Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 508 จุดจบของเส้นทาง

“หลินหมิง!” เหล่ยจิงเทียนดวงตาแดงก่ำ เมื่อครู่ก่อน 3 ผนึกดูดกลืน
โลหิตพุ่งผ่านไหล่ซ้ายของเขา ทำให้โลหิตสาดกระเซ็น ทุกครั้งที่ ผนึก
ดูดกลืนโลหิตโจมตีสำเร็จ มันจะดูดเอาปราณโลหิตไปด้วย
“เจ้าจะสู้กับข้าในศึกเป็นตายเช่นนั้นหรือ!?” ดวงตาของเหล่ยจิง
เทียนสาดประกายความดุร้าย “ถึงแม้เจ้าจะสามารถกดดันข้าได้ แต่หาก
จะสังหารข้าเจ้าจะต้องจ่ายอย่างมหาศาลมากแน่!”
หลินหมิงมิได้ตอบสนองแม้แต่คำเดียว เพียงแค่โจมตีด้วยง้าวออกไป
14 ผนึกดูดกลืนโลหิตพุ่งผ่านอากาศไป!
ขณะที่เหล่ยจิงเทียนมองเห็นผนึกดูดกลืนโลหิต เขาก็รู้สึกหวาดกลัว
ถึงหนังหัว “เจ้าบังคับให้ข้าต้องผลาญปราณโลหิตหรือ!?”
“ก็ลองดู!” หลินหมิงดวงตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ เขาจะต้อง
สังหารเหล่ยจิงเทียนให้ได้ มิเช่นนั้น ความลับที่เขาได้รับรากมังกรนิพพาน
มาจะต้องถูกเปิดเผย ครั้งนี้ หลินหมิงจะไม่ปล่อยให้ศัตรูของเขาหนีไปได้
สักคน
“เจ้าสารเลว!”
เหล่ยจิงเทียนโคจรปราณแท้จนถึงขีดสุด เมื่ออายุมากเช่นนี้ ปราณ
โลหิตของเขาเสื่อมสภาพลงไปมาก หากเขาผลาญปราณโลหิต มันจะ
ส่งผลต่อชีวิตของเขาอย่างมาก ไม่เพียงแค่นั้น แต่ความแข็งแกร่งที่ได้มา
ยังไม่มากอีกด้วย
ทางฝั่งหลินหมิงนั้นมีโลหิตที่มีชีวิตชีวาและทรงพลัง ไม่เพียงแค่นั้น
แต่ยังผสานไขกระดูกจนสมบูรณ์แล้วด้วย ไขกระดูกของเขาดั่งซุปทองคำ
และหนาราวกับปรอท และมีกระทั่งโลหิตเกล็ดย้อนและโลหิตฟีนิกซ์
โบราณสนับสนุนเขา ต่อให้เขาผลาญปราณโลหิตไปจำนวนนึงมันก็มิใช่
เรื่องใหญ่อันใดเลย
“หลินหมิง หยุดก่อน! ข้าสามารถที่จะชดใช้เรื่องทั้งหมดนี้โดยการ
มอบจิตวิญญาณสายฟ้าระดับปฐพีขั้นกลางให้เจ้าได้!” ภายใต้ความกดดัน
จากหลินหมิง เหล่ยจิงเทียนเริ่มที่จะร้องขอความเมตตา
หลินหมิงเค้นเสียงเย็นชา “จิตวิญญาณสายฟ้าระดับปฐพีขั้นกลาง
แล้วอย่างไร? มันจะเทียบกับแสงแห่งฝันมายาของเจ้าได้หรือ?”
“เจ้า!” เหล่ยจิงเทียนกลายเป็นโกรธเกรี้ยวอย่างยิ่ง “ชายชราผู้นี้จะ
เดิมพันทุกอย่างเพื่อเอาชนะเจ้า!”
