MMORPG: เกิดใหม่เป็นนักแปรธาตุ - 139 เมริยาห์

139 เมริยาห์

เอวีตกตะลึง “การผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่…เหรอ?”

เธอแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็นปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

เธอได้ยินเรื่องภารกิจนั้นมา และมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำสำเร็จ แต่รางวัลที่ได้รับนั้นจะทำให้เธอได้เปรียบคนอื่นๆ อย่างแน่นอน

เรนรู้เรื่องนี้มาก่อนหรือเปล่า?

ถ้าอย่างนั้น…เธอก็เป็นหนี้เขาอย่างแน่นอน เป็นหนี้ก้อนใหญ่เลย!

อีวี่รีบกด [ยอมรับ] ทันที มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะปฏิเสธภารกิจสุดยิ่งใหญ่แบบนี้

เควสต์สุดยิ่งใหญ่

â—�แม่มดเมริยาห์

เมริยาห์เคยเป็นแม่มดผู้ทรงพลัง พลังและความงามของเธอเป็นที่หมายปองของทุกคน แต่มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ได้ครองหัวใจเธอ นั่นคือโทมัส อัศวินแห่งเอเรย์เนีย

ด้วยพลังของเธอ เธอได้สร้างป่ามายา สถานที่ลึกลับและน่าพิศวงซึ่งเป็นที่หลบภัยของคู่รัก

อย่างไรก็ตาม วันหนึ่ง ขณะที่โทมัสออกไปซื้อของในเมือง เมริยาห์ก็ถูกฆ่าตาย เธอเชื่อว่าฆาตกรไม่ใช่ใครอื่นนอกจากรีการ์ด ศัตรูตัวฉกาจของเธอ

เรการ์ดเป็นชายผู้ทะเยอทะยานที่แสวงหาแต่เพียงอำนาจและไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการได้ครองตำแหน่งจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด เขาเป็นเพียงคนเดียวที่มีพลังมากพอที่จะต่อต้านกับดักและภาพลวงตาที่วางไว้ในป่าและฆ่าเธอได้โดยที่เธอไม่รู้ว่าทำอย่างไรและเพราะเหตุใด

วัตถุประสงค์!

¶ ค้นหาว่าเมริยาห์เสียชีวิตอย่างไรและเพราะเหตุใด

รางวัล!

40,000 EXP

☐ 1,000,000 กิล

กล่องคริสตัล

หีบแพลทินัม

หีบทองคำ

จบแล้ว

ใบหน้าของอีวี่สดใสขึ้น กล่องคริสตัล!

แต่ความสุขของเธออยู่ได้ไม่นาน เพราะเธอรู้ว่าเบื้องหลังรางวัลอันน่าทึ่งเหล่านั้นคือภารกิจที่ไม่อาจสำเร็จได้ในเวลาอันสั้น ยิ่งไปกว่านั้น ยังไม่มีคำใบ้ใดๆ เลยว่าจะเริ่มต้นจากตรงไหน

ข้อมูลที่มีประโยชน์เพียงอย่างเดียวคือคำอธิบาย โทมัสและรีการ์ด สองคนนี้เป็นเบาะแสของเธอ แต่ในบรรดาเบาะแสเหล่านั้น มีเพียงที่ตั้งของโทมัสเท่านั้นที่ระบุไว้

ถึงกระนั้น อีวี่ก็ยอมรับภารกิจนั้นด้วยความเต็มใจ แม้ว่าสีหน้าของเธอจะยังคงไร้อารมณ์ก็ตาม

สีหน้าของเมริยาห์ดูเรียบเฉย แต่มีรอยยิ้มจางๆ ปรากฏอยู่บนริมฝีปากของเธอ

“ขอบคุณค่ะ เจ้าจะต้องการความช่วยเหลือทุกอย่างที่เจ้าจะได้รับในการผจญภัยครั้งนี้” เธอหลับตาลงครู่หนึ่ง “ส่วนฉัน ในสภาพปัจจุบันนี้ สิ่งที่ฉันให้ได้ก็คือพร แต่ถ้าเจ้าสามารถเอาชนะผู้ปกครองป่าแห่งนี้ได้ เจ้าจะได้รับสมบัติชุดหนึ่งของฉัน”

[คุณได้รับพรจากเมริยาห์แล้ว!]

