Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 208 กลับออกไปพร้อมกับทรัพย์สมบัติ

เมื่อตกอยู่ในสถานการณ์วิกฤติ หลินหมิงก็ตระหนักได้ว่าใน
สถานการณ์เช่นนี้เขายิ่งต้องสงบจิตใจให้มากขึ้น เขาจึงหลับตาและเข้าสู่
สภาวะเจตจำนงแห่งการต่อสู่ ‘จิตบริสุทธิ์’
หายใจเข้า… หายใจออก…
จิตใจของเขาสงบและมีสมาธิ การหายใจเป็นจังหวะที่มั่งคงแสดงให้
เห็นถึงความเข้มแข็งของจิตวิญญาณ
ทันใดนั้นพลังปราณในร่างกายของเขาก็โคจรด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น
อย่างมาก เมล็ดพันธุ์แห่งเทพทรราชคลั่งหายใจเข้าออกผสานเป็นจังหวะ
เดียวกันกับหัวใจของเขา
“ปราณอัคคี!”
หากจิตวิญญาณสายฟ้าทำให้เขาทนทานต่อการโจมตีด้วยสายฟ้า
ด้วยหลักการเดียวกัน ปราณอัคคีก็จะทำให้เขาทนต่อการโจมตีด้วยเปลว
เพลิง
เขาส่งพลังปราณทั้งหมดไปให้กับปราณอัคคีที่อยู่ในเมล็ดพันธุ์แห่ง
เทพทรราชคลั่ง ปราณอัคคีขนาดเท่าเมล็ดงาได้กลายเป็นความหวัง
สุดท้ายของเขา!
ฟูวว์!
ปราณอัคคีระเบิดพลังแห่งเปลวเพลิงออกมาปกป้องร่างกายของเขา!
พลังเปลวเพลิงจากปราณอัคคีและเปลวเพลิงจากพายุทอร์นาโด
ปะทะกันอย่างดุเดือด!
ทว่าพลังเปลวเพลิงจากพายุทอร์นาโดเพลิงนั่นแข็งแกร่งเกินไป มัน
เป็นพลังเปลวเพลิงของวิหคเพลิงซึ่งสัตว์ศักดิ์สิทธิ์!
และเขาก็ยังเป็นแค่นักสู้ที่มีการฝึกฝนขั้นที่ 5 ต่อให้เขาได้ครอบครอง
เปลวเพลิงที่แท้จริงก็ใช่ว่าเขาจะสามารถต้านทานเปลวเพลิงจากวิหค
เพลิงได้!
พลังเปลวเพลิงจากปราณอัคคีถูกเปลวเพลิงจากพายุทอร์นาโดเพลิง
กลืนหายไป ร่างของเขาไม่เหลือพลังใดใดช่วยปกป้องอีก อวัยวะทั่ว
ร่างกายลุกเป็นไฟ เขาไม่เคยรู้สึกทรมานถึงขนาดนี้มาก่อน เขาร้องควรญ
ครางออกมาด้วยความเจ็บปวด!
อ๊ากกก!
ทันใดนั้น พลังปราณสีครามก็พุ่งพร่านออกมาจากร่างกายของเขา!
ฟู่วว์!
พลังปราณสีครามเหล่านั้นสามารถทำลายเปลวเพลิงอันร้อนระอุที่
แทรกแซงเข้ามาในร่างกายของเขาได้อย่างน่าอัศจรรย์!
พลังปราณสีครามมีพลังอำนาจเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้ แม้ว่า
มันจะทำลายเปลวเพลิงอันแข็งแกร่งจากวิหคเพลิงทั้งหมดในร่างกายของ
เขาไปแล้ว แต่พลังของปราณสีครามกลับไม่ได้ถูกบั่นทอนพลังหรืออ่อน
แรงลงไปเลยแม้แต่น้อย!
เมื่อชีวิตของหลินหมิงอยู่ตกอยู่ในสถานการณ์วิกฤติ ในที่สุดพลังของ
โลหิตเกล็ดย้อนแห่งมังกรที่แท้จริงก็ถูกปลุกให้ตื่น!
