Miracle Throne บัลลังก์แห่งปาฏิหาริย์ - บทที่ 414 พิษ

ดวงตาที่ใสกระจ่างเป็นประกายแต่เต็มไปด้วยความสุขุมนุ่มลึก
,เต็มไปด้วยพลังอำนาจ,แต่ก็ไม่ได้ดูถมึงทึงเลยแม้แต่น้อย,เขา
โบกมือออกไปอย่างนุ่นนวล,เตอลูอวีที่อยู่รอบๆเงียบเสียงไป
ในทันที,แม้ว่าเขาจะไม่ได้กล่าวอะไรอีกต่อไปแต่ก็พอจะได้ยิน
เสียงคำรามเบาๆในลำคอ,ทว่าก็ไม่มีใครกล้าเคลื่อนไหวใดๆ.

“ผู้เยาว์ชาวมนุษย์,ข้าสัมผัสได้ถึงความไม่ธรรมดาของเจ้า”
เซียนจื่อที่กล่าวออกไปอย่างสุขุมและอบอุ่น”การคำนวณ
ชะตาชีวิตของเซียนจื่อเตอลูอวีนั้นเป็นแค่สิ่งไร้ค่า,ไม่เพียงแต่
ล่วงรู้ได้จำกัด,กับชะตาชีวิตที่ซับซ้อนมากมาย,ยากที่จะ
สามารถเข้าใจได้ชัดเจน,ข้าสามารถที่จะมองเห็นอายุไขเรื่อง
ต่างๆของพวกสัตว์เลื้อยคลานได้,แต่ก็ไม่สามารถที่จะมองเห็น
อายุไขและความเป็นไปของมังกรผู้ยิ่งใหญ่ได้.ส่วนตัวเจ้า….”

ดวงตาที่กลมโตเต็มไปด้วยประกายแสงที่สงสัย”ข้าขอกล่าว
ตามตรง,แม้ว่าเจ้าจะมายืนอยู่ต่อหน้าข้า,ข้าก็ไม่สามารถที่จะ
มองเห็นโชคชะตาของเจ้าได้,ดูเหมือนว่าเจ้าไม่มีทั้งอดีตและ
อนาคตในเวลาเดียวกัน.”

ตำนานเป็นความจริงๆรึ?

เหล่าเซียนจื่อเตอลูอวีนั้นมีความสามารถลึกลับจริงๆรึ?

ฉู่เทียนเคยเห็นในตำราโบราณ,ที่ได้กล่าวถึงเซียนจื่อในสมัย
โบราณ,พวกเขานั้นมีความสามารถมองเห็นในสิ่งที่คนอื่นๆไม่
สามารถมองเห็นได้,ฉู่เทียนที่พยายามทดสอบ,ทว่าจากคำพูด
ของเขาแล้ว,ทำให้เขารู้สึกตื่นตะลึงไม่น้อย,เหมือนว่าชายคนนี้
จะเห็นบางอย่างจริงๆ?

“ชะตาชีวิตก็เหมือนกับสายน้ า,ทุกสิ่งมีชีวิตก็เป็นเหมือนกับ
ฝุ่นที่เล็กน้อย,มีสถานที่ไปที่แน่นอน,ทุกชะตาชีวิตล้วนแล้วแต่
ถูกลิขิตเอาไว้แล้ว,การจะฝืนชะตานั้น,ไม่สามารถที่จะทำได้.”
กล่าวถึงตรงนี้,สายตาของเขาก็เผยท่าทางสนใจในทันที”
ตอนนี้มีปลาที่กระโดดขึ้นมาบนแม่น้ า,ไม่เพียงแต่พยายามมุ่ง
หน้าไปคนละเส้นทางกับคนอื่น,ทว่าทุกเส้นทางที่มันผ่านไป
,ล้วนแล้วแต่ได้พาฝุ่นผงจำนวนหนึ่งนั้นติดตัวไปกับมันด้วย.”

