MMORPG: เกิดใหม่เป็นนักแปรธาตุ - 182 [โบนัส] อาการของสุเมริ

182 [โบนัส] อาการของสุเมริ

เมื่อเรนได้พบกับซูเมริภายในหมู่บ้านแอนติกอส ในดินแดนแห่งภูต เรนก็จำเธอได้ทันทีท่ามกลางฝูงชนจำนวนมาก

ต่างจากผู้เล่นใหม่ ซูเมริแสดงออกถึงความสง่างามด้วยการยืนและไขว้แขนเฉยๆ เธอไม่เหมือนจอมเวทดำคนอื่นๆ ที่มักก้มหน้ามองพื้น เธอมีท่าทางและสีหน้าเหมือนนักดาบมากกว่า เธอมีเสน่ห์แบบเจ้าหญิงนักรบ ประเภทที่คุณอยากร่วมรบด้วย ไม่ใช่ต่อต้าน

สีหน้าของซูเมริดูเคร่งขรึมและค่อนข้างเข้มงวด แต่เมื่อเห็นเร็น สีหน้าของเธอก็พลันเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเล็กๆ

“โย่!” เธอกล่าวทักทาย

เรนเพียงแค่เหลือบมองไปรอบๆ แล้วถามว่า “นิโคไลอยู่ไหน?”

รอยยิ้มของซูเมริหายไป “ฉันไม่อยากดึงนิโคไลเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องวุ่นวายของเรานี่เลย”

เรนเลิกคิ้วขึ้น “ยังไงซะฉันก็รู้สึกว่าฉันคงไม่ชอบสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่”

ซูเมริยิ้มกว้างเป็นครั้งแรก รอยยิ้มที่เข้ากับความซุกซนในดวงตาของเธอ “แน่นอน คุณจะต้องชอบมัน”

เรนสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง “งั้นก็บอกมาสิว่าอะไรคือสิ่งที่นายไม่ยอมบอกในข้อความนั้น”

ซูเมริเหลือบมองไปด้านข้างพลางเลียริมฝีปากก่อนจะหันหน้าไปหาเรน “ฉันอยากจะ PK อินเวน ช่วยฉันสักครั้ง แล้วฉันจะร่วมงานกับเธอฟรีๆ ในสงครามกิลด์หรืออะไรก็ตามที่เธอทำอยู่”

“…” เรนเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจ “นี่คือการแก้แค้นใช่ไหม? ถ้าใช่ ฉันไม่อยากมีส่วนร่วมด้วย”

“แน่นอน มันคือการแก้แค้น!” ซูเมริยกแขนขึ้นเหนือศีรษะครู่หนึ่ง “ฉันถูกไล่ออก ถูกโกง ถูกทรยศ และถูกขโมยทุกอย่างไปโดยคนๆ เดียว! ฉันต้องการการแก้แค้น! ฉันนอนไม่หลับ จนกว่าจะฆ่าเธอได้! แม้แค่ครั้งเดียวก็พอ!”

เสียงตะโกนของชาวสุเมเรียนไม่ได้มีระดับเสียงสูง แม้ว่าจะดังและดึงดูดความสนใจได้มาก แต่ก็ค่อนข้างทุ้มและหยาบกระด้างเล็กน้อย

เรนอยากจะหันหลังหนีและหลบสายตาแปลกๆ ที่จ้องมองมาทางพวกเขาเหลือเกิน

“บอกฉันอีกทีสิว่าทำไมฉันต้องช่วยคุณแก้แค้นแบบนี้? คุณรู้ใช่ไหมว่าฉันสามารถหาคนอื่นมาทำสงครามแทนได้?”

ซูเมริพูดไม่ออก และต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะสงบสติอารมณ์ได้

“ฉันขอความช่วยเหลือจากซิลเวียไม่ได้หรอก เพราะฉันติดหนี้เธอเยอะไปแล้ว เธอก็ยุ่งอยู่ด้วย และฉันก็ไม่อยากสร้างปัญหาให้กิลด์ของเธอด้วยเรื่องแก้แค้นของฉัน ฉันไม่อยากให้แบล็กไลออนมาหมายตาเธอด้วย”

“แล้วคุณคิดว่าการดึงฉันเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยมันเป็นเรื่องดีเหรอ?”

ซูเมริซ่อนใบหน้าที่แสดงความรู้สึกผิดไว้ภายใต้รอยยิ้มที่ฝืนๆ ขณะที่เธอกำลังเคาะปลายนิ้วเข้าหากัน ริมฝีปากของเธอเบะเล็กน้อยขณะที่พูดว่า “ฉันไม่มีใครให้ขอความช่วยเหลือเลย และเนื่องจากคุณไม่ได้สังกัดกิลด์ใดๆ และต้องการความช่วยเหลือจากฉัน…ฉันเลยคิดว่า…บางทีเราอาจจะร่วมมือกันในเรื่องนี้ได้ไหม?”

เรนจ้องมองซูเมริตรงๆ “เธอรู้ใช่ไหมว่าถ้าเธอฆ่าสมาชิกหลักของกลุ่มสิงโตดำทั้งกลุ่ม เธอจะเริ่มตามล่าเธอทันที? เธอแน่ใจเหรอว่าอยากถูกตามล่าไปตลอดชีวิต?”

