Miracle Throne บัลลังก์แห่งปาฏิหาริย์ - บทที่ 63 - ศพทมิฬร้อยปี

ศพทมิฬอายุ 30-40 ปี,น่าจะเกิดขึ นในยุคใหม่,เป็นไปได้ว่าจะ
เป็นเหล่าผู้ฝึกตนเร่ร่อนที่ตายไป,พวกมันมีพลังดินแดนปรุง
ร่างระดับ 4 ,ระดับนี่ยังไม่นับว่าเป็นการคุกคามใดๆได้!

ถีเจียนได้ดึงคันธนูยาวออกมาแล้วง้างออกมาทันที,ลูกศร 4-5
ดอกถูกยิงออกไปพร้อมกัน.

วูซซ วูซซ วูซซ วูซซซ!

ลูกศร 4-5 ลูกที่ถูกยิงขึ นฟ้าก่อนที่จะพุ่งลงมาด้านล่างเสียงดัง
หวีดหวิว,

ลูกธนูสีด่าพุ่งตรงลงมาอย่างแม่นย่า!

ศพหยินที่ยังไม่รู้ตัวด้วยซ ่าก็ถูกลูกศรเจาะทะลวงผ่านร่าง
ทันที.

เร็ว!

รวดเร็วเป็นอย่างมาก!

ฉู่เทียนที่อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา,”เป็นทักษะการยิ่งที่เยี่ยม
จริงๆ!”

ถี่เจียนเก็บคันธนูยาว,เผยยิ มออกมาอย่างเป็นมิตร,หากแต่ไม่
กล่าวอะไร.

มือทั งสองข้างที่กอดอกอยู่ของไป๋จื่อโม่แค่นเสียงอย่างเหยียด
หยัน,”ทักษะขี ประติ๋วเช่นนี ,คิดว่ายอดเยี่ยมแล้วรึ!มัวท่าอะไร
อยู่,มาชมการแสดงอยู่รึไง?รีบไปเก็บแก่นหยินสิ!”

ไป๋จื่อโม่ไม่ไว้หน้าฉู่เทียนเลยแม้แต่น้อย,ทว่าเขาเองกับรู้สึกอด
สูต่อถีเจียนด้วยเช่นกัน.

ซ ่ายังท่าท่าทางออกค่าสั่ง.

ท่าให้ทุกคนที่อยู่ที่นี่รู้สึกขุ่นเคืองอยู่ไม่น้อย!

ฉู่เทียนเพ่งพิศ

ท่าราวกับว่าสูงล ่าเหนือกว่าอย่างมากมายที่ก่าลังสั่งเด็กไปเก็บ
ของ,หากปล่อยให้ท่าครั งหนึ่ง,เขาก็จะกลายเป็นเด็กเก็บของ
จริงๆ,และแล้วเขาก็จะกลายเป็นคนขี ขลาดตาขาวไปเลยไม่ใช่
หรือ?

ไป๋จื่อโม่ยังคงกอดแขนยืดอก,แค่นเสียงอย่างเหยียดหยัน,”เจ้า
ไม่คิดจะเชื่อฟังข้ารึอย่างไร?”

“ลู่เร็น,ข้าจะไปกับเจ้าเอง”ไฉ่เตี๋ยเกรงว่าภายในทีมจะเกิดข้อ
ขัดแย้ง,จึงได้พาฉู่เทียนไป.

ไป๋จื่อโม่จ้องมองอย่างลึกล ่า,ภายในดวงตาของเขานั นมี
ประกายแสงแห่งความโกรธเกรี ยวอยู่ภายใน.

คนอื่นๆต่างก็เป็นคนดีกันทั งหมด.

มีเพียงไป๋จื่อโม่ที่นิสัยเหม็นคาวเกินจะทน.

ที่ต้องมีไป๋จื่อโม่เพียงเพราะเขารู้จักภูมิประเทศแถวนี เท่านั น,รู้
วิธีที่จะหลีกเลี่ยงกับดักและเขตอันตราย,ล่าพังแค่พลังที่เขามี
นั น,ด้วยสถานการณ์ที่เป็นอยู่,คงยากที่จะได้รับความเชื่อถือ
จากภายในทีม.

ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวของทีม,ทุกคนต่างเข้าใจถึงหัวใจ
ความส่าคัญของมันดี.

เก็บเอาไว้…..อดทนเอาไว้เดียวมันก็จบแล้ว.

แก่นหยินและแก่นสัตว์อสูรจะแตกต่างกัน.

แก่นอสูรนั นจะอุดมไปด้วยพลังวิญญาณ,ทุกครั งที่สัตว์อสูร
เลื่อนระดับ,ก็จะรวบรวมพลังวิญญาณเอาไว้,ดังนั นการไล่ล่า
และสังหารสัตว์อสูร,ก็จะสามารถเก็บเกี่ยวแก่นอสูรที่ยอด
เยี่ยมได้นั่นเอง.

แก่นหยินนั นแตกต่างกันโดยสิ นเชิง,เป็นเป็นแก่นของหยินที่
มืดมิดรวมตัวกันขึ นมา,ด้วยศพทมิฬภายในร่างกายของมันจะ
ถูกสร้างขึ นมา,ดังนั นแล้วเหล่าศพทมิฬภายในหุบเขาหยินซีนี
จึงมีความหนาแน่นเป็นอย่างมาก.

วิชาบ่าเพ็ญแห่งความมืดนั นมีบางแขนงที่ต้องใช้แก่นหยิน
,และตัวยาบางอย่างในการสกัดกลั่นเม็ดยาที่พิเศษบางอย่างก็
จ่าเป็นต้องใช้แก่นหยินอีกด้วย,แก่นหยินจึงนับว่าเป็นวัตถุดิบ
ที่เอนกประสงค์เหมือนกัน.

ฉู่เทียนนั นไม่ได้สนใจวิชาบ่าเพ็ญพลังความมืดเลยแม้แต่น้อย,
แก่นหยินเองจึงไม่ได้มีความส่าคัญต่อเขาเลย,ทว่าอาจจะมี
ความส่าคัญที่จ่าต้องใช้ในตลาดมืดเพื่อใช้ในการแลกเปลี่ยนก็
เป็นได้.

คนทั งห้าคนยังคงเดินทางต่อไป.

ภายในหุบเขาหยินซีนี เต็มไปด้วยศพทมิฬ,ศพทมิฬที่อยู่ไกล
ออกไป,ทันที่ที่พบ,หากไม่แข็งแกร่งนัก,เซียงหู่,ไฉ่เตี๋ยและถี
เจียน,สามารถจัดการศพทมิฬได้ในพริบตา!

ทักษะระยะไกลของถีเจียนนั นแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก,เขา
สามารถจัดการเหล่าศัตรูในระยะไกลได้อย่างรวดเร็ว!

วิชาบ่าเพ็ญพลังของเซี่ยงหู่เองก็หนักแน่นรุนแรงทรงพลังเป็น
อย่างมาก,ในระยะสั นๆนั นมีพลังท่าลายล้างที่แข็งแกร่งเป็น
อย่างมาก,ศพทมิฬยากที่จะสามารถป้องกันฆ้อนยักษ์ของเขา
ได้.

อีกคนนั นที่ท่าให้เขาประหลาดใจมากที่สุดคือไฉ่เตี๋ย,เป็นหญิง
สาวที่มีพลังไม่อ่อนด้อยเลย,มีพลังเหนือล ่ากว่าดินแดนปรุงร่าง
ระดับ 9 ซะอีก,นางสามารถเข้าใจวิชาบ่าเพ็ญพลังของตัวองได้
อย่างลึกซึ งเป็นอย่างมาก,ทักษะการต่อสู้ก็ทรงพลัง มาก
ประสบการ,ด้วยกระบี่ล ่าค้าวารีหลั่งไหล,เป็นทักษะที่ทรงพลัง
เป็นอย่างมาก,เหนือกว่าผู้เชี่ยวชาญปรุงร่างระดับ 9 บางคน
ซะอีก!

แม่นางไฉ่เตี๋ยเองดูเหมือนว่าจะไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน!

