Miracle Throne บัลลังก์แห่งปาฏิหาริย์ - บทที่ 30 ก่อนงานชุมนุม

ความรู้สึกผิด,ความเสียใจ,ความโศกเศร้า,ได้กัดกินหัวใจของ
นางไม่หยุด!
ตั งแต่เย็นเมิ่งหยิงหยิงไม่สามารถหลับลงได้เลย,ราวกับว่านาง
ได้กลายเป็นองค์รักษ์ส่วนตัวของเขา,คอยปกป้องคุ้มครองอยู่
หน้าห้องของฉู่เทียน,แม้แต่ก้าวเดียวนางก็ไม่ก้าวไปไหน,และ
นางเองแทบจะไม่ได้พักผ่อนเลยแม้แต่น้อย.
“หยิงหยิง,ดวงตะวันทอแสงแล้วนะ.”เมิ่งชิงอู๋ที่น่าเสื อคลุมมา
คลุมไหล่ของน้องสาวนาง,ภายในดวงตานั นเต็มไปด้วยความ
รักใคร่และเอ็นดู,”เจ้าอยู่ปกป้องเขาไม่พักผ่อนเลยเหรอ,ข้าจะ
ช่วยเจ้าดูแลแทนเจ้าเอง,เจ้าไปพักผ่อนเถอะ”

มันคงเป็นเรื่องที่เมิ่งหยิงหยิงนั นยากที่จะท่าใจได้,
นางไม่ร่าเริงสดใสเหมือนปรกติ,ราวกับว่านางเต็มไปด้วยความ
เศร้าสร้อยไร้ซึ่งชีวิตชีวา.
ใบหน้าที่ซีดเซียวของนางนั นราวกับกระดาษเปล่า,”ไม่เป็นไร
,ข้ารู้ดีว่าข้านั นไม่ได้มีความสามารถอะไร,คนชั่วช้าเหล่านั นถ้า
บุกเข้ามา,ข้าก็ไม่สามารถต้านได้เป็นแน่,แต่ว่าการที่ข้าท่า
เช่นนี ,อย่างน้อยก็ท่าให้ใจของข้าดีขึ นมาเล็กน้อย,ท่านปล่อย
ให้ข้าอยู่ที่นี เถอะ.”
“ก็ได้,ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้าเอง.”
ครั งเห็นท่าทางของน้องสาวนางแล้ว,ภายในใจของนางได้แต่
ทอดถอนใจ,บางทีหัวใจของหญิงสาว,คงจะถูกเขาคว้าไปแล้ว
กระมั ง!
แสงตะวันที่ค่อยสาดแสงจ้าอย่างช้าๆ.
ในเวลาเดียวกันนั นก็เกิดเสียงดังวุ่นวายเกิดขึ น”ข้าเป็น
พ่อบ้านตระกูลเย่,พวกไพร่ชั นต่ากล้าที่จะขวางทางข้ารึ?ปล่อย
ข้า!”
เหล่าผู้คุ้มกันหลายคนถึงกับร้องโอดโอยออกมาอย่างทรมาน.
เมิ่งชิงอู๋และน้องสาวถึงกับสะดุ้งตกใจ.
ชายหนุ่มคนหนึ่งอายุราวๆ 30 ปี,โจมตีเหล่าผู้คุ้มกันตระกูล
เมิ่งนอนกองไปหลายคน,พร้อมกับกระทืบเหล่าผู้คุ้มกันของ
พวกนางอย่างโหดร้าย,ขณะที่เห็นเมิ่งชิงอู่และน้องสาวเดินมา,
ทันใดนั นเขาก็กล่าวออกมาเสียงดังในทันที,”หญิงสาวตระกูล
เมิ่ง,หญิงงามล่มเมือง,ได้เห็นวันนี ,ไม่ผิดหวังจริงๆ,อย่างไรก็
ตามวันแห่งความสุขก่าลังจะหายไปจากพวกเจ้าแล้ว.!”
เมิ่งชิงอู๋ก่าหมัดของนางแน่น,”หมายความว่าอย่างไร?”
