My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 369: เครดิตไม่พอ

คริสตัลระดับสูงที่ควินน์ได้รับมานั้น ไม่สามารถนำไปใช้ซื้อไอเทมใดๆ จากร้านค้าในระบบของเขาได้ ปกติแล้วไอเทมที่มาจากร้านค้าในระบบจะมีคุณภาพดีกว่าและทรงพลังกว่าไอเทมที่เขาหาได้ทางออนไลน์ ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือ ไอเทมหลายชิ้นต้องใช้คริสตัลเฉพาะในการสร้าง

ตัวอย่างเช่น คริสตัลระดับกลางที่ควินน์มีอยู่ ตอนนี้สามารถนำไปสร้างดาบสั้นสองเล่มให้วอร์เดนได้ แม้ว่าตอนนี้เขาจะยังไม่มีเงินทุนพอที่จะสร้างมันได้ เพราะยังต้องซื้อคริสตัลระดับกลางเพิ่มอีกสองชิ้น เขามีเงินเหลือน้อยอยู่แล้วและไม่รู้ว่าช่างตีเหล็กจะคิดค่าสร้างอาวุธระดับสูงเท่าไหร่

ทั้งหมดนี้ทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ปัจจุบัน เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องออกไปตามหาช่างตีเหล็ก ในช่วงสุดสัปดาห์ โรงเรียนจะจัดตลาดนัดขึ้นภายในโรงยิมแห่งหนึ่งของโรงเรียน ที่นี่นักเรียนสามารถขายไอเทมที่ไม่ต้องการหรือไอเทมที่พวกเขาสร้างขึ้น ซึ่งรวมถึงอุปกรณ์สัตว์อสูรด้วย

มันเป็นสถานที่ที่ดีสำหรับนักเรียนช่างตีเหล็กและเด็กนักเรียนที่ร่ำรวยในการขายอุปกรณ์เก่าที่ไม่ต้องการ หรือแค่สร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง จะมีคริสตัลสัตว์อสูรอยู่บ้าง แต่ก็หายากมาก ส่วนใหญ่แล้วคริสตัลสัตว์อสูรจะถูกขายในตลาดออนไลน์ เพราะมันมีมูลค่าในตัวเองอยู่แล้ว

เหตุผลที่นักเรียนช่างตีเหล็กไม่ทำเช่นเดียวกันก็เพราะพวกเขายังเป็นมือใหม่ ถ้าช่างตีเหล็กไม่ได้สังกัดกลุ่มหรือตระกูลที่ดี นั่นหมายความว่าพวกเขาไม่มีชื่อเสียง แทบจะไม่มีใครซื้ออุปกรณ์ของพวกเขาทางออนไลน์ได้เลย เพราะเห็นได้แค่ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ อย่างน้อยที่แผงขายของ นักเรียนคนอื่นๆ ก็สามารถทดลองใช้ได้สองสามครั้ง หรือสัมผัสคุณภาพของไอเทมได้

แต่การมองหาไอเทมในตลาดนัดไม่ใช่ปัญหาสำหรับควินน์ เพราะเขามีทักษะตรวจสอบ มันจะแสดงค่าสถานะของไอเทมแต่ละชิ้น และเขาสามารถหาชิ้นที่ดีที่สุดได้ นี่คือสิ่งที่เขาวางแผนจะทำในวันนี้

เขาเดินเข้าไปในโรงยิม และดูเหมือนจะคึกคักกว่าที่เขาคาดไว้เล็กน้อย เมื่อได้ยินเสียงผู้คนพูดคุยกัน เขาก็รู้เหตุผลในไม่ช้า อุปกรณ์ที่นี่ขายในราคาที่ต่ำกว่าในตลาดออนไลน์มาก และคุณสามารถต่อรองราคาได้

‘ผมเกลียดการต่อรอง’ ควินน์คิดพลางตระหนักว่าตอนนี้เขาจะต้องเข้าไปอยู่ในสถานการณ์แบบนี้แล้ว

เขารีบยืนอยู่ที่ทางเข้าและใช้ทักษะตรวจสอบ ดึงค่าสถานะของไอเทมให้ได้มากที่สุด จากนั้นเขาก็จะกรองเฉพาะไอเทมที่มีทักษะใช้งาน และสุดท้ายคือไอเทมคุณภาพดีที่สุดในบรรดาเหล่านั้น

