MMORPG: เกิดใหม่เป็นนักแปรธาตุ - 195 [โบนัส] สงครามกิลด์: เอาชนะฉันให้ได้สิ! 4

195 [โบนัส] สงครามกิลด์: เอาชนะฉันให้ได้สิ! 4

เรนคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว พวกเขายังมีร็อกซี นิโคไล และนักดาบ ซึ่งสามารถดึงความสนใจของศัตรูและมีทักษะในการหลบหนีได้ แต่หากไม่มี [ชุดพรางควัน] การเบี่ยงเบนความสนใจที่ดีที่สุดที่พวกเขาสามารถทำได้นั้นก็ใช้เวลาเพียงประมาณหนึ่งนาที หรืออย่างแย่ที่สุดก็แค่สามสิบวินาที

เรนสั่งร็อกซีว่า “พยายามชะลอการโจมตีของมัน อย่าใช้ [Blink] ถ้ามันหลบการโจมตีของมันได้ก่อน”

ร็อกซีได้ยินเรนพูด และเธอก็รู้ว่าเธอต้องถ่วงเวลา แต่สุดท้ายความกลัวก็เอาชนะเธอ และเธอก็ใช้ [Blink] ทันทีที่กอร์มแค่โชว์อาวุธของมัน

“ไอ้โง่ แกทำอะไรอยู่เนี่ย?!” ร็อกซ์ดุด่าพี่สาวของเขา

“ขอโทษค่ะ! ฉันตกใจมาก!”

กอร์มฉวยโอกาสนั้นและวิ่งตรงไปยังทิศทางของร็อกซีอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเตะฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่ว

ลูกโลหะขนาดมหึมาที่พุ่งเข้ามานั้นดูเหมือนดาวตกขนาดยักษ์ในสายตาของร็อกซี และมันรู้สึกเหมือนจะบดขยี้เธอจากจุดที่เธอยืนอยู่ จนสิ่งที่เธอทำได้มีเพียงแค่กรีดร้อง

“เฮ้! ฉันอยู่ตรงนี้!” นิโคไลตะโกนและช่วยร็อกซีไว้ได้ทันเวลาด้วยท่าโจมตีเยาะเย้ย (Taunt) ของมัน โชคดีที่กอร์มโจมตีแบบธรรมดา ไม่งั้นร็อกซีอาจจะเป็นตัวแรกที่ตายไปจากกลุ่มก็ได้

กอร์มส่งเสียงคำรามดังลั่น คราวนี้มีควันพวยพุ่งออกมาจากรูต่างๆ บนหมวกของมัน ดูเหมือนว่ามันจะเหนื่อยกับการเล่นเกมและการไล่ล่าแล้ว เมื่อเวลาผ่านไป เสียงคำรามของมันก็ดังขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่ควันแห่งความโกรธก็หนาขึ้น

เรนเห็นว่ามันตลก และถึงแม้สถานการณ์จะเป็นเช่นนั้น เขาก็ยังหัวเราะออกมาเบาๆ

เมื่อถึงตาของนิโคไล ทุกคนต่างประหลาดใจที่เด็กคนนี้กัดแทะเท้าตัวเองอย่างเบามือ และดูเหมือนว่าเขากำลังเล่นอยู่กับกอร์ม

ขนาดตัวที่เล็กของเขายังเป็นข้อได้เปรียบอีกด้วย ร่างกายของเขาสามารถบิดตัวเป็นวงโค้งอย่างเกินจริงกลางอากาศเพื่อหลบหลีกการโจมตีปกติทั้งหมดของกอร์มได้

“ชิ. ไม่น่าเชื่อเลยว่าเด็กจะเอาชนะเธอได้ ดูสิ เขาใจเย็นขนาดไหน ทำไมไม่ให้เวลาพวกเราสักห้าวินาทีเลยล่ะ? ในฐานะผู้ใหญ่ เธอควรจะละอายใจตัวเองนะ แล้วเธอยังเรียกตัวเองว่าเป็นหัวหน้ากิลด์อีกเหรอ?” ร็อกซ์ตำหนิน้องสาวของเขา

ร็อกซีหน้าแดงก่ำด้วยความอาย และเธอพูดอะไรไม่ออกนอกจาก “หุบปาก!”