สายตาของคนตระกูลเย่คนนี เต็มไปด้วยความหื่นกระหายจ้อง
มองเขม็งไปยังสองสาว,”นับจากวันนี พวกเจ้าจะไม่มีทาสไว้
คอยบ่าเรออีกแล้ว,ความสุขของพวกเจ้าก่าลังจะหายไป,ไม่มี
ผู้ชายให้เคล้าคลอสนองกาม,ช่างน่าสงสาร,ช่างน่าสงสาร!”
เมิ่งหยิงหยิงที่เต็มไปด้วยความเกรี ยวโกรธ,”ไปลงนรกซะ!”
เมิ่งชิงอู๋เร่งรีบเข้าไปขวางน้องสาวของนางเอาไว้ห้ามปราม
ไม่ให้นางโกรธเกรี ยว,คิ วทั งสองข้างนั นขมวดเข้าหากันแน่น”
เจ้าเข้ามาท่าร้ายคนคุ้มกันของตระกูลข้าอย่างไร้ซึ่งเหตุผล
,เพียงเพราะต้องการจะพูดค่าเหล่านี รึ?”
พ่อบ้านเย่หัวเราะเสียงดัง”ก็ดี,ไม่ต้องมากความ,ส่งเจ้าทาส
ราคาถูก ฉู่เทียนออกมาซะ!”
เมิ่งหยิงหยิงตะโกนออกไปด้วยความโกรธเกรี ยว”,เจ้าต้องการ
อะไร?”
พ่อบ้านเย่ครุ่นคิดชั่วคู่ก่อนที่จะกล่าวออกมาเสียงดัง”คุณชาย
ใหญ่ตระกูลของพวกเราบอกว่าเจ้าทาสราคาถูกฉุ่เทียนนั นกล้า
ล่วงเกินเขา,ไม่คาดคิดเลยว่าชีวิตของมันจะไปอยู่ในมือของ
คุณชายใหญ่ซะแล้ว,ตอนนี หากมันต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ละ
ก็,มีเพียงทางเลือกเดียว,ออกมาคุกเขาสามครั ง,หมอบกราบ
อีกห้าครั งที่ที่หน้าประตูตระกูลเย่,เพื่อเป็นการไถ่โทษของมัน,
หากว่าท่าออกมาจนเป็นที่พอใจแล้ว,ให้หักขามันทั งสองข้าง,ก็
จะสามารถรักษาชีวิตของมันได้แล้ว.”
คุกเข่าสามครั งอย่างงั นรึ?
หมอบกราบห้าครั งอย่างงั นรึ?
ให้คุกเข่าเพื่อขอโทษ,จากนั นก็ยังต้องถูกหักขาอีกอย่างงั นรึ?
ฟันที่ขาวเรียวสวยของเมิ่งหยิงหยิงขบกันแน่น”เจ้ากล้ากระท่า
การโหดร้ายเช่นนี ,ไม่กลัวเวรกรรมตามสนองรึไง!”
“โหดร้าย?”พ่อบ้านเย่เผยยิ มออกมา”คุณชายใหญ่ของพวก
เรายังไม่ใจดีอีกเหรอ,แม้ว่ามันจะเป็นเพียงทาสชั นต่า,ทว่าก็ยัง
อดทนไว้ชีวิตให้กับมัน,เพียงแค่หักขาของเจ้าทาสราคาถูกนี ก็
นับว่าดีเท่าไหร่แล้ว,แต่ว่านะพวกเจ้าสองพี่น้องอยากช่วยมันรึ
อย่างไร.”
เมิ่งหยิงหยิงกล่าวออกมาเสียงดัง”พวกเจ้าต้องการอะไร?”
ใบหน้าของพ่อบ้านเย่นั นเต็มไปด้วยท่าทางยียวน”ง่ายๆ,หาก
พวกเจ้าต้องการที่จะแลกเปลี่ยนกับขาของมันล่ะก็,คุณชาย
ใหญ่เพียงต้องการที่จะให้เจ้าฉู่เทียนมันส่านึก,และนับถืออย่าง
สุดซึ ง,มันจะต้องไปคุกเข่าส่านึกผิดที่ประตูบ้านตระกูลเย่,แล้ว
นอกจากนั นพวกเจ้าจะต้องกลายเป็นนางบ่าเรอบริการพวก
เราเป็นพิเศษ,ให้ทุกคนในตระกูลเย่ได้เพลิดเพลินใจกันให้ครบ
ทุกคน.”
