Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 587 บางทีเขาอาจจะเป็นคนเดียวในรอบ 10,000 ปี

สองเดือน และหลินหมิงยังไม่ได้ออกมา!
เมื่อเวลาผ่านไป 61 วัน ข่าวจึงแพร่กระจายอย่างรวดเร็วทั่วหอคอย
แยกนภา เวลาที่หลินหมิงอยู่ในกรงของราชันได้ทำลายสถิตของแปดวิบัติ
จักรพรรดิสงครามแล้ว!
นี่คือการสร้างตำนานครั้งใหม่! ผู้เดียวที่ทำได้ในรอบ 10,000 ปี!
เร็วๆนี้ ไม่เพียงนักสู้ชั้นที่สามจะรู้เรื่องนี้ แต่ที่ชั้นสองและชั้นแรกก็ยัง
เรื่องนี้ด้วย แม้ว่าคนเหล่านี้ไม่ทราบว่าจะต้องอยู่ในกรงของพระราชาเป็น
เวลาสองเดือนคือสิ่งใด สิ่งที่พวกเขารู้ก็คือหลินหมิงเป็นคนแรกที่ทำได้
ในช่วง 10,000 ปีที่ผ่านมา แม้แต่ปุถุชนในหอคอยแยกนภาก็ยังตกตะลึง
ด้วยเรื่องนี้
“ครั้งแรกในรอบ 10,000 ปี ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นได้!
ในโรงน้ำชาที่เรียบง่าย ม่อกู่กำลังจิบชา ฟังเสียงนักสู้โดยรอบ เขาอยู่
ที่ชั้นสองในช่วงหลายวันที่ผ่านมาในการศิษย์น้องของเขาและเขาได้รู้เรื่อง
นี้เขารู้สึกว่ามนน่าเหลือเชื่อเป็นอย่างยิ่ง
“บางทีในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ทวีปปีศาจศักดิ์สิทธิ์อาจจะมีแปดวิบัติ
จักรพรรดิสงครามขึ้นมาอีกคน!”
ด้านหน้าม่อกู่ ม่อชิงกำลังกินเค้ก นางคิดว่าครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “มัน
เป็นเวลาครึ่งปีครึ่งตั้งแต่ครั้งแรกที่ข้าเห็นเขา ข้าไม่เคยคิดว่าเขาจะเป็น
สัตว์ประหลาดถึงเพียงนี้… ท่านพี่คิดว่าเราสามารถเอาชนะเขาได้หรือไม่?”
“ชนะเขาหรือ? ด้วยอะไร? เราเป็นเพียงนิกายระดับ 5 ทั่วไป เราไม่รู้
ด้วยซ้ำว่าหลินหมิงมีพื้นหลังเช่นไร มันเป็นไปไม่ได้ที่ผู้มีพรสวรรค์ในระดับ
นี้จะไร้เบื้องหลัง เขาอาจจะมีผู้ทรงพลังบางคนเป็นอาจารย์ของเขาก็
เป็นได้”
ม่อกู่ส่ายหัวและดื่มน้ำชาต่อ เขาหยิบจิบอีกคำแล้วกล่าวว่า “ตัวตน
เช่นนี้มันเป็นไปไม่ได้ที่เราจะดึงเขาเข้ามา มันโชคดีมากแล้วถ้าเรามี
ความสัมพันธ์ที่ดีกับเขา แม้ว่าครั้งแรกที่เราเจอกันค่อนข้างแย่ แต่
หลังจากนั้นข้ากำจัดปัญหาเหล่านั้นได้ ข้าคิดว่าตอนนี้เราได้มีมิตรภาพต่อ
กันดีมากแล้ว”
ในทวีปปีศาจศักดิ์สิทธิ์มนุษย์อยู่ในตำแหน่งที่น่าสังเวชเป็นเวลานาน
แล้ว ม่อกู่รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้เห็นผู้ทรงพลังระดับสูงของมนุษย์ถือ
กำเกิดขึ้นตรงหน้าเขา
แน่นอนว่าถ้าเขาสามารถรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับหลินหมิงได้ มันก็
จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อนิกายของเขา
……………………………
เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ไม่นาน มันก็ได้เป็นวันที่ 70 วัน!
