MMORPG: เกิดใหม่เป็นนักแปรธาตุ - 184 การรวมกลุ่มของสมาคมต่างๆ
184 การรวมกลุ่มของสมาคมต่างๆ
“กิลด์ของคุณและกลุ่ม Fighting Lambs จะรวมกันเป็นหนึ่งเดียว”
“ไม่มีทาง!” ทอร์พูดทันทีด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าว “กลุ่ม Roaring Tigers จะไม่ยุบตัวและรวมเข้ากับกิลด์อื่นเด็ดขาด”
เรนหัวเราะเบาๆ “ฉันคิดว่าคุณเข้าใจฉันผิดไป ฉันขออธิบายเพิ่มเติม การรวมที่ฉันพูดถึงนั้นเป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้น”
“คุณหมายความว่ายังไง?” ทั้งลีโอเนลและทอร์ถามพร้อมกัน
“คุณรู้ใช่ไหมว่าคุณสามารถเปลี่ยนชื่อกิลด์ของคุณได้หนึ่งครั้ง โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย?”
ทอร์พยักหน้า ขณะที่ดอกไม้ดอกหนึ่งผลิบานอยู่เหนือศีรษะของลีโอเนล
เรนอธิบายเพิ่มเติมว่า “ถ้าคุณรวมกับ Fighting Lamb ปัญหาเรื่องจำนวนสมาชิกก็จะหมดไป และเราก็สามารถเข้าร่วมสงครามกิลด์ได้โดยเปลี่ยนชื่อเป็น Roaring Tigers and Fighting Lamb แบบนี้ทั้งสองกิลด์ก็จะได้รับการประชาสัมพันธ์โดยไม่กระทบต่ออีกฝ่าย”
ทอร์กำลังคิดหนักกับความคิดนั้นอยู่พอดีตอนที่เรนพูดคำเหล่านั้นออกมา “แต่…ถ้าเราเข้าร่วมกับไฟท์ติ้งแลมบ์ แล้วไฟท์ติ้งแลมบ์มาอยู่กับเราในกิลด์เราล่ะ จะเกิดอะไรขึ้นกับกิลด์เรา?”
“ไม่ต้องห่วง ตราบใดที่ยังมีสมาชิกเหลืออยู่ในกิลด์อย่างน้อยหนึ่งคน กิลด์ก็จะไม่ถูกยุบจนกว่าจะครบกำหนดหนึ่งเดือน และหลังจากสงครามกิลด์จบลง คุณสามารถซื้อบัตรเปลี่ยนชื่อกิลด์ได้ในแอปของกิลด์ มันอาจจะแพงหน่อย แต่เงินรางวัลจากการชนะสงครามก็คงจะครอบคลุมค่าใช้จ่ายนั้นได้”
สายตาของทอร์และทุกคนหันไปมองบัคกี้ และบัคกี้ก็ขมวดคิ้วใส่ทุกคน
อะไร
ทุกคนเห็นพ้องกันว่าบัคกี้คือคนที่ควรอยู่ในกิลด์ต่อไป เขาขี้เกียจและชอบสั่งคนอื่นไปทั่วพร้อมทั้งดุด่าหัวหน้ากิลด์ เขาเป็นคนขี้ขลาดที่มักจะวิ่งหนี แต่เขากลับมีไหวพริบมากที่สุดในกิลด์ ดังนั้นจึงเหมาะสมแล้วที่เขาควรจะเป็นคนที่คอยเฝ้าระวังอยู่ต่อไป
“แน่ใจเหรอว่าวิธีนี้จะได้ผล?” ทอร์กำลังพิจารณาความคิดนี้อย่างจริงจัง เพราะเขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่คับขัน เขาต้องหาสมาชิกเพิ่มภายในหนึ่งเดือน ไม่อย่างนั้นกิลด์ของเขาจะต้องล่มสลาย
