Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 2,097 คำขอสุดท้าย

“ท่านคิดว่าอย่างไร? หากท่านพอใจแล้ว ท่านอาจไปดูได้ ทาส
เหล่านี้เป็นสินค้าคุณภาพสูงที่มีพรสวรรค์ และพวกนางยังได้รับการฝึกฝน
มาตั้งแต่เด็กด้วยวิธีปรนนิบัติที่จะทำให้ท่านพึงพอใจ ยิ่งกว่านั้น พวกนาง
ยังเป็นหญิงพรหมจารี!”
อสูรราคะโน้มตัวเข้ามาใกล้กับหูของหลินหมิงแล้วเป่าลมหายใจที่
ร้อนแรงของนางออกมา
นางไม่เชื่อว่าหลินหมิงจะต่อต้านสิ่งล่อใจเช่นนี้ได้ แน่นอนว่าถ้าเขา
ต้องการลงไปเล่นกับพวกนาง เขาก็ต้องจ่ายเงินมัดจำและซื้อทาสด้วย
หลินหมิงแผ่นหยกมาไว้ในมือพร้อมกับดูราคา แม้ว่าเขาจะทราบ
ราคาโดยประมาณของทาสหญิงเหล่านี้แล้ว แต่การได้เห็นตัวเลขจำนวน
มากเองก็ยังคงทำให้เขาอึ้งเล็กน้อย
ทาสเหล่านี้มีราคาแพงอย่างยิ่ง
อย่างไรก็ตาม หลินหมิงเองก็มั่งคั่งอย่างยิ่งเช่นกัน ในปีที่ผ่านมา เขา
ได้ฆ่าอสูรโลกันต์นับพัน รวมทั้งอสูรโลกันต์ระดับราชันสวรรค์ เขาเป็นคน
มั่งคั่งอยู่แล้ว และเมื่อเขามาที่เมืองทรายทมิฬ เขาก็นำผลึกอสูรจำนวน
มากที่มู่เชียนเสวียมีมา
ในปีที่ผ่านมา กองทัพกบฏเทพโบราณได้สะสมระดับความมั่งคั่งไว้
มหาศาล
“เงินวางมัดจำอยู่นี่แล้ว ข้าจะซื้อทั้งหมด!”
หลินหมิงหยิบแหวนมิติออกมาแล้วส่งต่อไปยังอสูรราคะ อสูรราคะ
คว้ามันไว้และตรวจสอบมันด้วยสัมผัสรับรู้ของนาง นางตกใจทันที่ ภายใน

แหวนมิตินี้ มันมีผลึกอสูร ยากที่จะประมาณว่ามีเพียงใด มิต้องกล่าวถึง
การซื้อหญิงสาวนับสิบด้านล่าง แม้ว่ามีหลายร้อยเงินจำนวนนี้ก็ยังเกินพอ
และจากสิ่งที่หลินหมิงพูด นี่ก็เป็นเพียงเงินวางมัดจำ!
เงินวางมัดจำ…
นั่นหมายความว่าหลินหมิงจะนำความมั่งคั่งมาให้มากขึ้นและซื้อทาส
มากขึ้น เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ อสูรราคะก็ตื่นเต้นทันที่
“ท่าน ท่านช่างมีน้ำใจยิ่งนัก ท่านอยากลงไปดูหรือไม่?”
นางคิดว่าหลังจากหลินหมิงซื้อหญิงสาวในหุบเขา เขาจะลงไปร่วม
สนุกกับหญิงงามเหล่านั้น แต่นางไม่เคยจินตนาการว่าหลินหมิงจะออก
คำสั่งสั้นๆว่า “ให้พวกนางสวมเสื้อผ้าแล้วตามข้ามา!”
“ส-สวม… สวมเสื้อผ้า!”
อสูรราคะก็ตกตะลึง สาขาสมาคมอสูรใช้ความพยายามอย่างมากใน
การจัดการฉากด้านล่าง แต่ถึงกระนั้น อสูรโลกันต์ราชวงศ์ตนนี้ก็ยังไม่มี
ความตั้งใจที่จะทำสิ่งใดกับเหล่าหญิงสาว การให้สาวงามสวมเสื้อผ้า นั่น
มิใช่เพียงแค่การเสียของหรอกหรือ…?
แม้ว่านางจะไม่เขาใจ แต่ในเมืองทรายทมิฬนั้น คำขอของลูกค้าคือ
ทุกอย่าง อสูรราคะทำได้เพียงปฏิบัติตามเท่านั้น
หญิงสาวทุกคนในหุบเขาถูกสั่งให้ลุกจากบ่อ ทำให้ร่างกายแห้งและ
สวมใส่เสื้อผ้าเพื่อติดตามหลินหมิงไป
จากนั้น หลินหมิงไปยังแท่นสูงที่เขาเห็นมาก่อน ทาสที่นี่ทุกคนถูกขัง
อยู่ในกรงเหล็ก