ค่า INT ของคุณเพิ่มขึ้น +40

[ค่า LCK ของคุณเพิ่มขึ้น +10]

เอวี่ดีใจสุดๆ! ได้ค่าประสบการณ์ตั้ง 5000! แถมยังได้เพราะเธอเป็นคนแรกที่ค้นพบเมริยาห์อีกด้วย นี่เป็นครั้งแรกที่เธอดีใจมากที่เลือกบลูเมจเป็นคลาสย่อย

เธอจะต้องตอบแทนบุญคุณเรนอย่างแน่นอนหลังจากนี้ ทุกอย่างเป็นเพราะเขา หรือไม่ก็พวกเขาอาจจะร่วมกันทำภารกิจให้สำเร็จก็ได้ ภารกิจระดับมหากาพย์นั้นหายาก และเธอจะตอบแทนบุญคุณของเขาด้วยข้อมูลและของรางวัลที่จะได้รับหากพวกเขาทำภารกิจสำเร็จ

“ขอบคุณค่ะ แต่ใครคือผู้ปกครองป่าแห่งนี้ในตอนนี้คะ?” อีวี่ถาม เธอคิดว่าอาจจะเป็นบอสลับก็ได้

สีหน้าของเมริยาห์เปลี่ยนไปเล็กน้อย คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันเป็นเส้นเดียวบนหน้าผาก “นั่นคือราคุชา อดีตผู้พิทักษ์ป่า มันมักจะปรากฏตัวออกมาล่อลวงนักเดินทางที่ไม่ทันระวังตัวด้วยคำสัญญาว่าจะได้รับของรางวัลมากมายหากสามารถเอาชนะมันได้”

“อย่างไรก็ตาม ราคุฉะสามารถเปลี่ยนแปลงรูปแบบและทิวทัศน์ของป่าได้ตามใจชอบ มันหาตัวได้ยาก มันซ่อนตัวอยู่ในส่วนลับของป่า ซึ่งนักเดินทางไม่รู้ เป้าหมายที่แท้จริงของมันคือการกินวิญญาณของนักเดินทาง ยิ่งมันกินวิญญาณมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น”

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ป่าแห่งนี้ดูเหมือนมีชีวิต มีใครบางคนควบคุมมันอยู่ในความมืด นั่นก็คือบอส และป่ามายาคือถ้ำของมันทั้งหมด ไม่น่าแปลกใจเลยที่พวกเขาไม่สามารถออกจากระบบได้ เพราะพวกเขาเข้าไปอยู่ในห้องของบอสแล้ว!

แล้วฉันจะหามันเจอได้อย่างไร?

สายตาของเมริยาห์มองไปไกลกว่านั้น “ราคุชาอยู่ทุกหนทุกแห่ง ดวงตาของมันรู้ทุกสิ่ง และเพราะสิ่งของในมือของฉัน มันจึงสามารถควบคุมป่าได้ตามใจชอบ”

“อย่างไรก็ตาม มีวิธีที่จะหามันเจอได้ จงตามรอยน้ำไป…แล้วคุณจะพบมัน”

ขณะที่เอวีเดินบนดินโคลนและชื้นแฉะ เธอก็สังเกตเห็นลำธารเล็กๆ สายหนึ่ง แต่เพิ่งมาสังเกตเห็นตอนนี้เองว่ามันแปลกที่เธอพบเพียงลำธารเดียว ทั้งๆ ที่ปกติแล้วน้ำมักจะไหลเป็นทางหลายสาย

“เข้าใจแล้ว… ขอบคุณค่ะ”

“นี่คือคำเตือน…” เมริยาห์มองอีวี่ด้วยสายตาจริงจัง “ในสภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้ เธอเอาชนะมันไม่ได้หรอก แต่ถ้ามีผู้เล่นอีกห้าคนมาร่วมด้วย โดยทุกคนมี ATP หลักอยู่ที่ +40 เธออาจจะมีโอกาสบ้าง”