ด้วยวิชาบ่าเพ็ญและทักษะต่อสู้และอาวุธที่ใช้แล้ว,ไม่ใช่ผู้ฝึก
ตนเร่ร่อนจะมีได้.

ไป๋จื่อโม่และฉู่เทียนนั นยังไม่ได้ต่อสู้เลย,เพราะว่าไป๋จื่อโม่นั น
เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด,จึงจ่าเป็นต้องเก็บพลังวิญญาณ
เอาไว้,เพื่อใช้ในเหตุการณ์วิกฤตินั่นเองส่วนฉู่เทียนที่ไม่ได้เข้า
โจมตีนั น,เพราะทุกคนคิดว่าเขามีเฉพาะวิชาป้องกันที่
แข็งแกร่งนั่นเอง.

แก่นหยินได้มากขึ นและมากขึ น!

ได้เต็มหอบผ้าเลยทีเดียว!

เซี่ยงหู่กล่าวออกมาอย่างตื่นเต้น,”เก็บแก่นหยินได้หลายร้อย
ทีเดียว,หากว่าแบ่งเท่าๆกันแล้วล่ะก็,สามารถน่าไปแลกของ
กับกองคาราวานอาณาจักรต้าโจ้วที่เดินทางไปยังตลาดมืด,
สามารถแลกเปลี่ยนยาดีๆหรือแม้แต่อาวุธดีๆได้เลย!”

ทั่วทั งใบหน้าของไฉ่เตี๋ยเต็มไปด้วยท่าทางมีความสุข,ภายใน
มือของนางนั นกุมกระบี่วารีหลั่งไหล,ตวัดไปมารวดเร็วราวกับ
สายน ่าที่ไหลริน,เคลื่อนไหวสวยงามเป็นอย่างมาก.

“พวกเราได้เข้ามาในหุบเขาหยินซีแล้ว,ไม่สามารถที่จะลดการ
ป้องกันได้,จะต้องมีสติอยู่ตลอดเวลา.”

ยังไม่ทันได้กล่าวจบ!

ที่ด้านหน้านั นก็มีเสียงดังโหยหวนเปล่งเสียงหอนออกมาอย่าง
น่าหวาดกลัว!

ลมอันหนานเย็นพัดผ่านเข้ามาหนาวไปถึงกระดูก,ราวกับเกร็ด
น ่าแข็งที่ชอนไชเข้ามา,ท่าให้คนทั งห้าถึงกับรู้สึกสะดุ้งตกใจ
ทันที.

ถีเจียนกล่าวออกมาด้วยเสียงดันดัง,”ที่ทิศตะวันตกเฉียงมีกลิ่น
อายของศพทมิฬระดับสูงเป็นอย่างมาก!”

ขณะที่ทุกคนก่าลังสบตากันอยู่นั น,พวกเขาก็เห็นศพทมิฬที่มุด
ขึ นมาจากดินช้าๆ,ค่อยๆคลานออกมาจากอุโมงค์!

เห็นได้อย่างชัดเจนว่าศพทมิฬเหล่านี แตกต่างจากศพทมิฬ
ทั่วไป,ทั่วร่างของมันไม่บิดเบี ยวไปมา,ดูสมบูรณ์และแข็งแกร่ง
เป็นอย่างมาก,ทั่วทั งร่างของมันนั นมีสีเขียวเข้มที่เป็นพิษร้าย
ปกคลุมไปหมด,ดวงตาที่ดุร้ายจ้องมองมายังพวกเขา,จิต
สังหารของพวกมันนั นถึงกับท่าให้พวกเขาถึงกับหายใจไม่ออก
ทีเดียว.

เซี่ยงหู่รุ้สึกตื่นตระหนกและหวานกลัว,”ศพทมิฬเหล่านี คงต้อง
มีพลังดินแดนปรุงร่างระดับ 9 อย่างแน่นอน!”

“ศพทมิฬนั นอยู่ยงคงกระพัน,ซ ่าทั่วร่างของมันนั นยังเต็มไป
ด้วยพิษ,ถึงแม้ว่าจะมีระดับเดียวกันก็ตาม,พวกเราคงยากที่จะ
เป็นคู่ต่อสู้ของมัน,”ไฉ่เตี๋ยรู้สึกกระวนกระวาย,อดไม่ได้ที่จะ
ถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว”ไป๋จื่อโม่,ด้วยพลังของเจ้าแล้ว
สามารถที่จะจัดการมันได้โดยง่ายใช่ใหม,คงต้องเป็นเจ้าลงมือ
แล้วล่ะ.”

