Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 762 หอหยกเสี่ยงทายมังกรขาว
“ขอบใจ ราคาแร่นี้มีราคาเท่าใด? ข้าจะให้ราคาเท่ากันกับราคา
ตลาด” แม้ว่าหลินหมิงมีแผนที่จะค้นหาหยกไม้จิตวิญญาณก็ตาม แต่
อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เก้าเตาหลอมเทวะยังคงเป็นภูมิภาคที่กว้างใหญ่
ไพศาล นอกจากนี้ สถานที่ซึ้งอุดมด้วยหยกไม้จิตวิญญาณหลายแห่งได้ถูก
ยึดโดยอำนาจของ อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เก้าเตาหลอมเทวะ ถ้าเขาต้องการ
ค้นหาหยกไม้จิตวิญญาณของตนเอง เขาก็จะต้องใช้เวลาเป็นจำนวนมาก
ถ้าเป็นเช่นนั้น มันก็เป็นการดีที่สุดสำหรับเขาที่จะซื้อให้มากที่สุดเท่าที่จะ
ทำได้ด้วยความมั่งคั่งในปัจจุบันของเขา
“น้องชายหลินมิได้วางแผนศึกษาทักษะการเล่นแร่แปรธาตุใช่
หรือไม่?” หลี่อี้เฟิงเห็นว่าหลินหมิงไม่ได้เป็นนักสู้ธาตุจำเพาะไม้
เพราะฉะนั้นสาเหตุที่เขาอยากจะได้หยกไม้จิตวิญญาณก็คงเพื่อฝึกฝน
ทักษะการเล่นแร่แปรธาตุ โดยปกติแล้ว เมื่อนักสู้ถึงขอบเขตหนึ่งพวกเขา
ก็ได้เรียนรู้ทักษะเสริมเพื่อช่วยเสริมจิตวิญญาณของตน ตัวอย่างเช่น หลี่อี้
เฟิงเองก็ศึกษารูปแบบค่ายกล
ข้าตั้งใจจะทำเช่นนั้น”
หลี่อี้เฟิงผิวปาก “ดี, น้องชายหลิน เจ้าเพิ่งเริ่มเรียนทักษะการเล่นแร่
แปรธาตุและเจ้าต้องการใช้หยกไม้จิตวิญญาณ?”
หลินหมิงหัวเราะออกมาดังๆ ไม่ได้อธิบายเพิ่มเติม
เขาเข้าใจว่าหลี่อี้เฟิงกำลังพยายามจะพูดอะไร อย่างไรก็ตาม เขามี
อายุเพียง 21 ปีเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงไม่ควรได้ศึกษาทักษะการเล่นแร่แปร
ธาตุมานานนัก และบางอย่างเช่นการเล่นแร่แปรธาตุ มันต้องมีการสะสม
ประสบการณ์และความล้มเหลวซ้ำๆ คนมาใหม่ในเส้นทางนี้จะมีโอกาสที่
จะประสบความสำเร็จน้อยมาก และหากต้องการที่จะฝึกการสร้างโอสถ
ระดับสูงก็ย่อมราวกับฝันที่เลือนราง ด้วยหยกไม้จิตวิญญาณที่หาได้ยาก
และมีคุณค่า การใช้มันเพื่อฝึกฝนทักษะของตัวเองนั้นก็เป็นการฟุ้มเฟือย
เกินไป
แต่หลี่อี้เฟิงจะไปรู้ได้อย่างไรว่าหลินหมิงได้รับมรดกความทรงจำที่
สมบูรณ์แบบของนักเล่นแร่แปรธาตุของแดนเทวะมา ความทรงจำเหล่านี้