บนชั้นสาม ข่าวได้กระจายไปทั่วแล้ว ข่าวลือแพร่ไปอย่างบ้าคลั่ง
ทุกๆวันจะมีนักสู้การต่อสู้จำนวนมากมายังพื้นที่ฝึกฝนพิเศษ อยากจะดูว่า
หลินหมิงจะออกมาหรือไม่
เขาอาศัยอยู่ในกรงราชันเป็นเวลานานกว่าแปดวิบัติจักรพรรดิ
สงคราม 10 วัน นี่มันพรสวรรค์ระสัตว์ประหลาดอันใดกันจึงทำเช่นนี้ได้?
“70 วัน…”
เฟิงเฉินมองอย่างเงียบๆไปยังประตูแสงที่นำไปสู่กรงของราชัน
ดวงตาของเขาสาดประกายด้วยแสงเย็นยะเยือก ก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยคิด
ว่าหลินหมิงจะสามารถมาถึงระดับนี้ได้
เฟิงเฉินเคยได้รับความภาคภูมิใจในพรสวรรค์ของเขา แต่ตอนนี้ เขา
ได้ถูกนำหน้าไปอย่างยิ่งโดยหลินหมิง
“ฮ่าฮ่า เฟิงเฉินนี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เห็นสีหน้าเช่นนี้ของเจ้า” จู่ก็มี
เสียงดังออกมา
เฟิงเฉินหันไปมองก็พบว่าเป็นไคเหยียง
ไคเหยียงลูบคางของเขาและยิ้มขณะที่มองไปยังประตูแสงที่นำไปสู่
กรงของราชัน “เฟิงเฉิน นี่ไม่ใช่ตัวเจ้าเลย เจ้ามักจะหยิ่งทนงและสูงส่งมิใช่
หรือ? เมื่อใดกันที่เจ้ามีลักษณะตื่นตระหนกเช่นนี้?
เฟิงเฉินคิ้วขมวด ด้วยความภาคภูมิ เขามักไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับ
ผู้อื่น – เขาเพียง แต่รังเกียจที่จะพูดกับคนเหล่านี้
ในสายตาของเฟิงเฉิน ไคเหยียงไม่มีอันใดนอกจากสุนัขที่ทำงานเพื่อ
หาแหล่งข้อมูล คนเช่นนี้สามารถก้าวหน้าได้เพียงเล็กน้อย เจตจำนงและ
ความคิดของพวกเขาไม่แข็งแกร่ง มันเป็นไปไม่ได้สำหรับคนเช่นนี้ทะยาน
ขึ้นสู่ท้องฟ้า!