“อย่าได้ตื่นเต้น.”ไป๋จื่อโม่เริ่งรีบกล่าวออกมาด้วยโทนเสียงเย้า
แหย่,”ในกลุ่มพวกเรา,ยังมีอีกคนที่ยังไม่ได้ลงมือท่าอะไรเลย.”

ไฉ่เตี๋ยก่าหมัดของนางแน่น,พร้อมกับกล่าวต่าหนิ”จื่อโม่,ใน
เวลานี เจ้ายังท่าเช่นนี อยู่อีกเหรอ!”

“ชิ,แม่นางไฉ่เตี๋ย,เจ้าก่าลังกังวลอะไรรึ?ข้าก็จะปกป้องเจ้าอยู่
นี่ไง,เจ้าไม่มีทางได้รับบาดเจ็บแน่นอน.”ไป๋จื่อโม่ยกแขนขึ น
กอดอก,ดวงตาทั งสองข้างจ้องมองไปยังศพทมิฬที่อยู่ด้านหน้า
,ไม่คิดที่จะท่าอะไรทั งนั น”ข้าจะไม่ท่าอะไรหากไม่เห็นเจ้าวาย
ร้ายไม่พยายามที่จะท่าอะไร,แทรกซึมเข้ามา,โดยที่ไม่ท่าอะไร
เลย!”

ไป๋จื่อโม่ต้องการที่จะแจกแจงชี ไปยังฉู่เทียน.

“เจ้าจะดูไปถึงใหนกัน?”ไป๋จื่อโม่ช่าเลืองมองไปยังฉู่เทียน
พร้อมกับกล่าวออกมาว่า”เป็นหน้าที่ของเจ้า,ไปได้แล้ว!”

ศพทมิฬที่ก่าลังบุกเข้ามานั นอย่างน้อยก็มีอายุไม่ต่ากว่าร้อยปี
แล้ว!

ให้ผู้ฝึกตนดินแดนปรุงร่างระดับ 8จัดการ,ไม่ใช่ว่าให้ไปหา
ความตายหรอกรึ?

ศพทมิฬที่สมบูรณ์นั นจะมีพิษกระจายอยู่ทั่วร่าง,หากว่าใคร
ต่อสู้ระยะประชิดล่ะก็,จ่าต้องจัดการมันภายในการโจมตีเดียว,
หากไม่เช่นนั นล่ะก็จะได้รับพิษจากศพทมิฬนั่นเอง,ซึ่งจะท่าให้
คนดังกล่าวตกตายไปอย่างไม่ต้องสงสัย!

ศพทมิฬนั นเป็นอสูรจ่าพวกหนึ่ง,ไม่มีจุดอ่อนทางชีวะภาพ
,และผิวกายของมันราวกับเป็นชั นของแผ่นทองแดง!

ผู้เยาว์คนหนึ่งที่มีพลังฝึกตนไม่สูงนัก,ซ ่ายังเป็นวิชาป้องกัน,
การที่จะให้เขาจัดการศพทมิฬที่ดุร้ายเช่นนี ,ไม่ใช่สั่งให้เขาไป
ตายหอกเรอะ!

ไฉ่เตี๋ยโกรธกริ วขึ นมา”เจ้าต้องการให้เขาไปตายเรอะ!”

“ข้าเคยบอกเจ้าแล้ว,ทีมของพวกเราไม่ต้องการพวกไม่ได้เรื่อง
,เจ้ารับเขามาเอง,จะต่าหนิข้าได้อย่างงั นรึ?”ไป๋จื่อโม่กล่าวอ
ย่างเย็นชา”หากว่าเขาตายไป,นั่นก็น่าจะเป็นการดีมากกว่า,
ไม่ใช่ว่าส่วนแบ่งแก่นหยินจะได้รับกันมากขึ นไม่ใช่รึ?”