ในตลาดทาสขนาดใหญ่นี้ มันมีทาสบางคนที่แสดงท่าทีเชิงบวก แต่ก็
ยังมีเด็กสาวอีกมากที่ทำการแสดงในกรงเหล็กเท่านั้นเพื่อดึงดูดลูกค้า
ไม่มีหญิงสาวคนใดเต็มใจที่จะถูกขังอยู่ในกรงเหล็กเพื่อเป็นสินค้าที่
จะซื้อและขาย
เช่นนี้ ไม่ว่าพวกนางจะเป็นนักบุญหญิงชั่วคราวหรือเด็กสาวที่ดู
เหมือนจะเป็นสมบัติของครอบครัว พวกนางก็ยังคงต้องรักษาภาพลักษณ์
ภายนอกให้เป็นเช่นที่สมาคมอสูรต้องการ หลินหมิงสามารถเห็นได้ว่า
ร่างกายของพวกนางสั่นเทา บางคนหน้าซีด น้ำตาไหลลงหางตา พวกนาง
กังวลและน่าสงสาร
สำหรับอสูรโลกันต์ ลักษณะที่บอบบางของทาสหญิงเหล่านี้สามารถ
กระตุ้นความปรารถนาชั่วร้ายในใจของพวกมันได้ดีขึ้น
ยากที่จะเห็นอสูรโลกันต์ใจอ่อนอยากปกป้องเมื่อเห็นทาสเหล่านี้
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใคร พวกเขาก็ยังคงซื้อทาสเหล่านี้
“เงยหน้าขึ้น! มายืนที่หน้ากรง!”
เมื่อหลินหมิงเหยียบไปด้านหน้ากรงเหล็ก หญิงสาวที่คล้ายกันสอง
คนถอยกลับเข้าไปในมุมหนึ่งโดยไม่รู้ตัว ตอนนี้ พวกนางไม่กล้ามองดู
หลินหมิงเพราะรูปลักษณ์ของเขาดุร้ายอย่างยิ่ง
สำหรับหญิงสาวแรกแย้ม มันก็ยากที่จะจินตนาการว่าหลินหมิงเป็น
ผู้เชี่ยวชาญประเภทไหนและสิ่งใดรอพวกนางอยู่
“ข้ากำลังพูดกับพวกเจ้าทั้งสองคน! เจ้าหูหนวกหรือไม่?”
ใกล้กรงเหล็ก อสูรโลกันต์กรงเล็บเหล็กตวัดแส้ กำราบท่าทางที่ไม่
สุภาพที่พวกนางแสดงต่อหลินหมิง เมื่อมันเฆี่ยนออกไป หญิงสาวสองคน
ก็ตกใจเมื่อเห็นสิ่งนี้

อสูรโลกันต์กรงเล็บเหล็กเหล่านี้มีทักษะอย่างมากในการใช้แส้ มัน
ลอดผ่านกรงเหล็กและโจมตีร่างของพวกนาง การเฆี่ยนนี้เจ็บ แต่จะไม่
ทำลายผิวพวกนาง นั่นก็เพื่อหลีกเลี่ยงรอยแผลเป็น
หญิงสาวทั้งสองหลับตาอย่างไม่รู้ตัว อย่างไรก็ตาม ความเจ็บปวดยัง
ไม่มาถึง พวกนางเปิดตาและเห็นว่าแส้ถูกคว้าไว้โดยอสูรโลกันต์ที่ตัวสูง
ตระหง่าน
เมื่อเปรียบเทียบกับอสูรโลกันต์ตัวใหญ่นี้ อสูรโลกันต์กรงเล็บเหล็กก็
เล็กเหมือนไก่
อสูรโลกันต์กรงเล็บเหล็กยิ้มขอโทษ “ข้าต้องขออภัยสำหรับภาพที่
น่าอับอายเช่นนี้ พวกนางเพิ่งมาถึงเมื่อไม่นานมานี้และยังดื้อรั้น การเฆี่ยน
เพียงไม่กี่ครั้งก็เพียงพอแล้ว”
หลินหมิงมองไปยังอสูรโลกันต์กรงเล็บเหล็ก เผยให้เห็นจิตสังหารใน
สายตาซึ่งทำให้อสูรโลกันต์กรงเล็บเหล็กหัวหด
“ท่าน… ท่าน…”
อสูรโลกันต์กรงเล็บเหล็กอึ้ง ไม่แน่ใจว่าจะพูดสิ่งใด เขาไม่ต้องการยั่ว
ยุผู้ทรงพลังเช่นนี้
โชคดีสำหรับเขา หลินหมิงหันหัวไปแล้ว ให้โอกาสอสูรโลกันต์กรง
เล็บเหล็กได้หายใจหายคอ
“ข้าจะซื้อพวกนาง” หลินหมิงพูดกับอสูรราคะอย่างเย็นชา
อสูรราคะมีความสุขมาก สำหรับหญิงสาวสองคนในกรง พวกนางไม่
รู้เลยว่าชะตากรรมใดรออยู่
หลังจากกลายเป็นทาส พวกนางก็ไม่ได้คาดหวังความมีชีวิตชีวาใดๆ
เพียงการมีชีวิตรอดก็พอแล้ว

