MMORPG: เกิดใหม่เป็นนักแปรธาตุ - 196 พักสักครู่ 1

196 พักสักครู่ 1

การต่อสู้ดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด และนาฬิกาเหลือเวลาเพียงห้าวินาทีสุดท้าย ทุกคนต่างคิดว่าทอร์จะรอด แต่กอร์มตั้งใจแน่วแน่ว่าจะกำจัดพวกเขาทั้งหมดให้ได้ภายในวินาทีสุดท้ายนั้น

มันกระโดดถอยหลังและโน้มตัวไปด้านหลังจนปลายดาบแตะพื้น พลังงานสีดำรวมตัวกันในโครงโลหะของมันก่อนที่จะระเบิดออกมาเป็นแสงสว่างจ้า คลื่นลำแสงสีดำพุ่งออกมาจากดาบเมื่อมันฟาดฟันไปข้างหน้าด้วยพลังทั้งหมดที่มี

พลังงานมหาศาลเคลื่อนที่ไปในแนวเส้นตรง สร้างความเสียหายไปทั่วบริเวณ

ทอร์ไม่มีทักษะใดที่จะหลบหลีกการโจมตีที่เข้ามาได้ สิ่งเดียวที่ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายก่อนตายคือความคิดที่ว่าการโจมตีแบบวงกว้างของกอร์มไม่ได้คร่าชีวิตใครนอกจากตัวเขาเอง

“อึ!”

“ผู้นำ!”

เสียงร้องโหยหวนดังระงมอยู่ภายในโดม และนิโคไลก็รวบรวมความกล้าขณะที่เขารับมือกับการโจมตีกลับมาอีกครั้ง

เกราะโลหะของกอร์มขยับราวกับกำลังระบายไอน้ำ และเพียงเสี้ยววินาที เกราะก็ถูกปกคลุมไปด้วยควันหนาทึบ

เสียงโลหะกระทบกันและหมุนเข้าที่ฟังดูเหมือนเสียงสยองขวัญที่บ่งบอกถึงความตายที่กำลังจะมาถึง

อาร์ghh… กอร์มส่งเสียงร้องน่าขนลุกก่อนจะจ้องมองนิโคไลด้วยดวงตาสีแดงเรืองแสง

ความเงียบชั่วครู่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงหวีดหวิวเมื่อกอร์มเข้าใกล้นิโคไล และปลายดาบของมันอยู่ห่างจากกะโหลกศีรษะของนิโคไลเพียงแค่ลมหายใจเดียว ก่อนที่นาฬิกาจับเวลาจะดังขึ้นและลดลงเหลือศูนย์

กอร์มหยุดชะงักเมื่อดาบของมันอยู่ห่างจากดวงตาของนิโคไลเพียงไม่กี่นิ้ว มันยืนตัวตรงก่อนจะฟาดดาบลงบนพื้นและวางมือทั้งสองข้างไว้บนด้ามดาบ มันส่งเสียงครางต่ำอีกครั้งก่อนที่ดวงตาสีแดงเรืองแสงของมันจะหรี่ลง และมันก็กลายเป็นรูปปั้นหุ้มเกราะ

เกิดอะไรขึ้น

มันหยุดไปเฉยๆ

เราควรกังวลหรือไม่?

หรือว่าเราชนะกันแน่?

แทนที่จะตอบคำถามของพวกเขา ประตูมิติก็ปรากฏขึ้นแวบหนึ่งข้างๆ กอร์ม พร้อมกับเสียงหนึ่งดังก้องอยู่ในหูของทุกคน

จำนวนผู้เล่นที่ถูกฆ่า = 2

จำนวนผู้เล่นที่เหลือ = 8

คุณสามารถไปยังเกมถัดไปได้แล้ว>

ทุกคนมองหน้ากัน พยายามทำความเข้าใจสิ่งที่ระบบบอก ก่อนที่รอยยิ้มกว้างจะปรากฏขึ้นแทนที่ความกังวลบนใบหน้า และพวกเขาก็ลุกขึ้นยืนทันที

“เราทำสำเร็จแล้ว!”

“ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเราสอบผ่าน!”