“ดี,ดี!เจ้าเองก็ไม่ได้ท่าอะไรเช่นกัน!”ไฉ่เตี๋ยเองก็เกินที่จะทน
ต่อไปแล้ว”ลู่เร็น,พวกเราไปด้วยกัน!”

เซี่ยงหู่เองก็ไม่สามารถทนกับนิสัยของไป๋จื่อโม่ได้เช่นกัน,”ข้าก็
จะช่วยเอง!”

ถีเจียนไม่ได้กล่าวอะไร,ทว่าจากท่าทีที่เขายืนแล้ว,ได้น่าคันศร
จากด้านหลังออกมา,พร้อมที่จะต่อสู้แล้ว.

ไป๋จื่อโม่เผยท่าทางความโกรธเกรี ยว!

ถูกแล้ว,เขาเจตนาต้องการที่จะบังคับเด็กเวรคนนี !

ใครใช้ให้เจ้าเด็กเวรนี มีทักษะที่แข็งแกร่งเช่นนั นกันล่ะ?

เถียนเฟิงนั นเป็นคนที่ไม่ธรรมดาเป็นอย่างมาก,เจ้าเด็กเวรนี มี
พลังดินแดนปรุงร่างระดับ 8 กลับสามารถล้มเถียนเฟิงที่มีพลัง
ดินแดนปรุงร่างระดับ 9 อย่างง่ายดาย,ด้วยพรสวรรค์นั่นไม่ใช่
ว่าเหนือกว่าเขาอีกเหรอ!

ด้วยนิสัยของไป๋จื่อโม่แล้วเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งอย่างที่สุด,
ดังนั นเขาจึงไม่รู้จักยับยั งชั่งใจ,สิ่งที่เขาเกียจที่สุดคือคนที่มี
ความแข็งแกร่งกว่าเขา,หากเป็นเช่นนั นแล้ว,นับจากนี เป็นต้น
ไปเขาไม่ต้องกายเป็นไอ้ตัวบัดซบไปหรอกเหรอ.

ยังจะถูกเรียกว่าผู้มากพรสวรรค์ได้อีกรึ?

พรสวรรค์นั นไม่ได้จะหล่นมาจากฟ้าอย่างง่ายดาย!

ใครจะคิดเล่าว่าไฉ่เตี๋ยและคนอื่นๆ,จะกล้าต่อต้านเขาและ
ท่าลายแผนการทั งหมดของไป๋จื่อโม่!

ฉู่เทียนถอนหายใจเล็กน้อย.

ไม่เข้าใจเลยว่าไป๋จื่อโม่ก่าลังคิดสิ่งใดอยู่?

ชายคนนี ไร้ซึ่งน ่าใจ,จิตใจคับแคบ,หวาดกลัวในการแข่งขัน,
ถึงแม้ว่าจะมีพรสวรรค์ที่สูง,หากแต่เขาก็คงไม่เคยที่จะประสบ
ส่าเร็จในระดับสูงเป็นแน่.

“ไม่จ่าเป็นต้องรบกวนพวกเจ้า,ข้าจะไปจัดการเอง!”

ฉู่เทียนเพียงแค่ขยับขาสองข้างอย่างรวดเร็ว,กลายเป็นภาพ
ลวงตา,พร้อมกับพุ่งออกไป,เขย่งปลายเท้ารั งรอบนก้อนหินไว้,
ทันใดนั นร่างของเขาก็พุ่งออกไป,ราวกับลูกธนูที่ถูกยิงออกไป
จากคัน.

ศพทมิฬที่เห็นเหตุการณ์ดังกล่าวแล้ว,ทั่วทั งร่างของมันเต็มไป
ด้วยพิษหน้าเตอะ,กงเล็บทั งสองข้างนั นเต็มไปด้วยปราณทมิฬ,
ค่ารามลั่นพร้อมกับเตรียมที่จะสังหารฉู่เทียน.

“กลับมาก่อนเร็วเข้า!”

“เจ้าไม่สามารถจัดการมันได้!”