นิโคไลสามารถยืดเวลาให้กลุ่มต่อสู้กับกอร์มได้อย่างน้อยยี่สิบวินาที ก่อนที่นักดาบจะดึงความสนใจจากกอร์มไป เมื่อเด็กคนนั้นหนีไปโดยใช้สกิล [Blink] หลังจากที่กอร์มปล่อยสกิลออกมา

แต่แค่นั้นยังไม่พอ พวกเขายังมีเวลาอย่างน้อยสี่สิบวินาที และในช่วงเวลาสั้นๆ นั้น จะต้องมีใครสักคนถูกฆ่าตายแน่ๆ เพราะตอนนี้พวกเขาไม่มีเวทมนตร์ใดๆ ที่จะช่วยให้หนีรอดจากฝีมือของกอร์มได้เลย

การโจมตีปกติของกอร์มนั้นช้าและสามารถหลบหลีกได้ แต่สกิลของมันมีโอกาสโจมตีโดนเป้าหมายร้อยเปอร์เซ็นต์ ซึ่งเป็นเรื่องดีที่กอร์มจะใช้สกิลก็ต่อเมื่อมันโจมตีปกติไปแล้วสองถึงสามรอบ

พวกเขาไม่สามารถหยุดสกิลของกอร์มกลางคันด้วยสกิลที่เกี่ยวข้องกับการดึงความสนใจของศัตรูได้ ดังนั้นจึงเป็นสิ่งสำคัญที่พวกเขาต้องหลบหนีเมื่อกอร์มปล่อยสกิลออกมา เมื่อสกิลนั้นจบลง ผู้เล่นคนอื่นจะรับความสนใจของศัตรูไปจนกว่ากอร์มจะปล่อยสกิลอีกครั้ง

นั่นคือวิธีที่กลยุทธ์นั้นได้ผลสำหรับพวกเขา

นักดาบในกลุ่มนั้นเป็นมือใหม่ และเช่นเดียวกับร็อกซี เขาตกใจกลัวภายใต้ความกดดันและจากยักษ์ที่น่าเกรงขามตรงหน้า เขาทำผิดพลาดโดยการหลบหลีกการโจมตีของกอร์มและฟาดดาบใส่โดยไม่รู้ตัว

“งี่เง่า!”

อย่าขัดขืน!

คำเตือนของทุกคนมาสายเกินไป เมื่อสกิลติดตัวของกอร์มทำงาน และการโจมตีอันรุนแรงจากด้านบนได้ฟันนักดาบขาดครึ่ง

สิ่งสุดท้ายที่ได้ยินจากเขาคือเสียงกรีดร้องสั่นเทา ก่อนที่เขาจะแตกกระจายเป็นอนุภาคและหายไปในอากาศธาตุ

ทุกคนต่างเสียใจกับการจากไปของสหาย แต่เรนกลับถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่นักดาบผู้นั้นเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับ [ชุดควัน] และได้ใช้มันไปแล้ว

ดังนั้นการเสียชีวิตของเขาจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรนัก

ที่จริงแล้ว เรนน่าจะบอกให้ชายคนนั้นเสียสละตัวเองเพื่อช่วยคนอื่นๆ ในภายหลัง แต่เนื่องจากเขาจากไปแล้ว เรนจึงนึกถึงสมาชิกคนต่อไปที่จะส่งไปสู้กับกอร์มเพื่อยืดเวลา