“บัดซบ!”ใบหน้าของเมิ่งหยิงหยิงถึงกับแดงซ่านด้วยความ
โกรธเกรี ยว”มันจะมากเกินไปแล้ว.”
พ่อบ้านเย่ยังยืนตระหง่านรักษาความสงบกล่าวออกมาอย่าง
ไม่แยแส”ฉู่เทียนเจ้าทาสชั นต่านั่น,กล้าที่จะท่าร้ายนายน้อย
ของพวกเราให้ได้รับบาดเจ็บ,และยังกล้าล่วงเกินคุณชาย
ใหญ่,สบประมาทท่านอย่างแรง,เป็นพวกเจ้าเองที่ท่าเกินไป,
อย่าได้ลืมว่า,หลังจากนี นั นมันจะเป็นอย่างไรนั น,ขึ นอยู่กับการ
ตัดสินใจของพวกเจ้าแล้ว,มันเป็นคนช่วยชีวิตตระกูลเมิ่งของ
พวกเจ้าให้รอดไม่ใช่เหรอ,ตอนนี มันก่าลังโชคร้าย,พวกเจ้าไม่
คิดจะช่วยเหลือมันสักหน่อยเหรอ.”
ร่างแลกกับขาอย่างงั นรึ?
หากว่าเมิ่งชิงอู๋กับน้องสาวไปยังตระกูลเย่,แน่นอนว่าสุดท้าย
พวกนางจะต้องกลายเป็นนางบ่าเรอพวกมันเป็นแน่!
พ่อบ้านเย่ จ้องมองไปยังสองสาวที่ก่าลังหน้าซีดเผือด,ท่าให้
รู้สึกราวกับว่าตัวเองได้ท่าภารกิจส่าเร็จแล้ว,ในหัวใจของเขา
เต็มไปด้วยความสุขอย่างหาที่เปรียบไม่ได้,ก่อนที่จะหัวเราะ
ออกมาเสียงดัง”ข้าได้น่าค่าพูดมาบอกกล่าวพวกเจ้าแล้ว,ข้า
ขอลาล่ะ,ก่อนถึงคืนนี ,คุณชายของพวกเราคงได้เจอพวกเจ้า
นะ!”
พ่อบ้านเย่ที่ก่าลังจะเดินออกไป,ก็ได้ยินเสียงที่เอื่อยเฉื่อยดัง
ออกมาจากที่ไกลออกไป”ข้า,ตื่นขึ นมาตอนเช้าก็ได้ยินเสียง
หมาเห่าเลยอย่างงั นรึ?นึกว่าใครที่ใหน,หมาของตระกูลเย่นี่เอง
หากไม่ระวังคงจะโดนกัดเป็นแน่แท้,อย่างไรก็ตามเถอะ,อยาก
มาก็มา,อยากไปก็ไปงั นรึ,เจ้าคิดว่าที่นี่เป็นสุขาสารธารณะหรือ
อย่างไร?”
ฉู่เทียนที่เปลี่ยนเสื อผ้าสะอาดสะอ้าน,ดวงตาทั งสองข้างเป็น
ประกายสดใส,กลิ่นอายของพลังวิญญาณที่ราวกับจะระเบิด
ออกมาก็ไม่ปาน,ปกคลุมไปทั่วร่างกายของเขา,ดูเหมือนจะดู
แข็งแกร่งกว่าเมื่อวานนี ซะอีก.
“ฉู่เทียน,เจ้ากล้าออกมาจริงๆอย่างงั นรึ?ข้าล่ะชื่นชมเจ้าจริงๆ
,จะตายอยู่แล้ว,ยังกล้ายโสโอหังอยู่อีก!”พ่อบ้านเย่ที่เต็มไป
ด้วยความมั่นใจ,ดวงตาทั งสองข้างกวาดตามองไปด้านหน้า,
กล่าวออกมาด้วยเสียงที่ยโสโอหัง,”ข้าจะพูดให้เจ้าฟังอย่าง
แจ่มแจ้ง,อย่างแรกตาย,อย่างที่สองจงเชื่อฟังค่าพูดของข้าซะ
,เลือกมาข้อเดียว.”