ไฉ่เตี๋ยและเซี่ยงหู่ถึงกับใบหน้าเปลี่ยนเป็นซับซ้อน,ถีเจียนเร่ง
รีบง้างคันธนูเตรียมไว้.

ฉู่เทียนที่ล้วงเอายันต์เวทย์ออกมากลางอากาศ,พร้อมกับแผ่พุ่ง
พลังวิญญาณลงไปในยันต์เวทย์ในทันทีทันใด,เมื่อวงเวทย์
อักขระท่างาน,เขาก็เปิดใช้ทักษะจิตสัมผัส,ลอยอยู่บนอากาศ
เพื่อหลีกเลี่ยงกงเล็บของ ศพทมิฬ,พร้อมทั งยิงยันต์เวทย์ไปยัง
ศพทมิฬ.

ยันต์เวทย์แปรเปลี่ยนเป็นหอกที่อาบไปด้วยแสงวับวาว!

ทะลวงเข้าไปบนอกของศพทมิฬ,กระแทกมันถอยหลังออกไป.

“ไป!”

หอกแสงราวกับถึงตึงบนร่างของศพทมิฬ,พร้อมกับตรึงมัน
เอาไว้กับหิน.เป็นเรื่องปรกติที่ศพทมิฬจะไม่มีความรู้สึก
เจ็บปวด,ทว่าศพทมิฬดังกล่าวกลับส่งเสียงเจ็บปวดทรมาน
ออกมา,ร่างกายของมันค่อยๆกลายเป็นกลุ่มควัน,ราวกับว่า
ก่าลังถูกไฟเผาไหม้อยู่และหลังจากนั นร่างของมันก็ถูกเผาลีบ
เหี่ยวไปจนหมด!

ถีเจียนที่รั งคันธนูเหลือเพียงแค่ครึ่งเดียว!

เพราะว่าฉู่เทียนนั นเคลื่อนที่รวดเร็วจนเกินไป!

ความเร็วราวกับสายฟ้าก็ไม่ปาน,การหลบหลีกที่งดงาม,พร้อม
กับปลดปล่อยวงเวทย์อักขระ,จัดการกับเหล่าศัตรู,ตัวแล้วตัว
เล่า,ด้วยความราบรื่นเป็นอย่างมาก!

ศพทมิฬที่มีอายุหลายร้อยปีอันทรงพลัง,คาดไม่ถึงเลยว่าจะถูก
สังหารได้อย่างง่ายๆ!

ใบหน้าของไฉ่เตี๋ยเต็มไปด้วยท่าทางตื่นตะลึง,”เขาท่าเช่นนั น
ได้อย่างไร?”

ฉู่เทียนเดินกลับมาหลังจากเก็บแก่นหยินแล้ว”ข้าใช้วิชา
อักขระสายฟ้า,ด้วยพลังของอักขระสายฟ้าแล้วจะมีพลังที่ยอด
เยี่ยมในการจัดการกับเหล่าศพทมิฬเป็นพิเศษ!”

ประกายแสงภายในดวงตาของไป๋จื่อโม่นั นเต็มไปด้วยความ
โกรธเกรี ยว,หากแต่เขาก็ยังคงยืนอยู่อย่างสุขุม,”ชิ,ใช้ของเล่น
บ้าบอนั่นช่วยในการต่อสู้,ไม่เห็นจะน่าภูมิใจตรงใหน!ข้ารู้สึก
ละอายแทนเจ้าจริงๆ!”

ไฉ่เตี๋ยรู้สึกผิดหวังกับไป๋จื่อโม่เป็นอย่างมาก,เขาไม่คาดคิดเลย
ว่าชายคนนี ,ไม่คิดจริงๆจะเป็นคนใจแคบถึงเพียงนี “ไม่ว่า
อย่างไร,ลูเร็นก็สามารถสังหารศพทมิฬได้! แล้วยังเป็นศพทมิฬ
ที่สังหารได้ยากล่าบากเป็นอย่างมาก,ที่เขาสังหารไปนั น
มากมายยิ่งกว่าพวกเรารวมกันซะอีก,เจ้าอย่าได้กล่าวอะไร
ออกมาดีกว่า!”

ใบหน้าของไป๋จื่อโม่ยังคงสุขุมไม่กล่าวอะไรออกมา.