“ข้าสัมผัสได้ถึงคนอีกหลายคนที่ได้ร่วมเดินทางไปกับเจ้า,
ชะตาชีวิตของพวกเขาที่กำลังเปลี่ยนไป.”สายตาของเขาที่จ้อง
มองไปยังเตอลวอลีซือ,พร้อมกับเผยความรู้สึกที่เป็นนัยยะ,”
สถานการณ์ของเมืองลวีตีในเวลานี้ไม่สามารถที่จะคาดเดาได้,
แปลกประหลาดและสับสนเป็นอย่างมาก.”

เป็นเรื่องจริง.

หากว่าฉู่เทียนไม่ปรากฏการขึ้นมาล่ะก็.

ท่านหญิง,หยิงหยิง,หนานกง,ทุกๆคนที่ต้องเดินไปบนเส้นทาง
เดียวกับเขา,ตัวของฉู่เทียนในเวลานี้กำลังเปลี่ยน
ประวัติศาสตร์อยู่,ดังนั้นคำพูดที่เขากล่าวออกมานั้นถูกต้อง.

ฉู่เทียนค่อนข้างประหลาดใจเป็นอย่างมาก,ในโลกนี้ยังมีคนที่
สามารถมองเห็นชะตาชีวิตได้จริงๆรึ?

คำพูดเหล่านั้น,ฉู่เทียนจำได้ดี ในเวลานั้นเขาได้เข้าทดสอบที่
หอคอยโบราณแห่งรัฐกลาง,เป็นคำเปรียบเปรยเกี่ยวกับชะตา
ชีวิตที่ได้ยินมาก่อน,สิ่งมีชีวิตที่น่าพรั่นพรึงน่าเกรงขามสามารถ
ที่จะควบคุมเส้นทางและกำหนดชะตาชีวิตตัวเอง,ทว่าคนที่น่า
เกรงขามนั่น,จะไม่ไหลไปตามสายน้ า,นั่นก็หมายความว่ากำลัง
ฝืนชะตาชีวิตของตัวเองอยู่.

เคอลาเคอและเตอลวอลีซือที่ลอบตกใจอยู่เหมือนกัน.

เซียนจื่อเตอลูอวีนั้นมีความสามารถที่ลึกล้ าเหนือจินตนาการ
,และสิ่งสำคัญที่สุดที่เหมือนว่าเขากำลังประเมินค่าของฉู่เทียน
อยู่,ถึงแม้ว่ามังกรยักษ์มาปรากฏต่อหน้า,ก็ไม่สามารถที่จะ
บอกได้ถึงชะตาชีวิตของมันได้อย่างถูกต้อง,ซึ่งนั้นก็สามารถ
บอกได้แล้วว่าคนเหล่านั้นสามารถที่จะควบคุมชะตาชีวิตของ
ตัวเองได้.

แน่นอนว่าเขานั้นก็ไม่สามารถที่จะมองเห็นชะตาชีวิตของฉู่
เทียนได้เช่นกัน.

ชะตาชีวิตของทุกคนในโลกใบนี้,ที่จริงแล้วเหมือนว่ามีเส้นด้าย
ที่เชื่อมโยงกันอยู่,และไม่สามารถบอกได้ว่าใครคนใหนที่พิเศษ,
หากว่าเส้นใยชีวิตนั้นวุ่นวายสับสนแล้วล่ะก็,จะทำให้ทักษะใน
การทำนายของเซียนจื่อเตอลูอวีผิดพลาดไม่สามารถทำนาย
ต่อได้.

ชายหนุ่มเผ่ามนุษย์นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ.

บางทีนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่เซียนจื่อต้องการพบกับเขา.

ฉู่เทียนที่ทอดถอนใจ”ในเมื่อไม่สามารถคำนวณได้,ก็ไม่
จำเป็นต้องใส่ใจ,ที่จริงการรู้ชะชีวิตตัวเองนับว่าเป็นเรื่องที่น่า
เบื่อ,มันจะทำให้ชีวิตขาดรสชาติ,จะแสวงหาความสุขและ
ประหลาดใจไม่ได้ไม่ใช่รึ?”