“ข้าเลือกข้อสามได้ใหม?”
“มีแค่สองข้อเท่านั น,ข้าไม่มีข้อสามให้เจ้าหรอก.”
“ข้อสาม,ข้าจะเหยียบเจ้า,จากนั นก็จะเหยียบเย่หาน,จากนั นก็
จะเหยียบเย่ซ่ง,ท้ายที่สุดก็เป็นตระกูลเย่ทั่วทั งรัฐกลางไงล่ะ!”
“เจ้า”
เป็นค่าพูดที่ยโสโอหังมาก!
ถึงกับจะพลิกทั งแผ่นดินเลยเหรอ!
พ่อบ้านเย่ถึงกับตื่นตะลึง,ทว่าไม่มีแม้แต่เวลาให้อ้าปาก,ฉู่
เทียนได้โจมตีเข้ามาในทันที,พ่อบ้านเย่จะดีจะร้ายก็มีพลัง
ดินแดนปรุงร่างระดับห้า,แต่กลับไม่มีแม้แต่ความแข็งแกร่งที่
จะต้านทาน.
แค๊ก!
กระดูกหักเป็นสองท่อน!
ขาทั งสองข้างหักลงกับตาของเขา!
พ่อบ้านเย่ร้องออกมาโหยหวนทรมาทรกรรม,ทั่วทั งใบหน้า
เต็มไปด้วยท่าทางไม่อยากจะเชื่อ.
ฉู่เทียนกล้าท่าอย่างนี เลยรึ?ในเมื่อชีวิตของเขานั นอยู่ในมือ
ของตระกูลเย่แล้วนี่นา!
พ่อบ้านเย่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว,กล่าวออกมาเสียงสั่น
,เจ้ากล้าสังหารข้าเหรอ,นายน้อยของข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไป
แน่!”
“ข้าไม่ได้คิดจะสังเจ้าหรอกนะ,ข้ามีค่าพูดสักสองสามค่าให้เจ้า
ส่งกลับไป,บอกกล่าวกับเจ้าสารเลวสกุลเย่,จงเพลิดเพลินกับ
ชีวิตที่ยังเหลือเอาไว้,ไม่เช่นนั นแล้วจะไม่มีโอกาส.”
ใบหน้าของพ่อบ้านเย่ถึงกับมัวหมอง”ก็ได้,ข้าจะช่วยเจ้าน่าค่า
เหล่านั นกลับไป!”
ฉู่เทียนเผยยิ มอย่างชั่วร้ายขึ นมาในทันที”ตระกูลเย่ต้องการให้
ข้าคุกเข่าสามครั ง,และหมอบกราบที่หน้าประตูอย่างเคารพห้า
ครั งอย่างงั นรึ?เป็นความคิดที่สร้างสรรค์จริงๆ,ข้าจะตอบแทน
กับสิ่งที่พวกเจ้ามอบให้มาก็แล้วกัน,แต่ว่าข้าไม่คิดว่ามันจะ
พิเศษเท่ากับความคิดของพวกเจ้ารึเปล่า?”
พ่อบ้านเย่ที่เห็นรอยยิ มของฉู่เทียนก็รู้สึกหวาดกลัวขึ นมา
ทันใด”เจ้าต้องการท่าอะไร?”
ฉู่เทียนท่าหน้าเป็นกล่าวออกมาว่า,”ข้าไม่ให้เจ้าล่าบากใจ
,เดี๋ยวเสื อผ้าของเจ้าจะเปื้อนฝุ่นโคลน,เจ้าจะได้ใช้แขนแทนขา
กลับไปอย่างสะดวกไงล่ะ,เปลือยกายกลับไปตระกูลเย่ดีกว่า
,ท่าเช่นนี แล้วยังท่าให้คนทั่วทั งเมืองเทียนหนานสนใจขณะที่
เจ้ากลับไปตระกูลเย่ด้วยนะ!”
“เจ้าไม่กล้าหรอก!หยุดเดียวนี นะ!”