อย่างไรก็ตาม,ในเวลาเดียวกัน.

ทันใดนั นถีเจี ยนก็รู้สึกหวาดผวาตะโกนออกมาในทันที”ไม่ดี
แล้ว!รอบๆนี มีฝูงศพทมิฬมหาศาลเลย!พวกเราโดนล้อมเข้า
แล้ว!”

เหมือนจะเป็นดั่งค่าพูดของเขา.

ทุกทิศทุกทางภายในหุบเขาแห่งนี ,เต็มไปด้วยศพทมิฬมากมาย
ต่างส่งเสียงโหยหวน,ก่าลังโผล่ขึ นมาจากบนพื นและถ ่าที่อยู่
ใกล้ๆ,เต็มลานยั่วเยี ยออกมาไม่หยุด,ราวกับภูติผีที่ก่าลังคลั่ง
อยู่,ใบหน้าของมันเต็มไปด้วยความดุร้าย,ซ ่าส่วนใหญ่ยังมี
ความแข็งแกร่งดินแดนปรุงร่างระดับ 8 อีกด้วย.

ใบหน้าของไป๋จื่อโม่ถึงกับเปลี่ยนเป็นซับซ้อนทันที”ถนนเส้น
นี ,ข้ามาตั งหลายครั งแล้ว,เป็นไปได้อย่างไรถึงได้มีศพทมิฬ
มากมายถึงเพียงนี !”

ศพทมิฬนั นปกติจะอยู่ในสภาวะหลับไหลอยู่ตลอดเวลา.

ราวกับว่าในตอนนี ,พวกมันถูกปลุกขึ นมาเป็นพิเศษ!

ในเวลาเดียวกัน,คนทั งห้าตอนนี ถูกล้อมรอบด้วยศพทมิฬกว่า
ร้อยตน,นอกจากนี แต่ละตนนั นมีพลังที่ไม่อ่อนด้อยเลย.

“โอว,โอ๊ววววว!”

เสียงค่ารามที่พิเศษกว่าตนอื่น,ส่งผ่านออกมาจากที่ไกลออกไป
ด้านหน้าของพวกเขาทันที.

ที่หนาผาสูงราวๆ 50-60 เมตร,ศพทมิฬตนหนึ่งที่สวมชุด
เกราะเหล็กและหมวกเหล็กยืนจังก้าอยู่,ร่างของศพทมิฬตนนี
ไม่เพียงเข็งแกร่งเป็นอย่างมาก,ทั่วทั งร่างของมันยังมีปราณห
ยินมากมายคลุมทั่วทั งร่าง,จนกลายเป็นแสงแห่งความมืดคลุม
อยู่,เห็นได้ชัดว่ามันเป็นก๊าซพิษที่รุนแรงเป็นอย่างมาก.

เป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอย่างที่สุด.

ขนของศพทมิฬตนนี ,ครึ่งหนึ่งได้กลายไปเป็นสีด่าแล้ว!

ปราณทมิฬแผ่ออกมาโคจรรอบๆร่างของศพทมิฬเป็นพลัง
ความมืดที่น่าหวั่นเกรงยิ่งนัก!

ในอีกค่าพูดหนึ่ง,พลังของศพทมิฬตนนี นั น,เกือบจะเท่าผู้ฝึก
ตนระดับปลุกดวงจิตแล้ว,เป็นศพทมิฬระดับสูงทีทรงพลังเป็น
อย่างมาก,ถึงแม้ว่าจะยังไม่ไปถึงดินแดนปลุกดวงจิตสมบูรณ์ดี
นัก,ทว่าก็มีพลังเทียบเท่ากับผู้ฝึกตนระดับปลุกดวงจิตทั่วไป
ระดับหนึ่งเป็นแน่!

“ไม่ได้การแล้ว!”

หากเพียงแค่ศพทมิฬทั่วไปร้อยตน,หากพวกเขาทั งห้าร่วมมือ
กัน,ย่อมสามารถจัดการได้เป็นแน่,ทว่าตอนนี กลับมีหนึ่งตนที่
เกือบไปถึงศพทมิฬระดับปลุกดวงจิตแล้ว,มีสักกี่คนกันถึงจะ
สามารถจัดการมันได้?