เซียนจื่อเผยยิ้ม”เซียนเซิงช่างเบิกบาน,ท่านมาเยือนวิหาร
เตอลูอวี,มีสิ่งใดจะแนะนำเตอลูอวีอย่างงั้นรึ?”

“มิบังอาจแนะนำ.”ฉู่เทียนที่ไม่ต้องการที่จะคาดเดาต่อไป,
ดังนั้นเขาจึงได้กล่าวออกไปตามที่เขาได้คาดการณ์เอาไว้,”ข้า
ต้องการที่จะสอบถามที่เซียนจื่อเตอลูอวีอพยพมายังเมืองลวีตี
เมื่อนานมาแล้วนั้น,เป็นเพราะว่าต้องเผชิญหน้ากับอสูรร้าย
โบราณกาล,ทำให้ได้รับบาดเจ็บจนไม่สามารถรักษาได้จนถึง
ตอนนี้สินะ.”

不敢当 【bùgǎndāng】มิบังอาจ

ไม่มีคำตอบใดๆ.

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องจริง.

เตอลูอวีนั้นไม่ได้มีเหตุผลพิเศษใดที่เดินทางมาที่แห่งนี้,ไม่ได้มี
อคติอะไรกับโนมเลย,ในยุคสมัยที่รุ่งเรื่องนั้นพวกเขาคือ
ผู้เชี่ยวชาญระดับต้นๆของป่าแห่งความวุ่นวายแน่นอน,ทว่า
หลังจากผ่านสงครามกับสัตว์ร้ายจากโบราณกาล,ความ
แข็งแกร่งของพวกเขาก็ลดลงเป็นอย่างมาก.

เป็นเรื่องแน่นอน,ถึงแม้ว่าจะมีความแข็งแกร่งด้อยกว่าในอดีต
,เซียนจื่อในตอนนี้ก็ยังมีความแข็งแกร่งเกินกว่าจี่ซือของทุก
ลัทธิขนาดใหญ่ในเมืองแห่งนี้เป็นอย่างมาก.

ฉู่เทียนที่ได้สร้างสถานการณ์เพื่อให้รับปากเท่านั้นก่อนที่จะ
กล่าวออกไปว่า”ข้าเป็นเจ้าเมืองคนใหม่ของเมืองลวีตีแห่ง
นี้,ชื่นชมวัฒนธรรมของเตอลูอวีเป็นอย่างมาก,ข้ามีวิธีในการ
รักษาเซียนจื่อได้,ทว่าหวังแค่เพียงเตอลูอวีนั้นจะเป็นพันธมิตร
กับเมืองลวีตีเท่านั้น.”

ใบหน้าของเตอลูอวีคนอื่นๆถึงกับเปลี่ยนเป็นซับซ้อนอย่าง
หนัก.

เขาสามารถที่จะรักษาเซียนจื่อได้จริงๆรึ?หากว่าเป็นเช่นนั้น,
เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องสำคัญมาก!

อาการเซียนจื่อไม่ได้แสดงท่าทางอะไรออกมาให้เห็น,บางที่
ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครรู้เลยด้วยซ้ าว่าหนักขนาดใหน
แล้ว.”เตอลูอวีแต่ละคนนั้นเป็นอิสระ,ข้าไม่สามารถที่จะ
ตัดสินใจแทนเตอลูอวีคนอื่นๆได้.”

ฉู่เทียนที่ขมวดคิ้ว,เขาไม่สามารถที่จะรู้ได้ถึงเจตนาของคน
กลุ่มนี้ได้เลย?

ฉู่เทียนจึงได้ลดคำขอลง,”ข้ามีวิธีการที่สามารถรักษาเซียนจื่อ
ได้,ทว่าข้าไม่ต้องการที่จะให้เตอลูอวีนั้นเข้ามาเกี่ยวพันธ์กับ
สงครามของเมืองลวีตีและซาแมน.”

เสียงที่อ่อนนุ่มที่กล่าวออกมา”เตอลูอวีนั้นรักความสงบ,ไม่คิด
ที่จะต่อสู้โดยไร้เหตุผล,ตราบเท่าที่คนอื่นไม่เข้ามารุกรานพวก
เขา,พวกเราย่อมไม่ไปรุกรานคนอื่นแน่นอน.”