ในขณะนั้นเอง มังกรวารีสายฟ้าที่กำลังต่อสู้กับหญิงสาวชุดแดงอยู่ก็
มีท่าทีที่แปลกไป ร่างกายขนาดมหึมาของมันสั่นด้วยความหวาดกลัว!
‘มังกรที่แท้จริงรึ?!’ มังกรวารีสายฟ้าคิด
‘ไม่… เป็นไปไม่ได้! ทวีปเล็กๆแห่งนี้จะมีมังกรที่แท้จริงอยู่ได้
อย่างไร?!’
แม้ว่ามันจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งมังกรที่แท้จริง แต่มันก็ไม่มีเวลา
หันกลับไปมอง ในเวลานี้หญิงสาวชุดแดงกำลังถือดาบยาว 4 ก้าวพุ่งเข้า
ไปหามัน
ต่อให้มังกรที่แท้จริงปรากฏตัวขึ้นที่นี่ มันก็จะไม่เสียสมาธิในการต่อสู้
เป็นอันขาด การวอกแวกและเสียสมาธิในการต่อสู้จะนำไปสู่ความพ่ายแพ้
มังกรวารีสายฟ้าเข้าใจถึงกฏข้อนี้เป็นอย่างดี!
“ตายไปซะ!” มังกรวารีสายฟ้าร้องคำราม
มันพ่นทรงกลมพลังสายฟ้าสีดำทมิฬขนาดมหึมาไปยังหญิงสาวชุด
แดง ในขณะเดียวกันดาบที่ส่องแสงสีแดงเพลิงและถูกปกคลุมด้วยเปลว
เพลิงของหญิงสาวชุดแดงก็แทงเข้าไปในร่างของมัน!
…………………… ..
หลังจากผ่านไปพักหนึ่ง หลินหมิงและกิ้งก่าสายฟ้าสีน้ำเงินเข้มอีก 7-
8 ตัวที่โดนพายุทอร์นาโดเพลิงดูดเข้าไปก็ปลิวออกมา เขากระแทกเข้ากับ
พื้นหินแม่เหล็ก ตำแหน่งที่เขาอยู่ในตอนนี้ห่างจากถ้ำของมังกรวารี
สายฟ้าประมาณ 1000 ก้าว ในเวลานี้เขาอยู่ในสภาพเปลือยกาย ผิวทั่ว
ร่างกายถูกเผาจนมอดไหม้กลายเป็นสีดำ
อย่างไรก็ตาม พลังเปลวเพลิงของปราณอัคคีและปราณสีครามของ
โลหิตเกล็ดย้อนแห่งมังกรที่แท้จริงก็ยังสามารถปกป้องจุดชีพจรต่างๆใน
ร่างกายของเขาเอาไว้ได้ แม้ว่าร่างกายของเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่
ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบให้เขาสูญเสียการฝึกฝนที่มีอยู่ไป เขาอาจจะต้องใช้
เวลานอนพักฟื้นซักช่วงหนึ่ง จากนั้นเขาก็สามารถกลับมาฝึกฝนการต่อสู้
ต่อได้ในอนาคต
กิ้งก่าสายฟ้าสีน้ำเงินเข้มอีก 7-8 ตัวที่กระเด็นลงมาด้วยอยู่ในสภาพ
บาดเจ็บเจียนตาย
เมื่อหลินหมิงตกลงมาถึงพื้นดิน เขาก็กัดฟันฝืนร่างกายให้วิ่งออกไป
ในทันที!
ความคิดเพียงหนึ่งเดียวของเขาในตอนนี้คือการหนีออกไปจากหุบ
เขาแห่งนี้ให้เร็วที่สุดเพื่อรักษาชีวิตของตัวเองเอาไว้!