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จะมีอสูรโลกันต์ตรงหน้านี้จะดูดุร้าย แต่เขาก็ยัง
หยุดอสูรโลกันต์กรงเล็บเหล็กจากการโจมตีร่างกายของพวกนาง เขาไม่
ควรเป็นผู้โหดร้ายเกินไปใช่หรือไม่…?
เมื่อพวกนางคิดเช่นนี้ พวกนางก็พัฒนาความหวังอันแรงกล้าต่อ
หลินหมิง พวกนางออกจากกรงเหล็กและตามหลังเขาไป
หลินหมิงเองเองก็ไม่พูด ขณะที่พวกนางเดินไปข้างหน้า ทุกครั้งที่เขา
เห็นหญิงสาวคนหนึ่งอยู่ในกรง เขาจะถามว่าราคาเท่าไหร่แล้วก็จะซื้อ
พวกนาง
ต่อมา หลินหมิงไม่ถามราคาอีกเลย เมื่อเขาเห็นคนหนึ่ง เขาก็จะซื้อ
จากราคาที่ถูกระบุไว้ในกรงของพวกนางเลย
ในไม่ช้า หญิงสาวหลายร้อยคนจากกรงเหล็กก็ถูกซื้อโดยหลินหมิง
หญิงสาวเหล่านี้มีรอยแส้สีชมพูที่ไม่เข้ากันกับผิว และเสื้อผ้าก็ขาดไป
หลายส่วน ด้วยสภาพของพวกนาง มันก็เป็นเรื่องง่ายที่จะสงสาร
อสูรราคะที่อยู่ด้านหลังหลินหมิงนั้นมีความสุขมาก นางไม่รู้ว่าเหตุใด
หลินหมิงจึงมีคนถือตนเช่นนี้และซื้อทาสจำนวนมากในคราวเดียว แต่นาง
ไม่สนใจในการหาเหตุผล เพราะนางจะได้รับเงินอยู่ดี
ค่านายหน้าที่นางจะได้รับจากลูกค้ารายนี้วันเดียวจะเท่ากับที่นาง
ได้รับในหลายปี
สำหรับทาสทั้งหมดที่หลินหมิงซื้อ เขาจะแยกส่วนหนึ่งของพลัง
วิญญาณเข้าสู่ทะเลแห่งจิตวิญญาณของพวกนางและปรับแต่งตราประทับ
ทาส
เช่นนี้ เหล่าทาสจึงถูกหลินหมิงควบคุม สำหรับตราประทับทาส
รูปแบบค่ายกลที่จะทำให้ทาสตายทันที่ มันก็ถูกยกเลิกเช่นกัน