เหล่ยจิงเทียนตะโกนออกมาและพุ่งกระบี่ไปยังอกของหลินหมิง
หลินหมิงดึงง้าวกลับมาและผนึกดูดกลืนโลหิตก็ได้มารวมกัน “จง
กลายเป็นใบมีด!” ง้าวพุ่งออกไป 14 ผนึกดูดกลืนโลหิตส่วนนึงได้ผนึกแสง
แห่งฝันมายาเอาไว้
“หืม?” เหล่ยจิงเทียนรู้สึกราวกับว่ากระบี่ของเขาเสียบติดอยู่กับ
ก้อนหินใหญ่ ไม่สามารถที่จะดึงออกมาได้ ขณะเดียวกัน 14 ผนึกดูดกลืน
โลหิตอีกส่วนก็ได้พุ่งไปยังลำคอของเหล่ยจิงเทียน “จงระเบิดออก!”
เหล่ยจิงเทียนตะโกนออกมาเสียงดังและระเบิดพลังออกมาจากร่าง
กวาดง้าวโลหิตที่พุ่งเข้ากระเด็นกลับไป จากนั้นก็ใช้โอกาสนี้แทงกระบี่ไป
ยังอกของหลินหมิงอีกครั้ง!
“หึ!”
เผชิญหน้ากับกระบี่ของเหล่ยจิงเทียน ดวงตาของหลินหมิงได้สาด
ประกายอำมหิต เขามิได้หลบเลย เขาเพียงแค่ใช้ใบมีดผนึกดูดกลืนโลหิต
สวนออกไปเท่านั้น
หลังจากที่ได้ผสานไขกระดูกจนเสร็จสมบูรณ์ ความแข็งแกร่งทาง
กายของหลินหมิงก็ได้เหนือยิ่งกว่าสมบัติระดับปฐพีไปแล้ว เขาไม่เกรง
กลัวที่ต้องแลกการโจมตี
จู่ๆหลินหมิงกลับโจมตีสวนกลับเช่นกันนั้นทำให้เหล่ยจิงเทียน
ประหลาดใจ ขณะที่กระบี่ของเหล่ยจิงเทียนเสียบไปยังร่างของหลินหมิง
ใบมีดผนึกดูดกลืนโลหิตของหลินหมิงก็เช่นกัน
“เจ้า!”
กระบี่ของเหล่ยจิงเทียนสามารถที่จะทำลายโล่ป้องกันปราณแท้ของ
หลินหมิงได้อย่างง่ายดาย คมกระบี่เสียบไปยังร่างของหลินหมิงทำให้
โลหิตสาดกระเซ็นไปในอากาศ
แต่ในขณะเดียวกันใบมีดผนึกดูดกลืนโลหิตก็ได้ทำลายโล่ป้องกัน
ปราณแท้ของเหล่ยจิงเทียนเช่นกันและเสียบเข้าไปยังร่างของเขา
ตันเถียนนั้นเป็นจุดอ่อนสำหรับปรมาจารย์ขั้นหลอมรวมแก่นแท้
ถึงแม้ร่างของเหล่ยจิงเทียนจะแข็งแกร่ง มันก็ยังไม่สามารถต้านทานการ
โจมตีของหลินหมิงได้ โดยเฉพาะ ในทุกครั้งที่โดนผนึกดูดกลืนโลหิตเสียบ
เข้าไปในร่าง มันก็จะดูดเอาปราณโลหิตออกมาจำนวนนึงเสมอ
เมื่อได้รับบาดเจ็บเพิ่มอีก เหล่ยจิงเทียนก็เริ่มโซเซ และแทบจะล้มลง
กับพื้น
“ยอมให้ตนเองบาดเจ็บเพื่อที่จะสังหารศัตรูหรือ ช่างเป็นชายที่
บ้าบิ่นยิ่งนัก!”
“ยอมให้ตนเองบาดเจ็บหรือ?” หลินหมิงเย้ยหยัน เมื่อตอนที่กระบี่
ของเหล่ยจิงเทียนแทงเข้ามาเมื่อครู่ก่อน มันถูกหยุดไว้ที่โครงกระดูก
หน้าอกอกเขา มันทำได้เพียงแค่ทำให้เนื้อหนังภายนอกของเขาได้รับ
บาดเจ็บเท่านั้นเอง มิได้มีความหมายอันใดกว่านี้เลย
เดิมทีแล้ว ความแข็งแกร่งของหลินหมิงก็น่าทึ่งอย่างยิ่ง และ
ในตอนนี้ ร่างกายที่ผสานไขกระดูกมาเสริม ความแข็งแกร่งทางกายจึง
เพิ่มขึ้นในระดับที่น่าหวาดกลัว แผลที่โลหิตไหลก็จะหยุดลงในไม่กี่ลม
หายใจและเริ่มงอกใหม่ด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ ขณะที่เหล่ยจิงเทียน
เห็นเช่นนี้ เขาก็น่าซีด เห็นได้ชัดว่ากระบี่ของเขานั้นทะลวงโล่ปราณแท้
ของหลินหมิงได้อย่างง่ายดาย แต่หลินหมิงกลับไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส
หรือ? มันยังเป็นร่างกายของมนุษย์อยู่หรือไม่?
