MMORPG: เกิดใหม่เป็นนักแปรธาตุ - 51 หญิงสาวแห่งความทุกข์ทรมาน

51 หญิงสาวแห่งความทุกข์ทรมาน

“ใครกัน…? ใครฆ่าสัตว์เลี้ยงแสนน่ารักของฉัน?”

“เจ้ากล้าดียังไงมาเหยียบย่ำดินแดนของนายหญิงข้าด้วยเท้าสกปรกของเจ้า!”

เส้นผมอันบอบบางของอิโซลเดและลีโอเนลลุกชันขึ้นเมื่อได้ยินเสียงที่น่าขนลุกนั้น มันฟังดูเหมือนเสียงของเด็กสาว เสียงเบา ช้า ฮัมเพลงแต่แหบพร่า และทำให้พวกเขานึกถึงวิญญาณแค้นที่ตายไปแล้ว

“น-นั่นอะไร?” ลีโอเนลชี้ไปที่เงาขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นมาบนพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว

อสูรกายโผล่ออกมาจากเงามืดและแปลงร่างเป็นสิ่งมีชีวิตบิดเบี้ยวที่มีลำตัวเป็นผู้หญิง ผิวหนังซีดเซียว และส่วนตั้งแต่ท้องลงไปแทนที่ท้องของมันคือผิวหนังของแมงมุมที่มีขาผิดรูปแปดขา ปลายแหลมและอันตราย แขนทั้งสองข้างของมันบิดเบี้ยวเป็นเกลียวคล้ายหอกเนื้อ

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าเกลียดที่สุดคือใบหน้าของมัน หากเสียงของมันน่าขนลุกจนทำให้ทุกคนวิ่งหนีไปแล้ว ใบหน้าของมันจะทำให้คนใจอ่อนฝันร้ายไปหลายสัปดาห์

มันไม่มีผิวหนังบนใบหน้า มีเพียงกล้ามเนื้อสีเทาเข้มที่บิดเกลียวพันกับเส้นผม เงาควันจางๆ เต้นระบำอยู่บนหลังของมันซึ่งมีรูปร่างคล้ายกับเส้นผม ขากรรไกรแหลมคมอ้าปากกว้าง และมีรูสองรูแทนที่จมูก ขณะที่ดวงตาสีแดงเรืองแสงแปดดวงประดับอยู่บนหัวของมัน

สายตาของลีโอเนลพร่ามัว และเรนก็ผลักเขาให้ยืนตรงเมื่อเขาเซไปจากที่ยืนอยู่

“มั่นคง”

อิโซลเดแทบหายใจไม่ออกเพราะพลังมหาศาลที่อยู่ตรงหน้า เธอใช้แว่นตาข้างเดียวด้วยมือที่สั่นเทา เธอรับบทบาทเป็นผู้ใช้แว่นตาข้างเดียวในกลุ่มไปแล้ว

[แว่นตาข้างเดียวที่ใช้แล้ว x1]

จำนวนแว่นตาข้างเดียวที่เหลืออยู่: 0]

ǁ MAIDEN

ความทรมาน ‖

สถานที่: ถ้ำขนาดมหึมา

คำอธิบาย:

“ผู้รับใช้ผู้ภักดีต่อมารดาแห่งแมงมุม”

ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นมหาปุโรหิตหญิงแห่งอาณาจักรเอลฟ์มืด แต่ถูกแม่แมงมุมจับตัวไปและกลายร่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่บิดเบี้ยวและน่ารังเกียจ

ปัจจุบัน Maiden of Agony ทำหน้าที่เป็นมือสังหารระดับสูงของ Mother of Spider มีหน้าที่กำจัดศัตรูที่อันตราย

‖ คุณลักษณะ ‖

กำลังเครื่องยนต์: 5,000 แรงม้า

MP: 500

พลังโจมตี: 30 +5 ​​[โบนัสโดเมน]

พลังป้องกัน: 25 +10 [โบนัสโดเมน]

MDF: 20

INT: 25 +4 [โบนัสโดเมน]