“ดี!คำใหนคำนั้น!”

一言为定 (yī yán wéi dìng/อี้ เหยียน เหวย ติ้ง)
สำนวนนี้แปลว่า คำไหนคำนั้น ,ตกลง(ด้วยการเจรจา)เ

ฉู่เทียนที่เดินทางมาครั้งนี้,ก็ไม่ได้หวังว่าจะได้ผลประโยชน์
อะไรจากเซียนจื่ออยู่แล้ว,ตราบเท่าที่พวกเขาไม่เข้ามาร่วมใน
ความขัดแย้งนี้,เช่นนั้นทุกอย่างก็เป็นเรื่องที่ดี,ฉู่เทียนรู้สึก
วางใจในลัทธิเตอลูอวีแล้ว,ด้วยลัทธิที่ทรงเกียรติและมีความ
ยุติธรรม,พวกเขาย่อมไม่ต้องการที่จะทำให้เทพปกรณัมของ
พวกเขาต้องแปดเปื้อนด้วยการต่อสู้ที่ไร้เหตุผล.

ฉู่เทียนที่มาเยือนวิหารเตอลูอวีในครั้งนี้,ไม่เพียงแต่ทำให้เขา
วางใจ.

เรื่องที่เซียนจื่อกล่าวปฏิญาณออกไปนั้น,ฉู่เทียนเชื่อว่าเตอลูอวี
คนอื่นๆคงจะปฏิบัติตาม.

หลังจากที่ฉู่เทียนนำโนมและหญิงสาวเผ่าจิ้งจอกไปแล้ว
,เซียนจื่อได้ปิดตาของเขาเข้าไปในทันที,ระหว่างนั้นสมาธิของ
เขาที่กำลังเริ่มดำดิ่งลึกล้ ามากขึ้นและก็มากขึ้น,ก่อนที่จะเข้าสู่
ความเงียบงัน,เตอลูอวีแต่ละคนที่สบหน้ากันด้วยท่าทางงงงวย
,พวกเขาเข้าใจว่าท่าทางของเซียนจื่อในเวลานี้,แน่นอนว่าเขา
กำลังอยู่ในช่วงเวลาครุ่นคิด.

ทันใดนั้น.

เซียนจื่อก็ยกมือขึ้นมาทันที,ปลดปล่อยภูติวิญญาณออกมา
ทันที,ภูติวิญญาณที่แปลกประหลาย,กลายเป็นกระดองเต่า
,เมื่อทำการบริกรรมคาถากระดองเต่าเทวะก็ถูกใช้งาน.

เหล่าเตอลูอวีที่เห็นต่างก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง.

พวกเขาเข้าใจได้ในทันทีว่าเซียนจื่อนั้นกำลังพยากรณ์อยู่.

เหล่าเตอลูอวีที่อยู่รอบๆได้แผ่พุ่งพลังเข้าไปในกระดองเต่า
มากมาย,เพื่อที่จะให้สัญลักษณ์ปรากฏออกมา,นี่คือหนึ่งในวิธี
ในการทำนายของพวกเขา,หากแต่สัญลักษณ์กลับไม่ปรากฏ,
กระดองเต่าในเวลานี้เกิดรอยแยกขึ้นมาในทันที,รอยแตกนั้น
เกิดขึ้นเร็วมาก,เกิดเสียงดังสนั่นออกมาอย่างรุนแรง,เพียง
พริบตาเดียวกระดองเต่าก็แหลกสลายกลายเป็นเศษชิ้นส่วน
ชิ้นเล็กชิ้นน้อยในทันที.

พรุ๊บบบ!

โลหิตพุ่งกระฉูด.

“!”

“เซียนจื่อต้าเหริน!”