เหล่ยจิงเทียนรู้สึกราวกับว่าตนตกลงไปในความสิ้นหวัง หากเขา
ต้องการสู้ก็ไม่อาจทำได้ เขาได้ติดอยู่กับพลังแปลกๆ และในด้านของพลัง
ป้องกัน เขาก็ยิ่งด้อยกว่าหลินหมิงอย่างยิ่ง
เขาได้รับบาดเจ็บไปหลายครั้งแล้ว หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่ช้าก็เร็วก็
จะบาดเจ็บจนตกตายไป
“หลินหมิง นี่เป็นเพราะเจ้าบังคับข้าเอง!” เหล่ยจิงเทียนกัดฟันและ
พ่นปราณโลหิตออกมา
“ในที่สุดเจ้าก็ยอมแพ้แล้วหรือ?” ดวงตาของหลินหมิงเต็มไปด้วย
ความดูถูก เหล่ยจิงเทียนต้องการที่จะหนีไปจนต้องผลาญปราณโลหิตของ
ตนเอง หากเขาตัดสินใจที่จะต่อสู้กับหลินหมิงด้วยชีวิตของเขาตั้งแต่แรก
เช่นนั้นมันก็จะสร้างปัญหาให้กับหลินหมิงอย่างมาก อย่างน้อยมันก็
สามารถบังคับให้หลินหมิงต้องผลาญปราณโลหิตของตนเองเช่นกัน
เพื่อที่จะสังหารเหล่ยจิงเทียน
แต่ในตอนนี้ เหล่ยจิงเทียนได้บาดเจ็บไปมากแล้ว และเขาก็อ่อนแอ
ลงอย่างมาก และสิ่งที่สำคัญที่สุด สัตว์อสูรพันธสัญญาของเขาบาดเจ็บจน
ไม่อาจที่จะต่อสู้ได้อีก ทำให้ทุกกระบวนท่าของเขาลดความแข็งแกร่งลง
ด้วย
เช่นนั้นการที่เพิ่งจะมาผลาญปราณโลหิตเอาตอนนี้จึงสายไปแล้ว
นั่นเอง!
สายฟ้าสาดประกายขึ้นระหว่างคิ้วของเหล่ยจิงเทียน กระบี่แสง
สายฟ้าเริ่มสาดแสงอย่างรุนแรง
ฟู่วววว!
ลำแสงสายฟ้าสีม่วงตกลงมาจากฟากฟ้า พุ่งมายังกระบี่แสงสายฟ้า
พลังงานสายฟ้าต้นกำเนิดของสวรรค์และปฐพีอยู่ในการควบคุมของเหล่ย
จิงเทียน
“กำราบสายฟ้าสวรรค์!”
ด้วยกระบวนท่านี้ พายุสายฟ้าสีม่วงก็ได้พุ่งไปยังหลินหมิงอีกครั้งนึง!
ดวงตาของหลินหมิงสาดประกายอย่างดุร้าย เขาได้ถ่ายเทเจตจำนง
อย่างเต็มพิกัดลงไปยังง้าวโลหิตล้างผลาญ ผสานเข้ากับผนึกดูดกลืนโลหิต
ทั้ง 14 มันได้พุ่งออกไป เข้าปะทะกับพายุสายฟ้า!
เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!
