MMORPG: เกิดใหม่เป็นนักแปรธาตุ - 218 การตัดสินใจของซายะ

218 การตัดสินใจของซายะ

ซายะถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินคำถามตรงไปตรงมาของเร็น เธอไม่รู้จะตอบอย่างไรดี

“ฉัน… ฉันไม่รู้” ซายะมองนิ้วมือที่กระสับกระส่ายอยู่บนตักของเธอ “สิ่งที่ฉันรู้ก็คือ… ฉันไม่อยากสูญเสียพวกคุณไปทั้งหมด เรา… คืนดีกันและกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้เหรอ?”

ลีโอเนลเลียริมฝีปากก่อนจะหุบปากแน่น จากนั้นเขาก็จิบน้ำหนึ่งแก้วพลางจ้องมองเรนผ่านขนตา ในขณะเดียวกัน เรนก็เอนตัวพิงเก้าอี้และไขว้มือ

“ดูเหมือนว่าคุณยังคงปฏิเสธความจริงอยู่สินะ น่าเสียดายที่ฉันเลิกเล่นบทบาทคู่รักแล้ว มิตรภาพของเราจบลงแล้ว เมื่อความแตกแยกใหญ่หลวงเกิดขึ้นแล้ว ก็ไม่มีทางย้อนกลับไปแก้ไขได้อีกแล้ว ที่จริงแล้ว มิตรภาพของเราไม่ได้ลึกซึ้งตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ฉันแน่ใจว่าคุณก็รู้สึกได้เช่นกัน”

“…” ซายะไม่รู้จะพูดอะไรดี

“ถึงเวลาต้องเลือกข้างแล้ว” เรนกล่าวเสริม “แต่ไม่ต้องห่วง เราจะไม่ไล่คุณไปถ้าคุณอยากอยู่ต่อ แต่ฉันหวังว่าคุณจะคิดให้รอบคอบ เพราะฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับไมค์อีกต่อไปแล้ว เขาเป็นพิษ และฉันไม่ต้องการความเป็นพิษแบบนั้นในชีวิต”

หลังจากที่เรนพูดจบ เขาก็ไม่ได้สนทนาต่อและเริ่มกินอาหาร ในทางตรงกันข้าม ลีโอเนลดื่มน้ำอีกแก้วจนหมดแล้วถามซายะ

“แล้ว…วันนี้อากาศเป็นยังไงบ้าง?”

ซายะไม่รู้จะมองไปทางไหนดี เรนอาจจะไม่พูดออกมาตรงๆ แต่เธอก็รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้รับการต้อนรับอีกต่อไปแล้ว สิ่งเดียวที่ทำให้เธอยังคงนั่งอยู่ที่เดิมก็คือคำพูดที่อ่อนโยนและปลอบโยนของลีโอเนล

อย่างน้อยลีโอเนลก็ยังคุยกับเธออยู่ แม้ว่าเธอต้องยอมรับว่าลีโอเนลเองก็เปลี่ยนไป เขามีเงินและกล้าหาญมากพอที่จะต่อต้านไมค์ เขาอาจจะฟังดูเป็นมิตร แต่โทนเสียงของเขากลับดูอึดอัด และดูเหมือนว่าเขาไม่รู้ว่าจะคุยกับเธอยังไงอีกต่อไปแล้ว

ซายะต้องยอมรับว่าในอดีต ลีโอเนลเป็นคนอ่อนแอที่ยอมให้สั่งการได้ง่ายๆ ในทางกลับกัน เรนพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเธอ แม้กระทั่งรับใช้ไมค์เพื่อแลกกับผลประโยชน์

แต่ตอนนี้เมื่อพวกเขาสามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเองและต้องการเป็นอิสระจากสิ่งเหล่านั้น ซายะก็ต้องยอมรับว่าเธอและไมค์ไม่ชอบมัน และนั่นคือจุดเริ่มต้นของรอยร้าวในมิตรภาพของพวกเขา

ซายะสูดหายใจเข้าลึกๆ “ความผิดอยู่ที่พวกเขา” เธอยอมรับ “ตอนที่เรนและลีโอเนลไม่ติดตามพวกเขาอีกต่อไป พวกเขาก็โกรธจนมิตรภาพของพวกเขากลายเป็นแบบนี้และแก้ไขไม่ได้อีกแล้ว”