ปราศจจากคำพูด เฟิงเฉินหันหน้าและจากไป
เมื่อเห็นการกระทำของเฟิงเฉิน ไคเหยียงก็รู้สึกไม่พอใจ เขาเค้นเย็น
ชาและกล่าวว่า “เจ้าคิดว่าหลินหมิงยังคงฝึกฝนอยู่ข้างในเช่นนั้นหรือ? เจ้า
เชื่อจริงหรือว่าเขาจะมีพรสวรรค์ที่เหนือกว่าแปดวิบัติจักรพรรดิสงคราม
ได้? ฮ่าฮ่า บางทีเขาอาจจะตายอยู่ข้างในไปแล้วก็เป็นได้”
ในกรงของราชัน มันมีความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตอยู่เสมอ
ก่อนที่จะมีการสร้ายันต์หลบหนีขึ้นมา มันมีโอกาสสูงมากที่นักสู้จะ
ตกตายภายในกรงของราชัน นักสู้หลายคนเชื่อว่าพวกเขาสามารถทนต่อ
แรงกดดันจากสนามพลังปีศาจสวรรค์ได้ เพื่อที่จะผลักดันศักยภาพ
ทั้งหมดของพวกเขาและปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น พวกเขาจึงพยายามทำลาย
กรงมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดแรงกดดันจากสนามพลังปีศาจสวรรค์
ขยายตัวมากเกินไป ในตอนนั้น การโจมตีกลายเป็นเรื่องที่ยากลำบากมาก
ขึ้น และในที่สุดพวกเขาก็จะไม่สามารถบุทำลายกรงได้ ต้องตกตายไป
ภายในนั้น
หลังจากที่ยันต์หลบหนีถูกสร้างขึ้น อัตราการตายจจึงลดลงอย่างมาก
แต่ยังมีคนตายอยู่ข้างในเช่นเดิม
มันเป็นเหมือนมนุษย์ที่ไม่ได้นอนเป็นเวลาหลายวันในขณะที่เร่งทำ
ผลงานอย่างหักโหมมันก็อาจทำให้เกิดการเสียชีวิตอย่างกะทันหันได้
สำหรับนักสู้หากพวกเขาอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาลของสนามพลัง
ปีศาจสวรรค์ หัวใจ ตันเถียนและจิตวิญญาณทั้งหมดนี้ก็ต้องแบกรับภาระ
มหาศาล ถ้าสิ่งนี้สะสมเป็นเวลานานพอสมควร มันก็เป็นไปได้ว่าพวกเขา
อาจจะตายในที่สุด!
หัวใจหยุดเต้น ทะเลแห่งจิตวิญญาณจะพังทลายลง หรือแม้กระทั่ง
ตันเถียนอาจระเบิด… ในกรณีนี้ผู้นึงจะตายก่อนที่พวกเขาจะมีโอกาสใช้
ยันต์หลบหนี
“ตายอยู่ภายในหรือ?” เฟิงเฉินหัวเราะ “เหตุใดผู้มีพรสวรรค์ระดับ
มังกรที่แท้จริงจะตายภายในกรงราชันได้?”
“บัดซบ! เจ้าเฟิงเฉินผู้มี มีดีอะไรนักหนา! เพียงเพราะพื้นหลังของ
เขาดีและความสามารถของเขาสูงส่ง จึงไม่ได้เห็นเราอยู่ในสายตาของเขา
ถ้าเขามาจากเบื้องหลังเดียวกันกับข้า ข้าก็ไม่จำเป็นที่จะต้องถ่อมตัวต่อ
หน้าเขา! บัดสบ ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะยังคงพูดได้หรือว่าหลินหมิงจะสร้าง
ปาฏิหาริย์เมื่อเขาอยู่ข้างในถึง 100 วัน 120 วัน! ผู้มีพรสวรรค์ระดับมังกร
ที่แท้จริง บิดามันเถอะ!”
ไคเหยียงพึมพำกับตัวเอง เห็นได้ชัดว่าเขาอิจฉาหลินหมิง
‘ฮ่าฮ่า ข้าสงสัยว่าเจ้าจะมีท่าทีเช่นไรเมื่อเจ้ารู้ว่าหลินหมิงได้ตกตาย
ไปภายในกรงราชันแล้ว ผู้มีพรสวรรค์ระดับจักรพรรดิที่แท้จริงกลับตก
ตายไปภายในพื้นที่ฝึกฝน ฮ่าฮ่าฮ่า! ช่างน่าขัน แต่ก็น่าสนใจอย่างยิ่ง!’