ฉู่เทียนจับพ่อบ้านเย่ยกขึ นให้ใช้แขนแทนขา,เมิ่งชิงอู๋และเมิ่ง
หยิงหยิงแทบส่าลักน ่าลายออกมาทีเดียว,เป็นการกระท่าที่
โหดร้ายมาก,ฉู่เทียนที่ก่าลังท่าเช่นนี ,ท่าให้พวกนางเร่งรีบหัน
หน้าหนีอย่างเร็วไว,ฉู่เทียนถอดเสื อผ้าของพ่อบ้านเย่ออกอย่าง
รวดเร็ว,จากนั นก็ผลักเขาออกไปข้างนอกถนนในทันที.
ชายร่างเปลือยเปล่าเดินกลับหัวอยู่กลางถนน,ชายคนนี หรือ
พ่อบ้านเย่,ท่าให้คนที่สัญจรไปมาถึงกับตื่นตระหนกร้องกัน
ระงมตลอดสองข้างทาง.
นี่นับว่าเป็นการดูถูกตระกูลเย่อย่างรุนแรง,เป็นการสร้างความ
อับอายอย่างที่สุดโดยฝีมือของฉู่เทียน!
แน่นอนว่าเรื่องดังกล่าวนี จะกลายเป็นข่าวที่ร้อนแรงที่สุดใน
เมืองเทียนหนานแห่งนี .
“ไม่จ่าเป็นต้องเป็นกังวลอะไรทั งนั น.”ฉู่เทียนหันหน้าไปยัง
สองสาว,”ข้าได้ใช้พลังวิญญาณจากดวงจิตอสูร,ตอนนี ข้ามี
พลังดินแดนปรุงร่างระดับห้า,สามารถที่จะตัดการเชื่อมต่อกับ
จิตวิญญาณจากพันธะสัญญาได้ชั่วคราว,หากเป็นไปตามที่ข้า
คาดการณ์,จะสามารถปกป้องดวงจิตวิญญาณของข้าได้สอง
เดือน.”
เมิ่งหยิงหยิงที่เพิ่งผ่อนคลายถามออกไปด้วยความกังวล”แล้ว
สองเดือนหลังจากนั นล่ะ?เจ้าจะเป็นอย่างไร?!”
ฉู่เทียนพยักหน้า”ไร้ซึ่งปัญหาขอแค่ข้าสามารถปลุกดวงจิต
วิญญาณได้,หากว่าข้ามีพลังฝึกตนถึงดินแดนปลุกดวงจิต,การ
จะยกเลิกพันธะสัญญาก็เป็นเรื่องง่ายยิ่งกว่าปลอกกล้วย!”
สองเดือน?
ดินแดนปลุกดวงจิตวิญญาณ!
เป็นเรื่องตลกรึอย่างไร?
คนที่มีระดับปลุกดวงจิตในเมืองเทียนหนานแห่งนี มีเพียงหยิบ
มือ,ภายในสองเดือนจะต้องไปถึงระดับปลุกดวงจิตวิญญาณ
,ความเป็นไปได้แทบจะเป็นศูนย์!
เมิ่งหยิงหยิงที่ก้มหน้าราวกับท่าทางของเด็กน้อยส่านึกผิด,
หากไม่เพราะว่านางเป็นต้นเหตุ,ฉู่เทียนคงไม่ประสบปัญหาถึง
เพียงนี .
“หยิงหยิง,เจ้าจะรู้สึกผิดเพื่ออะไร,เรื่องนี เจ้าไม่ได้ผิดซะ
หน่อย”ฉู่เทียนที่ยืนอยู่ด้านหน้าเมิ่งหยิงหยิง”เจ้าซื อข้ามาจาก
ตลาดค้าทาส,ข้าเป็นหนี บุญคุณเจ้าด้วยซ ่า,ไม่เช่นนั นแล้วข้า
อาจจะกลายไปเป็นแรงงาน,บางทีข้าคงจะไม่มีโอกาสเหมือน
เช่นตอนนี เลยด้วยซ ่าไป,เรื่องพันธะสัญญานั น,มันได้ผ่านไป
แล้ว,เรื่องเช่นนี เป็นโอกาสดีด้วยซ ่า,ที่พวกเราจะได้เริ่ม
ความสัมพันธ์กันใหม่,ไม่ดีหรอกรึ?”