‘เจอแล้ว’ ควินน์พูดขณะเดินไปยังแผงขายของแห่งหนึ่ง มันเป็นแผงที่ค่อนข้างเงียบกว่าแผงอื่นๆ และเมื่อใช้ทักษะตรวจสอบ เขาก็รู้เหตุผล แผงนี้ขายแต่อุปกรณ์ระดับพื้นฐาน มันอาจจะขายดีในช่วงต้นปี แต่ตอนนี้ใกล้จะสิ้นปีแล้ว นักเรียนส่วนใหญ่กำลังมองหาอุปกรณ์ระดับกลางเป็นอย่างน้อย

[หอกหมูป่าหนาม ระดับพื้นฐาน]

[หอกหนาม: เมื่อใช้งาน ขนแหลมหลายอันจะปรากฏขึ้นจากหัวและลำตัวของหอก ขนแหลมเหล่านี้คมพอๆ กันและสร้างความเสียหายได้เท่ากับปลายหอก]

“ขอโทษครับ” ควินน์พูด “คุณเป็นคนทำทั้งหมดนี้เหรอครับ?” พลางชี้ไปที่หอกที่วางอยู่ด้านข้าง

“โอ้ ลูกค้า” ชายที่อยู่หลังเคาน์เตอร์กระโดดขึ้นมาอย่างมีชีวิตชีวา “นั่นทำโดยหนึ่งในช่างตีเหล็กชั้นนำของโรงเรียนเลยนะ คุณภาพดีจริงๆ แถมยังมีทักษะใช้งานด้วย ราคาดีมากแค่ 239 เครดิต แต่สำหรับคุณ ผมลดให้เหลือ 229 เครดิตเลย”

“ครับ มันยอดเยี่ยมมาก” ควินน์หัวเราะอย่างประหม่า ไม่รู้จะรับมือกับนักเรียนที่คะยั้นคะยออย่างไร “คุณรู้ไหมครับว่าทำไมเขาถึงสร้างแต่อาวุธระดับพื้นฐาน คุณไม่มีอะไรที่ระดับสูงกว่านี้เหรอครับ?” ควินน์ถาม

“น่าเสียดายที่ภูมิหลังของอเล็กซ์ไม่ได้ยิ่งใหญ่ หลังจากทั้งหมดแล้ว คุณจะสร้างอุปกรณ์ระดับสูงขึ้นได้อย่างไรถ้าคุณไม่มีเงินซื้อวัตถุดิบ? ยังไงก็ตามเรื่องหอกนั่น คุณตกลงที่จะสั่งซื้อเลยไหมครับ?” ทันทีที่นักเรียนคนนั้นพูด เขาก็ยกหอกขึ้นมาแล้วเริ่มทำรายการบนนาฬิกาของเขา

“ขอบคุณสำหรับการซื้อ ขอให้เป็นวันที่ดีครับ!” นักเรียนคนนั้นพูดพร้อมรอยยิ้ม และควินน์ก็เดินจากไปพร้อมกับหอกระดับพื้นฐานในมือ

‘ทำไมผมถึงปฏิเสธไม่ได้นะ’

หลังจากถูกพ่อค้าบังคับให้ซื้อหอก เขาก็ได้รับแจ้งจากนักเรียนคนนั้นว่าช่างตีเหล็กจริงๆ แล้วไม่ได้ขายอุปกรณ์เอง พวกเขาจะส่งต่อให้คนเหล่านี้ ซึ่งจะได้ค่าคอมมิชชั่นจากการขายแต่ละครั้ง สิ่งนี้ช่วยให้พวกเขาได้ฝึกฝนทักษะการเจรจาต่อรองในอนาคต หากพวกเขาต้องการเป็นพ่อค้าหรือที่ปรึกษาให้กับกลุ่มใหญ่ในอนาคต การได้ฝึกฝนบ้างก็เป็นเรื่องดี

