MMORPG: เกิดใหม่เป็นนักแปรธาตุ - 29 ถ้ำสายฟ้า

29 ถ้ำสายฟ้า

“นั่นใคร?” ดอลลี่ถามหลังจากเรนหายลับไป เธอสงสัยเพราะมีคนแปลกหน้าหน้าตาดีกำลังคุยกับอิโซลเดอยู่

เขาอาจจะเป็นหนึ่งในพวกผู้ชายโง่เขลาที่หมายปองอิโซลเดเพราะชื่อเสียงของเธอ ก่อนจะวิ่งหนีไปอย่างอับอายขายหน้าเมื่อได้พบกับครอบครัวของเธอหรือเปล่า?

“เขาเหรอ?” อิโซลเดหันไปมองจุดที่เรนเพิ่งเดินออกไป “ไม่มีใครหรอก แค่คนที่พูดจาไร้สาระน่ะ”

“จริงเหรอ? เขาพูดว่าอะไรนะ?” ดอลลี่ถาม ดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นของคนที่กำลังดูอยู่

อิโซลเดยักไหล่ “ก็แค่คนแปลกหน้าอีกคนที่บอกว่าเราไม่ควรลองไปถ้ำสายฟ้า”

ดอลลี่ทำหน้าบึ้ง “อ้อ อีกคนแล้วเหรอ? ชื่ออะไรนะ?”

“. . . เรน ฉันคิดว่านะ” อิโซลเดกล่าวและไม่ได้พูดคุยต่ออีก

“อย่างน้อยคุณส่งคำขอเป็นเพื่อนไปบ้างหรือเปล่า? เรนคนนั้นหล่อมากนะ เสียดายจังถ้าจะปล่อยเขาไป”

“ไม่ แต่เขาทำ” อิโซลเดพูดอย่างไม่แยแส

ดวงตาของดอลลี่เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ เธอและอิโซลเดไม่ได้สนิทกันมากนัก ตลอดชีวิตของพวกเธอ เธอและอิโซลเดเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียน แต่พวกเธอไม่ได้มีกลุ่มเพื่อนเดียวกัน

อิโซลเดโดดเด่นสะดุดตาด้วยส่วนสูงและดวงตาโตที่ดูน่าเกรงขาม ใบหน้าของเธอธรรมดา และบุคลิกที่แข็งกร้าวทำให้เด็กผู้ชายส่วนใหญ่ไม่ชอบ นอกจากนี้ นิสัยเก็บตัวและเงียบขรึมของเธอยังไม่ถูกปากเด็กผู้หญิงบางคนอีกด้วย

แต่ไม่มีใครกล้ามาหาเรื่องเธอ เพราะมีข่าวลือว่าเธอเป็นลูกสาวของตระกูลมาเฟียเก่าแก่ที่มีชื่อเสียง และนี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผู้ชายต่างหวาดกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้เธอ

มีเพียงคนที่สนใจนามสกุลของเธอเท่านั้นที่ทำเช่นนั้น

ใช่แล้ว ดอลลี่เอานิ้วแตะคางแล้วมองขึ้นไปบนฟ้าพลางคิด เคยมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งมาเป็นแฟนเธอ แต่สุดท้ายก็ทิ้งเธอไปเพราะอิโซลเดดูแมนกว่าเขา

พฟต์!

ดอลลี่กลั้นเสียงหัวเราะที่กำลังจะหลุดออกมาจากริมฝีปาก ข่าวลือแบบนั้นมักทำให้เธอยิ้มได้เสมอ

อย่าเข้าใจเธอผิด เธอไม่ได้มีอคติอะไรกับอิโซลเด เธอวางตัวเป็นกลางเมื่อต้องติดต่อกับอิโซลเด

ดอลลี่ถามต่อว่า “แล้วไงล่ะ?”

