My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 25 ทดสอบเลือด

หลังจากเรียนเสร็จในวันนั้น วอร์เดนก็เสนอตัวว่าจะช่วยปีเตอร์ฝึกอีกครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพรุ่งนี้ทั้งสองคนจะต้องเรียนวิชาต่อสู้ด้วยกัน นั่นคือวิชาธาตุ

“เฮ้ นายอยากมากับพวกเราไหม?” ปีเตอร์ถาม

“ไม่ล่ะ ฉันไม่รบกวนพวกนายดีกว่า ยังไงฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้มากอยู่แล้ว” ควินน์ตอบ

ปีเตอร์รู้สึกดีใจที่ดูเหมือนกลุ่มของพวกเขากลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ไม่มีบรรยากาศตึงเครียดระหว่างพวกเขาทั้งสามคน และปีเตอร์ก็หวังว่ามันจะเป็นแบบนี้ตลอดไป

ทันทีที่ควินน์ออกไป วอร์เดนกับปีเตอร์ก็อยู่ในห้องกันสองคน นั่นคือตอนที่วอร์เดนถามปีเตอร์ขึ้นมา

“เฮ้ นายเห็นควินน์ไปไหนมาไหนกับผู้หญิงบ้างไหมช่วงนี้?” วอร์เดนถาม

“คิดดูแล้ว ฉันเห็นเขาเดินออกมากับผู้หญิงคนหนึ่งที่ห้องสมุด เป็นคนเดียวกับที่มาสอบกับพวกเราวันนั้นน่ะ ที่ใช้ธนู”

หลังจากปีเตอร์ตอบไป เพียงเสี้ยววินาที ปีเตอร์รู้สึกเหมือนเห็นสีหน้าของวอร์เดนเปลี่ยนไป แต่ควินน์กะพริบตาแล้วมองอีกครั้ง วอร์เดนก็ดูปกติดี

“สงสัยเขาจะมีแฟนแล้วมั้ง” วอร์เดนพูดพร้อมหัวเราะ

แน่นอนว่าควินน์ตัดสินใจทิ้งอีกสองคนไว้ เพราะเขาได้นัดกับเลย์ล่าไว้ล่วงหน้าแล้ว ทั้งสองคนนัดเจอกันที่ประตูโรงเรียน แต่ก่อนที่จะไปเจอ เลย์ล่า ควินน์ตัดสินใจแวะไปที่ห้องแล็บวิทยาศาสตร์ก่อน

แม้ว่าบทเรียนส่วนใหญ่ในโรงเรียนทหารจะเกี่ยวกับการต่อสู้หรือการใช้เทคโนโลยี แต่วิทยาศาสตร์ก็ยังคงเป็นวิชาหลัก เป็นเพราะนักวิทยาศาสตร์ที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ได้ค้นพบวิธีใช้เทคโนโลยีต่างๆ ทั้งหมดที่มีอยู่ในโลกปัจจุบัน

ดังนั้น นักเรียนจึงได้รับการสนับสนุนให้เรียนรู้วิทยาศาสตร์ต่อไปตลอดช่วงเวลาที่รับราชการ ด้วยความหวังว่าพวกเขาจะเรียนรู้ต่อไปในอนาคต

ห้องเรียนว่างเปล่าในวันนั้น และอุปกรณ์สำคัญถูกล็อกไว้ในห้องเก็บของ

แต่ควินน์ไม่ได้มองหาอะไรที่หรูหราเกินไป สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงหลอดทดลองและจุกเล็กๆ หลังจากค้นหาไปรอบๆ ห้องอยู่พักหนึ่ง เขาก็พบที่เก็บหลอดทดลอง เขาหยิบไปทั้งหมดห้าหลอด

แม้ว่าจะมีอยู่มากมาย แต่ถ้าเขาหยิบไปมากเกินไปก็จะน่าสงสัย และควินน์ก็ไม่สามารถถือได้มากกว่าห้าหลอดโดยไม่ต้องกังวลว่ามันจะแตกหรือไม่

ควินน์ยัดหลอดทดลองทั้งห้าหลอดใส่กระเป๋าสะพายที่เขาถืออยู่ และห่อพวกมันด้วยเสื้อสำรองที่เขาเอามาจากห้องของเขา

ตอนนี้ควินน์มีค่าประสบการณ์ทั้งหมด 60/200 จนกว่าจะเลเวลอัพครั้งต่อไป ค่าประสบการณ์ 50 แต้มได้มาจากภารกิจก่อนหน้านี้ และเขาได้รับ 10 แต้มจากภารกิจประจำวันสองครั้ง

