Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 183 วัฏสงสารแห่งร้อยชาติภพ

ในวัฏสงสารที่ไร้สิ้นสุด วิถีแห่งเวลามิได้มีตัวตนอยู่ที่นั่น หลินหมิงม
องผ่าน และมันฝังลึกอยู่ภายในใจของเขาทุกช่วงเวลา
เมื่อใดที่หลินหมิงได้มาถึงทางแยก ก็จะมีตัวตนที่แตกต่างกันของเขา
อย่างสิ้นเชิงปรากฏขึ้นอีก
เขาได้เห็นตัวเขาที่กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ และตัวเขาผู้ต้อยต่ำเช่นกัน
เขายังได้เห็นภรรยาและลูกในอนาคตของเขาที่แตกต่างกันไป
เขาได้อาศัยอยู่ในอาณาจักรลิขิตฟ้าและกลายเป็นเจ้าสำนักเจ็ดแก่น
แท้ เขายังได้แต่งงานกับทูตแห่งสำนัก ฉินซิงเซวียน พวกเขาทั้งสองมีบุตร
และหลานด้วยกันหลายคน และกลายเป็นตระกูลอันยิ่งใหญ่ที่คอย
ปกครองอาณาจักรแห่งนี้…
ในอีกโลกคู่ขนานหนึ่ง เขาใช้ชีวิตอยู่ในป่าไพศาลทางใต้ เขาได้
แต่งงานกับน่าอีและน่าสุ้ย เขาฟื้นฟูเผ่าน่าให้กลับมาเจริญรุ่งเรืองอีกครั้ง
และได้ถูกขนานนามว่าเป็นราชาแห่งป่าไพศาลทางใต้อีนกว้างใหญ่…
ในอีกโลกคู่ขนาดหนึ่ง เขาไม่ได้พบกับลูกบาศก์ เขาถูกจูเอี๋ยนจัดการ
เส้นเอ็นในร่างกายช่วงล่างถูกตัดขาด เขาไม่สามารถเดินได้เช่นเดียวกับ
คนปกติ บิดามารดาก็ป่วยตายด้วยโรคภัย เขามีสภาพไม่ต่างอะไรกับ
ขอทานเลย…
หลินหมิงมองเรื่องราวต่างๆอย่างสงบ โดยไร้ซึ่งความรู้สึกทุกข์หรือ
สุขใดๆ
“สิ่งที่เรียกว่า ‘ปัจจุบัน’ เปราะบางราวกับปีกของผีเสื้อ เพียงหารกระ
เพื้อมเล็กน้อยใน ‘อดีต’ ก็จะทำให้ ‘ปัจจุบัน’ เปลี่ยนแปลงไปได้…”
“อดีตคือ ‘เหตุ’ และอนาคตคือ ‘ผล’ สิ่งเหล่านี้คือวัฏจักรแห่ง
วัฏสงสาร”
หลินหมิงเข้าใจจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้มากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อก่อนจิต
วิญญาณแห่งการต่อสู้ของเขาเรียบง่ายเกินไป แต่ในตอนนี้จิตวิญญาณ
แห่งการต่อสู้ของเขาล้ำลึกยากแท้หยั่งถึง
………………..
ด้านนอกเจดีย์ผู้วิเศษ น่าอีและนาสุ้ยรอคอยหลินหมิงอยู่นานกว่า 5
วัน 5 คืนแล้ว
ความหวังของพวกนางค่อยๆเลือนราง ในเวลานี้พวกนางคาดว่า
หลินหมิงคงเสียชีวิตอยู่ในเจดีย์ผู้วิเศษไปแล้ว
น่าอีไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนอย่างหลินหมิงจะตายในเจดีย์ผู้วิเศษ
พวกนางคงไม่มีโอกาสได้แก้แค้นให้กับพ่อแม่ของพวกนางอีกแล้ว
แม้ว่าพวกนางจะคิดว่าหลินหมิงตกตายไปแล้ว แต่พวกนางก็ยังไม่ได้
เดินทางออกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์
โดยรอบดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นป่าที่กว้างใหญ่และอันตราย ลำพังตัว
ของพวกนางคงมีโอกาสรอดประมาณ 70% เท่านั้น
แต่สำหรับน่าอีโอกาส 70% ก็ถือว่ามากพอที่จะลองเสี่ยงดู แต่เมื่อ
พวกนางออกไปดูก็เห็นศพม้าทั้ง 3 ตัวที่ถูกกัดกินไปบางส่วนและตาย
อย่างทรมาน ความคิดของนางจึงเปลี่ยนไป
หากปราศจากม้าเหล่านี้ โอกาสรอดออกไปก็น้อยลงอย่างยิ่ง
พวกนางยังเห็นสัตว์อสูรหมาป่าคลั่งสองตัวที่ด้านนอก พวกมันเป็น
สัตว์ดุร้ายระดับ 2 ความแข็งแกร่งของพวกมันแต่ละตัวเทียบได้กับนักสู้
ขั้นกล้ามเนื้อผันแปร โชคดีที่นางยังไม่ได้ปิดประตูเชื่อมต่อดินแดน
ศักดิ์สิทธิ์ ทำให้พวกนางหนีกลับเข้ามาได้ทัน
อาหารก็เหลืออยู่น้อย แม้ว่าอาหารในป่าแห่งนี้จะหาง่าย แต่ปัญหาก็
คือในเวลานี้มีมีสัตว์หมาป่าคลั่ง 2 ตัวเฝ้าอยู่ตรงทางออก
ม้ามีน้ำหนักตัวละประมาณ 700 จิน 3 ตัวรวมกันก็ประมาณ 2000
จิน หากหมาป่าคลั่งทั้งสองกินเนื้อของม้าวันละ 50 จิน ก็จะเฝ้าอยู่ตรง
ทางออกได้นานถึง 40 วัน!
