My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 170: ลูกเตะโลหิต

จนถึงตอนนี้ การต่อสู้ได้แสดงให้เห็นถึงชุดทักษะที่น่าทึ่งจากผู้เข้าแข่งขันทั้งสอง ลีโอได้แสดงเทคนิคบางอย่างที่เขาไม่ได้ใช้ในการต่อสู้กับควินน์ ทำให้ควินน์ตระหนักว่าเฟ็กซ์เก่งกว่าในการต่อสู้มากแค่ไหน

อย่างไรก็ตาม ลีโอรู้สึกว่าเขาปล่อยให้การต่อสู้ดำเนินไปนานเกินไป ทำให้เฟ็กซ์กลายเป็นคนที่มั่นใจในตัวเองมากเกินไป แม้ว่าเขาจะถูกห้ามไม่ให้ใช้ความสามารถ แต่ความสามารถของลีโอแตกต่างจากคนอื่นเล็กน้อย ความสามารถของเขาเปิดใช้งานอยู่เสมอ เขาต้องการมันเพราะเขาใช้มันเป็นเหมือนการมองเห็นสำหรับตัวเอง เนื่องจากเขาตาบอด เขาจึงต้องเปิดใช้งานความสามารถของเขาตลอดเวลาเพื่อมองเห็นออร่าของสิ่งมีชีวิตรอบตัวเขา และในทางกลับกัน สิ่งนี้ยังช่วยให้เขามองเห็นการไหลเวียนของพลังงานในร่างกายของคู่ต่อสู้ได้ด้วย

เมื่อคู่ต่อสู้โจมตี การไหลเวียนของพลังงานจะเคลื่อนไหวก่อนที่ร่างกายของคนนั้นจะเคลื่อนไหว เช่นเดียวกับการที่คนใช้ความสามารถของตนเอง หากลีโอตั้งสมาธิเพียงครึ่งเดียว เขาก็สามารถเปลี่ยนการมองเห็นของเขาให้เกือบจะเป็นมุมมองแบบนกได้ การที่สามารถรับรู้ถึงทุกคนรอบตัวเขาได้ ก็ต้องขอบคุณทักษะนี้ที่ทำให้เขารอดพ้นจากสถานการณ์เฉียดตายมานับไม่ถ้วนในช่วงสงคราม

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าคนอื่นจะมีทักษะนี้ มันก็ไร้ประโยชน์ในมือของคนที่ไม่สามารถใช้ประโยชน์จากมันได้

เฟ็กซ์ปล่อยหมัดตรงที่แข็งและรวดเร็วออกมา แต่เมื่อรู้ล่วงหน้าว่าเขากำลังจะทำอะไร ลีโอจึงสามารถบล็อกการโจมตีทั้งหมดได้

‘อะไรนะ? แต่ฉันแน่ใจว่าฉันเพิ่มความเร็วได้เร็วพอที่เขาจะบล็อกไม่ได้’ เฟ็กซ์คิด

จากนั้น เมื่อลีโอเตรียมจะเตะ เขาก็ยังคงมองเห็นได้ว่าเฟ็กซ์วางแผนจะหลบไปทางไหน ใช้เท้าอีกข้าง เขาสามารถเปลี่ยนน้ำหนักและเปลี่ยนทิศทางได้ ลูกเตะเข้าที่หน้าของเฟ็กซ์พอดี แต่ลีโอไม่หยุดแค่นั้นเพราะเขารู้ว่าความเสียหายนั้นน้อยมาก เขาเตะต่อไปอย่างรวดเร็ว โดยเล็งไปที่ตำแหน่งที่เฟ็กซ์จะอยู่ทุกครั้ง

‘เขาอ่านใจฉันได้เหรอ? เกิดอะไรขึ้น?’ เฟ็กซ์ถามตัวเองด้วยความหงุดหงิด แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อลูกเตะหยุดลงชั่วครู่ เฟ็กซ์คิดว่าในที่สุดเขาก็ได้พักหายใจ แต่ก่อนที่เขาจะทำอะไรได้ ลูกเตะอีกครั้งก็พุ่งเข้าหาเขาจากด้านบน – ลูกเตะขวานที่ฟาดลงบนท้ายทอยของเขาอย่างแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แรงกระแทกนั้นหนักกว่าที่เฟ็กซ์คิดไว้มาก เขาจึงไม่สามารถเตรียมตัวได้ทัน ขาของเขาทรุดลงและศีรษะของเขากระแทกพื้น

เขานอนอยู่ตรงนั้น นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น