“ฉันลบมันไปแล้ว”

ดอลลี่อ้าปากค้าง ดวงตาสีมรกตเบิกกว้าง “คุณทำแบบนั้นได้ยังไง? มันยังอยู่ในสมุดบันทึกของคุณอยู่เหรอ? ถ้าคุณไม่สนใจเขาแล้ว ก็ให้เบอร์เขากับฉันแทนสิ”

เปลือกตาของอิโซลเดกระตุกเล็กน้อย ดอลลี่เป็นหญิงสาวที่สวยงามจริงๆ ด้วยใบหน้าที่เย้ายวนที่ทำให้ผู้ชายคนไหนก็ยอมจำนน เธอเป็นที่นิยมในหมู่หนุ่มๆ ด้วยผมสีแดงเป็นลอนสวย หน้าอกอวบอิ่ม และเอวคอดเล็ก

เธอมีผู้ติดตามที่เป็นผู้ชายมากมายที่ทำตามที่เธอขอทุกอย่าง และจำนวนผู้ติดตามก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

อิโซลเดไม่รู้ว่าทำไม แต่เธอปฏิเสธที่จะให้เบอร์โทรศัพท์ของเรนกับดอลลี่ การนึกภาพใบหน้าเย็นชาและน้ำเสียงมั่นใจของชายคนนั้นตกไปอยู่ในมือของดอลลี่ในฐานะผู้ติดตามธรรมดาๆ ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ

“ฉันไม่คิดว่าฉันจะมีสิทธิ์ให้เบอร์โทรศัพท์ของเขากับคุณนะ” อิโซลเดกล่าว ก่อนจะหันหลังและเดินจากดอลลี่ไป

“อะไรนะ!” ดอลลี่ไม่อยากเชื่อเลยว่าอิโซลเดจะเมินเธอ พวกเธอไม่ได้สนิทกัน แต่เธอก็คาดหวังว่าอิโซลเดจะปฏิบัติต่อเธออย่างสุภาพบ้าง เพราะพวกเธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันมาตลอดชีวิต

ดอลลี่กัดฟันและเยาะเย้ย “ยัยผู้หญิงเสแสร้ง ถ้าชอบเขาก็แค่พูดตรงๆ ไม่ต้องเล่นตัวหรอก”

จากนั้นเธอก็สะบัดผมและไขว้แขนไว้ใต้หน้าอก ราวกับแอบดันหน้าอกขึ้น

“ฮึ่ม งั้นเดี๋ยวค่อยมาดูกันว่าฉันจะช่วยคุณทีหลังได้ไหม”

—-

ในที่สุด อิโซลเดและกลุ่มชั่วคราวของเธอก็ออกเดินทางต่อด้วยสมาชิกเพียงหกคน พวกเขาไม่สามารถหาผู้เล่นคนอื่นที่ตรงตามความต้องการได้อีก ผู้เล่นคนอื่นๆ อาจกำลังสำรวจพื้นที่อื่นๆ และออกจากเขตหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ไปนานแล้ว

พวกเขาเป็นกลุ่มใหญ่กลุ่มแรกที่มี ATP สองหลักทั้งหมดที่พยายามพิชิตถ้ำธันเดอร์ และทุกคนต่างจับตามองพวกเขาอยู่

ชื่อของพวกเขาถูกเผยแพร่ไปทั่ว [World Chat] และพวกเขาก็โด่งดังในทันที

ในขณะที่ดอลลี่และคนอื่นๆ กำลังสนุกสนานกับชื่อเสียงของพวกเขา อิโซลเดยังคงครุ่นคิดถึงคำพูดของเรนอยู่

เธอค่อนข้างใจร้อนและตรงไปตรงมา และยอมรับว่าการวางแผนและการสำรวจไม่ใช่จุดแข็งของเธอ และเมื่อเรนพูดถึงประเด็นที่น่าพิจารณา เธอก็เริ่มลังเล

เธอควรซื้อคู่มือทดสอบเบต้าที่แพงหูฉีกนั้นหรือเปล่า?

เลขที่

เธอไม่ต้องการรู้ล่วงหน้าและต้องการความตื่นเต้นจากการผจญภัย

อิโซลเดส่ายหัวและกำมือแน่นด้วยสีหน้าแน่วแน่

ถึงแม้เขาจะหล่อเหลาและอุตส่าห์มาขอตรวจบัตรประชาชนฉันตั้งนาน ฉันก็ไม่ควรลังเล เธอคิดในใจ

แต่ถ้าเขาพูดความจริงล่ะ? ถ้าพวกเขาไม่สามารถเคลียร์ถ้ำสายฟ้าได้ด้วยสมาชิกเพียงหกคนจริงๆ ล่ะ?