และตอนนี้ ซายะกำลังลังเลใจระหว่างเรนกับไมค์

อย่างไรก็ตาม เธอไม่สามารถทิ้งไมค์แล้วเลือกเรนและลีโอเนลได้ เพราะอนาคตที่ไม่แน่นอนรอเธออยู่หากทำเช่นนั้น

ในขณะที่อนาคตที่สดใสรอเธออยู่กับไมค์หากเธอยังคงคบกับเขาต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น หากเธอเลิกกับเขา เธอจะต้องถูกครอบครัวตำหนิไม่หยุดหย่อนแน่นอน

ขณะที่ซายะกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ลีโอเนลก็โบกมือขึ้นไปในอากาศอย่างกระทันหัน

“เฮ้ อีวี่!”

เมื่อซายะหันไปมองทางที่ลีโอเนลกำลังโบกมือ เธอก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นหญิงสาวผิวขาวราวหินอ่อน ผมสีขาวมัดเป็นหางม้า และสวมหน้ากากปิดบังครึ่งหน้า เดินตรงมาหาพวกเขา

เธอสวมชุดพนักงานเสิร์ฟ และดูเหมือนไม่รู้จะวางมือทั้งสองข้างไว้ตรงไหน ความเก้ๆ กังๆ ในตัวเธอนั้นดูน่ารัก และภายใต้หน้ากากนั้น ซายะรู้ว่าตัวเองสวย เห็นได้ชัดจากดวงตาสีเทาที่ดึงดูดสายตา เธอดูเย็นชาและลึกลับ แต่เมื่อเธอพูด เธอกลับดูเฉื่อยชา

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดในเรื่องทั้งหมดคือปฏิกิริยาของเรน เขานั่งตัวแข็งทื่อ ใบหน้าซีดเผือด ขณะที่ปลายหูแดงก่ำ

ซายะคุ้นเคยกับสีหน้าแบบนั้นเป็นอย่างดี มันเป็นสีหน้าที่เรนแสดงออกทุกครั้งที่เจอเธอ และเธอก็คิดว่าเธอจะไม่มีวันได้เห็นมันอีกแล้ว…แต่แล้ว…เธอก็ได้เห็นมันอีกครั้ง แต่คราวนี้…มันไม่ได้จ้องมองมาที่เธอ

และที่แย่กว่านั้น รอยยิ้มจริงใจปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเร็นเมื่ออีวี่เดินเข้ามาใกล้เขามากขึ้น มันเป็นรอยยิ้มเล็กๆ แต่เป็นรอยยิ้มที่จริงใจ และความรู้สึกรำคาญและหงุดหงิดก็ปะทุขึ้นในใจของซายะ

“เฮ้ อีวี่ กินข้าวเที่ยงเสร็จแล้วเหรอ?” ลีโอเนลถามพลางขยับคิ้วใส่เรน “อยากกินข้าวกับพวกเราไหม? เรนเลี้ยงเอง รู้ไหมว่าเขาเอาชนะสการ์ หัวหน้ากลุ่มสิงโตดำได้แล้ว? เดี๋ยวก่อน… เธอเล่นเกม COVENANT หรือเปล่า?”

“ลีโอ” เรนตำหนิเลโอเนลอย่างใจเย็นด้วยน้ำเสียงที่แฝงความไม่พอใจ พร้อมกับหรี่ตาลง

ใบหน้าแข็งกร้าวของเรนอ่อนลงทันทีเมื่อเขาเห็นอีวี่ “ขอโทษนะ อย่าไปสนใจเขาเลย ทำธุระของคุณต่อไปเถอะ”

อีวี่ส่ายหัวเล็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยตามปกติว่า “ไม่เป็นไรค่ะ” เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดเสริมว่า “ยินดีด้วยนะคะที่ชนะ”

เรนกลั้นคำพูดไว้ก่อนจะกระแอม จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาพร้อมกับหูที่แดงก่ำว่า “ขอบคุณ”

ลีโอเนลหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆ ส่วนเรนก็กระทืบส้นรองเท้าใส่เขา เรนถึงกับอ้าปากค้าง และเมื่ออีวี่เดินออกไป ลีโอเนลก็ร้องออกมาเสียงดัง

“อะไรนะ?” ลีโอเนลถามด้วยท่าทางประหลาดใจแบบเสแสร้ง ดวงตาเบิกกว้าง “ฉันพยายามจะช่วยนายต่างหาก”

“ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ และหยุดทำแบบนั้นเสีย เธออาจเข้าใจผิดได้”

ลีโอเนลหัวเราะเบาๆ “ฉันว่าเราสองคนรู้ดีว่าใครกันแน่ที่เข้าใจผิด” จากนั้นเขาก็พึมพำเบาๆ ว่า “ปฏิเสธความจริงอย่างมาก แต่ก็เห็นได้ชัดเจน”

เรนจ้องมองลีโอเนล และทั้งคู่ก็ทะเลาะกันก่อนที่ซายะจะเข้ามาร่วมวงด้วย

“เอ่อ…เธอเป็นใครเหรอ?” เธอถาม พยายามซ่อนความขมขื่นไว้ภายใต้น้ำเสียงที่ไม่แยแส เธอพยายามอย่างหนักที่จะทำสีหน้าให้เป็นปกติ แต่ก็ทำไม่สำเร็จเมื่อคิ้วของเธอขมวดเข้าหากันไม่หยุด

ลีโอเนลกระพริบตา และเขาก็รู้ตัวว่าได้ทำอะไรลงไป ซายะอยู่ที่นี่ และเธอคือคนรักเก่าของเร็น และตอนนี้ก็มีคนรักใหม่ปรากฏตัวขึ้น นี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาความรักของเร็นหรือเปล่า?

ลีโอเนลหัวเราะคิกคักเมื่อนึกถึงเรื่องนั้น แต่แล้วเขาก็รู้ว่าซายะมีไมค์อยู่แล้ว ดังนั้นทั้งหมดนั้นเป็นเพียงความหวังลมๆ แล้งๆ ของเขาเท่านั้น

ลีโอเนลใช้เวลาถึงสามสิบวินาทีในการตั้งสติและพูดว่า “เธอเป็นรักใหม่ของเรน—โอ๊ย!!”

ส้นรองเท้าอีกข้างกระแทกเข้าที่เท้าของลีโอเนลอย่างแรง จนทำให้เขาแทบหายใจไม่ออก

“ฉันบอกแล้วว่าไม่ใช่แบบนั้น!” เรนพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ และทั้งสองก็ทะเลาะกันอีกครั้ง

ในขณะที่ซายะ…เธอ…ไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไร ข่าวที่ว่าเร็นก็เหมือนกับเด็กผู้หญิงคนอื่นๆ ทำให้เธอตกใจจนตัวแข็งไปหมด เธอถึงกับช็อกกับข้อมูลที่ได้รับอย่างกะทันหัน และหัวใจของเธอก็ตกวูบลงอย่างเห็นได้ชัด

ไม่น่าแปลกใจเลยที่เรนจะไม่สนใจเธออีกต่อไป ปรากฏว่ามีผู้หญิงอีกคนแย่งความสนใจทั้งหมดของเขาไปเสียหมด แทนที่จะให้ความสนใจเธอ

ทันใดนั้น ภาพของซายะก็มืดลง ความรู้สึกคลื่นไส้ทำให้เธอปวดหัวอย่างรุนแรง และหัวใจของเธอก็บีบแน่นเมื่อคิดว่าเรนอาจไม่มีความรู้สึกใดๆ ต่อเธออีกต่อไปแล้วเพราะคนอื่น

ถ้าเรนทำตัวเย็นชาใส่เธอ ถ้าเขาปฏิบัติต่อเธออย่างไม่แยแส ถ้าเขาเมินเฉยต่อเธอ ทุกอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร เธอรับได้ แต่การนึกภาพเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่นทำให้เธอรู้สึกคลื่นไส้และหัวใจบิดเบี้ยวด้วยความดูถูก

ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกทุกข์ใจ และเธออยากให้เอวี่ เด็กสาวคนนั้น รู้สึกทุกข์ใจเหมือนกับเธอ มีแรงกระตุ้นที่ไม่อาจปฏิเสธได้อยู่ภายในใจที่อยากทำลายเอวี่ ความรู้สึกนั้นทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเธอมองเรนที่แอบมองเอวี่เป็นครั้งคราว ในขณะที่เขากลั้นรอยยิ้มเอาไว้

ความอิจฉาริษยาเป็นสิ่งที่เลวร้ายมาก

ขณะที่เรนและลีโอเนลทะเลาะกัน พวกเขาไม่ทันสังเกตว่าซายะกำลังจ้องมองอีวี่ด้วยสายตาว่างเปล่า