ถึงแม้เขาจะมีทางเลือกอื่นในการฟื้นฟูสมาคมของเขาในอนาคต แต่การฟื้นฟูสมาคมครั้งที่สองจะมีกฎที่เข้มงวดกว่า เช่น ต้องมีผู้เล่นเพียงสิบคนในตอนเริ่มต้น และถึงแม้ว่าเขาจะฟื้นฟูสมาคมได้สำเร็จ แต่ถ้าไม่มีใครเข้าร่วมเหมือนอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนี้ มันก็ยังคงเหมือนเดิม –– ต้องล้มเหลวอย่างแน่นอน
เรนไม่รู้มาก่อนว่าโรงเหล้ารูริ่งไทเกอร์เคยมีปัญหาแบบนี้มาก่อน แต่กลับกลายเป็นผลดีต่อเขา
“อืม…คุณว่าไงล่ะ?” เขาถาม
“ผมคิดว่ามันเป็นแผนที่ดีถ้าหากเราจะชนะ แต่ถ้าไม่ล่ะ…”
“สงครามกิลด์เป็นโอกาสเดียวที่จะดึงดูดผู้เล่นหลายร้อยคน” เรนกล่าวอย่างจริงจังและเสริมด้วยความมั่นใจว่า “และเราจะชนะ”
“…” ทอร์จ้องมองดวงตาของเรน ด้วยวัยของเขา เขาได้พบปะผู้คนมามากมาย และเขารู้จักแยกแยะความมั่นใจออกจากความเย่อหยิ่งที่ไร้สาระ และมีเพียงความคิดเดียวที่ผุดขึ้นในใจของเขาเมื่อเห็นดวงตาสีเงินวาวของเรน นั่นคือ ความมั่นใจอย่างแท้จริง ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความสงสัยบนใบหน้าหรือคำพูดของเขา ซึ่งทำให้ทอร์หัวเราะออกมาดังๆ
“บูฮาฮาฮา! ฉันชอบนายนะ เจ้าหนู!” ทอร์ตบหลังเรนเบาๆ ทำให้เรนถึงกับอ้าปากค้างแล้ววิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
งั้นเราตกลงกันได้แล้วใช่ไหม?
“ตราบใดที่กิลด์อื่นโอเคด้วย เราก็เข้าร่วมด้วย ใช่ไหมพวก?!”
ผู้เล่นคนอื่นๆ ต่างส่งเสียงโห่ร้องเห็นด้วยกับผู้นำของพวกเขา และด้วยเหตุผลบางอย่าง บรรยากาศที่หดหู่ในสถานที่นั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความรื่นเริง
“เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน” ลีโอเนลเดินเข้าไปอยู่ระหว่างทอร์กับเรน “แบบนี้จะได้ผลเหรอ?”
“ใช่เลย เราจะประหยัดเวลาได้เยอะเลย แทนที่จะเสียเวลาไปกับการหาผู้เล่น เราจะใช้เวลาที่เหลืออยู่ฝึกฝนกลยุทธ์และการประสานงานของเรา” เรนรู้ว่าการหาผู้เล่นเข้ากิลด์นั้นต้องใช้เวลาและความพยายามมาก และสุดท้ายแล้ว พวกเขาอาจจะไม่อยู่ต่อแม้กระทั่งก่อนสงครามกิลด์ ด้วยเวลาที่เหลือน้อยนิด มันจึงไม่ใช่ทางออกที่ดีนัก
แต่ในเมื่อปัญหาเรื่องจำนวนทหารของพวกเขาส่วนใหญ่ได้รับการแก้ไขโดยหน่วย Roaring Tigers แล้ว พวกเขาก็สามารถมุ่งเน้นไปที่เรื่องที่สำคัญกว่ามากได้…นั่นก็คือการประสานงานในการรบ
ไม่มีใครบอกได้ว่าผู้พัฒนาเกมคิดอะไรอยู่เกี่ยวกับสงครามครั้งแรก แม้แต่เรนเองก็ไม่รู้ เพราะเขาไม่ได้อยู่ในเกมตอนที่สงครามกิลด์เริ่มขึ้นครั้งแรก