อาจฟังดูโหดร้าย แต่ก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนการ มันก็เหมือนกับเกมหมากรุกนั่นแหละ ต้องเสียสละตัวหมากบางตัวเพื่อต้อนราชาให้จนมุม

ในกรณีนี้ เรนคิดว่าคนที่เหมาะสมที่สุดที่จะถ่วงเวลาให้กอร์มจนกว่าเวลาจะหมดก็คือ…ทอร์หรือนิโคไล เพราะทั้งคู่เป็นพระ

“ไม่ใช่พี่ชายฉัน!” ซูเมริกัดฟันแน่นเมื่อสังเกตเห็นประกายตาชั่วร้ายของเร็นที่จ้องมองนิโคไล เธอจะต่อสู้กับเร็นอย่างถึงที่สุดหากเขาใช้นิโคไลเป็นแค่ตัวประกอบ

“เดี๋ยวผมทำเอง!” ทอร์ก้าวเข้ามาแทรก

“ท่านผู้นำ ไม่!”

“คุณเป็นหัวหน้าของกลุ่มนี้ คุณจะเป็นคนแรกที่ตายไม่ได้!”

“ในกรณีนี้ คนที่สองที่จะตาย!”

สมาชิกของทอร์เริ่มไม่พอใจและเป็นห่วงหัวหน้ากิลด์ของพวกเขามากขึ้นเรื่อยๆ

ทอร์หันหน้าไปยิ้มกว้างแล้วพูดว่า “เว้นแต่ว่าจะมีใครสักคนมาแทนที่ผม?”

“…”

“…”

โจรทั้งสองทำหน้าจริงจัง “หัวหน้าครับ พวกเราจะคิดถึงคุณ”

พลซุ่มยิงทำความเคารพ “เราจะปฏิบัติภารกิจต่อไปแม้ไม่มีคุณ”

เปลือกตาของทอร์กระตุกเล็กน้อย และเขาก็พึมพำว่า “พวกสารเลว”

“รีบหน่อย ไม่งั้นฉันจะตายที่นี่แน่” เรนพูดพลางหลบการฟันของกอร์ม “แล้วอย่าลืมเอาของไปให้ใครก็ได้ที่มีช่องว่างด้วย!”

ในขณะที่กลุ่ม Roaring Tigers กำลังกล่าวคำอำลาผู้นำของพวกเขา กอร์มก็กำลังต่อสู้กับเรนจนเกือบตายอยู่แล้ว โดยไม่รอให้ใครมาแย่งเหยื่อไปได้อีก

โชคดีสำหรับเรนที่กอร์มไม่ได้งัดเอาทักษะอะไรออกมาใช้ แต่ก็เป็นเพียงแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

หลังจากมอบสิ่งของให้แก่ลูกน้องแล้ว ทอร์ก็เข้าปะทะกับกอร์มทันที ช่วยลดภาระจากไหล่ของเรนลง เขาอาจเลือกที่จะไม่ทำเช่นนั้นก็ได้ แต่เขารู้สึกว่าเรนมีความสำคัญมากกว่าเขา และเรนก็ได้ให้คำมั่นสัญญาที่จะปฏิบัติตามคำสั่งของเรนเพื่อชัยชนะแล้ว

นอกจากนี้ เขาคงเรียกตัวเองว่าเป็นลูกผู้ชายไม่ได้หรอก ถ้าปล่อยให้เด็กคนหนึ่งต้องตายแทนตัวเอง

“มานี่สิ เจ้าก้อนโลหะตัวโต!” ทอร์ใช้ [คำเยาะเย้ย] และเสียงร้องน่ารำคาญอีกครั้งก็ดังออกมาจากปากของกอร์ม

ควันหนาทึบพวยพุ่งออกมาจากหัวของมันขณะที่มันพุ่งเข้าหาทอร์ด้วยความแค้น ทอร์ทำได้เพียงหลบหลีกอย่างระมัดระวัง เพื่อไม่ให้สวนกลับกอร์มเหมือนที่นักดาบทำโดยไม่ตั้งใจ