มันรวมถึงทักษะเล่นแร่แปรธาตุ ประสบการณ์และสูตรต่างๆ หลินหมิงได้
รวมเอาความรู้เหล่านี้รวมไว้ด้วยกัน และตอนนี้อัตราความสำเร็จในการ
สร้างโอสถระดับต่ำของเขานั้นสูงมากแล้ว
แต่ในความทรงจำของผู้อาวุโสของแดนเทวะนั้น มันมีสูตรไม่มากนัก
ที่ไม่ต้องใช้หยกไม้จิตวิญญาณ
“น้องชายหลิน ถ้าเจ้าต้องการลอง เช่นนั้นแล้วข้าสามารถให้ขวัญชิ้น
หนึ่งกับเจ้าได้” ข้ามีชิ้นส่วนของแร่หยกไม้จิตวิญญาณอยู่ แม้ว่าพวกมันจะ
มีค่าอย่างมาก แต่หลี่อี้เฟิงก็ยังให้กับหลินหมิงถึง 2 ชิ้น
“เราจะตกลงตามราคาตลาด” หลินหมิงไม่ต้องการเอาเปรียบผู้ใด
ทั้งสองคนผลักดันไปมาเป็นเวลานาน และในที่สุดหลี่อี้เฟิงก็ระบุ
ราคาสำหรับ 4 ชิ้นของหยกไม้จิตวิญญาณ ในขณะที่หลินหมิงได้ยินเช่นนี้
เขาก็ตกใจอย่างยิ่ง ทั้งหมด 4 ชิ้นของหยกไม้จิตวิญญาณเป็นราคา 600
หินลมปราณจิตวิญญาณ
หินลมปราณจิตวิญญาณระดับต่ำมีค่าเท่ากับหินลมปราณแท้
ระดับสูง ซึ่งเท่ากับหินลมปราณแท้ระดับต่ำกว่าล้านก้อน
600 หินลมปราณจิตวิญญาณ 600 มีมูลค่ามากกว่า 600,000,000
ก้อนของหินลมปราณแท้ระดับต่ำ เมื่อหลินหมิงขุดขุมสมบัติของสำนัก
คว้าจันทร์ นอกจากโอสถบางชนิดและ 12 เสาผลึกหัวใจปีศาจแล้วมันยัง
มีหินลมปราณแท้ขนาดระดับกลางประมาณ 7000 ถึง 8000 ก้อน ถ้าสิ่ง
เหล่านี้ถูกซื้อขายทั้งหมดมันก็ยังไม่เพียงพอสำหรับหินลมปราณแท้ระดับ
ต่ำ 1 ล้านก้อนเลย
สมบัติทั้งหมดของสำนักระดับ 3 ก็ยังไม่เพียงพอที่จะซื้อหยกไม้จิต
วิญญาณก้อนเล็กๆได้เลยหลินหมิงคาดว่าหลี่อี้เฟิงคงบอกราคาที่ต่ำมาก
แล้ว กับตัวตนเช่นหลี่อี้เฟิง ไม่ต้องเอ่ยถึงหินลมปราณจิตวิญญาณระดับ
ต่ำ บางทีแม้แต่หินลมปราณจิตวิญญาณระดับกลางก็ยังไม่ได้หมายถึง
อะไรมากนักต่อเขา
เป็นเช่นนี้ 600 หินลมปราณแท้ของหลินหมิงจึงหายไป ขนาดยังไม่
นับสมบัติที่หลินหมิงไม่ได้แลกกับหินลมปราณจิตวิญญาณ ความมั่งคั่ง
ของเขาที่ได้จากซ่วนหวู๋จี๋เพียงคนเดียวก็ลดลงไป 10% แล้ว
ถ้าสิ่งต่างๆยังคงดำเนินอยู่ต่อไปเรื่อยๆ หลินหมิงก็จะหมดตัวในเวลา
ใดก็ไม่รู้
‘นี่ข้าจำเป็นจะต้องขายกระดูกเทพปีศาจระดับสวรรค์จริงๆหรือ?’