อิโซลเดกัดเล็บตัวเอง ฉันควรหันกลับไปหาข้อมูลเพิ่มเติมดีไหม?

“. . .”

อิโซลเดส่ายหัวก่อนจะตบแก้มเบาๆ เพื่อปลุกเธอให้ตื่น ρꪖꪕᦔꪖꪕꪫꪣꫀ​ꪶ​

เลขที่!

เธอจะไม่รู้จนกว่าจะได้ลอง อิโซลเดพยักหน้าให้กับตัวเอง หากเธอไม่เผชิญหน้ากับความท้าทายอย่างตรงไปตรงมา ก็จะไม่มีความคืบหน้าใดๆ และเธอถูกเลี้ยงดูมาให้ไม่ยอมแพ้โดยไม่ลองเสียก่อน

ถึงแม้เรนจะพูดความจริง เธอก็ยังอยากเห็นด้วยตาตัวเองอยู่ดี

เธอเลือกที่จะเดินหน้าเผชิญผลที่ตามมาจากการกระทำของเธอมากกว่าที่จะเป็นคนขี้ขลาดและหนีเอาตัวรอดจากสิ่งที่ไม่แน่นอน

แล้วถ้าเรนคิดผิดล่ะ?

แล้วถ้าพวกเขาสามารถเคลียร์ถ้ำสายฟ้าได้ด้วยแค่หกตัวล่ะ?

เธอจะได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นและ [หีบสมบัติแพลทินัม] อย่างแน่นอนสำหรับการสังหารศัตรูคนแรก

ด้วยความคิดนั้นที่วนเวียนอยู่ในหัวของอิโซลเด เธอจึงไม่ทันสังเกตว่าพวกเขาเข้าไปลึกในถ้ำสายฟ้าแล้ว สัตว์ประหลาดและสัตว์ร้ายส่วนใหญ่ต่างวิ่งหนีเมื่อเห็นพวกเขา เนื่องจากค่า ATP ของพวกเขาสูงกว่าสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ในถ้ำนั้นมาก

เห็นไหม…นี่มันแค่ถ้ำสำหรับมือใหม่เอง สัตว์ร้ายและอสูรกายที่นี่จัดการได้สบายๆ แม้แต่คนเดียว ฉันว่าบอสตัวสุดท้ายคงไม่น่ากลัวอะไรเลย อิโซลเดะพึมพำกับตัวเอง

อย่างไรก็ตาม เธอกลับปิดปากเงียบเมื่อหลังจากเดินขึ้นไปตามทางตรงบนหน้าผา พวกเขาก็ไปพบกับประตูทองคำขนาดมหึมาที่มีลวดลายแกะสลักอย่างวิจิตรบรรจงบนกรอบประตู

และคำพูดของเรนก็กระซิบอยู่ในหูของอิโซลเดว่า “ถ้าเจ้าเห็นประตูสีทองบานใหญ่ที่มีลวดลายแกะสลักวิจิตรบรรจง อย่าเข้าไปเด็ดขาด”

“นี่คืออะไร?” ผู้เล่น A ถาม

“ในที่สุดเราก็จะได้สู้กับบอสตัวจริงตัวแรกแล้ว!”

“ทุกคนใจเย็นๆ! จำข้อตกลงของเราไว้ได้ไหม ค่าประสบการณ์ เงิน และไอเทมจะแบ่งกันอย่างเท่าเทียม แต่ไอเทมและอาวุธจะเป็นของคนที่ได้รับประโยชน์มากที่สุด โอเคไหม?”

“ตกลง!”

“เค!”

ไม่มีการจำกัดจำนวนสมาชิกในกลุ่ม แต่ปริมาณ EXP และเงินที่ได้รับจะลดลง เนื่องจากจะถูกแบ่งเฉลี่ยให้กับสมาชิกในกลุ่ม

ไอเทม อุปกรณ์ และอาวุธทั้งหมดจะถูกเก็บไว้ใน [คลังของกลุ่ม] ซึ่งจะสามารถเข้าถึงได้เมื่อคุณสร้างกลุ่มแล้ว ไม่สามารถถอนคืนได้เว้นแต่ทุกคนหรือเสียงส่วนใหญ่จะเห็นพ้องต้องกันว่าไอเทมใดเป็นของใคร