ขณะที่กอร์มและทอร์กำลังต่อสู้กันอยู่ ร็อกซีก็ถามเรนว่า…

“ทำไมไม่ส่งโจรสักคนมาล่ะ? เราเสียมือดาบไปแล้ว ถ้าทอร์ตายอีก พลังโจมตีของเราก็จะยิ่งลดลงไปอีก หรือ…คุณจะส่งน้องชายที่ไร้ประโยชน์ของฉันมาก็ได้”

“หือ?!” เส้นเลือดที่คอของร็อกซ์ปูดขึ้น

“ร็อกซ์ไม่มีสกิลที่เกี่ยวข้องกับการดึงความสนใจของศัตรู ถ้าเขาโจมตีก็อร์มเพื่อหวังแย่งความสนใจ เขาคงตายก่อนที่จะทำสำเร็จ” เรนอธิบายและเสริมว่า “และเราต้องการโจรสองคนนั้น”

ร็อกซ์ไขว้มือและยิ้มให้พี่สาวของเขา

ร็อกซีเพียงแค่กระพริบตาใส่เขาแล้วถามเรนว่า “เพื่ออะไร?”

“…” เรนยิ้มกว้างให้ร็อกซี “เดี๋ยวเธอก็รู้เอง”

ร็อกซีบ่นพึมพำเบาๆ ก่อนจะหุบปากแล้วมองดูการต่อสู้ที่ดุเดือดพลางเหลือบมองนาฬิกาจับเวลาที่กระพริบอยู่เหนือศีรษะเป็นระยะๆ

เหลือเวลาเพียงสิบห้าวินาทีเท่านั้น

บางทีทอร์อาจจะรอดจากการต่อสู้ครั้งนี้ได้ก็ได้

ความหวังของพวกเขาเริ่มผลิบาน จนกระทั่งเรนดับมันลงด้วยคำพูดที่เย็นชาของเขา

“นิโคไล เตรียมรับหน้าที่ดึงความสนใจจากศัตรู ถ้าทอร์ตายก่อนหมดเวลา”

“ค-คุณ…” ซูเมริกำลังจะเข้าไปขัดจังหวะอีกครั้ง แต่นิโคไลก็ห้ามเธอไว้

“ไม่เป็นไรหรอกน้องสาว ในกลุ่มที่เหลืออยู่ก็มีฉัน ลีโอเนล และร็อกซี ที่มีความสามารถในการแย่งความสนใจจากศัตรู เราปล่อยให้ร็อกซีตายไม่ได้ เพราะเธอเป็นหัวหน้าคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ เธอต้องอยู่กับกลุ่มจนจบ ส่วนลีโอเนลนั้นจำเป็นในศึกสุดท้าย ถ้าหากมันเป็นการต่อสู้ระหว่างกิลด์”

เรนพยักหน้าไปทางนิโคไลพลางหัวเราะเบาๆกับซูเมริ “น้องชายนายใจเย็นจังเลย ฉันสงสัยว่าใครกันแน่ที่เป็นมือเกมมืออาชีพระหว่างพวกนายสองคน”

“หุบปาก”

“คุณควรปฏิบัติตามสิ่งที่คุณพูดไว้ก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการมีสติ คุณเป็นผู้เล่นที่มีประสบการณ์ ซูเมริ อย่าปล่อยให้อารมณ์ของคุณเข้ามาแทรกแซงชัยชนะของเรา”

“…” ซูเมริกำมือแน่นก่อนจะถอนหายใจออกมา เรนพูดถูก แต่เธอเป็นพี่สาวมาก่อนที่จะเป็นเกมเมอร์ เธอห้ามตัวเองไม่ได้

ซูเมริคิดว่า เรนคงไม่มีวันเข้าใจเรื่องนี้ เพราะเขาเป็นลูกคนเดียว

—-