AGL: 30 +5 ​​[โบนัสโดเมน]

LCK: 15

‖ ความเสียหาย

ความต้านทาน ‖

❶ การโจมตีด้วยการทุบตี [ไม่ใช้เวทมนตร์]

❷ การเจาะ [ไม่ใช่เวทมนตร์]

❸ การโจมตีแบบฟัน [ไม่ใช้เวทมนตร์]

‖ ความเสียหาย

ภูมิคุ้มกัน ‖

❶ พิษ

‖ เงื่อนไข

ภูมิคุ้มกัน ‖

❶ การนอนหลับ

‖ ความอ่อนแอ ‖

ไฟ

‖ ทักษะและเวทมนตร์

สกิลติดตัว:

❶ การกระทำอันชาญฉลาด

ในทุกการกระทำ เมเดนสามารถทำการกระทำโบนัสได้อีกหนึ่งครั้งหากค่า LCK ของเธอสูงกว่า

❷ เงาในยามค่ำคืน

เทพธิดาแห่งความทรมานจะอยู่ยงคงกระพันเมื่ออยู่ในแสงสลัวหรือความมืด จะโจมตีอย่างรุนแรงหากเทพธิดาแอบย่องไปด้านหลังศัตรูที่ไม่ทันระวังตัว

❸ พิษทรมาน

เทพธิดาแห่งความเจ็บปวดสามารถฉีดพิษร้ายแรงได้เมื่อโจมตีโดนเป้าหมายสำเร็จ

ทักษะที่ใช้งานได้จริง:

❶ โจมตีหลายครั้ง เลเวล 4

–– เทพธิดาแห่งความเจ็บปวดสามารถโจมตีด้วยมือได้สองครั้ง และโจมตีด้วยแสงสนัฟได้หนึ่งครั้ง

–– โอกาสสำเร็จ 70% ถ้า LCK สูงกว่า

–– ราคา –100 MP

❷ คันธนูยาว เลเวล 4

–– เทพธิดาแห่งความเจ็บปวดสามารถแยกแขนของเธอออกและขว้างพวกมันเหมือนหอกได้

–– การงอกใหม่ของแขนแต่ละข้างใช้เวลา 10 วินาที

–– ค่าใช้จ่าย –50 MP ρꪖꪕᦔꪖꪕꪫꪣꫀ​ꪶ​

❸ Snuff Light LV.2

–– เทพธิดาแห่งความทุกข์ทรมานสามารถกำจัดแหล่งกำเนิดแสงใดๆ ได้เป็นเวลา 2 วินาที

–– ราคา –20 MP

‖ จบ ‖

อิโซลเดและลีโอเนลต่างอ้าปากค้าง พลังโจมตีของมันสูงกว่าแม่ม่ายร้ายมาก! และสกิลติดตัวของมันก็เสริมสกิลใช้งานได้อย่างดีเยี่ยม ไม่น่าแปลกใจเลยที่สมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดสิบคนของกลุ่มพิษงูถูกกำจัดไปจนหมด

แล้วพวกเขาจะเป็นอย่างไรต่อไป?

อีกสามคนมองเรนด้วยสีหน้าไม่เชื่อและวิตกกังวล

เรนแกล้งพวกเขางั้นเหรอ?

ใครจะไปคิดว่าชายผู้เคร่งขรึมและมีใบหน้านิ่งเฉยคนนั้นจะซุกซนได้ด้วย?

อิโซลเดถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว ขณะที่แร็กนาร์ถอนหายใจ

นี่คือผลที่ตามมาจากการไว้ใจคนแปลกหน้า เขาคิดในใจ

ลีโอเนลมองเรนด้วยความประหลาดใจ เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีหัวหน้าอีกคน เขาเคยชินกับการที่เรนชอบแกล้งคนอยู่บ้าง และส่วนใหญ่ก็สำเร็จเพราะเรนเป็นคนจริงจังที่คนอื่นไม่คิดว่าเขามีด้านที่ซุกซน

