My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 172: เวลาที่แย่

“เราจะไปไว้ใจไอ้หมอนั่นได้ยังไง!” เลย์ลาตะโกน

ตอนนี้ทุกคนในกลุ่มเรียนวิชาต่อสู้เสร็จแล้ว และกำลังอยู่ในห้องของควินน์ เขาเพิ่งเล่าให้ทุกคนฟังถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานตอนที่เขาไปช่วยปีเตอร์ เขายังเล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในชั้นเรียนต่อสู้และสิ่งที่เฟ็กซ์ขอ

“ฉันไม่อยากจะยอมรับเลย” วอร์เดนพูด “แต่ฉันค่อนข้างเห็นด้วยกับเลย์ลาเรื่องนี้ แวมไพร์อีกคนมาทำอะไรในโรงเรียนตั้งแต่แรก? เขามาที่นี่เพราะนาย ควินน์ หรืออาจจะเพราะปีเตอร์?”

“ฉันไม่คิดว่าเป็นอย่างนั้นนะ เอาจริงๆ เขาดูไม่สนใจฉันเลย เขายังพูดอะไรบางอย่างว่าเขาไม่ควรมาอยู่ที่นี่ด้วย ฉันไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือเปล่า บางทีเขาอาจจะพยายามหลอกให้ฉันเปิดเผยตัว” ควินน์รู้สึกเหมือนอยากจะดึงผมตัวเองตอนนี้ มีหลายสิ่งหลายอย่างวิ่งวนอยู่ในหัวเขา “ฉันหวังว่าจะมีคู่มือหรืออะไรสักอย่างเกี่ยวกับวิธีเป็นแวมไพร์ พวกเขามีกฎเยอะแยะไปหมดที่ฉันไม่เข้าใจ”

“ปัญหาคือ… ฉันเข้าใจนะถ้าเขาต้องการนายหรือปีเตอร์ แต่ทำไมต้องเป็นเอริน มันไม่สมเหตุสมผลเลย” วอร์เดนส่ายหัว

ในห้อง เอรินอยู่ที่นี่ตลอดเวลา ฟังเงียบๆ จนถึงตอนนี้เธอยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ ราวกับว่าใจเธอไปอยู่ที่อื่น

“เรื่องนั้นฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน สิ่งที่ฉันรู้คือเขาบอกว่าจะไม่ทำร้ายเธอ” ควินน์ตอบ

“เฮ้ ฉันมีคำถาม” เลย์ลาพูด “ทำไมนายถึงอ่อนแอเมื่ออยู่ในแสงแดด ในขณะที่เขาไม่เป็นไร? เขาเป็นแวมไพร์พิเศษหรือเปล่า เพราะตอนที่เราออกจากห้องฝึก เขาก็ดูเดินได้สบายดี”

ควินน์ก็สังเกตเห็นเรื่องนั้นเหมือนกัน และเมื่อมองเฟ็กซ์ใกล้ๆ เขาสังเกตเห็นแหวนที่นิ้วของเขา เขารู้ทันทีว่าเป็นแหวนวงเดียวกับที่ร้าน มันเป็นแหวนที่ต้องเอาชนะสัตว์อสูรระดับสูงสิบตัวถึงจะได้มา สิ่งนี้ยิ่งทำให้ความกังวลของควินน์เพิ่มขึ้น มันชัดเจนว่าแม้เขาจะไม่ถาม พวกเขาก็ไม่มีใครแข็งแกร่งพอที่จะหยุดเขาได้

ขณะที่คนอื่นๆ กำลังคิดว่าจะทำอย่างไร วอร์เดนดึงควินน์ไปด้านหนึ่งเพื่อให้พวกเขาสามารถคุยกันเป็นการส่วนตัวได้ “เฮ้เพื่อน ไม่ได้จะเพิ่มความกังวลให้นายนะ…” วอร์เดนเริ่ม “แต่ฉันคิดว่าเรามีปัญหาอีกอย่างที่นายควรรู้” วอร์เดนพูด

จากนั้นวอร์เดนก็อธิบายว่าคนของดยุคสองสามคนเข้ามาหาปีเตอร์ระหว่างการฝึกซ้อม และพวกเขาขอให้เขาเรียนรู้ความสามารถระดับสี่ให้ได้ภายในสิ้นสัปดาห์นี้ ดูเหมือนว่าทุกอย่างกำลังเกิดขึ้นในเวลาที่แย่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

“งั้นเราก็ไม่มีทางเลือก” ควินน์พูด “เราไม่รู้ว่าดยุคจะจับตาดูปีเตอร์ใกล้ชิดขึ้นหรือเขาวางแผนจะทำอะไร ถ้าเราไม่ให้ปีเตอร์เลิกอาหารแบบใหม่ของเขาโดยเร็วที่สุด เราอาจจะมีปัญหาใหญ่ในมือ ถ้าต้องเลือกระหว่างเชื่อใจเด็กแวมไพร์กับดยุค ตอนนี้ฉันคิดว่าฉันเชื่อใจแวมไพร์มากกว่า”

“นายอาจจะพูดถูกเรื่องนั้น” วอร์เดนตอบ “แต่ปัญหาคือเราจะโน้มน้าวเอรินได้ยังไง?”