เมิ่งหยิงหยิงที่น ่าตาคลอเบ้า,ภายในใจของนางรู้สึกสั่นไหว,
ก่อนที่จะมองค้อนไปยังเขา”เจ้าเป็นคนที่กะล่อนเจ้าเล่ห์,ไม่มี
อะไรผูกมัด,กลัวว่าเจ้าจะรังแกข้าหนักกว่าเดิมนะซิ!”
ฉู่เทียนที่ท่าท่าทางหวาดกลัว”เจ้าเป็นท่านหญิงของข้านะ,ข้า
จะกล้าท่าได้อย่างไร!”
เมิ่งหยิงหยิงที่ปาดน ่าตาไปมา,ชายคนนี หน้าไม่อายจริงๆ ยัง
กล่าวกล่าวออกมาเช่นนี อีก,ที่จริงแล้วเขาเป็นคนที่แกล้งนาง
มากกว่าใครๆตั งแต่ที่นางได้เจอมา!
เมิ่งหยิงหยิงที่เผยท่าทางที่สงสัย”เจ้าจะสามารถไปถึงดินแดน
ปลุกดวงจิตภายในสองเดือนจริงๆรึ?”
“เจ้าไม่เชื่อในตัวข้าอย่างงั นรึ?!”
“ไม่,ที่จริงแล้ว!ข้าเชื่อว่าเจ้าต้องท่าส่าเร็จ,แต่ว่าการที่จะไปถึง
ดินแดนปลุกดวงจิตนั น,มันเป็นระดับที่สูงและอยู่ไกลเป็นอย่าง
มาก,ข้ากลัวว่าข้าจะไม่สามารถก้าวตามเจ้าได้ทัน!”
“เจ้าไม่ต้องกังวลหรอก,พวกเราจะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่ง
ด้วยกัน!”ฉู่เทียนที่ลูบหัวของเมิ่งหยิงหยิงไปมา”หม้อปรุงยายัง
ไม่หายไปใช่ใหม?”
เมิ่งหยิงหยิงกล่าวออกมาอย่างคับอกคับใจ”ใครอนุญาตให้เจ้า
ลูบหัวข้ากัน,ข้าไม่ใช่เด็กแล้วนะ! ชิ!,มันต้องอยู่แน่นอนอยู่แล้ว
,หม้อปรุงยานั นดูโกโรโกโสซะขนาดนั น,ท่าทางไม่มีค่ามีราคา
,ใครมันจะขโมยของเจ้าไปกัน?”
ฉู่เทียนถอนหายใจยาว”หม้อปรุงยานั นหากถูกขโมยไปแล้ว
เป็นเรื่องที่หนักหนาและแย่เลยนะ,มันมีค่ามากกว่าพันธะ
สัญญาสิบเท่าเลยด้วยซ ่า,ไม่อยากคิดเลย, วิธีการปรุงยานั่นจะ
เปิดเผยออกไปไม่ได้!ตอนนี เจ้าไปน่าหม้อปรุงยานั่นมาที,ข้าจะ
ใช้มันสกัดแก่นอสูรคงจะได้สักหลายเม็ดเหมือนกัน.”
เมิ่งหยิงหยิงรู้สึกสนใจขึ นมาในทันที,”เจ้าต้องการที่จะสกัด
กลั่นยาเสริมพลังอย่างงั นรึ?เป็นเม็ดยาอะไร!”
“ทุกคนจะได้รับส่วนแบ่งกันทุกคน,ส่วนเม็ดยาอะไรนั นเป็น
ความลับก่อน!”ฉู่เทียนที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น”การชุมนุมใน
อีกไม่กี่วันนี ,ข้าจะต้องเพิ่มพลังขึ นอีกสักหน่อย,เจ้าเชื่อใจข้าได้
เลย.”
เจ้าพวกบัดซบนั่นต้องการที่จะควบคุมข้าด้วยวิธีการน่า
รังเกียจนั่นอย่างงั นรึ?เช่นนั นแล้วอย่าได้ต่าหนิข้าที่โหดร้าย
และไร้ความเมตตา!