แล้วใน 40 วันนั้น พวกนางจะกินอาหารอันใด?
พวกนางก็จะต้องอดตายเช่นนั้นหรือ?
“ท่านพี่ พวกเราจะทำเช่นไรดี… ” นาสุ้ยกล่าวพร้อมกับลูบท้องของ
ตัวเองด้วยความหิว
แม้ว่านักสู้จะอดอาหารและน้ำได้เป็นเวลานานโดยไม่ตาย แต่ก็ใช่ว่า
จะไม่รู้สึกหิว ในตอนนี้พวกนางมีอาหารพออย่างมากก็อีกแค่ 3 วันเท่านั้น
เมื่อน่าอีเห็นใบหน้าอันซีดเซียวของนาสุ้ย นางก็หันไปมองที่เจดีย์
ผู้วิเศษ แววตาของนางเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
มันเป็นความหวังสุดท้ายของนาง!
แม้ว่าอายุของนางในตอนนี้จะไม่ใช่อายุที่เหมาะสมที่สุดที่จะรับพลัง
จากเจดีย์ผู้วิเศษก็ตาม แต่หากนางเข้าไปในเจดีย์ผู้วิเศษ อย่างน้อยการ
บ่มเพาะของนางก็จะถูกยกระดับขึ้นเป็นกล้ามเนื้อผันแปร
และเมื่อนางมีการบ่มเพาะกล้ามเนื้อผันแปร ก็พอมีโอกาศที่นางจะ
จัดการกับหมาป่าคลั่งทั้ง 2 ตัวนั้นได้
ถึงจะสามารถจัดการหมดป่า 2ตัวได้ ก็ยังไม่มีม้าอยู่ดี แล้วพวกนาง
จะเดินอย่างปลอดภัยได้เช่นไร?
สองพี่น้องกำลังตกอยู่ในสถานการณ์วิกฤตอย่างแท้จริง
……………………
ในคืนเดือนหงายที่เต็มไปด้วยกลิ่นโลหิต แสงจันทร์สาดส่องลงมา มี
เด้กหนุ่มผู้หนึ่งถือไว้กริชสีแดง เขากำลังหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่
“ผู้ใดกัน?” เด็กหนุ่มคนนั้นกล่าวถาม
เด็กหนุ่มคนนั้นคืออีกหนึ่งตัวตนของหลินหมิง ในโลกคู่ขนาดแห่งนี้
เขาป็นนักฆ่าที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วอาณาจักร หากใครได้ยินชื่อของเขา
ขาจะสั่นจนแทบจะยืนไม่ไหว!
หลินหมิงตะลึงอย่างยิ่ง นักฆ่าผู้นั้นสามารถสัมผัสถึงตัวตนของเขาใน
อีกโลกได้เช่นนั้นหรือ?
“แต่คงจะเป็นเพราะสัญชาตญาณระวังภัยแห่งนักฆ่า…”
“นี่เป็นโลกคู่ขนาดโลกที่ 99 ของเขา… ”
เขาได้กล่าวตอบอะไรไป ยังไงนักฆ่าคนนั้นก็เป็นเพียงภาพมายา
สำหรับเขา…
หลินหมิงหันไปดูรอบๆ และดึงหอกอ่อนปราณคลั่งออกมาจากแหวน
มิติ และทำลายโลกคู่ขนาดแห่งนั้นทิ้งไป
ทัศนียภาพกลายเป็นสีขาวสว่างเจิดจ้า มันค่อยๆจางลงและเผยให้
เห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าของเขา
เด็กหนุ่มคนนี้สวมเสื้อผ้าและมีลักษะเช่นเดียวกับหลินหมิง
“นี่คือโลกที่ 100 ทั้ง 99 โลกคู่ขนาดก่อนหน้านี้ ล้วนแตกต่างกับ
ตัวตนที่แท้จริงของเขา แต่ในโลกคู่ขนานที่ 100 มันเหมือนกับเขาเป็น
อย่างยิ่ง”
“เจ้าเป็นใครกัน?” เด็กหนุ่มคนนั้นกล่าวถามหลินหมิงด้วยความ
ประหลาดใจ
“เมื่อเจ้ารู้ว่าข้าเป็นใคร เจ้าก็จะรู้ว่าข้าเป็นใคร”
เด็กหนุ่มคิ้วขมวด “ข้าคือหลินหมิง และในโลกนี้จะมีหลินหมิงเพียงผู้
เดียวเท่านั้น”
หลินหมิงพยักหน้า “ใช่จะมีหลินหมิงผู้เดียวเท่านั้น”
“เจ้าเป็นภาพมายาหรือ?”
