สงครามโบราณ มารก็หายตัวไป บางคนกล่าวว่ามารได้ตายไปแล้ว แต่ก็มี
บางคนที่กล่าวว่ามารแฝงตัวอยู่ในความมืด เหตุผลก็คือ แม้ว่ามารจะ
หายไป แต่สมาคมอสูรก็มิได้ล่มสลาย กลับกัน ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
มันมีการพัฒนามากขึ้นเรื่อยๆ เติบโตในแต่ละปี
หลายพันล้านปีก่อน มันเป็นสมาคมอสูรที่เลี้ยงดูทาสเผ่าพันธุ์โบราณ
จำนวนมากขึ้นมา จากนั้น พวกเขาก็ปล่อยเข้าสู่ถิ่นทุรกันดารที่เปิดกว้าง
ทำให้พวกมันกลายเป็นเหยื่อที่ถูกล่าโดยเหล่าอสูรโลกันต์
นอกจากนั้น สมาคมอสูรยังควบคุมธุรกิจทาสเผ่าพันธุ์โบราณ
มากกว่า 90% ไม่ว่าจะเป็นเตาหลอมชีวิต, ผู้คุ้มกัน, วัสดุทดลอง, วัสดุ
เล่นแร่แปรธาตุ หรือสิ่งอื่นใดก็สามารถหาซื้อได้จากสมาคมอสูร
ทาสของสมาคมอสูรมีความโดดเด่นกว่าทาสที่ผลิตโดยขุมกำลังอื่นๆ
ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา สมาคมอสูรได้สะสมทรัพย์สมบัติ
มหาศาล สมาคมอสูรแพร่กระจายไปทั่วทั้งอเวจีทมิฬ สำนักงานใหญ่ของ

พวกเขาตั้งอยู่ในชั้น 17 แต่พวกเขายังมีฐานที่มั่นนับไม่ถ้วน ทั้งขนาดใหญ่
และขนาดเล็กในชั้นอื่นๆด้วย
เพื่อต่อต้านสมาคมอสูร เผ่าพันธุ์โบราณได้ปลุกการปฏิวัตินับไม่ถ้วน
ในช่วงหลายพันล้านปีที่ผ่านมา สิ่งเหล่านี้คือการลุกฮือของทาสที่เหล่า
อสูรโลกันต์พูดถึง
กองทัพกบฏเผ่าพันธุ์โบราณเคยฆ่าอสูรโลกันต์นับไม่ถ้วน แต่เมื่อ
เปรียบเทียบกับขุมกำลังอสูรโลกันต์ขนาดใหญ่ การลุกฮือของทาสก็ไม่
ควรค่าที่จะกล่าวถึง กองทัพกบฏเหล่านี้ไม่มีอันใดมากไปกว่าน้ำกระเซ็น
ในมหาสมุทร ประโยชน์เพียงอย่างเดียวของพวกเขาคือช่วยฝึกฝนเหล่า
อสูรโลกันต์
นี่คือความเศร้าโศกของเผ่าพันธุ์โบราณ
ในช่วงพันปีที่ผ่านมามี การลุกฮือของทาสขนาดใหญ่ปะทุขึ้นในอเวจี
ทมิฬ คลื่นการจลาจลกวาดผ่านชั้น 11, 12, 13 และ 14 – มันเกิดใน
ระดับที่กว้างใหญ่
อย่างไรก็ตามสิ่งที่เรียกว่า ‘กว้างใหญ่’ นี้เพียงกับการลุกฮือของทาสที่
เกิดขึ้นในช่วงหลายสิบล้านปีที่ผ่านมา ความจริงก็คือ สำหรับอสูรโลกันต์
กองทัพกบฏเหล่านี้สามารถถูกเหยียบย่ำได้ด้วยเท้าเดียว ไม่แตกต่างจาก
การเหยียบแมลงสาบหรือมด: ไม่คู่ควรกับการเอ่ยถึง
ในการเผชิญกับการจลาจลของทาสในชั้น 12, อสรพิษปาเสอยังคง
หลับลึก สำหรับสมาคมอสูร พวกเขายังคงขายทาสต่อไป ไม่มีใครวาง
กองทัพกบฏในสายตา ในเวลานี้ การขายทาส 10,000 คนเป็นเรื่องสำคัญ
สำหรับเมืองอสรพิษปีศาจ เหตุผลหลักคือ คุณภาพของทาสเหล่านี้อยู่ใน