บวก 40 เหรอ? อีวี่ไม่มีปัญหาเรื่องนั้นเลย ด้วยพรของเมริยาห์ ค่า INT ของเธอสูงถึง +70 แล้ว

อีวี่นึกย้อนไปว่าค่า ATP หลักของเพื่อนร่วมทางของเธอถึงหลักนั้นแล้วหรือยัง เท่าที่เธอจำได้ แร็กนาร์ก็ใกล้จะถึงหลักนั้นแล้ว แต่เธอไม่รู้เรื่องของไมเคิลและคนอื่นๆ

แต่ข้อได้เปรียบของพวกเขาอยู่ที่จำนวนที่มากกว่า ดังนั้นอาจจะยังมีโอกาสอยู่บ้าง

แล้วอีวี่ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “แล้ววินดิโกละ? จะปราบมันยังไงดี?” ลองถามเธอดูก็ไม่เสียหาย แม้ว่าอีวี่จะไม่ได้คาดหวังอะไรมากนักก็ตาม

เมริยาห์ตอบด้วยความประหลาดใจ

“วินดิโก้ไม่มีวันจบสิ้น ตราบใดที่ราคุฉะยังมีชีวิตอยู่ สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นก็จะยังคงอยู่ต่อไป หากต้องการกำจัดพวกมัน คุณต้องกำจัดราคุฉะให้ได้ก่อน”

“นั่นจะเป็นปัญหา เพราะพวกเขากำลังเข้ามาหาเรา เราปล่อยมันไปเฉยๆ ไม่ได้”

เมริยาห์มองฉันครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “วิสป์คือผู้นำทางของคุณ พวกนั้นคือวิญญาณผู้บริสุทธิ์ เหยื่อของราคุชา วินดิโกจะไม่โจมตีคุณหากคุณอยู่ห่างจากวิสป์ไม่เกินห้าเมตร พวกมันจะตามคุณไป แต่จะไม่เริ่มโจมตีคุณก่อน”

ดวงตาของอีวี่เบิกกว้าง เมื่อเมริยาห์พูดถึงเรื่องนี้ เธอก็สังเกตเห็นว่ากลุ่มควันบางลงกว่าแต่ก่อน เพราะพวกเธอต้องการอยู่ให้ห่างจากลูกไฟที่ลอยอยู่เหล่านั้นให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

นั่นเป็นเหตุผลที่พวกวินดิโกโจมตีตั้งแต่แรกหรือเปล่า?

พวกเขาคิดว่าวิสป์เป็นศัตรู แต่กลับพบว่ามันคือสิ่งที่ช่วยพวกเขาให้รอดพ้นจากวินดิโกส์

“แค่นี้เองเหรอ?” เมริยาห์ถามอีวี่หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง

อีวี่คิดอะไรไม่ออกอีกแล้วจึงพยักหน้า

เมริยาห์ยิ้ม “งั้น…ฉันขออวยพรให้คุณโชคดี”

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ร่างของเมริยาห์ก็ค่อยๆ สลายไป และทิวทัศน์ก็เปลี่ยนกลับไปเป็นเหมือนเดิม ต้นไม้และใบไม้ปกคลุมไปด้วยสีเทาตลอดเวลา ขณะที่หมอกยังคงลอยอยู่ในอากาศ

อีวี่ได้ยินเสียงโลหะกระทบกัน เสียงตะโกน และเสียงร้องไห้ไม่ไกลจากที่เธอยืนอยู่ เมื่อหันไปทางต้นเสียง เธอก็เห็นผมสีขาวของร็อกซี่และร็อกซ์ ซึ่งเป็นสีสว่างเพียงสีเดียวท่ามกลางแสงสลัว

เอวีกำลังจะวิ่งไปทางนั้น แต่แล้วเธอก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