อย่างไรก็ตาม เขาก็ได้ข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่ที่ช่างตีเหล็กที่รู้จักกันในชื่ออเล็กซ์จะอยู่ที่นี่ในเวลานี้ การค้นหาของเขาพาเขามาที่ชมรมช่างตีเหล็ก ซึ่งเป็นห้องแยกต่างหากตั้งอยู่ที่ชั้นล่างสุด ด้านหลังของโรงเรียน

แต่การจะเข้าไปได้นั้น ต้องออกไปข้างนอกแล้วเข้าทางด้านหลัง ด้านข้างของชมรมช่างตีเหล็ก มีห้องหลายห้องซึ่งแต่ละห้องมีควันออกมาจากด้านบน นี่คือห้องตีเหล็กที่นักเรียนสามารถฝึกฝนได้ หรือในช่วงสุดสัปดาห์ หากต้องการใช้ ก็ต้องเช่าในราคาจำนวนหนึ่งของเครดิต

นักเรียนคนนั้นแจ้งควินน์ว่าอเล็กซ์ยุ่งอยู่กับการทำงานหนักเสมอ ทุกเครดิตที่เขาหาได้ เขาจะนำไปซื้อวัสดุเพิ่มและเริ่มทำงานกับไอเทมมากขึ้น ในตอนแรกมันดีสำหรับธุรกิจของเขา แต่ตอนนี้พวกเขามีอาวุธค้างสต็อกมากเกินไป และไม่มีใครซื้อ แต่อเล็กซ์ค่อนข้างดื้อรั้นเมื่อต้องฟังหุ้นส่วนทางธุรกิจของเขา

แค่ดูจากภายนอกห้อง ก็ไม่สามารถบอกได้ว่าใครอยู่ในนั้น แต่มันไม่สำคัญสำหรับควินน์ เพราะทักษะตรวจสอบของเขาอยู่ในระดับสามและพัฒนาขึ้นมาก ทำให้เขาสามารถมองทะลุกำแพงห้องได้เล็กน้อย และในที่สุดเขาก็พบเป้าหมายของเขา

มีประตูเหล็กหนาอยู่ที่ทางเข้า ตอนแรกควินน์เคาะประตู แต่ไม่มีเสียงตอบรับ จากภายในได้ยินเสียงโลหะกระทบกัน จึงคาดว่าอาจจะไม่ได้ยินเสียงเคาะ ถึงกระนั้น เพื่อไม่ให้เสียเวลาอีกต่อไป ควินน์ใช้กำลังบุกเข้าไปในห้องด้วยไหล่ของเขา

ทันทีที่เขาทำเช่นนั้น ลมร้อนก็พัดเข้าใส่หน้าเขาโดยตรง มันร้อนมากจนทำให้เขารู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย และเขาก็รู้สึกแบบนั้นอยู่แล้วเนื่องจากแสงแดด

“ให้ตายสิ ไอ้บ้าที่ไหนมาเปิดประตูตอนที่คนกำลังตีเหล็กอยู่!” อเล็กซ์ตะโกนขณะโยนค้อนเหล็กของเขาลงบนพื้นและยกแว่นตาออกจากใบหน้า เขารีบไปที่เตาหลอมเพื่อปิดมัน พยายามประหยัดพลังงานทั้งหมดที่ทำได้

“ยอดเยี่ยม” เขาพูด พลางมองดูอาวุธที่ยังทำไม่เสร็จ “มันพังแล้ว!”

อเล็กซ์เป็นชายหนุ่มที่ค่อนข้างผอมสำหรับช่างตีเหล็ก ปกติแล้วพวกเขาจะตัวใหญ่และมีกล้ามเนื้อมากเนื่องจากการทุบและยกโลหะตลอดทั้งวัน แต่เมื่อมองใกล้ๆ อเล็กซ์ก็มีกล้ามเนื้อจริงๆ แม้ว่าเขาจะมีรูปร่างเล็ก เขายังคงสูง และดูเหมือนว่าถ้าเขากินมากกว่านี้อีกหน่อย เขาก็จะมีรูปร่างที่ดีมาก

เขามีผมสีบลอนด์สั้นๆ ที่จัดทรงขึ้นเล็กน้อย และทั่วทั้งตัวเขากำลังเหงื่อออก เสื้อผ้าของเขาดูเหมือนเพิ่งไปว่ายน้ำมา และควินน์ก็นึกไม่ออกเลยว่าเขาอยู่ในนี้ท่ามกลางความร้อนนานแค่ไหนถึงได้เป็นแบบนั้น

อเล็กซ์เดินเข้าไปหานักเรียนที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนและยื่นข้อมือออก แสดงนาฬิกาของเขา ควินน์เห็นว่ามีตัวเลขสามแสดงอยู่ ซึ่งแสดงระดับพลังของเขา แต่ไม่รู้ว่าอเล็กซ์กำลังพยายามทำอะไร

“มาสิ จ่ายเงินให้ผม… จ่ายค่าวัตถุดิบที่คุณเพิ่งทำพังไป?”