เมื่อเห็นหลินหมิงวิ่งออกไป กิ้งก่าสายฟ้าที่บาดเจ็บเจียนตายที่
กระเด็นตกลงมาใกล้ๆก็นึกขึ้นได้ว่า ก่อนที่พวกมันจะถูกพายุทอร์นาโด
เพลิงดูดขึ้นไป พวกมันเห็นหลินหมิงวิ่งออกมาจากถ้ำของมังกรวารี
สายฟ้า
กิ้งก่าสายฟ้าเหล่านั้นร้องคำรามด้วยความโกรธแค้นราวกับว่าหลินห
มิงไปลบหลู่บรรพบุรุษของพวกมัน มันพยายามลุกขึ้นและใช้แรงเฮือก
สุดท้ายของมันวิ่งไล่ตามหลินหมิงไปอย่างรวดเร็ว!
โชคดีที่กิ้งก่าสายฟ้าสีม่วงแข็งแกร่งพอที่จะไม่โดนพายุทอร์นาโดดูด
เข้ามาด้วย หากมันโดนดูดเข้ามาและตกลงมาพร้อมกับเขาละก็ เขาคงไม่
มีทางหนีรอดไปได้อย่างแน่นอน!
หลินหมิงใช้วิชาก้าวย่างวิหคทองคำถลาลมวิ่งออกมาด้วยความเร็ว
สูงสุดของเขา แต่ถึงกระนั้นความเร็วของเขาก็ยังช้ากว่ากิ้งก่าสายฟ้าสีน้ำ
เงินเข้มตัวนั้น!
เขามีการฝึกฝนที่จุดสูงสุดของขั้นที่ 5 แต่กิ้งก่าสายฟ้าสีน้ำเงินเข้ม
เหล่านั้นมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับนักสู้ที่มีการฝึกฝนที่จุดสูงสุดของ
ขั้นปราณต้นฟ้า ระดับความแข็งแกร่งระหว่างเขากับมันแตกต่างกันมาก
เกินไป
ระยะห่างระหว่างเขากับกิ้งก่าสายฟ้าสีน้ำเงินเข้มอีก 7-8 ตัวที่วิ่งไล่
ตามเข้ามาค่อยๆลดลงเรื่อยๆ
แต่หลินหมิงก็ยังสงบอยู่ เขาจำได้ว่ามีหน้าผาอยู่ใกล้ๆนี้!
ในเวลานี้ฝูงกิ้งก่าสายฟ้าวิ่งไล่เขามาติดๆ และหน้าผ่านั่นก็อยู่ห่าง
ออกไปไม่ไกลแล้ว เขาทะยานไปกลางอากาศด้วยแรงที่ยังเหลืออยู่
ทั้งหมด ร่างของเขาลอยข้ามหน้าผาไปและดิ่งลงไปที่พื้นดินด้านล่าง!
กิ้งก่าสายฟ้าวิ่งมาหยุดอยู่ปลายหน้าผ่าและพ่นสายฟ้าตามลงไป!
เขาใช้วิธีแห่งลมในการหลบสายฟ้าเหล่านั้น!
หน้าผาแห่งนี้สูงกว่า 10,000 ก้าว เขาไม่สามารถมองเห็นพื้นดินใต้
หน้าผาแห่งนี้ได้!
แฮร่!
แฮร่!