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ไคเหยียงก็ยิ้มอย่างชั่วร้าย หัวใจของเขารู้สึกดีขึ้น
มาก เขาต้องการเวลาที่จะผ่านไปเร็วขึ้นเพื่อที่เมื่อผ่านไป 100 วัน เขาจะ
ได้เห็นว่านักสู้เหล่านี้ยังคงจะร้องเรียกหาหลินหมิงอยู่อีกหรือไม่
75 วัน…
80 วัน…
85 วัน…
……………………………
เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า เมื่อถึงวันที่ 80 บางคนเริ่มสงสัยแล้วว่า
หลินหมิงอาจจะตกตายไปภายในกรงของราชันแล้ว แต่สิ่งที่น่าสงสัยนี้
ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่ เพราะไม่ว่าอย่างไร เขาก็มีพรสวรรค์ระดับสูงสุดของ
จักรพรรดิ ถ้าเขาตกตายไปภายในกรงราชันแล้วละก็ มันก็คงจะมิใช่เรื่อง
ตลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกนี้หรอกหรือ?
อย่างไรก็ตาม ข่าวลือนี้เริ่มแพร่กระจายอย่างช้าๆ ในวันที่ 85 ผู้คน
จำนวนมากเชื่อว่าหลินหมิงเสียชีวิตไปแล้ว!
“เรื่องตลกอันใดกัน ที่ว่าสมญานามอาชูร่าได้ถูกแกะสลักไว้บนศิลา
ราชันได้ตกตายไปแล้วภายใน กรงราชัน ผู้จะเชื่อเรื่องนี้ได้!”
ในร้านอาหารบนชั้นสาม บางคนได้กล่าวถึงหลินหมิง ในหลายวันนี้
หลินหมิงเป็นหัวข้อของการสนทนาทุกครั้ง เขาถูกกล่าวถึงในทุก
ร้านอาหารและโรงน้ำชา
“แม้ว่าข้าจะไม่อยากเชื่อก็ตาม นี่ก็คือความจริง บางทีหลินหมิงอาจ
มั่นใจมากเกินไป และประเมินเกินขีดจำกัดทางร่างกายผิดจนทำอะไร
โง่ๆ”
“หลินหมิงน่าจะตายไปแล้ว ไม่เช่นนั้น 85 วันก็เกือบ 3 เดือนแล้ว
นั่นเกือบจะเป็นเดือนกว่าที่ใช้เวลานานมากกว่าจากสถิติของแปดวิบัติ
จักรพรรดิสงคราม มันมิใช่เพียงแค่การโอ้อวดหรอกหรือ? มันจะเป็นไปได้
อย่างไร?”
“ฮ่าฮ่า! ข้าตายจากเสียงหัวเราะ นี่มันตลกเกินไปจริงๆ!” นักสู้ปีศาจ
ยักษ์กล่าวขณะที่ทุบโต๊ะ “วันที่ผ่านมาเหล่ามนุษย์บนชั้นสามได้หยิ่ง
เกินไป พวกเขามีความภาคภูมิใจและมีความสุขกับคนที่มาจากเผ่าพันธุ์
ของตัวเองที่มีความสำเร็จอันยิ่งใหญ่นี้ แต่ผลลัพธ์ที่ตามมาคือหลินหมิงได้
ตกตายไปภายในกรงราชัน ข้าไม่เคยเห็นสิ่งที่ไร้สาระและโง่เง่าเช่นนี้มา
ก่อน! ”
“เจ้าสมองกลวง การคิดว่าเขาจะตายแม้จะมียันต์หลบหนี เจ้าไม่
สามารถแม้แต่จะได้รับสมญานามอาชูร่า ข้าไม่สามารถหยุดหัวเราะได้ นี่
เป็นเรื่องตลกที่น่าขบขันที่สุดในช่วง 1000 ปีที่ผ่านมา!”