จนถึงตอนนี้ ทุกครั้งที่เลเวลอัพ เขาจะได้รับแต้มสถานะเพิ่มขึ้นหนึ่งแต้มและค่า HP เพิ่มขึ้นห้าแต้ม แม้ว่าควินน์จะแข็งแกร่งขึ้นจากสิ่งนี้ แต่มันก็ไม่ใช่วิธีที่เร็วที่สุดสำหรับเขาในการพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเอง

ควินน์ตระหนักว่าระบบได้เสนอโอกาสให้เขาได้รับแต้มสถานะเพิ่มขึ้นสองครั้ง ตราบใดที่เขาดื่มเลือดของเหยื่อ แต่เมื่อเขาดื่มเลือดของเลย์ล่า เขาก็ยังได้รับแต้มสถานะ นี่คือสิ่งที่ควินน์ต้องการทดสอบในวันนี้

เป็นเวลาหกโมงเย็นแล้ว และพระอาทิตย์เพิ่งจะเริ่มตก หมายความว่าตอนนี้ควินน์ไม่ได้รับผลกระทบจากแสงแดด ตามที่วางแผนไว้ เลย์ล่ายืนรอเขาอยู่ที่ประตูพร้อมกับธนูสะพายหลัง

นักเรียนที่ใช้อาวุธมักจะพกติดตัวไปด้วยเกือบตลอดเวลา มีโอกาสเสมอที่จะเกิดการโจมตีหรือสัตว์อสูรหลุดออกมาจากประตูมิติ

หลังจากทั้งสองคนเจอกัน พวกเขาก็ตัดสินใจเดินไปยังสวนสาธารณะใกล้ๆ ซึ่งอยู่ระหว่างร้านสะดวกซื้อกับโรงเรียน จากนั้นพวกเขาก็เดินออกไปจากทางเดินเข้าไปในป่า ซึ่งเป็นที่กำบัง ไม่มีใครเดินเข้ามาในบริเวณนี้ และยากที่จะมีใครเห็นพวกเขา

“งั้นเราจะทำเรื่องนี้กันแล้วใช่ไหม?” เลย์ล่าถามอย่างตื่นเต้น

ควินน์ยังคงรู้สึกแปลกๆ ที่แทนที่จะกลัวกับสถานการณ์ทั้งหมด เลย์ล่ากลับตื่นเต้น

“เอาล่ะ หลับตา” ควินน์พูด

เลย์ล่าหลับตาและเตรียมพร้อม เธอยังจำความรู้สึกที่น่าพอใจจากครั้งที่แล้วได้ และอดใจรอไม่ไหวที่จะรู้สึกแบบนั้นอีกครั้ง แม้ว่าเธอจะรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเมื่อความคิดที่ว่าริมฝีปากของควินน์จะอยู่บนคอของเธอผุดขึ้นมาในหัว

แต่ทันใดนั้น เลย์ล่าก็รู้สึกเจ็บจี๊ดเล็กน้อยที่แขน

เลย์ล่าลืมตาขึ้นและสังเกตเห็นว่ามีเข็มอยู่ที่นั่น

“อะไรนะ? เธอไม่ได้คิดว่าฉันจะกัดเธอตรงๆ ใช่ไหม?”

แก้มของเลย์ล่าแดงก่ำขึ้นมาทันที ถ้าไม่มีเข็มอยู่ในมือ เธอคงพยายามเตะควินน์ออกไปแล้ว

เมื่อกระบอกฉีดยาเต็มแล้ว ควินน์ก็ฉีดมันออกมาใส่หลอดทดลองหนึ่งในหลอดที่เขานำมาด้วย

“ขอเติมอีกหลอดได้ไหม” ควินน์ถาม

เลย์ล่าไม่พูดอะไรและยื่นแขนออกไป เธอยังคงรู้สึกอายเล็กน้อยกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้

เมื่อควินน์เติมเลือดได้สองหลอดแล้ว เขาก็เก็บหลอดที่เต็มไปด้วยเลือดหลอดหนึ่งไว้ในกระเป๋า ขณะที่ถืออีกหลอดหนึ่งไว้

< เลือดของเลย์ล่า มันโรว์ >

จากนั้นควินน์ก็มองไปที่เลย์ล่าและใช้สกิลตรวจสอบอีกครั้ง

< ชื่อ: เลย์ล่า มันโรว์ >

< ความสามารถ: พลังจิตเคลื่อนย้ายสิ่งของ >

เป็นอย่างที่ควินน์คิด เมื่อใช้สกิลตรวจสอบกับเลือด มันแสดงให้เขาเห็นเพียงแค่กรุ๊ปเลือดและว่าเป็นเลือดของใคร เหมือนกับตอนที่อยู่ในหอประชุม แต่ถ้าคนนั้นอยู่ตรงหน้าเขา มันจะเปิดเผยความสามารถ ค่า HP และกรุ๊ปเลือดของพวกเขา