สายตาของไป๋จื่อโม่ที่บ่ายเบี่ยงทันที,พร้อมกับกล่าวออกไป
ว่า”ไอ้ขยะ,ในเวลานี ถึงเวลาที่เจ้าจะแสดงความสามารถแล้ว!
พลังป้องกันที่ทรงพลังของเจ้า,ย่อมสามารถหยุดการโจมตีมัน
ได้สักพักล่ะ,ตราบเท่าที่เจ้าดึงดูดความสนใจของมันไป,ข้าจะ
เข้าจัดการมันในทันที!”

พลังป้องกันของฉู่เทียนนั นทรงพลังเป็นอย่างมาก.

ทว่าจะสามารถป้องกันพิษจากศพทมิฬได้อย่างงั นรึ?

ล่าพังแค่ฉู่เทียนมีพลังดินแดนปรุงร่างระดับแปด,แต่ความ
แข็งแกร่งของศพทมิฬนั นแทบจะไม่ด้อยไปกว่าดินแดนปลุก
ดวงจิตด้วยซ ่า!

ไป๋จื่อโม่ต้องการที่จะให้ฉู่เทียนเป็นโล่?เพื่อให้เขาถ่วงเวลามัน
ไว้,เพื่อว่าตัวเองจะได้หาโอกาสในการหลบหนีเป็นแน่!

ภายในใจของฉู่เทียนยังคงยืนอยู่อย่างสงบพร้อมกับเผยยิ ม
อย่างสุขุม,ทันใดนั นเขาก็มีอะไรดลใจกล่าวออกมาทันที”ไม่
จ่าเป็นต้องกังวล,ภายในทีมของพวกเราดูเหมือนว่าจะยังมีคน
,ที่ยังไม่แสดงฝีมืออยู่ไม่ใช่เหรอ!”

ไฉ่เตี๋ย,เซี่ยงหู่และถีเฟิง,จ้องมองไปยังไป๋จื่อโม่,ไม่ต้องสงสัย
เลยว่า,พวกเขาทั งห้าคนนั น,มีเพียงแค่ไป๋จื่อโม่เท่านั นที่มีพลัง
ดินแดนปรุงร่างระดับ 9 ขั นปลาย,ความจริงแล้วคนที่จะ
สามารถต่อสู้และป้องกันศพทมิฬตัวนั นได้ควรที่จะเป็นเขา.

“เจ้า….”

ใบหน้าที่ขาวเนียนของไป๋จื่อโม่เปลี่ยนเป็นแดงเถือก!

จากนั นฉู่เทียนจึงได้กล่าวออกไปอย่างวายร้าย”ทีมของพวก
เราไม่ต้องการคนที่ไม่ท่าอะไร!ดังนั น,ข้าขอให้ท่านลงมือด้วย!”

ค่าพูดเหล่านั นดูเหมือนว่าจะคลับคล้ายคลับครา?

ก่อนหน้านี นั นเป็นเขาเองที่กล่าวออกไปกับฉู่เทียน!

ในเวลาเดียวกัน,ศพทมิฬได้ค่ารามออกมาอย่างรุนแรงด้วย
ความโกรธเกรี ยว,ผ่านออกมาจากหน้าผาสูงหลายสิบเมตร
,พร้อมกับวิ่งลงมา,เป้าหมายของศพทมิฬนั นเห็นได้อย่าง
ชัดเจน,เป็นไป๋จื่อโม่ที่มีพลังฝึกตนสูงที่สุดนั่นเอง,มันจึงได้พุ่ง
ตรงมาเพื่อโจมตีไป๋จื่อโม่!

“บัดซบ!!!”

ไป๋จื่อโม่ตระโกนออกมาค่าหนึ่ง,ก่อนที่จะชักกระบี่ออกมาจาก
ด้านหลัง,พร้อมกับปลดปล่อยแสงวับวาวออกมาจากกระบี่,
ก่อนที่จะพุ่งทะลวงไปยังศพทมิฬ.

ที่มาจากhttps://lnmtl.com/novel/miracle-throne