และหากคุณออกจากกลุ่ม คุณก็จะไม่สามารถเข้าถึงสิ่งของเหล่านั้นได้อีกต่อไป ในทำนองเดียวกัน หากเสียงส่วนใหญ่เห็นพ้องต้องกันที่จะยุบกลุ่มโดยไม่แบ่งปันสิ่งของ สิ่งของเหล่านั้นก็จะหายไป

นี่เป็นวิธีการของทีมพัฒนาเพื่อให้แน่ใจว่าทุกอย่างจะยุติธรรมในกลุ่ม ไม่มีผู้นำคนใดควบคุมทุกอย่าง ทุกอย่างถูกจัดการโดยสมาชิกทุกคนในกลุ่ม

ดอลลี่ยิ้มกว้างจนเห็นฟันครบทุกซี่ เธอดีใจมากที่ได้กลับมายังหมู่บ้านไอรอนโตและได้เจอกับบัค ถ้าเธอผ่านดันเจี้ยนนี้ได้ ชื่อเสียงของเธอจะต้องโด่งดังเป็นพลุแตก และเธอจะดึงดูดผู้ติดตามได้มากขึ้นอย่างแน่นอน

เหล่าผู้ติดตามที่ร่ำรวยและหล่อเหลา!

เธอยืนกอดอกด้วยความตื่นเต้นสุดขีดเมื่อคนอื่นๆ เปิดประตูบานใหญ่

วู้ววว!

ลมกระโชกแรงพัดทุกคนถอยหลังไปหนึ่งก้าวจากทางเข้า ก่อนที่ทุกอย่างจะสงบนิ่งลง

อิโซลเดและคนอื่นๆ ต่างพยายามเพ่งมองเข้าไปในความมืด แต่ก็มองไม่เห็นแม้แต่เส้นเดียว”

“มันมืดเกินไป”

“ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย”

“เราควรเข้าไปข้างในไหม?”

“คุณเริ่มก่อน”

ดอลลี่กลอกตาและผลักทุกคนออกไป “พวกขี้ขลาด ให้ฉันเข้าไปก่อนเถอะ”

ดอลลี่เดินอย่างสง่างามไปยังทางเข้าและหยุดชะงักอยู่ตรงหน้าประตูพอดี เหงื่อซึมซาบไปทั่วแผ่นหลังของเธอด้วยความกลัวต่อสิ่งที่ไม่คุ้นเคย ก่อนที่เธอจะรวบรวมความกล้าและก้าวเข้าไปข้างในอีกหนึ่งก้าว

สำหรับผู้ติดตามทุกท่าน!

…

…

เมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดอลลี่จึงหันหน้าไปหาคนอื่นๆ และรอยยิ้มของเธอก็ยิ่งกว้างขึ้น “เอาล่ะ? สุดท้ายฉันจะได้สู้กับบอสคนเดียวสินะ?”

เด็กผู้ชายหัวเราะ ในขณะที่เด็กผู้หญิงถอนหายใจโล่งอกที่ไม่มีอะไรน่ากลัวเกิดขึ้น

อย่างไรก็ตาม อิโซลเดไม่ได้ขยับจากจุดที่เธอยืนอยู่

เธอคิดว่าตัวเองตัดสินใจแน่วแน่แล้ว แต่เมื่อเผชิญหน้ากับประตูบานยักษ์ที่เรนพูดถึง ความตั้งใจของเธอก็พังทลายลงเป็นผงธุลี

สรุปแล้วเขาพูดความจริงใช่ไหม?

หรือว่าเรนเคยมาที่นี่ก่อนพวกเขา?

อิโซลเดคิดอะไรต่อไม่ได้เมื่อดอลลี่หันมาเผชิญหน้ากับเธอด้วยคิ้วที่ยกขึ้น

“อย่าบอกนะว่าเธอจะถอนตัว?” ดอลลี่เยาะเย้ยและหัวเราะ “ไม่เป็นไรหรอก งั้นฉันก็จะได้สมบัติเพิ่ม”

อิโซลเดบ่นพึมพำเบาๆ แล้วเดินเข้าไปในประตู

เธอได้รับการเลี้ยงดูมาให้ไม่กลัวสิ่งใด และเผชิญหน้ากับทุกสิ่งด้วยความกล้าหาญและความมั่นใจ

ตอนนี้เธอคงถอยหลังไม่ได้แล้ว