เตอลูอวีคนอื่นๆได้เร่งรีบเข้าไปพยุงแขนของเขาเอาไว้,ที่จริง
ขณะที่เขายกมือขึ้นนั้น,ทุกคนคงจะเห็นแล้วว่าเขาอ่อนแอเป็น
อย่างมาก,ทว่าหากมัวแต่เสียดายชีวิตก็ไม่ใช่เรื่องดีนัก,ตราบ
เท่าที่ทุกอย่างเกี่ยวข้องกับมนุษย์ผู้นี้,ดูเหมือนว่าแม้แต่สวรรค์
ก็ยังไม่รู้,เขาไม่สามารถทำนายเรื่องของเมืองลวีตีได้เลยแม้แต่
น้อย.

เพียงแค่คนๆเดียวสามารถทำให้เรื่องต่างๆเปลี่ยนไปทั้งหมด,
สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงทุกคนที่เกี่ยวข้องไปได้ทั้งหมด,ไม่
เพียงแต่มีลิขิตที่ไม่สามารถทำนายได้,ยังมีความสามารถที่จะ
รักษาเขาได้ด้วยเหรอ.

ใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน.

ในโลกใบนี้ยังมีคนที่สามารถเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของตัวเอง
ได้จริงๆรึ?

….

ฉู่เทียนใช้เวลาเตรียมการน้อยกว่าสองวันด้วยซ้ า,ตอนนี้ได้
เตรียมทุกอย่างเอาไว้แล้ว,ตอนนี้เขาได้กระทำการบางอย่าง
กับกองทัพของศัตรูอื่น,พร้อมกับกองกำลังเผ่าพื้นเมืองและซา
แมนเรียบร้อยแล้ว.

ในวันที่สาม.

กองกำลังของกองทัพชนพื้นเมืองที่มีจำนวนถึง 230,000 ตน
,เป็นนักรบหนุ่มระดับสูงของหลากหลายเผ่า,พวกเขาพร้อมที่
จะบุกโจมตีเผ่าโนมแล้ว,เผ่าพื้นเมืองตอนนี้ไม่สามารถทนได้
อีกต่อไปแล้ว,พวกเขาต้องการที่จะบุกเข้าโจมตีแล้ว.

“ฆ่า!”

“ฆ่า!”

“ฆ่า!”

เหล่านักรบกว่า 200,000 ที่รวมตัวกันอยู่ในป่า,กระจัด
กระจายออกไปหลายสิบลี้,พวกเขากำลังโห่ร้องเต็มไปด้วย
ความบ้าคลั่ง,เสียงดังสนั่นราวกับผืนแผ่นดินจะสั่นไหว,เป็น
เหตุให้เหล่าวิหกในป่าต่างโบยบินกระจัดกระจายหนีไป.

เหล่าเผ่าพื้นเมืองขนาดใหญ่หลายเผ่าที่นำกองกำลังของพวก
เขามา,พวกเขาที่นำทัพมาด้วยความฉึกเหิมเตรียมพุ่งเข้าจู่โจม
เมืองลวีตีเพื่อปล้นชิง,และยังมีกองกำลังของซาแมนอู๋จื่อ พวก
เขานั้นมีอาคมต่างๆมากมายในมือ,ยกตัวอย่าง อาคมอสูรคลั่ง,
อาคมกระหายโลหิต เป็นต้น,หลังจากที่เหล่าซาแมนอู๋จื่อใช้
อาคมเหล่านี้ออกมาจะทำให้เพิ่มทักษะการต่อสู้ของเหล่ากอง
กำลังเผ่าพื้นเมืองเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก.

ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว!

“เมืองลวีตีอยู่ด้านหน้าแล้ว!”

“สังหารพวกมัน,จัดการพวกโนมที่อ่อนแอ!”

ไม่สามารถที่จะหยุดกองกำลังพันธมิตรได้อีกแล้ว,พวกเขาที่
กำลังหลั่งไหล,พุ่งตรงไปยังทิศทางของเมืองลวีตี,ซึ่งมีกำแพง
ป้องกันและผู้พิทักษ์ลวีตีปกป้องอยู่,ซึ่งเหล่าซาแมนได้
ปฏิญาณกับพวกเขาว่าลัทธิซาแมนนั้น,เมื่อกองกำลังพันธมิตร
เริ่มโจมตี,เหล่าซาแมนอู๋ซือจะทำการปิดกำแพงป้องกันภายใน
ในทันที.