จนกระทั่งทั้งสามแยกทางกัน และเรนกับลีโอเนลก็กลับไปที่ห้องเพื่อเล่นเกม COVENANT

แต่ทั้งสองไม่รู้ว่าซายะยังคงอยู่ในบริเวณนั้น และเมื่อปลอดภัยแล้ว เธอก็กลับเข้าไปในร้านอาหารและสังเกตเด็กสาวชื่ออีวี่

เมื่อมองดูเธอแล้ว ซายะไม่เข้าใจว่าเรนเห็นอะไรในตัวเธอ แน่นอนว่าเธอสวย แต่ก็เทียบอะไรกับเธอไม่ได้เลย เธอสูงกว่า ดูสง่างามกว่า และผอมเพรียวกว่า มีรูปร่างเหมือนนางแบบ แถมยังมีเงินอีกด้วย

“ขอโทษนะคะ” ซายะเรียกเมื่ออีวี่เดินผ่านที่นั่งของเธอ

อีวี่หยุดและหันหน้าไปหาซายะด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ค่ะ/ครับ?”

สีหน้าไร้อารมณ์ของอีวี่ทำให้ซายะนึกถึงเรน และความโกรธก็ยิ่งทำให้คำพูดของเธอรุนแรงขึ้น

“ฉันได้ยินมาว่าคุณเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเร็น ฉันชื่อซายะนะ และฉันกับเร็นรู้จักกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย”

อีวี่งุนงงว่าทำไมซายะถึงพูดแบบนั้น “จริงเหรอ?”

ซายะยิ้มและพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงทำให้ทุกอย่างดูเบาลง “ค่ะ ขอโทษที่ต้องถามนะคะ แต่…เร็นสบายดีหรือเปล่าคะ?”

“. . . ฉันว่าฉันไม่ใช่คนที่เหมาะสมที่จะถามเรื่องนั้นกับคุณหรอก เราไม่ได้สนิทกัน” อีวี่พูดตรงๆ และกำลังจะเดินจากไป แต่ซายะคว้ามือเธอไว้ก่อนที่อีวี่จะปล่อยมือทันทีราวกับถูกไฟไหม้

ซายะไม่รู้ว่าทำไมอีวี่ถึงคุยยาก…เหมือนกับเร็นเลย ซึ่งทำให้เธอหงุดหงิดมากขึ้นไปอีก แต่การที่ได้รู้ว่าเร็นกับอีวี่ไม่ได้สนิทกันก็ทำให้เธอโล่งใจขึ้นมาได้

“ขอโทษนะ…คือ…ฉันคิดว่าคุณสนิทกับฉันมาก ตั้งแต่ฉันปฏิเสธเขาหลังเรียนจบมัธยมปลาย เขาก็ไม่เคยเปิดใจกับฉันอีกเลย…และฉันกลัวว่ามันจะส่งผลกระทบต่อผลการเรียนของเขา”

“…” อีวี่กระพริบตา “แค่นั้นเองเหรอ ไม่ต้องห่วง เรนได้เกรด C+ ในวิชาสอบส่วนใหญ่”

ขนตาของซายะกระพริบถี่ เธอไม่รู้ว่าจะตีความคำตอบของอีวี่อย่างไร ดูเหมือนว่าอีวี่จะไม่สนใจเร็นสักเท่าไหร่ judging จากน้ำเสียงที่เบื่อหน่ายและคำตอบที่ไม่แยแส และไม่มีความหึงหวงในน้ำเสียงของเธอด้วย

แต่ถึงอย่างนั้น ซายะก็ยังวางใจไม่ได้ เรนชอบเธอ และสิ่งเดียวที่รั้งเขาไว้ก็คงเป็นเพราะอีวี่ไม่สนใจเธอ ซึ่งทำให้เธอรู้สึกหึงหวงจนตาเป็นไฟ

“ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ” อีวี่กล่าวเมื่อซายะเงียบไป ก่อนจะเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

ซายะติดอยู่ในวังวนความคิดที่สับสนและอารมณ์ที่ถาโถมเข้ามาในหัวใจของเธอ

ตอนนี้เธอสับสนไปหมด และการที่เรนไปชอบผู้หญิงคนอื่นก็เป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้เธอทนไม่ไหวอีกต่อไป

เธอตัดสินใจแล้ว

เธอจะเลิกกับไมค์แล้วกลับไปคบกับเรนอีกครั้ง