ปีศาจยักษ์ปรปักษ์กับมนุษยอยู่แล้ว เมื่อตอนหลินหมิงยังอยู่ นักสู้ต่
ปีศาจยักษ์ไม่ได้กล่าวสิ่งใดแม้แต่คำเดียว แต่ตอนนี้ที่หลินหมิงตกตายไป
แล้ว อิจฉาและความเกลียดชังทั้งหมดที่พวกเขาสะสมไว้ก็ระเบิดขึ้นทันที
อัจฉริยะของมนุษย์ก็คือคู่แข่งของพวกเขา ถ้าเขาตายแล้ว พวกเขาก็
จะมีความสุข
ม่อกู่อยู่ในร้านนี้ ขณะที่เขาได้ยินบทสนทนานี้ สีหน้าของเขาก็
กลายเป็นน่าเกลียดอย่างยิ่ง
เขาดื่มไวน์องุ่น จากนั้นลุกขึ้นแล้วเดินจากไป
“นี่ มิใช้เจ้านั่นหรอกหรือ? เขาชื่ออะไรนะ?” นักสู้ปีศาจยักษ์ซึ่งกำลัง
สนทนากันอยู่ได้เห็นมองม่อกู่ บนชั้นสาม ความแข็งแกร่งของม่อกู่อยู่
ระดับล่างสุด ทำให้หลายๆคนไม่รู้ว่าชื่อของเขาคืออะไร
“ข้าคิดว่าเขาน่าจะชื่อ ม่อกู่” อิมป์ที่อยู่ใกล้ๆจำขึ้นมาได้
“โอ้ ม่อกู่ ตอนนี้ข้าจำได้แล้ว ฮ่าฮ่า ม่อกู่ มาและดื่มไวน์องุ่นกับเรา
มาเล่าเรื่องราวอันรุ่งโรจน์ของหลินหมิง ที่เป็นผู้มีพรสวรรค์ชั้นยอดของ
มนุษยที!”
ปีศาจยักษ์ยิ้มอย่างยั่วยุ หลังจากถูกกดดันโดยมนุษย์เหล่านี้เป็นเวลา
หลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ในที่สุดเขาก็สามารถปลดปล่อยความเครียด
ทั้งหมดออกมาได้
ม่อกู่ระงับความโกรธของตัวเองไว้ในใจและกล่าวอย่างเย็นชาว่า “มัน
ก็แค่ 85 วัน เจ้าก็มั่นใจแล้วหรือว่าหลินหมิงะไม่สามารถทนต่ออีกต่อไป
ได้อีก? เพียงเพราะเจ้าไม่สามารถเข้าใจขีดจำกัดของเขาได้ มิได้
หมายความว่ามันจะไม่มีอยู่จริง!”
“ข้าไม่สามารถเข้าใจขีดจำกัดของเขาได้หรือ? ฮ่าฮ่าฮ่า! คำพูดของ
เจ้าทำให้ข้านึกถึงเมื่อตอนยังเด็ก มีเด็กคนอื่นๆที่จะโดนข้าจจัดการอยู่
เสมอ ทุกครั้งที่ข้าถอนฟันพวกเขาออกมา ก็มักจะบอกว่าเขาจะกลับบ้าน
พาพ่อมาและต่อยข้า! ช่างน่าขันอย่างยิ่ง!”
นักสู้ปีศาจยักษ์กระแทกโต๊ะขณะที่เขากล่าวล้อเลียน ม่อกู่
สีหน้าของม่อกู่เริ่มน่าเกลียดมากขึ้น แต่ก็ไม่มีเหตุผลในการโต้แย้ง
ในความเป็นจริง แม้แต่หัวใจของเขาก็ลังเลว่าหลินหมิงตายไปแล้วจริง
หรือไม่?
หลินหมิง หมินหมิง ข้าขอร้องให้เจ้ารีบหน่อย… ตัวตนเช่นเจ้ามี
โชคชะตาที่จะไปถึงระดับสูงสุดของทวีปนี้ในอนาคต… เจ้าจะมาตายใน
กรงราชันได้อย่างไร?