“หืม? แน่นอน เราทำได้อยู่แล้ว เพื่อนของฉัน เรน เป็นอัจฉริยะนี่นา” ลีโอเนลไขว้แขนและพยักหน้าให้กับตัวเอง แม้ว่ากำปั้นของเขาจะสั่นด้วยความดีใจก็ตาม

ซูเมริถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ฉันว่าแผนบ้าๆ ของเธอได้ผลจริงๆ นะ”

เรนยิ้มเล็กน้อย “แน่นอนอยู่แล้ว” เขาอาจดูเหมือนไม่ใส่ใจ แต่ลึกๆ แล้วเขาก็ดีใจเช่นกัน เพราะทั้งหมดนี้เป็นเพียงการคาดเดาของเขาเท่านั้น

“เราควรแจ้งให้เจ้านายทราบ!”

ฉันติดต่อเขาไม่ได้

“เราไม่สามารถใช้ช่องทางการสื่อสารใดๆ ที่นี่ได้หรอก ไอ้โง่”

<warning! you=”” will=”” be=”” disqualified=”” if=”” won’t=”” get=”” into=”” the=”” portal=”” in=”” .=”” 9=””></warning!>

“ว้าว! มีตัวจับเวลาด้วย!”

<7>

“ทุกคนขึ้นรถ!”

เรนและคนอื่นๆ รีบเข้าไปในประตูมิติโดยไม่รอช้า และหลังจากนั้น…ทุกอย่างก็มืดมิดไปหมด

เมื่อเรนและคนอื่นๆ มาถึง พวกเขาก็อยู่ในห้องโถงกว้างใหญ่ที่มีกิลด์อื่นๆ อยู่ด้วย และที่น่าประหลาดใจคือ พวกเขาเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยบางคนที่กำลังต่อสู้กับกอร์มอยู่ตรงหน้าพวกเขา

“สรุปแล้วพวกเขายังมีชีวิตอยู่” นิโคไลรู้สึกโล่งใจที่พวกเขาไม่ถูกทำลายล้าง

“ทำไมคุณถึงดีใจล่ะ” ร็อกซ์ถามพลางถอนหายใจ “พวกเขาเป็นศัตรูของเรานี่นา”

“แต่พวกเขามีจำนวนน้อยแล้วนะ” ลีโอเนลชี้นิ้วไปที่คางแล้วมองไปยังกิลด์อื่นๆ พร้อมกับนับในใจ “บางกิลด์เหลือสมาชิกแค่สามคนเอง”

ดวงตาของร็อกซีเป็นประกายเมื่อเธอรู้ตัวอะไรบางอย่าง “ฉันคิดว่ากิลด์ของเรามีสมาชิกมากที่สุด!”

เมื่อเห็นสีหน้าหดหู่ของกิลด์ส่วนใหญ่ที่เหลือผู้เล่นไม่ถึงห้าคน ความฝันที่พวกเขาเคยมีที่จะคว้าอันดับหนึ่งดูเหมือนจะอยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้ว

เฮ้.

เรนและคนอื่นๆ หันไปมองชายคนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามา ซึ่งอยู่ในเซิร์ฟเวอร์เดียวกันกับพวกเขา

“พวกคุณรักษาจำนวนสมาชิกไว้ได้มากขนาดนี้ได้อย่างไร? โกงหรือเปล่า?” เฟรดริคถาม และสายตาของทุกคนก็หันไปที่กลุ่มของเรน

“โกงเหรอ?” ร็อกซีเดินไปข้างหน้าแล้วชี้ไปที่ชายคนนั้น “ไม่ใช่ความผิดของเราหรอกที่แกมันโง่เง่าจนเสียสมาชิกทั้งหมดให้กอร์มไป”

เรนสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วส่ายหัว เรื่องนี้ต้องเกิดขึ้นไม่ทางใดก็ทางหนึ่งอยู่แล้ว ในกลุ่มกิลด์ในเซิร์ฟเวอร์นี้ พวกเขาเป็นกิลด์เดียวที่มีสมาชิกเหลืออยู่มากกว่าห้าสิบเปอร์เซ็นต์

เป็นที่คาดการณ์ได้ว่าคนอื่นๆ จะมองว่ามันแปลกและน่าสงสัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีรางวัลใหญ่รอพวกเขาอยู่หากพวกเขาชนะสงคราม ทุกคนจะรู้สึกถูกคุกคามเมื่อกลุ่มใหม่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันพร้อมสมาชิกมากมาย ในขณะที่พวกเขามีสมาชิกเพียงแค่สามคนเท่านั้น

พวกเขาจะรวมตัวกันและพูดจาต่างๆ เพื่อให้ Roaring Tigers และ Fighting Lambs ถูกตัดสิทธิ์ ซึ่งจะทำให้พวกตนมีโอกาสมากขึ้น