ที่จริงแล้วมีอีกวิธีหนึ่ง แต่เรนไม่อยากใช้วิธีนั้น พวกเขาสามารถดึงดูดสมาชิกได้เสมอด้วยการได้ First Blood และเคลียร์ดันเจี้ยน อย่างไรก็ตาม จะว่าเขาขี้เหนียวก็ได้ แต่เขาไม่อยากเสียสละความรู้ที่มีค่าเหล่านั้นเพื่อสิ่งที่เขาทำฟรีๆ
ถ้ามีทางเลือกอื่น เขาก็จะเลือกทางนั้นอย่างแน่นอน เขาจะเก็บภารกิจบุกตะลุยดันเจี้ยนและภารกิจพิชิตด่านแรกๆ ไว้ให้แก่ลูกค้าผู้ร่ำรวยที่ยินดีจ่ายเงินให้เขาหลายล้าน
นอกจากนี้ กลยุทธ์นั้นก็เสี่ยงเกินไป สองกิลด์นั้นเล็กและขาดผู้เล่นในขณะนั้น การได้เฟิร์สบลัดไปทีละเล็กทีละน้อยอาจก่อให้เกิดผลเสียมากกว่าผลดี พวกเขาอาจตกเป็นเป้าหมายของกิลด์ที่แข็งแกร่งกว่าได้
“ฮ่า…แต่ร็อกซีจะยอมตกลงหรือเปล่าล่ะ?” ลีโอเนลถาม
เรนกล่าวอย่างมั่นใจว่า “เธอจะทำอย่างนั้น เธอไม่มีทางเลือกอื่น”
ในที่สุด Roaring Tigers ก็ไปที่ Fighting Lamb และเรนกับคนอื่นๆ ก็อธิบายแผนการรวมสองกิลด์ให้ฟังเมื่อมาถึงหน้าประตูของ Fighting Lamb
อย่างที่เรนคาดการณ์ไว้ ร็อกซีและร็อกซ์เห็นด้วยกับแผนการนี้ มันช่วยแก้ปัญหาเรื่องจำนวนสมาชิกได้อย่างรวดเร็ว และกลุ่ม Roaring Tigers ก็เป็นกลุ่มที่มีชื่อเสียงดี ดังนั้นสองพี่น้องจึงไม่มีข้อติใดๆ
แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ พวกเขาไม่มีทางเลือกมากนัก อย่างที่เรนบอก การประชาสัมพันธ์เป็นวิธีเดียวที่จะดึงดูดสมาชิกได้หลายร้อยคน และเนื่องจากพวกเขาเป็นเพียงกิลด์เล็กๆ ที่มีผู้เล่นและ ATP ไม่เพียงพอที่จะเคลียร์ดันเจี้ยนได้ วิธีที่ดีที่สุดของพวกเขาจึงเป็นการเข้าร่วมสงครามกิลด์
หากพวกเขาชนะการแข่งขันระดับโลก ก็คงมีผู้เล่นเข้าร่วมหลายพันคนอย่างแน่นอน หรือแค่ติดอันดับท็อป 20 ก็คงร่ำรวยไปตลอดชีวิตแล้ว
กิลด์ Fighting Lamb และ Roaring Tigers ต่างตื่นเต้นกับโอกาสนี้ แต่แน่นอนว่าพวกเขาก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก เพราะกิลด์ของพวกเขายังอ่อนแออยู่
และในวันต่อๆ มา ทั้งสองกิลด์ก็เอาแต่ทำความรู้จักกันด้วยการต่อสู้กับสัตว์ร้ายและมอนสเตอร์ต่างๆ
จนกระทั่งพ่อแม่ของเรนกล่าวคำอำลาและสัญญาว่าจะกลับมาอยู่กับเขาเมื่อจัดการทุกอย่างในโซน C เรียบร้อยแล้ว
เกือบหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปโดยที่ไม่มีใครรู้ และเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วเมื่อทุกคนต่างยุ่งอยู่กับกิลด์ของตนเอง
บางครั้งเรนก็ฝึกฝนกับคนอื่นๆ แต่ส่วนใหญ่แล้วเขาจะฝึกฝนทักษะชีวิต เพื่อที่ว่าเมื่อเขากลายเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุแล้ว เขาจะได้ไม่ลำบากในการหาวัตถุดิบ
แต่แร็กนาร์ไม่ได้เข้าร่วมทีม โดยกล่าวว่าเขาหลีกเลี่ยงสิ่งใดก็ตามที่ออกอากาศไปทั่วโลก
ถึงแม้จะมีอุปสรรคมากมาย แต่ซูเมริและนิโคไลก็ตัดสินใจเข้าร่วมทีมของเร็น ซูเมริยอมรับข้อเสนอแรกของเร็นเพราะมันดีกว่าไม่มีอะไรเลย
“อิโซลเดบอกว่าเธอเสียใจที่ไม่ได้เข้าร่วมกับพวกเรา และทางกิลด์ของเธอก็เสียใจที่ไม่สามารถจ้างพวกเราได้” ลีโอเนลกล่าวขณะพักผ่อนหลังจากฝึกซ้อมกับคนอื่นๆ
“ไม่เป็นไรหรอก อิโซลเดไม่ได้เป็นหัวหน้ากิลด์ของเธอ และตอนนี้ทุกกิลด์ก็ไม่อยากเสียเงินให้กับกลุ่มที่ไม่เป็นที่นิยมอย่างทหารรับจ้าง พวกเขายังไม่รู้ถึงความสำคัญของการจ้างทหารรับจ้าง แต่ในไม่ช้าพวกเขาก็จะรู้…” เรนไม่รู้สึกกังวล อิโซลเดสามารถเข้าร่วมกับพวกเขาในงานทหารรับจ้างอื่นๆ นอกเหนือจากสงครามกิลด์ได้ ถ้าเธอต้องการ ไม่มีแรงกดดันใดๆ ในกลุ่มของพวกเขา นั่นคือสิ่งที่เรนต้องการ ไม่มีพันธะผูกมัดใดๆ
“คุณคิดว่าเราจะชนะไหม?” ลีโอเนลมองไปยังคนอื่นๆ ที่กำลังต่อสู้กับสัตว์ประหลาด “ซูเมรีและนิโคไลมักจะยุ่งอยู่กับที่และไม่ค่อยได้มาที่นี่”
“ไม่ต้องห่วงพวกนั้นหรอก พวกคุณสามคนอยู่ทีมเดียวกับฉัน ตราบใดที่กลุ่มของเรายังอยู่ นั่นก็สำคัญที่สุดแล้ว”
ลีโอเนลรู้สึกไม่ดีขึ้นมาทันที “เรน…อย่าบอกนะว่า…นายวางแผนจะสังเวยพวกเขาทั้งหมด?”
เรนไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ยิ้มกว้าง แต่ลีโอเนลกลับรู้สึกไม่สบายใจ
และอีกวันก็ผ่านไปแบบนั้น
เหล่าผู้เล่นใน Word of Arcadia ต่างทุ่มเทเวลาไปกับการเตรียมตัวและเล่นเพื่อการแข่งขัน Guild Wars ที่กำลังจะมาถึง ทุกคนต่างคิดถึงแต่เรื่องนี้ การบุกตะลุยดันเจี้ยนถูกเลื่อนออกไป การต่อสู้กับบอสถูกยกเลิก และแม้แต่การต่อสู้แบบ PvP ก็เกิดขึ้นน้อยมาก
ทุกคนรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านผิวหนัง ความตื่นเต้นพลุ่งพล่านในเส้นเลือดเพราะสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้น
แล้วมันก็เกิดขึ้น
[ยินดีต้อนรับสู่สงครามกิลด์ครั้งแรก!]