เหล่ากองกำลังพันธมิตรนับแสนก็จะสามารถสังหารทุกคนใน
เมืองได้อย่างง่ายดาย.

ทักษะการต่อสู้ของโนมนั้นไม่ได้น่าเกรงขามนัก,พวกเขาที่มีกัน
อยู่ร้ายแสนคนสามารถที่จะจัดการได้อย่างสบายๆ,หนำซ้ ายัง
มีเหล่าซาแมนสนับสนุน,เมืองลวีตีในเวลานี้คงจะถูกทำลายจน
ย่อยยับเป็นแน่.

ขณะที่เหล่าหัวหน้าที่นำประชากรของเผ่าตัวเองมุ่งตรงไปยัง
หุบเขา,ทันใดนั้นก็พบกำแพงป้องกันที่เป็นฉากขนาดใหญ่
ป้องกัน เหมือนกับหน้าผาขนาดใหญ่ที่ปิดกั้นและยังมีเหล่ามือ
ธนูของโนมและจี่ซือโนมที่เตรียมตั้งรับอยู่แล้ว.

“อะไรนะ?”

“พวกซาแมนไม่ได้บอกว่าจะปิดการป้องกันของโนมหรอกรึ?”

แม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกไม่พึงพอใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น,ทว่าพวกเขา
ก็เดินทางมาถึงที่นี่แล้ว,ถึงแม้ว่ากำแพงป้องกันของเมืองลวีตี
ไม่เปิด,พวกเขาก็ยังคงมีแต่ต้องบุกต่อไปเท่านั้นเอง.

ใครจะรู้เมื่อเหล่าคนพื้นเมืองที่กำลังโคจรพลังวิญญาณ.

เรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น.

ทันทีที่เหล่าคนพื้นเมืองโคจรพลังวิญญาณ,ร่างกายทั่วร่างของ
พวกเขาก็ลุกไหม้ขึ้นมาในทันที,เปลวเพลิงที่ชอนไชลุกไหม้ไป
ถึงเส้นปราณ,ดาดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาไม่สามารถควบคุมได้
เลย.

“นี่มันเกิดเรื่องอะไรกัน?”

“บัดซบ,พวกเราถูกพิษ!”

“ทุกคนถูกพิษ!”

“นี่มันเกิดเรื่องอะไรกัน?”

ทันทีที่เหล่านักรบพื้นเมืองทุกคนกำลังตื่นตะหนกกันอยู่นั้น
,พวกเขารู้สึกว่าพิษที่ได้รับนั้นแปลกประหลาดมาก,ขณะที่ทุก
คนยังไม่ตั้งตัวนั้น,หัวหน้ามิโนทอร์,ออ-นวอเตอก็คำราว
ออกมาเสียงดังในทันที,ขวานขนาดใหญ่ของเขาสับลงมายังจี่
ซือซาแมน.

วีดดด-ตูมมมมมม!

ศีรษะของจี่ซือซาแมนที่ราวกับเป็นเครื่องดินเผาสั่นสะท้าน,
ก่อนจะระเบิดแหลกสลายออกเป็นเสี่ยงๆ,โลหิตและชิ้นเนื้อ
แตกกระจายราวกับแตงโมถูกทุบ

เหล่านักรบพื้นเมืองเข้าใจได้ในทันทีว่าพวกเขาทุกคนถูกพิษได้
อย่างไร,ตั้งแต่แรกแล้วเหล่ามิโนทอร์ได้ทำการใส่พิษลงไปใน
อาหาร,มิโนทอร์ที่เป็นหนึ่งในชนพื้นเมือง,ทำให้เผ่าอื่นๆไม่ได้
ระวังพวกเขา,ไม่คิดเลยจริงๆว่าพวกมิโนทอร์จะวางยาพิษใน
อาหารเช่นนี้.

ที่มาจากhttps://lnmtl.com/novel/miracle-throne