“…” ซูเมริพูดไม่ออก ความเศร้าฉายแววในดวงตาของเธอก่อนที่เธอจะก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อซ่อนอารมณ์บนใบหน้า เธอโอบกอดตัวเองเพื่อปลอบโยนตัวเองก่อนที่จะพูดด้วยเสียงเบาที่เต็มไปด้วยความคับข้องใจและความสิ้นหวัง “คือ…ฉันแค่ต้องการระบายความรู้สึกทั้งหมดที่อยู่ข้างในออกมา ไม่อย่างนั้นฉันจะระเบิดออกมา…”

“…” เรนเงียบไปครู่หนึ่งขณะมองซูเมริ เขาไม่อาจปฏิเสธได้ว่าไม่เข้าใจเธอ เขารู้จักความรู้สึกนั้นดีเหลือเกิน ที่จริงแล้ว เขามองเห็นตัวเองในตัวเธอ สิ่งที่ทำให้หัวใจเขาสั่นไหวด้วยความโกรธเมื่อนึกถึงอดีต

เขาหลอกตัวเองอยู่หรือเปล่า? แน่นอนว่าเขาต้องการแก้แค้นเรื่องในอดีต ไม่ว่าก่อนหน้านี้เขาจะปฏิเสธมากแค่ไหนก็ตาม แต่เขาทำอะไรไม่ได้ เขาทำได้เพียงคิดถึงเรื่องนั้นในใจ…สิ่งที่เขาอยากทำกับทุกคนที่ทำร้ายเขา

แต่ในชาตินี้ เขาสามารถทำมันให้สำเร็จได้เสียที… การแก้แค้นและเป้าหมายของเขาคือจุดมุ่งหมายเดียวในการดำรงชีวิตของเขา

โดยไม่รู้ตัว เรนวางมือลงบนไหล่ของซูเมริ และเธอก็ขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองใบหน้าหล่อเหลาของชายคนนั้น ดวงตาของเขาไร้ซึ่งอารมณ์ ขณะที่สีหน้าแสดงออกถึงความเย็นชาที่แผ่ซ่านและซึมซาบเข้าไปในกระดูกของเธอ

อย่างไรก็ตาม แทนที่จะหนาวสั่น เธอกลับพบความอบอุ่นใจในตัวเขา และพบความปลอบโยนในเสียงของเขา

“การแก้แค้นในแบบที่คุณเป็นอยู่ตอนนี้ มันน่าหัวเราะสิ้นดี จงทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นก่อน แข็งแกร่งพอที่สิงโตดำทั้งกลุ่มจะหยุดคุณและทำร้ายคนที่คุณรักไม่ได้ จากนั้นค่อยมาพูดเรื่องแก้แค้น”

เรนหันหลังกลับและตัดสินใจไปที่หุบเขาร้าง เขาได้แต่หวังว่าซูเมริจะไม่โง่เขลาถึงขนาดทำตามแผนของเธอ มิเช่นนั้นเธอและนิโคไลจะต้องเดือดร้อนทั้งคู่ นี่เป็นโอกาสครั้งที่สองของพวกเขา และเขาหวังว่าผู้หญิงคนนั้นจะไม่ทำลายมัน

ในขณะนั้น แบล็กไลออนเป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งเกินไปสำหรับพวกเขา และซูเมริเพิ่งเริ่มต้นเกมเท่านั้น

แม้แต่เรนก็ยังไม่กล้าไปยั่วยุหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลของ COVENANT อย่างเปิดเผย โชคดีที่ความแค้นของเขาส่วนใหญ่พุ่งเป้าไปที่ Sleeping Dragon ซึ่งเป็นกิลด์เก่าของเขา

เมื่อเรนกลายเป็นพิกเซล ซูเมริทำได้เพียงมองเขาหายไปก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ การคุยกับเรนช่วยให้เธอได้สติขึ้นมาบ้าง บ่อยครั้งที่เธอควบคุมความโกรธของตัวเองไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรู้ว่าอินเวนกำลังบดขยี้ศัตรูอยู่ไม่ไกลจากที่เธออยู่

หญิงสาวกำลังสังหารเหล่าอสูรกายราวกับเจ้าหญิงผู้บอบบางที่ได้รับการปกป้องจากอัศวินของเธอ สมาชิกของกลุ่มสิงโตดำช่วยลดพลังชีวิตของสัตว์ร้ายเพื่อให้เธอจัดการได้สำเร็จ และเธอก็เดิมพันว่าพวกมันไม่ได้อยู่รวมกันเป็นกลุ่ม เพื่อที่อินเวนจะได้เก็บค่าประสบการณ์ทั้งหมดไปได้

ดูเหมือนว่าสถานะของพวกเขาตอนนี้จะห่างไกลกันมาก ห่างไกลจนเธอเกรงว่าจะตามไม่ทัน

เมื่อมองไปยังจุดที่เรนเดินจากไป ซูเมริก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วตะโกนออกมาด้วยความหงุดหงิด ทำให้คนรอบข้างมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ ขณะที่บางคนถึงกับหลีกเลี่ยงเธอ

ความงามของเธอทำให้ผู้คนหันมาสนใจเป็นอย่างมาก แต่ความบ้าคลั่งของเธอก็เช่นกัน และทุกคนต่างก็หลีกเลี่ยงเธอ โดยคิดว่าเธอเป็นคนไร้ค่า

หลังจากที่ซูเมริคลุ้มคลั่งไปครู่หนึ่ง เธอก็ออกเดินทางต่อไปและจัดการกับสัตว์ร้ายราวกับว่าชีวิตของเธอขึ้นอยู่กับมัน
สักวันหนึ่ง…เธอจะฆ่าอินเวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งผู้หญิงคนนั้นกลัวจนไม่กล้าล็อกอินเข้าสู่เกม COVENANT อีกเลย