“ข้ามิใช่ภาพมายา”
“เช่นนั้นข้าเป็นภาพมายาหรือ?”
“เจ้าก็ไม่ใช่ภาพมายาเช่นกัน”
“แล้วผู้ใดคือหลินหมิงเพียงหนึ่งเดียวผู้นั้น?” เด็กหนุ่มถามด้วยความ
งุนงง
หลินหมิงก็เงียบเป็นเวลานาน และในที่สุดเขาก็กล่าวขึ้นมา “เจ้าและ
ข้าต่างก็คือหลินหมิง เราแตกต่างกันอยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น นั่นก็คือเจ้า
ไม่เคยได้เห็นโลกคู่ขนานทั้ง 99 เช่นเดียวกับข้า…”
เมื่อกล่าวจบเด็กหนุ่มตรงหน้าของเขาก็แตกสลายเป็นแสงแสงสว่าง
และความมืดไป
แสงสว่างและความมืดลอยอยู่ในอากาศชั่วครู่ก่อนที่จะพุ่งเข้ามาใน
ร่างของหลินหมิง และจมเข้าไปในร่างของเขา
เพล้ง!
โลกแห่งนั้นแตกออกเป็นเสี่ยงๆเองโดยที่หลินหมิงไม่ต้องใช้หอกอ่อน
ปราณคลั่งทำลายเช่น 99 โลกที่ผ่านมา!
ภายในจิตใจของหลินหมิงเป็นเหมือนวังวนยักษ์ ภาพสิ่งต่างๆพุ่งเข้า
มาอัดอยู่ในหัวของเขา ถ้าจิตใจของเขาไม่แข็งแกร่งพอ จิตวิญญาณของ
เขาก็จะถูกกลืนและตัวตนของเขาก็จะสูญสลายไป
โชคดีที่หลินหมิงเคยพบกับสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน มันเป็น
ความรู้สึกเช่นเดียวกับตอนที่เขารับความทรงจำในลูกบาศก์เข้ามาในใน
จิตใจ
เขาสามารถผ่าน 100 โลกคู่ขนาดมาได้แล้ว และการทดสอบก็ควรที่
จะสิ้นสุดลงเสียที
เหตุใดจึงเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นอีก?
ความทรงจำมหาศาลไหลเข้ามาอยู่ในหัวของเขาจนหัวของเขาแทบ
จะระเบิด
พายุขนาดใหญ่เกิดขึ้นภายในทะเลจิตวิญญาณของเขา หากมิใช่
เพราะพลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งของเขา ทะเลจิตวิญญาณคงจะแตก
เป็นเสี่ยงไปแล้ว
พายุขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ หลินหมิงกัดฟัน ปลดปล่อยพลังจิตวิญญาณ
ทั้งหมดเข้ายับยั้งพายุนี้
ด้วยเสียงคำรามที่ดังก้อง พลังจิตวิญญาณของหลินหมิงก็ราวกับเป็น
มังกรวารีก่อตัวขึ้นในทะเลจิตวิญญาณของเขาและพุ่งเข้าหาพายุ
ปังง!
หลินหมิงรู้สึกราวกับว่าหัวจะระเบิด แม้จะคุกเขาลงบนพื้นก็ยังทำ
ไม่ได้
พายุอันรุนแรงที่อยู่ภายในทะเลจิตวิญญาณของเขาในที่สุดก็เริ่มอ่อน
แรงลง อย่างไรก็ตาม มันมิได้หายไปพายุสีดำนี้ยังคงหมุนวนอยู่บนท้องฟ้า
ภายในทะเลจิตวิญญาณของเขาต่อไป
“นี่อาจจะเป็น… ” หลินหมิงปาดเหงื่อบนหน้าผาก และใช้พลังจิต
วิญญาณตรวจสอบวังวนสีดำ และจากนั้นเขาก็เต็มไปด้วยอารมณ์ที่
หลากหลาย
แววตาของเขาปิดลง สับนับไม่ถ้วนเกิดขึ้นภายในจิตใจ มันเป็นเศษ
เสี้ยวประสบการณ์ชีวิตที่ไร้สิ้นสุด
“100 วัฏสงสารได้… เข้ามาอยู่ในทะเลแห่งจิตวิญญาณของข้าเช่นนั้น
หรือ?”
ขณะที่หลินหมิงลืมตาขึ้นมา ภายในดวงตาของเขาก็มีวังวนสีดำ ราว
กับมีจักรวาลที่เป็นอนันอยู่ในดวงตาคู่นั้น
“เจตจำนงแห่งนักสู้… นี่คงจะเป็นเจตจำนงแห่งนักสู้อีกประเภทหนึ่ง!
“หลังจากที่ข้าผ่านประสบการณ์วัฏสงสารแห่งร้อยชาติภพมาได้ ข้าก็
ได้มีเจตจำนงแห่งนักสู้อันใหม่!”