รอยเลือดบางส่วนในหอประชุมแสดงเครื่องหมายคำถามเท่านั้น สันนิษฐานว่าควินน์ต้องเคยเจอคนนั้นมาก่อน หรือเคยใช้สกิลตรวจสอบกับคนนั้นมาแล้วครั้งหนึ่ง

ควินน์มองไปที่หลอดทดลองและกลืนน้ำลาย จากนั้นเขาก็ดึงจุกที่ด้านบนออกและเริ่มดมเลือด

“นายจะไม่ดื่มมันตรงนี้ใช่ไหม?” เลย์ล่าถาม

“ทำไมล่ะ ฉันต้องรู้ว่ามันจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง”

“ฉันไม่รู้สิ มันรู้สึกน่าอายยังไงไม่รู้ อธิบายไม่ถูก”

ควินน์ไม่สนใจเลย์ล่าและมองไปที่เลือดอีกครั้ง กลิ่นหอมหวานซึ่งแตกต่างจากที่เขาจำได้ก่อนหน้านี้ จากนั้นทันใดนั้น ควินน์ก็ยกหลอดขึ้นและดื่มเลือดรวดเดียวเหมือนกำลังดื่มเหล้าช็อต

ขณะที่เลือดไหลลงคอ เขารู้สึกถึงความรู้สึกอุ่นๆ ซ่าๆ ทั่วร่างกาย เลือดก็หวานอย่างน่าประหลาดใจ แทนที่จะมีรสชาติเหมือนโลหะ ดูเหมือนว่าการเปลี่ยนเผ่าพันธุ์ได้เปลี่ยนต่อมรับรสและประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นของเขาด้วย

< ค่า HP ของคุณเต็มแล้ว >

< เลือดจากบุคคลนี้ถูกบริโภคไปแล้ว >

ควินน์ประหลาดใจที่เห็นข้อมูลที่เขาได้รับ เลือดครั้งที่แล้วดูเหมือนจะมีผลในการรักษาบาดแผลในร่างกายของเขา เมื่อพิจารณาจากข้อความ ถ้าควินน์ได้รับบาดเจ็บ เลือดของเลย์ล่าจะช่วยให้เขาฟื้นฟูค่า HP ได้

แต่ข้อความที่สองคือสิ่งที่ทำให้เขาสนใจมากกว่า ระบบระบุว่าเนื่องจากเขาเคยบริโภคเลือดนี้มาก่อนแล้ว จึงจะไม่ได้รับแต้มสถานะ นี่หมายความว่าตราบใดที่เป็นเลือดของคนที่เขาไม่เคยดื่มมาก่อน เขาก็จะได้รับแต้มสถานะเพิ่มขึ้นหนึ่งแต้ม

ควินน์ยิ้มให้กับความคิดนั้น แน่นอนว่านี่เป็นเพียงทฤษฎีของเขา แต่ควินน์ต้องการทดสอบมันทันที

“ฉันเดาว่าสิ่งที่นายอยากทดสอบได้ผลแล้ว judging by รอยยิ้ม creepy ของนาย” เลย์ล่าพูด

“ถ้ามีเลือดของคนอื่นให้ฉันทดสอบเรื่องนี้ได้ก็ดีสิ”

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงคนสองคนเดินเข้ามาในป่าจากสนามเด็กเล่น ควินน์และเลย์ล่ารีบหมอบลงและซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ทันที

นั่นคือตอนที่พวกเขาเห็นนักเรียนสองคนเริ่มเดินเข้าไปในป่า

“เอาเครดิตมาซะ ไม่งั้นฉันจะขุดหลุมฝังแกตรงนี้แหละ ไม่มีใครหาศพแกเจอหรอก” เสียงเด็กผู้ชายคนหนึ่งพูด

ควินน์จำเสียงนั้นได้ทันที มันคือไรลีย์ ดูเหมือนว่าเขายังไม่เข็ดและยังคงใช้กลอุบายเดิมๆ อยู่

จากนั้นควินน์ก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋าและหยิบหน้ากากที่เขาซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อออกมา ครั้งที่แล้วเขาปล่อยไรลีย์ไปโดยไม่ได้เอาเลือดของเขาเลย และตอนนี้เขารู้สึกว่ามันเสียเปล่ามาก แต่ครั้งนี้ควินน์จะไม่ปล่อยไรลีย์ไป