ในขณะที่หลินหมิงคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็ได้เดินเข้าไปในห้องของตัวเอง
และเริ่มใช้สูตรแรกของเขากับหยกไม้จิตวิญญาณ
ความทรงจำจากนักเล่นแร่แปรธาตุของแดนเทวะนั้นสมบูรณ์มาก
มันไม่ต้องมีช่องโหว่เลย ด้านทักษะและประสบการณ์ในการเล่นแร่แปร
ธาตุมีความลึกซึ้งและซับซ้อนมาก ซับซ้อนกว่าทักษะการจารึกที่หลินหมิง
ได้เรียนรู้มาก่อน ถ้าไม่ใช่เพราะข้อเท็จจริงที่ว่าการบ่มเพาะของหลินหมิง
ได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วแล้ว การศึกษาทักษะการเล่นแร่แปรธาตุเหล่านี้ก็
คงเป็นแค่ความฝันเท่านั้น
มันต้องมีทรัพยากรจำนวนมหาศาลเพื่อเพิ่มความเชี่ยวชาญให้กับ
นักเล่นแร่แปรธาตุ เหตุผลที่นักเล่นแร่แปรธาตุเกือบทั้งหมดในทวีปนภา
รินไหลไปรวมกันอยู่ที่อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เก้าเตาหลอมเทวะก็เพราะที่นั่น
มีทรัพยากรที่เพียงพอ
แต่คนเหล่านี้ก็มักจะเจ้าเล่ห์และมั่งคั่ง
หากไม่รวมอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เก้าเตาหลอมเทวะ อีก 3 อาณาจักร
อาจไม่สามารถผลิตนักเล่นแร่แปรธาตุชั้นยอดได้เลย เนื่องจากการบริโภค
ทรัพยากรสูงเกินไป กำไรไม่เท่าขาดทุน นอกจากนี้ มรดกทางวิชายังขาด
แคลนอีกด้วย
แต่สำหรับหลินหมิง ทักษะการเล่นแร่แปรธาตุที่เขาได้เรียนอยู่ใน
ระดับที่ไม่น่าเชื่อ มันสูงกว่าที่นักเล่นแร่แปรธาตุใดๆของอาณาจักร
ศักดิ์สิทธิ์เก้าเตาหลอมเทวะเคยหวังที่จะเข้าถึง
ถ้ามีคนบอกว่าอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เก้าเตาหลอมเทวะต้องใช้หยกไม้
จิตวิญญาณ 100 จิน ปรมาจารย์นักเล่นแร่แปรธาตุแล้ว เช่นนั้นสำหรับ
หลินหมิงที่ศึกษาการแปรธาตุด้วยตัวเองอาจต้องใช้หยกไม้จิตวิญญาณ
หลายพันจิน
การคาดการณ์นี้รวมถึงความจริงที่ว่าหลินหมิงได้รับการสืบทอด
พื้นฐานทักษะการเล่นแร่แปรธาตุของแดนเทวะรวมถึงประสบการณ์ที่
มากมาย
สิ่งที่เขาปรารถนาคือ การกลั่นโอสถปาฏิหารย์ที่สามารถเปิด 8
ประตูเร้นลับภายในและ9 ดวงดาราแห่งวิหารเต๋าได้ วัสดุระดับต่ำสุด
สำหรับโอสถประเภทนี้จะเป็นส่วนผสมเช่นผลไม้แก่นทองคำศักดิ์สิทธิ์
และวัสดุระดับสวรรค์อื่นๆ สำหรับความต้องการหยกไม้จิตวิญญาณ ไม่
เพียงแต่เขาต้องการปริมาณมาก แต่เขายังต้องการคุณภาพที่สูงด้วย ใน
ความทรงจำของอาวุโสผู้สูงสุดแดนเทวะ โอสถระดับสูงจำต้องการหยกไม้
จิตวิญญาณคุณภาพสูงที่มีอายุหลายล้านปีหรือแม้กระทั่งนับสิบล้านปี
เรื่องนี้ย่อมเกินความเข้าใจของนักเล่นแร่แปรธาตุในอาณาจักร
ศักดิ์สิทธิ์เก้าเตาหลอมเทวะไปแล้ว