ทันทีที่วอร์เดนพูดจบ เอรินก็ยืนตัวตรงและวางมือบนด้ามดาบที่เหน็บอยู่ข้างตัว “ฉันจะทำเอง ฉันจะไปเจอไอ้ขยะนั่น” เอรินพูด

“อะไรนะ เอริน เธอคิดไม่รอบคอบแล้ว เขาเป็นแวมไพร์ เขาวางแผนจะทำแบบเดียวกับที่ควินน์ทำกับปีเตอร์ก็ได้นะ!” เลย์ลาตะโกนก่อนจะหยุด “โอ้ ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้นในทางที่ไม่ดี”

“ฉันไม่กลัวเขา ไอ้โง่นั่นต้องเรียนรู้ที่ของตัวเอง เขาต้องเรียนรู้ว่าจะไม่มายุ่งหรือแบล็กเมล์คนอื่นอีก” เอรินพูด

คนอื่นๆ รู้สึกซาบซึ้งเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเอรินจะเปลี่ยนไป ราวกับว่าเธอกำลังต่อสู้เพื่อพวกเขา ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยทำในอดีต แต่พวกเขารู้เพียงเล็กน้อยว่าเอรินยังคงเหมือนเดิมเสมอ เมื่อเธอพูดถึงการแบล็กเมล์ เธอกำลังพูดถึงสถานการณ์ของตัวเอง เธอกลัวว่าถ้าเธอไม่ทำตามนี้ มีโอกาสที่เฟ็กซ์จะบอกทุกคนเกี่ยวกับสิ่งที่เธออ่าน

เธอเสียใจที่ปล่อยให้เขาง่ายๆ ตอนที่ทั้งสองคนอยู่ที่ห้องสมุด และตอนนี้หวังว่าเธอจะสอนบทเรียนให้เขา และคราวนี้เธอจะทำ “ไม่ต้องห่วง ฉันมั่นใจในทักษะของฉัน ถ้าฉันจะแพ้ไอ้สวะแบบเขา งั้นฉันก็สมควรแล้วที่ฝึกไม่หนักพอ”

ด้านที่ดื้อรั้นของเอรินปรากฏออกมา และตอนนี้เลย์ลาเป็นคนเดียวที่พยายามโน้มน้าวไม่ให้เธอไป ในขณะที่พวกผู้ชายยังคงเงียบ แม้แต่ปีเตอร์ก็อยากให้เรื่องนี้จบๆ ไป และถ้าเลย์ลาต้องกลายเป็นธนาคารเลือดของแวมไพร์ มันก็เป็นราคาเล็กน้อยที่ต้องจ่าย ปีเตอร์ต้องทำสิ่งที่แย่กว่านั้นตอนนี้

“ฉันคิดว่ามันจะโอเค เราจะไปเจอกันบนดาดฟ้า” วอร์เดนอธิบาย “พวกเราสามคนจะรออยู่ตรงประตูเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครขึ้นมา ถ้ามีอะไรน่าสงสัยเกิดขึ้น เราจะออกไปช่วยเธอได้”

“นายคิดว่าเขาจะโอเคกับเรื่องนั้นเหรอ?” ปีเตอร์ถาม “เขาไม่ได้บอกว่าอยากเจอเธอคนเดียวเหรอ?”

“ทั้งสองคนก็จะยังอยู่คนเดียว แค่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล ถ้าเขาบอกว่าจะไม่ทำร้ายเธอจริงๆ งั้นเขาก็ควรจะยอมรับเงื่อนไขเหล่านี้อย่างน้อย” วอร์เดนอธิบาย

แผนถูกกำหนดขึ้น แม้ว่ามันจะไม่ใช่แผนที่ดีมากนัก แต่ก็รู้สึกเหมือนเป็นสิ่งเดียวที่พวกเขาทำได้ในขณะนั้น ควินน์ออกจากห้องไปพบเฟ็กซ์เพื่อกำหนดจุดนัดพบคืนนี้ ในขณะที่เอรินอยากไปห้องฝึกซ้อมเพื่อทบทวนทักษะก่อนการนัดพบ แต่ก่อนที่เธอจะไป วอร์เดนก็หยุดเธอโดยจับมือเธอไว้

“ขอโทษนะ ฉันต้องพูดเรื่องนี้” วอร์เดนพูด “ฟังนะ เอริน ถ้าเธอต้องการความช่วยเหลือหรืออะไรก็ตาม เธอวิ่งมาหาฉันได้เลยนะ ฉันสัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้ไอ้หมอนี่ได้ตัวเธอไป”

“วอร์เดน นายเป็นคนเดียวที่ไว้ใจได้ในกลุ่มนี้ ฉันจะไม่พึ่งพาคนอื่นคนไหนให้ปกป้องฉันเลย”

เอรินยังคงเชื่อว่าวอร์เดนเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในบรรดาคนทั้งหมด เธอเคยเห็นเขาจริงจังและถึงขั้นเอาชนะนักเรียนจากหนึ่งในสี่คนใหญ่ได้ แม้ว่าควินน์จะแข็งแกร่ง แต่เขาก็มีจุดอ่อนมากเกินไปที่ศัตรูสามารถใช้ประโยชน์ได้หากพวกเขาค้นพบ

“บ้าจริง ทำไมเขาไม่ปฏิบัติต่อฉันแบบนั้นบ้าง?” เลย์ลาถามอย่างไม่เชื่อ “ฉันเป็นคนเดียวที่เขาปฏิบัติต่อเหมือนขยะเหรอ ฉันทำอะไรผิดไปวะ?”

จากนั้นวอร์เดนก็ออกไปกับปีเตอร์เพื่อรวบรวมความสามารถที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่จะหาได้ โดยมุ่งหน้าไปหาเบิร์กและอีกหนึ่งความสามารถก่อน