ระดับสูง และไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง พวกเขาล้วนมีการบ่มเพาะขั้น
ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์หรือสูงกว่า
หลินหมิงฟังข่าวนี้อย่างเงียบๆ จากนั้น เขาวางผลึกอสูรเพื่อชำระ
บริการของตนและเดินออกไปข้างนอก
และเมื่อหลินหมิงลุกขึ้นยืน อสูรโลกันต์หลายตนที่มุมหอจันทรา
โลหิตก็มองหน้ากันและเดินตามเขาไปอย่างเงียบๆ
หลินหมิงดูเหมือนจะไม่ได้สังเกตเรื่องนี้
เขาถือถุงไวน์ด้วยมือเดียวแล้วดื่มขณะที่เดินผ่านเมือง
อสูรโลกันต์ชมชอบไวน์ที่ถูกผสมด้วยโลหิตและไม่มีความสนใจใน
ไวน์จิตวิญญาณที่ผลิตจากวัสดุสวรรค์ ดังนั้น ระดับของไวน์จิตวิญญาณ
เหล่านี้จึงไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกับที่ผลิตใน 33 สวรรค์ได้
หลินหมิงยังคงดื่มในขณะที่เขาเดินไปยังสถานที่ห่างไกลนอกเมือง
นี่เป็นสถานที่ที่ดีในการฆ่าคนอื่นและขโมยสมบัติไป
อสูรโลกันต์ที่ติดตามหลินหมิงมองหน้ากัน มีความตื่นเต้นในดวงตา
พวกมันเป็นอสูรโลกันต์หางยาว พวกมันมีหัวและหางเหมือนจระเข้
พวกมันโหดร้ายและกระหายเลือดโดยเนื้อแท้ และชอบฉีกร่างเหยื่อ ทันที
ที่พวกมันมาถึงเมืองอสรพิษปีศาจ พวกมันก็มุ่งเป้าไปยังหลินหมิง
สำหรับพวกมัน สายเลือดของหลินหมิงนั้นน่าดึงดูดอย่างมาก
ในอดีตที่ผ่านมา หลินหมิงเจอเหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกันหลายครั้ง
แต่เดิม โลกของอสูรโลกันต์นั้นได้ปฏิบัติตามกฎของป่า ผู้แข็งแกร่งกินผู้
อ่อนแอ หลังจากหลินหมิงยับยั้งการบ่มเพาะเขาก็เดินไปรอบๆในที่

สาธารณะ นี่ไม่แตกต่างจากเด็กเล็กที่ถือทองคำแท่งและเดินไปตาม
เส้นทางในเมือง
ยิ่งหลินหมิงเดินต่อไป โดยรอบกลายเป็นไกลหูไกลตาผู้คนมากขึ้น
แต่เหล่าอสูรโลกันต์ก็ไม่ได้พัฒนาความสงสัยใดๆเลย พวกมันเพียงรู้สึก
ตื่นเต้นมากขึ้น ในเวลานี้ หลินหมิงหยุดลงและหันกลับมาอย่างช้าๆ
เหล่าอสูรโลกันต์ยิ้มอย่างชั่วร้าย ในสายตาของพวกมัน หลินหมิงเป็น
คนตายเดินได้
“เด็กน้อย จงเป็นเด็กดีและให้สายเลือดของเจ้าแก่เรา แล้วเราจะให้
เจ้าได้ตายอย่างสงบสุข! ฮ่าๆๆๆ!” อสูรโลกันต์หลายตนหัวเราะ มอง
หลินหมิงด้วยถ้อยคำดูถูกในสายตา
หลินหมิงถอนหายใจ “ช่างโง่เขลา แม้แต่ในช่วงเวลาแห่งความตาย
พวกเจ้าก็ยังคงหัวเราะได้ ตอนนี้ เจ้ายังไม่ได้ตระหนักเลยหรือว่าข้าตั้งใจ
พาพวกเจ้ามาที่นี่”
เมื่อหลินหมิงพูดออกมา เหล่าอสูรโลกันต์ก็ตกตะลึง
“อะไรกัน?”
พวกมันไม่มีเวลาคิดอีกต่อไป กรงเล็บอันเฉียบคมของหลินหมิงตัด
ลำคอของพวกมันและโลหิตกระฉูด!
ปึก! ปึก! ปึก!
หลินหมิงชกออกไป หลายล้านล้านของใยเส้นพลังแห่งอสูรหลั่งไหล
ออกไป ทะลวงเข้าไปในร่างของอสูรโลกันต์เหล่านี้โดยตรง นี่คือเคล็ดวิชา
กายาหมัดสลายกระดูกของหลินหมิง
จากนั้น หลินหมิงโบกมือและกระแสวังวนสีดำหมุนวน