ม่อกู่ถอนหายใจ โชคชะตาของมนุษยไม่มีจริงๆหรือเช่นนั้นหรือ?
พวกเขาไม่สามารถที่จะให้กำเนิดผู้ทรงพลังที่รุ่งโรจน์และไร้เปรียบได้จริง
หรือ?
……………………………
ในกรงราชัน พื้นดินมีหิมะขาวและเปกคลุมด้วยเมฆมืดครึมไร้ที่
สิ้นสุด
เมฆมืดครึมเหล่านี้หนาและเหนียวมากจนสามารถตัดด้วยกระบี่ได้
เมฆมืดเหล่านี้ดูเหมือนจะทำมาจากหมึกสีดำ
เมฆมืดครึมนี้ลอยอยู่เงียบๆ แต่ในเวลานี้ มีเสียงอู้อี้จากเมฆมืดครึม
แสงสาดประกายจากแสงสีทองทะลวงผ่านไปอย่างรวดเร็วภายใน
จากนั้นแสงก็หยุดลง ไม่มีสิ่งใดนอกจากเมฆมืดครึมเช่นเดิม
หลังจากชั่วธูปหนึ่งดอกผ่านไป แสงสีทองสาดประกายขึ้นจากภายใน
อีกครั้ง คราวนี้ มันอยู่ได้นานก่อนที่จะหายตัวไปอีกครั้ง
เวลา นับตั้งแต่การหายไปของแสงครั้งล่าสุด แสงต่อไปจะนานขึ้น
ราวกับว่าแสงสีทองกำลังควบแน่นพลังขึ้นเรื่ือยๆ ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อ
มามีเสียงเหมือนมังกรคำรามขณะที่ลำแสงที่หนาเท่าต้นขาระเบิดผ่านเมฆ
มืดครึมเป็นรู มันเหมือนกับดาบของพระเจ้า ที่เสียบทะลวงโดยตรงสู่ขอบ
ฟ้า!
ในช่วงเวลาที่เมฆมืดระเบิดกระจายออกไป ร่างของบุคคลหนึ่งรีบพุ่ง
ผ่านออกมาจากรูที่สร้างขึ้นโดยลำแสงนี้
บุคคลนั้นลวงลงบนพื้นเสียงดังสนั่นตัวของเขาสั่นสะท้าน
“ในที่สุดข้าก็ออกมาได้!”
จากนั้นหลินหมิงนอนเหยียดยาวอยู่บนพื้นดินโดยไม่มีแม้กระทั่ง
พละกำลังในการขยับนิ้วมือ เขาได้ติดอยู่ในคุกความโกลาหลเกือบตลอด
ทั้งเดือน!
นี้เป็นประสบการณ์ที่เจ็บปวดและน่ากลัวอย่างแท้จริง!
ในคุกความวุ่นวายนี้มันมีความหนาแน่นอย่างยิ่ง แม้ว่าหมิงหมิงใช้
พลังเต็มที่เพื่อพุ่งไปข้างหน้า แต่ความเร็วของเขาก็ยังคงช้าเหมือนเต่า
คลาน
เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องใช้การโจมตีเพื่อทะลวงกรงความ
โกลาหลออกไป โดยใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาที่ความโกลาหลถูกฉีกออก
และเพื่อก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆ
เช่นนี้ จะออกไปได้รวดเร็วยิ่งกว่า แต่ก็ต้องผลาญปราณแท้ไปราวกับ
เทน้ำทิ้ง
ต้องกล่าวด้วยว่าแม้หลินหมิงจะใช้ท่าสังหาร สายรุ้งทะลวงสวรรค์
เขาก็ยังสามารถเปิดช่องว่างขึ้นได้เพียงไม่กี่สิบก้าวเท่านั้น
แต่กรงความโกลาหลนี้มันมีขนาดใหญ่เพียงใดกัน?
หลินหมิงที่อยู่ภายในเองก็ไม่รู้เช่นกัน!