โล่ป้องกันปราณแท้ของหลินหมิงถูกทำลายด้วยพายุสายฟ้าและ
โลหิตจากบาดแผลภายนอกสาดกระเซ็น ในตอนนี้เอง ผนึกดูดกลืนโลหิต
ได้หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง พลังเกลียวหมุนที่ราวกับเข็มเหล็กนับล้านทะลวง
เข้าไปยังพายุสายฟ้า หั่นมันออกเป็นชิ้นๆ กฏของเวลาและมิติแห่ง ‘เคล็ด
บ่มเพาะง้าวโลหิตล้างผลาญ’ ก็ได้ผสานเป็นหนึ่งเดียวกับการโจมตีนี้
“บ้าเอ้ย!”
ขณะที่เขาเห็นการโจมตีที่ไม่อาจหยุดยั้งของหลินหมิง เขาก็เต็มไป
ด้วยความหวาดกลัว เขาพยามที่จะถอยหนี แต่สิ่งที่น่าหลือเชื่อก็ได้เกิดขึ้น
ง้าวโลหิตล้างผลาญดูจะอยู่ไกลนับร้อยก้าว โผล่มาปรากฏที่ด้านหน้าของ
เขาอย่างฉับพลัน
“อะไรกัน?”
ด้วยความตะลึงอย่างที่สุด เหล่ยจิงเทียนไม่อาจที่จะยกกระบี่และ
โจมตีออกไปได้ทัน เขาทำได้เพียงแค่ใช้ฝ่ามือพุ่งไปยังง้าวโลหิตล้างผลาญ
ที่พุ่งเข้ามา
แสงสีแดงสาดประกาย ฝ่ามือของเหล่ยจิงเทียนถูกหั่นเป็นชิ้นด้วย
พลังหมุนของผนึกดูดกลืนโลหิต ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกหวาดเสียวได้
กระจายไปทั่วท้องของเหล่ยจิงเทียน เมื่อเขามองลงไป ดวงตาก็เต็มไป
ด้วยความไม่ยากจะเชื่อ
สิ่งที่เขาเห็นก็คือง้าวได้เสียบเข้าที่ร่างของเขา และใบมีดของมันได้
เสียบที่ตันเถียนของเขา…
เขามองไปยังหลินหมิงที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขา ทั่งร่างเต็มไปด้วยโลหิต
และมีสีหน้าเย้ยหยัน
“เจ้า…”
เหล่ยจิงเทียนสำลักโลหิตออกมาจำนวนมาก และพลังค่อยๆหายไป
จากร่างของเขา เขาไม่เคยคิดเลยว่าวันนึงนั้น เขาจะต้องมาตกตายไปด้วย
น้ำมือของรุ่นเยาว์ที่ยังอายุไม่ถึง 20 ปีผู้นึง
“ข้าเคยกล่าวเอาไว้แล้วว่าวันนี้ ข้าจะสังหารเจ้า!”
จู่ๆหลินหมิงก็ชักง้าวกลับมาและเกิดน้ำพุโลหิตพุ่งขึ้น ขณะเดียวกัน
สายฟ้าปีศาจแห่งโลหิตทำลายล้างก็ได้พุ่งเข้าไปในร่างของเหล่ยจิงเทียน
ด้วยเสียงระเบิดที่เกิดขึ้นตามมา มีหมอกโลหิตลอยออกมาจากร่างของ
เหล่ยจิงเทียน ปราณแท้ของเขาทั้งหมดถูกดูดซับไปโดยสายฟ้าปีศาจแห่ง
โลหิตทำลายล้างเช่นกันและมันลอยกลับไปยังแขนของหลินหมิง และก่อ
ตัวเป็นผนึกดูดกลืนโลหิตอันใหม่ขึ้นมา
“ข้า… ปฏิเสธที่จะ…” เหล่ยจิงเทียนที่เห็นปราณโลหิตทั้งหมดของ
ตนถูกใช้สร้างผนึกดูดกลืนโลหิต เขาก็ยื่นมือออกไป ต้องการที่จะคว้ามัน
กลับคืนมา แต่ก่อนที่เขาจะได้ยกมือขึ้นมาถึงครึ่งทาง แขนของเขาก็ตกลง
ไปก่อน ไม่สามารถที่จะขยับเขยื้อนได้อีกต่อไป ดวงตาพร่ามัว และเพลิง
แห่งชีวิตของเขาได้เหือดแห้งไปจนหมด…