เหล่ากิ้งก่าสายฟ้าคำรามเสียงดังอยู่บนหน้าผา พวกมันไม่คิดที่จะ
กระโดดตามลงมา พวกมันพยายามยิงสายฟ้าลงมาเรื่อยๆ แต่หลินหมิงก็
สามารถหลบได้ จนในที่สุดร่างของหลินหมิงก็กลายเป็นจุดเล็กๆและหาย
ลับไปจากสายตาของพวกมัน
จากเสียงลมที่พัดผ่านหูของเขา ทำให้เขาสามารถรู้ได้ว่าในเวลานี้เขา
อยู่สูงจากพิ้นดินประมาณ 1000 ก้าว
หลินหมิงไม่สนใจบาดแผลรอยไหม้บนร่างกายของเขา เขากางแขน
กางขาออกไปและโคจรพลังปราณใช้วิชาก้าวย่างวิหคทองคำถลาลมเพื่อ
ชะลอความเร็วในการล่วงลงสู่พื้นดิน
เขาลงสู่พื้นดินอย่างแผ่วเบาและปลอดภัย เขาหยิบชุดเสื้อผ้าชุดใหม่
จากแหวนมิติออกมาใส่ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ต่อสู้กับศัตรู แต่เขาก็ใช้พลัง
ปราณจำนวนมากไปกับการปกป้องร่างกายของตัวเอง ทำให้ในตอนนี้เขา
เหลือพลังปราณอยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เขารู้สึกขอบใจพลังปราณสีครามจากโลหิตเกล็ดย้อนแห่งมังกรที่
แท้จริง หากไม่ได้มันช่วย เขาก็คงรอดมาไม่ได้
เขาเงยหน้ามองขึ้นไปบนหน้าผา เขาตกลงมาจากความสูงประมาณ
8000 ก้าว หากกิ้งก่าสายฟ้าที่มีน้ำหนักตัวกว่า 10000 จินกระโดดตาม
ลงมา พวกมันต้องกระแทกกับพื้นดินจนเละเป็นเศษเนื้ออย่างแน่นอน
เขาไม่รู้ว่าการต่อสู้ระหว่างหญิงสาวชุดแดงกับมังกรวารีสายฟ้าจบลง
หรือยัง เขาไม่กล้าที่อยู่ในบริเวณนี้ หากการต่อสู้จบลงและมังกรวารี
สายฟ้าเป็นฝ่ายชนะ มันจะต้องตามล่าเขาอย่างแน่นอน หากเขาหนี
ออกไปอีกซัก 200 ลี้และซ่อนอยู่ในดงหญ้าหร้อมกับปกปิดตัวตนของ
ตัวเองเอาไว้ ก็คงมากเพียงพอที่จะหนีจากการค้นหาของมังกรวารีสายฟ้า
ได้
เมื่อนึกถึงสมบัติแห่งสายฟ้าต่างๆที่อยู่ในแหวนมิติ เขาก็ยิ้มออกมา
อย่างมีความสุข สมบัติเหล่านั้นเป็นสิ่งมังกรวารีสายฟ้าดูแลรักษามากว่า
หมื่นปี!
หากมันรู้ว่าเขาขโมยสมบัติทั้งหมดของมันมา มันคงจะอยากฉีกเขา
ออกเป็นหมื่นๆชิ้นเพื่อระบายความโกรธของมัน
วิถีแห่งลมทำให้เขาลงจากหุบเขาได้อย่างรวดเร็ว หากเขาหนีผ่าน
ช่วงกลางเขาที่เป็นหิมะลงไปถึงบริเวณตีนเขาที่เป็นป่าและทุ้งหญ้ารกร้าง
ได้ เขาก็จะปลอดภัย
“อึก! ร่างกายของข้า…”
บาดแผลจากเปลวเพลิงของวิหคเพลิงร้ายแรงเป็นอย่างมาก เขารู้สึก
ว่าเขาคงฝืนเดินทางต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว หากเขายังไม่หยุดและพัก
เยียวยารักษาร่างกายเสียตั้งแต่ตอนนี้ อาจจะทำให้จุดชีพจรของเขาได้รับ
ความเสียหายและทำให้เขาพบกับจุดตีบตันในการฝึกฝนการต่อสู้
“อาการบาดเจ็บของข้าร้ายแรงเกินไป ข้าคงต้องหาที่พักฟื้น
เสียก่อน”
หลินหมิงหยิบยาโอสถระดับสูงออกมาจากแหวนมิติและกลืนเข้าไป
เขาจะพักซักเล็กน้อยให้ร่างกายของเขาพอที่จะสามารถเดินทางต่อไหว
จากนั้นเขาก็จะรีบเดินทางออกจากหุบเขาสายฟ้าคลั่งในทันที หลังจาก
เขากลับไปพักฟื้นจนร่างกายกลับมาแข็งแกร่งแล้ว เขาก็จะดูดกลืนพลัง
ของสมบัติแห่งสายฟ้าทั้งหมดที่เขามี
“หลังจากที่ข้าดูดกลืนพลังของสมบัติสายสายฟ้าทั้งหมดเข้าไป จิต
วิญญาณสายฟ้าของข้าจะเติบโตและทรงพลังขนาดไหนกัน?!”