…………
ในหนึ่งเดือนต่อมา หลินหมิงและกลุ่มได้เดินทางผ่านค่ายกล
เคลื่อนย้ายขนาดใหญ่และเล็กจำนวนมาก จนได้มาถึงภาคกลางของทวีป
นภารินไหล ขณะที่หลินหมิงมองลงมาจากนาวาจิตวิญญาณ เขาได้เห็นว่า
ด้านขวาทิศใต้มันเป็นทะเลทรายที่กว้างใหญ่และแห้งแล้ง
“เราใกล้ถึง ชิดกับ 4 อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แล้วหรือ?” หลินหมิงถาม
อย่างประหลาดใจเล็กน้อยในจินตนาการของเขา ทั้ง4 อาณาจักร
ศักดิ์สิทธิ์เป็นดินแดนที่มีชีวิตชีวาพร้อมด้วยดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่
แต่ปัจจุบัน พวกเขาได้บินผ่านทะเลทรายดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดเป็นเวลา
หลายวันแล้ว มันมีแต่ทะเลทรายกับทะเลทรายตามทางที่ผ่านไป
“ฮ่าฮ่า ใช่ เราใกล้ถึงอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เก้าเตาหลอมเทวะแล้ว” หลี่
อี้เฟิงได้คาดเดาว่าหลินหมิงคิดสิ่งใดอยู่ เขากล่าวต่อว่า “อย่าดูถูก
ทะเลทรายด้านล่างนี้ บริเวณนี้เรียกว่าภูมิภาคเหมา ทางตะวันตกของที่นี่
คือ มหาทะเลทรายตะวันตกเฉียงเหนือซึ่งเป็นอาณาเขตของหวังอวี่ฉาง
ภูมิภาคเหมา เป็นสถานที่ซึ้งดีและร้าย มีสลัดทะเลทรายทุกหนทุกแห่ง
เหตุผลนี้ก็เป็นเพราะมันมีหยกไม้จิตวิญญาณอยู่ที่นี่ และพื้นที่นี้ยังไม่ได้
อยู่ภายใต้เขตอำนาจของ อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เก้าเตาหลอมเทวะด้วย”
“เป็นเช่นนี้เอง!” หลินหมิงได้ตระหนักรู้โดยฉับพลัน นับแสนปีหรือ
นับล้านปีก่อน ทะเลทรายด้านล่างเหล่านี้เคยเป็นป่าอุดมสมบูรณ์และ
เขียวชอุ่มที่มีแหล่งกำเนิดพลังงานและวัสดุระดับสวรรค์ต่างเติบโตอยู่
ภายใน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยา และเส้น
กำเนิดจิตวิญญาณได้เหี่ยวแห้งไป จากผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์จึงได้
กลายเป็นทะเลทรายในที่สุด ต้นไม้จิตวิญญาณและพืชจิตวิญญาณได้ถูก
ฝังอยู่ใต้พื้นดินในช่วงเวลานาน และอย่างช้าๆมันได้กลายเป็นที่ดินแดนที่
เต็มไปด้วยหยกไม้จิตวิญญาณ
หลี่อี้เฟิงถอนหายใจขณะที่เขาระลึกถึงอดีตว่า “ในทะเลทรายนี้ มัน
เคยมีสงคราม แม่น้ำโลหิตนับไม่ถ้วนนับไม่ถ้วนไหลนองทั่วผืนแผ่นดิน ใน
ท้ายที่สุด ไม่มีใครสามารถควบคุมแผ่นดินนี้ได้เพียงลำพัง และมัน
กลายเป็นดินแดนอิสระที่ทุกแห่งมหาอำนาจเข้าไปได้ นอกจากนี้ ยังมี
สถานที่ผลิตสร้างหยกไม้จิตวิญญาณสลักและเครื่องประดับ พวกมัน
เปลี่ยนมือตลอดเวลา นั่นคือสถานที่สำหรับการสูญเสียหินลมปราณจิต
วิญญาณจำนวนมหาศาล!”