แต่การแกล้งของเขานั้นโหดร้ายมาก และไม่มีใครหัวเราะเลยเมื่อเขาทำเสร็จแล้ว

“นี่แหละคือหัวหน้าตัวจริงของถ้ำนี้” เรนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ปราศจากความกังวลใดๆ

“เจ้านายตัวจริงเหรอ…?” อิโซลเดะถึงกับอึ้งไปเลย

“มีเจ้านายอีกคนเหรอ?!” ลีโอเนลตะโกน

แร็กนาร์กล่าวว่า “ถ้าแจ้งล่วงหน้าสักหน่อยก็คงดี”

“ฉันคิดว่านายไม่อยากได้สปอยล์นี่นา” เรนหัวเราะเบาๆ เขาจงใจเก็บเรื่องบอสเป็นความลับจากทุกคน เขาอยากเห็นสีหน้าของลีโอเนลและอิโซลเดะ

ลีโอเนลตัวสั่นและพูดอะไรไม่ออก ขณะที่ดวงตาโตของอิโซลเดเบิกกว้าง ใบหน้าเคร่งเครียด และมีเหงื่อไหลซึมอยู่ข้างแก้ม

ทั้งคู่ดูเหมือนท้องผูก

เรนคิดว่า การก่อกวนเล็กๆ น้อยๆ ก็ดีเหมือนกันนะ เนื่องจากเขามั่นใจว่าพวกเขาจะได้รับชัยชนะในการต่อสู้ครั้งนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแร็กนาร์เข้าร่วมด้วย เขาจึงอยากเล่นตลกเล็กๆ น้อยๆ เพื่อความสนุกสนานของตัวเอง

แต่แน่นอนว่า เขาคงไม่ทำเรื่องแบบนี้ถ้าเขารู้ว่าพวกเขาจะลำบากในการต่อสู้กับหัวหน้าใหญ่

และยังมีอีกเหตุผลหนึ่งที่เรนไม่บอกพวกเขา นั่นก็คือ มันเป็นการเสียสละที่จำเป็นเพื่อประโยชน์ของตัวเขาเอง

“ใช่ ผมเกลียดสปอยล์” แร็กนาร์ยอมรับ “แต่ผมเกลียดเรื่องเซอร์ไพรส์มากกว่า”

เรนหัวเราะเบาๆ “ไม่ต้องห่วง เราเอาชนะมันได้”

“จริงเหรอ?” ใบหน้าเคร่งเครียดของอิโซลเดคลายลงเล็กน้อย เธอลืมเรื่องแกล้งของเรนไปแล้ว และล้มเลิกแผนที่จะยิงหัวเขาเพื่อแก้แค้น

“ใช่ครับ ใช้กลยุทธ์เดียวกับที่เราใช้ตอนสู้กับ Dread Widow นั่นแหละ Leonel จะดึงความสนใจของมันไว้ ในขณะที่พวกคุณสองคนโจมตีมันพร้อมกัน ส่วนผมจะคอยสนับสนุนอยู่ด้านหลังและลดพลังชีวิตของมันให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”

“ฉันว่ามันคงไม่ได้ผลหรอก” แร็กนาร์กล่าว “ครั้งแรกเราโชคดีที่ลีโอเนลเกือบตาย ครั้งนี้ฉันว่าเขาต้องตายแน่ๆ”

“เอ๊ะ?!” ลีโอเนลหันหน้าไปทางแร็กนาร์อย่างรวดเร็ว “ทำไมเจ้าถึงพยายามฆ่าข้า?”

เรนเห็นด้วยกับแร็กนาร์ “ใช่ เขาจะทำอย่างนั้น”

“เอ๊ะ! ฉันจะทำเหรอ!” ลีโอเนลตะโกน

เรนไม่สนใจลีโอเนล และมองแร็กนาร์อย่างจริงจัง “และเมื่อถึงเวลานั้น เจ้าจะเข้ามาแทนที่เขา”