สมาคมอสูรเป็นองค์กรการค้าที่พึ่งพาคำพูดจากปากต่อปากอย่าง
หนักแน่น แน่นอนว่าพวกเขาจะไม่เพิ่มการป้องกันอีกในสินค้าที่ขาย ซึ่ง
มันจะทำให้ลูกค้ารู้สึกไม่ดี
ทาสคนแล้วคนเล่าได้รับการช่วยเหลือ หลังจากนั้น หลินหมิงก็ไม่พูด
อะไร ด้วยการโบกมือ อสูรราคะจะหัวเราะอย่างร่าเริงและนำทาสมาให้
ทาสเผ่าพันธุ์โบราณหลายร้อยคน ทั้งชายและหญิงล้วนถูกซื้อมา
หลังจากนั้น จากห้องโถงที่อยู่อาศัย ศาลา หอ ห้องเล่นแร่แปรธาตุ
ทาสชายและหญิง ทุกคนที่หลินหมิงได้เห็นล้วนถูกซื้อมา
หลินหมิงรับเอาทุกคนโดยไม่ลังเล บางครั้งเขาก็ไม่ได้มองไปยังพวก
เขาด้วยซ้ำ ในที่สุดเขาก็หาที่รอ และให้ทาสทั้งหมดในตลาดทาสเดินมา
หาเขาเอง รับเอาพวกเขาทั้งหมดไป
วิธีการที่กล้าหาญเช่นนี้ทำให้จ้าวเมืองทรายทมิฬยังต้องตกใจ; เขา
เป็นราชันสวรรค์สูงสุดของสมาคมอสูร
จ้าวเมืองผู้นี้ควบคุมเมืองทรายทมิฬ ตอนนี้ เขาได้มาทักทายหลินห
มิงเป็นการส่วนตัว
หลินหมิงใช้จ่ายผลึกอสูรมากขึ้นเรื่อยๆ ในไม่ช้า เขาก็เริ่มขาดเงินทุน
โชคดีสำหรับเขา ในเวลานี้ทาสเกือบทั้งหมดถูกซื้อไปแล้ว หลินหมิ
งวางพวกเขาทั้งหมดไว้ในตำหนักสวรรค์บรรพกาล
ในเวลานี้ ตำหนักสวรรค์บรรพกาลเปลี่ยนรูปร่างโดยผนึกข่ายสวรรค์
โบราณ และตอนนี้ดูเหมือนป้อมปราการทมิฬที่อสูรโลกันต์ชอบขี่ มันถูก
ปกคลุมไปทั่วด้วยหนามแหลม
หลังจากการซื้อเกือบแปดชั่วโมง ทาสคนสุดท้ายก็ถูกส่งเข้าสู่ตำหนัก
สวรรค์บรรพกาลโดยหลินหมิง จากนั้นตำหนักสวรรค์บรรพกาลก็ลอยไป

หลินหมิงมองดูเมื่อมันผ่านห้วงมิติและหายไป อย่างช้าๆ ใบหน้าของเขา
เย็นยะเยือก
เขาได้จ่ายผลึกอสูรแล้ว ผลึกอสูรเหล่านี้อยู่ในมือขออสูรโลกันต์
ระดับราชันสวรรค์หน้าเขา ซึ่งเป็นจ้าวเมืองทรายทมิฬ
จ้าวเมืองทรายทมิฬมีสายเลือดราชวงศ์และตัวสูงกว่าหลินหมิงอย่าง
มาก ในเวลานี้ เขายิ้มเมื่อมองดูหลินหมิง “ท่านช่างกล้าหาญและสง่างาม
โดยแท้ สำหรับทาสทั้งหมดที่ท่านซื้อ เราได้ให้ส่วนลด 5% ครั้งต่อไปที่
ท่านซื้อ เราจะเตรียมคำขอของท่านเพื่อสร้างทาสที่เหมาะสมยิ่งขึ้นให้!
เมื่อพูดจบ เขาก็ปรบมือและจัดงานเลี้ยงแก่หลินหมิง จากนั้น เขา
มองดูที่หลินหมิงและพูดว่า “ข้าสงสัยว่าท่านมีคำขออื่นที่ต้องการอีก
หรือไม่?”
หลินหมิงมองดูจ้าวเมืองทรายทมิฬด้วยความเฉยเมย เขาพูดอย่าง
ช้าๆ “ข้ามีคำขอเพิ่มอีกหนึ่งอย่างและนั่นคือ… ข้าไม่ต้องการจ่ายอันใด
เลย”
น้ำเสียงของหลินหมิงราบเรียบ ราวกับว่าที่เขากำลังพูดถึงเป็นเรื่อง
เล็กน้อย
“หืม?” ใบหน้าของจ้าวเมืองทรายทมิฬแข็งค้างราวกับว่าเขาไม่ได้
ยินอย่างชัดเจนในสิ่งที่หลินหมิงเพิ่งพูด
“ข้าบอกว่าข้าต้องการให้เจ้ามอบผลึกอสูรมาให้ข้าทั้งหมด”
หลินหมิงพูดอย่างชัดเจนและไม่รีบร้อน ดวงตาของเขาสว่างขึ้น
ขณะที่จ้องมองจ้าวเมืองทรายทมิฬ

สีหน้าของจ้าวเมืองทรายทมิฬมืดมนลง แต่เขายังคงมีน้ำเสียงที่เป็น
มิตร “ท่านสร้างเรื่องตลกอันใดกัน? เรื่องนี้ไม่ตลกเลย พวกทาสถูกเอาไป
โดยท่านแล้ว”
“ต้องขออภัย แต่นี่หาใช่เรื่องตลก…” ขณะที่หลินหมิงพูด จิตสังหาร
ก็สาดประกายในดวงตาของเขา