ไม้จิตวิญญาณสลักและเครื่องประดับมีประวัติยาวนานหลายพันปี
เช่นเดียวกับที่เกิดจากฝีมือของช่างฝีมือที่มีชื่อเสียงเพื่อให้ได้รับการ
ยอมรับว่าเป็นสมบัติหยกโบราณของใครบางคนเช่นหลี่อี้เฟิง
นักเล่นแร่แปรธาตุของแดนเทวะมีความทรงจำหลายอย่างเกี่ยวกับ
สิ่งเหล่านี้ ในความเป็นจริงนักเล่นแร่แปรธาตุคนนี้เป็นปรมาจารย์หยกไม้
จิตวิญญาณสลักด้วย หยกไม้จิตวิญญาณสลักยังเป็นวิธีการสำหรับนักเล่น
แร่แปรธาตุที่จะใช้ฝึกฝีมือและความแม่นยำ ของพวกเขา ช่วยให้พวกเขา
เพื่อความสมบูรณ์ของจิตวิญญาณขึ้นได้เล็กน้อย
นักเล่นแร่แปรธาตุของแดนเทวะเหล่านี้ยังสะสมงานแกะสลักและ
เครื่องประดับจำนวนมากอีกด้วย แน่นอนว่าสมบัติเหล่านี้มีประวัติความ
เป็นมาอย่างน้อย 60,000 ถึง 70,000 ปีโดยบางอันมีอายุนับแสนหรือนับ
ล้านปีด้วยซ้ำ มันไกลจากสิ่งที่ทวีปนภารินไหลจะสามารถเปรียบเทียบได้
“น้องชายหลิน ข้าจะพาเจ้าไปที่สถานหนึ่งในวันนี้ มันเป็นสถานที่ซึ้มี
หลายอย่างอยู่ภายใน! ข้าจะพาเจ้าไปเปิดหูเปิดตาของเจ้า!” ขณะที่หลี่อี้
เฟิงพูดถึงสถานที่แห่งนั้น ดวงตาของเขาเริ่มเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
“ดี” สิ่งที่หลินหมิงต้องการมากที่สุดคือหยกไม้จิตวิญญาณ เขาจึง
ย่อมไม่ปฏิเสธที่จะไปยังสถานที่ดังกล่าว
“ใช่แล้ว อย่าบอกเจ้ามู่หลงนั่นเกี่ยวกับเรื่องนี้ มันจะเป็นการดีที่มี
เพียงแค่เราสองพี่น้องไป เจ้ามู่หลงนั่นอาจจะมาป่วนข้าอีก” คำกล่าวหลี่อี้
เฟิงมีน้ำเสียงที่เป็นกันเองมาก นักสู้โดยทั่วไปจะอ้างถึงกันว่า “พี่น้อง”มัน
เป็นเครื่องหมายแห่งความสุภาพ แต่หลี่อี้เฟิงดูเหมือนจะปฏิบัติต่อหลินห
มิงราวกับว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกันจริงๆ
วันต่อมา นาวาจิตวิญญาณของหลี่อี้เฟิงได้หยุดลงที่เมืองเล็กๆแห่ง
หนึ่งในทะเลทราย หลังจากที่ไม่ได้พักผ่อนหย่อนใจตลอดทั้งเดือน เขาจึง
ตัดสินใจที่จะพักผ่อนที่นี่และหาโอกาสที่จะหนีจากมู่หลงที่น่ารำคาญ หลี่
อี้เฟิงนำหลินหมิงและฉิงเอ๋อร์เดินชมเมือง 7-8 รอบก่อนที่จะมาถึงอาคาร
หินต่ำต้อยและดูธรรมดาที่หนึ่ง
จากภายนอก อาคารหินแห่งนี้ไม่มีแม้แต่ป้าย มันมีเพียงสี่คำที่เขียน
ด้านบนประตูอาคาร – หอหยกเสี่ยงทายมังกรขาว
หลังจากเข้าอาคารหินนี้ไป หลินหมิงก็ตระหนักว่ามีบางอย่างที่
แปลกประหลาดเกิดขึ้นที่นี่ พื้นที่ภายในมีขนาดใหญ่กว่าที่เขาเคย
จินตนาการ และและของตกแต่งภายในค่อนข้าง… ทุกสิ่งทุกอย่างดู