“ไอ้โง่!” เฟรดริกเยาะเย้ย “แกไม่รู้หรือไงว่าพวกเราพยายามกันหนักแค่ไหน และเสียเวลาและเงินไปมากมายแค่ไหนกับสงครามครั้งนี้? พวกเราเสียสละมากมายเพื่อมาถึงจุดนี้ และเราจะไม่ยอมให้คนอย่างแก ที่โกงอย่างชัดเจนเพื่อผ่านรอบแรก ลอยนวลไปได้หรอก”

เกมนี้ยังใหม่มาก เพิ่งเปิดตัวได้เพียงสองเดือนเท่านั้น ทุกคนจึงยังคาดหวังว่าจะมีบั๊กและกลโกงอยู่บ้าง

แต่ไม่ใช่สงครามกิลด์

ไม่เคยเลยกับสงครามกิลด์

บริษัทที่ร่ำรวยและทรงอิทธิพลต่างทุ่มเงินเดิมพันในสงครามครั้งนี้ และจะไม่มีทางเกิดการโกงหรือบั๊กใดๆ ในเกมเลย นักพัฒนาเกมได้ตรวจสอบให้แน่ใจแล้ว

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เรนไม่เคยพบเจอกับวิธีการฉ้อฉลใดๆ ในสงครามเลย ไม่ว่าจะเป็นในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต สงครามกิลด์ก็จะเป็นไปอย่างยุติธรรมเสมอ…ตลอดไป

“ทำไมทุกคนถึงบอกว่าเราโกง?” นิโคไลหดตัวลงในอ้อมกอดของพี่สาว สายตาที่เย้ยหยันของทุกคนนั้นบาดใจ และเขารู้สึกอยากวิ่งหนีไป

ซูเมริลูบหัวนิโคไลเบาๆ แล้วพูดปลอบใจว่า “ก็เพราะเรามีสมาชิกมากกว่าพวกเขานั่นแหละ พวกเขาอิจฉาและอยากทำให้เราตกต่ำลง เพื่อให้ตัวเองรู้สึกดี”

คุณพูดว่าอะไรนะ?

“คุณเป็นใครถึงกล้าพูดแบบนั้น?”

“พวกเราทุ่มเทอย่างหนักเพื่อวันนี้”

“นักพัฒนาซอฟต์แวร์จะรู้เรื่องนี้”

“เชิญเลย” ร็อกซีไขว้แขน เธอมีความกล้าหาญเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนอื่น แต่กลับลังเลใจเมื่อต้องเจอกับสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งอย่างกอร์ม “ถ้าเธอต้องการ เธอจะขอวิดีโอเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากพวกเขาก็ได้นะ”

แม้ว่าช่องทางการสื่อสารทุกรูปแบบจะถูกปิดใช้งาน แต่พวกเขาก็ยังสามารถติดต่อผู้พัฒนาได้โดยใช้ปุ่มสื่อสารปุ่มใดปุ่มหนึ่งของระบบ หากพวกเขามีข้อสงสัยใด ๆ เกี่ยวกับเกม

อย่างไรก็ตาม สามารถเข้าถึงได้เฉพาะหลังจบเกมแต่ละรอบเท่านั้น ผู้พัฒนาได้ประกาศล่วงหน้าว่าจะมีช่วงพักสั้นๆ หลังจบแต่ละรอบ เพื่อให้ผู้เล่นสามารถใช้เวลานั้นในการรายงานปัญหาของตนได้

คนอื่นๆ ต่างกดปุ่มขอความช่วยเหลือจากบอท เพราะตอนนี้…กลุ่มของเรนเป็นภัยคุกคามที่ร้ายแรงที่สุด และทุกคนก็พร้อมที่จะกำจัดพวกเขาหากนั่นเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อให้พวกเขามีโอกาสชนะในท้ายที่สุด

เงินมีอำนาจเหนือกว่าสิ่งอื่นใด

ไม่นานนัก กระต่ายตัวเล็ก ๆ ก็ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน มันเหมือนกระต่ายในดินแดนมหัศจรรย์ของอลิซ เดินด้วยสองขา สวมหมวกทรงสูง เสื้อกั๊กและกางเกงสไตล์พังก์

มันถามพลางขยับจมูกว่า “มีปัญหาอะไรหรือ?”