กฎกลืนกิน!
หลังจากดูดซับเนื้อหนังและโลหิตของจอมเขมือบ สลักรูนของจอม
เขมือบเข้าสู่ร่างกายของตนแล้ว หลินหมิงก็ได้สืบทอดความสามารถใน
การกลืนกินของมัน
ความจริงก็คือสำหรับจอมเขมือบนั้น มันไม่ถูกต้องอีกต่อไปที่จะ
อธิบายได้ว่าคือความสามารถในการกลืนว่าเป็นกฎ กลับกัน นี่เป็น
ความสามารถประเภทหนึ่ง ความสามารถที่เปลี่ยนพลังของผู้อื่นให้เป็น
ของตนเอง!
ตอนนี้ สิ่งที่หลินหมิงแสดงก็คือความสามารถเช่นนี้ อสูรโลกันต์ที่เขา
เพิ่งฆ่านั้นส่วนใหญ่จะอยู่ที่ผู้ปกครองเทวะ และตนที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่ขึ้น
ผู้ปกครองเทวะสูงสุด
พลังของอสูรโลกันต์เหล่านี้ถูกดึงออกมาจากหลินหมิง กลายเป็นพลัง
ที่บริสุทธิ์ซึ่งมันบรรจบกันภายในตัวและหล่อเลี้ยงร่างอสูรของเขา
ตอนนี้ หลินหมิงยังคงฝึกฝนความสามารถในการกลืนกินนี้ เขาไม่
สามารถเป็นเช่นจอมเขมือบและกลืนพลังของผู้อื่นได้โดยไม่มีการรั่วไหล
เลยแม้แต่น้อย
หลินหมิงสามารถกลืนกินได้เพียง 70-80% ของพลังผู้อื่น และเมื่อ
การบ่มเพาะของอีกฝ่ายสูงขึ้น หลินหมิงจะสามารถดูดซับได้น้อยลง
อย่างไรก็ตาม นี่ก็ยังเร็วกว่าความเร็วการบ่มเพาะก่อนหน้าของ
หลินหมิงหลายเท่า
อัตราส่วนการดูดซับต่ำนั้นไม่สำคัญ เขาเพียงแค่ต้องฆ่าอสูรโลกันต์
มากขึ้นในการแลกเปลี่ยน อสูรโลกันต์เป็นศัตรูเลือดรูปแบบชีวิต

สติปัญญาสูงของ 33 สวรรค์อยู่แล้ว และหลินหมิงจะไม่แสดงความเมตตา
ในการฆ่าพวกมัน
ในช่วง 20 วันที่ผ่านมาเมื่อหลินหมิงฝึกความสามารถในการกลืนกิน
ของจอมเขมือบ เขาสามารถกลืนพลังในระดับที่สูงขึ้นได้เรื่อยๆ หลินหมิง
รู้สึกว่าตอนนี้เขาสามารถพยายามไล่ล่าอสูรโลกันต์ระดับราชันพิภพ และ
หลังจากผ่านไปหลายเดือน เขาก็สามารถไล่ล่าอสูรโลกันต์ระดับราชัน
สวรรค์ได้
ในเวลานั้น ความเร็วในการฝึกฝนของหลินหมิงจะสูงขึ้นไปอีก
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ หลินหมิงก็เย้ยหยันอย่างเย็นชา
สมาคมอสูร… นี่ดูเหมือนจะเป็นเป้าหมายที่ดี!
หลินหมิงโบกมือและรวบรวมวิญญาณของอสูรโลกันต์ มาถึงตอนนี้
เขาไม่จำเป็นต้องเรียกกล่องปัญญาแห่งพระเจ้า ด้วยการโบกมืออีกครั้ง
เขาสามารถลบตราประทับวิญญาณได้โดยตรง จากนั้นใช้เวลาสั้นๆเพื่อ
อ่านความทรงจำ
ในช่วง 20 วันที่ผ่านมา ทุกครั้งที่หลินหมิงฆ่าอสูรโลกันต์ เขาจะอ่าน
ความทรงจำเสมอ ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับสมาคมอสูรเริ่มลึกซึ้งขึ้น
รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง เนื่องจากเขาวางสมาคมอสูรนี้
เป็นหนึ่งในเป้าหมาย เขาจึงต้องค้นหาข้อมูลทั้งหมดเท่าที่สามารถทำได้