ฉู่เทียนเป็นคนที่ชัดเจนเกี่ยวกับบุญคุณความแค้น,ความเมตตา
บอบบางเหมือนดั่งน ่าหยด,หากแต่ความแค้นกับพรั่งพรุ
เหมือนดั่งน ่าพุ,ใครร้ายมาเท่าใดตอบกลับไปเท่านั น,ยิ่งไปกว่า
นั น,เรื่องของตระกูลเย่กระท่าการมากจนเกินไปแล้ว.
ครั งแรกส่งหานสงมาสังหารเขา.
ต่อมาส่งคนมาขโมยพันธะสัญญาของเขาอีก.
หากยังหน่อมแน้ม,ฉู่เทียนคงต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย,เมิ่ง
ชิงอู๋และน้องสาวเองก็ต้องจบสิ นอย่างแน่นอน.
หลายวันนับจากวันนั น,ฉู่เทียนได้ให้ซ่างหลีซิง,หนานกงหยุน,
คอยปัดเป่าคนของตระกูลเย่ที่ตามมาตอแย,ฉู่เทียนเองก็ปิด
ประตูซ่อนตัวอยู่แต่ภายในห้อง,พร้อมกับสองพี่น้องเมิ่ง,เพื่อ
สกัดกลั่นเม็ดยาจากแก่นอสูรหมาป่าวายุทมิฬปีกคู่,ซึ่งท่าให้ได้
เม็ดยาที่ล ่าค่ามาหลายเม็ด,จากการสกัดกลั่นยาในครั งนี .
วันชุมนุมเองก็ใกล้วันเข้ามาแล้ว.
หลายวันหลังจากนั น.
ภายในต่าหนักเจ้าเมือง.
หนานกงอี เต็มไปด้วยความโกรธเกรี ยวกระแทกถ้วยน ่าชาเสียง
ดัง,ค่ารามออกมาด้วยความโกรธ,”หยุนเอ๋อ,ท่าอะไรมาก
เกินไป ไม่คิดว่าจะไร้เหตุผลเกินไปแล้ว!”
หนานกงอี รู้สึกโกรธเกรี ยวบุตรสาวเป็นอย่างมาก.
นางนับว่าเป็นบุตรสาวที่เป็นอัจฉริยะโดดเด่น,ทว่าโชคไม่ดีเลย
ที่เป็นคนหัวแข็ง,พูดไม่ค่อยฟัง!
นับตั งแต่วันที่นางมาขอเงินหนานกงอี ไม่ส่าเร็จ,คาดไม่ถึงเลย
ว่านางจะแอบน่าสมบัติที่หนานกงอี สะสมไว้ออกไปขาย,รวบ
รวบเงินมาได้กว่าหลายหมื่นเหรียญทอง,บางครั งนางก็ไม่กลับ
บ้าน,ไม่มีใครรู้ว่านางนั นแอบท่าอะไรอยู่!
ในอีกไม่กี่วันถัดมาก็ได้ยินข่าวกระจายออกไปทั่ว,ว่านางได้ทุบ
ตีเย่หานกลางถนน!
หลังจาก หนานกงอี รู้เรื่องเข้า,แทบจะกระอักเลือดออกมา
ทีเดียว.
เย่หานเป็นใครเขาจะไม่รู้ได้ไง?
บุตรชายคนโตของตระกูลเย่ประจ่าสาขาเมืองเทียนหนาน,เขา
เป็นคนที่เพิ่งกลับมาจากสถาบันเจิ งโจว,การที่ไปยุแหย่
ตระกูลเย่ในรัฐกลางนั น,แม้แต่หนานกงอี เองยังไม่กล้าล่วงเกิน
พวกเขาเลย,แต่แล้วท้ายที่สุดบุตรสาวของเขากับไปล่วงเกิน
ตระกูลเย่เข้าซะแล้ว!
“ท่านจ้าวเมือง,ท่านหญิงกลับมาแล้ว?”
“เจ้าว่าอย่างไรนะ?นางยังกล้ากลับมาอีกเหรอ!”
หนานกงอี แทบบ้าไปด้วยความโกรธ!
“เพ่ย!ท่าไมข้าจะไม่กล้ากลับมาล่ะ!”หนานกงหยุนเดินเข้ามา
อย่างเฉยเมย”ท่านพ่อ,ใบหน้าของท่านท่าไมถึงได้แดงเช่นนั น
,ไม่สบายอยู่เหรอ?”