เธอควรบอกพวกเขาเกี่ยวกับสิ่งที่เธอพบหรือไม่? เธอไม่รู้เรื่องของร็อกซีและคนอื่นๆ มากนัก โดยเฉพาะเรื่องของไมเคิล เธอเกรงว่าพวกเขาจะไม่ยอมให้ของของเมริยาห์กับเธอหากเธอบอกพวกเขา

อย่างไรก็ตาม เธอไม่สามารถออกจากระบบหรือออกจากป่าได้ ตัวเลือกนั้นไม่สามารถเข้าถึงได้เมื่อพวกเขาเข้าไปในสถานที่นั้นแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากบอกพวกเขา เพราะเธอไม่สามารถสู้กับราคุฉะได้เพียงลำพัง ทางเลือกเดียวของเธอคือบอกพวกเขาหรือยอมให้ตัวเองถูกฆ่าเพื่อหนีออกจากป่าและรับผลเสียจากการลดค่า ATP

ตัวเลือกหลังนั้นไม่ดึงดูดใจเธอเลย

อีวี่สูดหายใจลึกๆ แล้วเดินหน้าต่อไป เธอจะเจรจากับกลุ่มนั้นและหวังผลลัพธ์ที่ดีที่สุด ร็อกซี่และร็อกซ์ดูเหมือนจะเป็นคนดี ในขณะที่กลุ่มของไมเคิล…กลุ่มของเขานั่นแหละคือปัญหา

อีวี่ตั้งสติแล้วกลับไปหากลุ่มของเธอ และเมื่อเห็นตัวเองอยู่ตรงนั้น เธอก็ตกตะลึงกับท่าทีเป็นปรปักษ์ที่เธอได้รับ

“บ้าไปแล้ว! เธอยังกลับมาอีกเหรอ?!” ร็อกซีพูดเยาะเย้ย เธอเป็นคนดีจริง ๆ แต่ส่วนใหญ่แล้วอารมณ์มักจะอยู่เหนือเหตุผล

ใบหน้าของร็อกซี ร็อกซ์ และแร็กนาร์ดูซูบผอมและแสดงออกอย่างชัดเจน ราวกับว่าทุกเมื่อพวกเขาอาจจะยอมแพ้และยอมรับชะตากรรมในมือของเหล่าสัตว์ประหลาด

ในขณะเดียวกัน จำนวนของวินดิโกก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้กระทั่งก่อนที่อีวี่จะจากไป

แต่สิ่งที่ทำให้เอวี่ประหลาดใจก็คือ…กลุ่มของไมเคิลหายไปไหนไม่รู้

แต่เธอยังไม่ทันได้ถาม เพราะฝูงวินดิโกอีกระลอกกำลังกระหน่ำกรงเล็บใส่ร็อกซีและแร็กนาร์ ทั้งสองแทบจะป้องกันตัวเองไม่ได้ ในขณะที่ร็อกซีพยายามฆ่าวินดิโกให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่ด้วยพลังโจมตีที่น้อยนิดของเขา เมื่อเทียบกับวินดิโก้หลายสิบตัวที่กำลังข่วนร็อกซีและแร็กนาร์ มันคงใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งนาทีเท่านั้นก่อนที่พวกเขาจะถูกทำลายล้างไปหมด

โชคดีเหลือเกินที่อีวี่มาถึงทันเวลา

“หยุดทะเลาะกันแล้วตามฉันมา” อีวี่พูดอย่างรีบร้อน แม้ว่าสีหน้าของเธอจะดูสงบนิ่งอย่างที่สุดก็ตาม

“แกเป็นอะไรวะเนี่ย –!”

อีวี่หันหลังให้ก่อนที่ร็อกซี่จะพูดจบประโยค

“ถ้าอยากมีชีวิตรอด จงตามฉันมาเดี๋ยวนี้” จากนั้นอีวี่ก็วิ่งไปยังแถวของวิสป์ที่อยู่ใกล้ที่สุดโดยไม่หันหลังกลับ

“เฮ้! ฉันกำลังพูดกับเธอนะ!” ร็อกซีคำราม แต่เอวี่กลับไม่สนใจเธอเลย ไม่แม้แต่จะเหลือบมองเธอสักนิด

—-