ดวงตาของแร็กนาร์เบิกกว้างเมื่อเขารู้ถึงแผนการของเรน

เรนวางแผนจะใช้พวกเขาเป็นโล่กำบังจนกว่าเขาจะสามารถสังหารเทพธิดาแห่งความทรมานได้

และเนื่องจากพวกเขาจะไม่ต้องรับโทษประหารตราบใดที่สมาชิกในกลุ่มของพวกเขายังมีชีวิตอยู่แม้เพียงคนเดียว แร็กนาร์จึงคิดว่าแผนนี้จะใช้ได้ผลหากเรนสามารถกำจัดเทพธิดาแห่งความเจ็บปวดได้ในที่สุด

“. . . เข้าใจแล้ว” แร็กนาร์หยิบขวานขึ้นมาและเผชิญหน้ากับเทพธิดาแห่งความเจ็บปวด ไม่มีทางเลือกที่จะถอย มีแต่เดินหน้าต่อไป แม้ว่าเขาจะไม่ชอบที่ตัวเองถูกใช้เป็นเหยื่อกระสุน แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น “ฉันคิดว่ามันอาจจะได้ผล”

“จะทำอย่างไรดี?” ลีโอเนลถามด้วยความกังวล ทำไมเขารู้สึกว่าทุกคนกำลังวางแผนฆ่าเขาอยู่แล้ว?

มุมปากของเรนยกขึ้นเล็กน้อยเมื่อแร็กนาร์เข้าใจสิ่งที่เขาหมายถึง

“แต่ฉันว่ามันคงไม่พอหรอก” อิโซลเดพูดด้วยความกังวล เห็นได้ชัดว่าเธอไม่เข้าใจสิ่งที่เรนและแร็กนาร์กำลังพูดถึง

“มันจะไม่เป็นอย่างนั้นหรอก และถึงตอนนั้น ฉันคงต้องพึ่งเธอในการเบี่ยงเบนความสนใจมัน เพื่อที่ฉันจะได้จัดการมันให้เสร็จ” เรนยิ้มเล็กน้อยให้ไอโซลเด และไอโซลเดก็ถึงกับพูดไม่ออก

เขา…กำลังพึ่งพาฉันอยู่หรือเปล่า? อิโซลเดอดคิดเช่นนั้นไม่ได้ และจิตใจของเธอก็กลับมาสดชื่นอีกครั้ง

เธอไม่รู้เลยว่าเบื้องหลังรอยยิ้มของเรนนั้นซ่อนแผนการชั่วร้ายที่จะใช้เธอเป็นโล่กำบังเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม

“ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉัน!” อิโซลเดอุทานด้วยความกระตือรือร้นอย่างยิ่ง

“ฉันฝากความหวังไว้กับเธอนะ” เรนยิ้มก่อนจะหันหน้าไปหาเทพธิดาแห่งความเจ็บปวด “ไปรับรางวัลกันเถอะ!”

“ใช่!”

“ยาอาร์ร์!” ลีโอเนลก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว และหญิงสาวแห่งความเจ็บปวดก็กรีดร้องเสียงดังเมื่อกลไกการโจมตีถูกเปิดใช้งาน

ลีโอเนลฟาดค้อนลงบนโล่ของเขาและใช้สกิลพิเศษ

“มาด่าฉันสิ!”

ถึงเวลาที่จะยุติการต่อสู้ครั้งนี้แล้ว!

—-

หนึ่ง

ฉันได้รับสัญญาเขียนหนังสือเล่มนี้แล้ว! เย้!

ขอขอบคุณทุกท่านสำหรับการสนับสนุน สิ่งนี้จะไม่เกิดขึ้นได้เลยหากปราศจากทุกท่าน 🙏

ในที่สุดฉันก็จ่ายบิลได้แล้ว ฮ่าๆๆ 🤣

ฉันหวังว่าคุณจะยังคงสนับสนุนเรื่องราวนี้ต่อไปจนจบ

ถึงแม้จะต้องเสียเงินซื้อก็ตาม 🤣🙏😆

เราจะเริ่มล็อกบทต่างๆ ประมาณบทที่ 55 หรือ 60 โดยมีจำนวนคำทั้งหมด 70,000 คำขึ้นไป ผมคิดว่ามันไม่เลวเลย… หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