เหมือนจะเกิดขึ้นจากก้อนหินที่ขรุขระของทะเลทราย โต๊ะหินและเก้าอี้
หินดูเหมือนจะแยกออกจากกันด้วยกระบี่ และไม่ได้มีการขัดเงาให้งดงาม
ใดๆ
ที่ด้านข้างของห้องเป็นโต๊ะหินที่มีชาไว้สำหรับแขก ด้านอื่นๆของห้อง
เป็นแถวของชั้นไม้ ชั้นวางของทุกชิ้นมีหยกสลักและเครื่องประดับต่างๆ
วางไว้ มีทั้งอันที่สูงหนึ่งก้าวและอันที่มีขนาดเล็กเท่าแหวน ของสะสม
เหล่านี้มีหลากหลายสิ่ง
ด้านหน้าของชั้นเหล่านี้เป็นชายวัยกลางคนสวมหมวกหนัง ชายผู้นี้มี
รูปร่างแข็งแรงและมีแผลเป็นหนาอยู่บนใบหน้า ไม่รู้ได้ว่าเสื้อผ้าของเขา
ถูกสร้างขึ้นมาจากผิวหนังของสัตว์อสูรประเภททใด แต่คอเสื้อเปิดกว้าง
และแขนเสื้อของเขาได้ไกลสั้นกว่าแขน เสื้อผ้าของเขามีก้อนโลหะหนัก
แต่ละก้อนมีขนาดใหญ่เป็นกำปั้นของทารก
เสื้อผ้าประเภทนี้ค่อนข้างดิบเถื่อน แต่มันเข้ากันดีกับทะเลทราย
รอบตัว
เมื่อชายที่มีแผลเป็นได้เห็นหลี่อี้เฟิง เขาก็รีบก็ยิ้มต้อนรับด้วยความ
ยินดีและกล่าวว่า “ท่านหลี่! ไม่น่าแปลกใจเลยที่ข้าได้ยินเสียงนกกางเขน
ร้องบอกถึงโชคดีที่ประตูก่อนหน้านี้ มันดูเหมือนว่าข้าจะไมีแขกผู้มีเกียรติ
มาเยือน” ชายที่มีแผลเป็นดูหยาบกร้านและรุงรัง แต่วาจาของเขาราวกับ
สุนัขเฝ้าบ้าน – เห็นได้ชัดว่าเขามีทักษะในการประจบอย่างยิ่ง จากนั้น
เขาได้ถามเชิงการทำธุรกิจว่า “ท่านหลี่มาที่นี่เพื่อซื้อสิ่งใดหรือไม่? ทางเรา
ได้พบกำไลคู่โบราณแล้ว ท่านหลี่อยากจะดูพวกมันหรือไม่?”
เมื่อได้ยินการแนะนำของชายที่มีแผลเป็น ดวงตาของหลี่อี้เฟิงก็สว่าง
ขึ้น ความสนใจของเขาได้ถูกกระตุ้น “ดี เอามาดู”
เมื่อเสียงของหลี่อี้เฟิงจบลง มันก็กลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาจาก
ข้างนอก ชายผู้นำมีเสื้อลายปักมังกรสีเหลืองและเขามีลูกแก้วสีเขียวอยู่ใน
มือ บีบพวกมันถูกันอยู่ตลอดเวลา
ลูกแก้วเหล่านี้เองก็ทำจากหยกไม้จิตวิญญาณ
“นี่มันท่านหลี่มิใช่หรือ? ฮ่าฮ่า ข้าไม่เคยคิดเลยว่าข้าจะมาบังเอิญเจอ
กับเจ้าที่หอหยกเสี่ยงทายมังกรขาวหยก นี่เป็นความบังเอิญอย่างแท้จริง
ท่านหลี่มีอาการคันไม้คันมือและอยากจะซื้อของฝากเล็กๆน้อยๆจากที่นี่
หรือ?” ชายชุดเหลืองลายปักมังกรยิ้ม จากน้ำเสียงของเขา มันเห็นได้ชัด
ว่ามาจากขุมอำนาจที่ยิ่งใหญ่และมีอิทธิพลบางอย่างมาก
หลี่อี้เฟิงขมวดคิ้วขณะที่เห็นชายผู้นี้มาถึง เห็นได้ชัดว่าเขาและผู้ชาย
คนนี้ไม่ได้ดูเป็นมิตรกันเลย