หนานกงอี เต็มไปด้วยความโกรธเกรี ยวก่อนที่จะกล่าวออกมา
ว่า”ข้าไม่ได้ป่วยแต่ก่าลังบ้าแล้วแล้วก็จะป่วยเพราะเจ้าเร็วๆนี
!เมื่อไหร่เจ้าจะเลิกก่อปัญหาให้พ่อซะที!ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว
,ข้าได้ลงทะเบียนเรียนให้เจ้าที่สถาบันเจิ งโจว,หลังจากปีนี เจ้า
ก็ไปที่นั่นซะ!”
หนานกงหยุนกล่าวออกมาด้วยความขุ่นเคือง,”ใครให้ท่าน
ลงทะเบียนให้ข้า!สถาบันไร้สาระนั่น?ข้าไม่ไปหรอก!”
หนานกงอี แค่นเสียง”จะปล่อยเจ้าให้อาระวาดก่อเรื่องไปทั่ว
เมืองเทียนหนาน,ต่าแหน่งจ้าวเมืองของข้าไม่จบสิ นแล้วเหรอ
,สถาบันเจิ งโจวนั นเป็นสถานที่ที่ดี,ด้วยพรสวรรค์และพลังฝึก
ตนของเจ้า,สามารถกลายเป็นศิษย์ภายในได้เลย,และนั่นจะ
เป็นที่พักพิงให้กับเจ้าได้!”
“ข้าไม่ได้ไปหาเรื่องที่ใหน!”หนานกงหยุนโต้เถียงเสียงดัง”ข้า
ก่าลังท่าอะไรที่ยอดเยี่ยมให้ส่าเร็จ!ท่าไมท่านต้องว่ากล่าว คิด
ว่าข้าไร้ค่าขนาดนั นด้วยล่ะ?ข้าหนานกงหยุนมีตรงใหนที่ข้า
ด้อยกว่าคนอื่น?ท่าไมข้าไม่สามารถท่าธุรกิจได้เหรอ!”
หนานกงอี ที่ก่าลังโกรธอยู่แทบจะพูดไม่ออก”เจ้าบอกว่าจริงๆ
แล้วเจ้าก่าลังท่าสิ่งใดอยู่รึ?”
“หัวหน้าของพวกพวกเราให้บอกกล่าวออกมาได้,ทว่าก่อนที่
จะจัดตั งเป็นรูปเป็นร่าง,ทุกอย่างจึงเป็นความลับ,จึงไม่
สามารถเปิดเผยออกมาตอนนี ได้.”หนานกงหยุนที่สะบัดหน้า
เชิดหน้าอกขึ น,แค่นเสียง,หันหน้าและเดินออกไป,”พรุ่งนี มี
งานชุมนุมการค้าที่เมืองเทียนหนาน,หัวหน้าของพวกเขาจะ
ประกาศออกมาอย่างเป็นทางการ,ท่านก็จะเข้าใจทุกอย่าง
เอง!”
หนานกงอี ถึงกับขวัญหนีดีฝ่อ.
บุตรสาวของเขากล่าวออกมาว่าหัวหน้าอย่างงั นรึ?
ปิศาจสาวเช่นนาง,กลับเรียกคนอื่นว่าหัวหน้าจริงๆอย่างงั นรึ?
หนานกงอี รู้จักนิสัยของบุตรสาวของเขาดี,ถึงแม้ว่าจะเป็นบิดา
,ที่เป็นถึงเจ้าเมือง,ยังไม่ได้รับการยกย่อง,ซ่างหลีซิงที่เป็น
อาจารย์ของนางเอง,เป็นอาจารย์มีความรู้ยอดเยี่ยมด้านยันต์
เวทย์,บุตรสาวของเขายังไม่ปฏิบัติกับซ่างหลีซิงเหมือนดั่ง
อาจารย์ทั่วไปเลย,ซ ่านางยังแม้กระทั่งเล่นตลกโปกฮากับเขา
เป็นประจ่า.
เป็นใครคนใหนกัน,ที่สามารถท่าให้บุตรสาวของเขายอมที่จะ
ติดตามได้อย่างงั นรึ?

ที่
มำ
จำ
ก
http://www.novelupdates.com/series/miracle-
throne/