ควินน์ดูสับสนอย่างสิ้นเชิง เพราะเขาเพิ่งเปิดประตู อเล็กซ์กำลังพูดถึงอะไรกัน?

“ก็ไม่แปลกใจที่คุณเปิดประตูโดยไม่คิด คุณเปลี่ยนอุณหภูมิของห้อง ซึ่งทำลายกระบวนการสร้างทั้งหมด”

อีกครั้ง ควินน์ก็สับสนไม่แพ้กัน แต่เขาไม่ใช่ช่างตีเหล็ก เขาเคยเห็นโลแกนสร้างไอเทมสองสามชิ้นมาก่อน และโลแกนไม่เคยบ่นเรื่องอุณหภูมิเลย แม้จะคิดย้อนกลับไป วิธีการของโลแกนก็ดูไม่เหมือนช่างตีเหล็กทั่วไปเช่นกัน บางทีการพูดถึงความร้อนทั้งหมดนี้อาจเป็นสิ่งที่ทำให้อเล็กซ์สร้างอาวุธที่สมบูรณ์แบบได้

“ขอโทษครับ” ควินน์พูด ไม่ต้องการเริ่มต้นด้วยความเข้าใจผิด และตัดสินใจจ่ายเงินรวมสามร้อยเครดิตสำหรับวัตถุดิบที่ใช้และเวลาของอเล็กซ์

“เอาล่ะ อย่างน้อยคุณก็รู้ว่าคุณทำผิด” อเล็กซ์พูดขณะมองลงไปและสังเกตเห็นหอกในมือของเขา จากนั้นเขาก็เริ่มเดินจากไปและกำลังจะจัดโต๊ะทำงานของเขา เพื่อเตรียมชุดต่อไป “ไม่คืนเงินนะ”

“ผมบอกว่าไม่คืนเงิน” อเล็กซ์ตอบ “หอกนั่น ถ้าคุณอยากได้เงินคืน ไปคุยกับโจที่แผงขายของเรื่องนั้น มันไม่ใช่เรื่องของผม”

“ไม่ คุณเข้าใจผิดหมดแล้ว อันนี้ผมโดนบังคับให้ซื้อมาครับ ผมสังเกตเห็นคุณภาพตอนเห็นที่แผงขายของ มันยอดเยี่ยมมาก และผมหวังว่าคุณจะทำอะไรที่คล้ายกันได้ ผมได้ยินมาว่าคุณมีปัญหาในการหาวัตถุดิบสำหรับสร้างอาวุธ”

จากนั้นควินน์ก็หยิบคริสตัลระดับสูงสามชิ้นออกมาวางบนโต๊ะทำงานของอเล็กซ์

“ผมอยากให้คุณสร้างอาวุธใหม่ให้ผม”

เมื่อมองแวบเดียว อเล็กซ์ก็รู้ทันทีว่าคริสตัลเหล่านี้อยู่ในระดับสูง เขาไม่เคยทำงานกับคริสตัลคุณภาพสูงขนาดนี้มาก่อน และอย่างมากก็เคยทำงานในระดับกลาง แม้ว่ากระบวนการกับสิ่งเหล่านี้จะเหมือนกัน แต่คริสตัลที่สูงขึ้น ก็ต้องใช้เวลามากขึ้น

“แน่นอน ผมทำให้คุณได้ มีคริสตัลสามชิ้นตรงนี้ใช่ไหมครับ งั้นก็ราคา 30,000 เครดิต”

เมื่อควินน์มองดูเงินที่เหลืออยู่ เขาก็ตระหนักว่าเขามีเงินเพียง 4400 เครดิตเท่านั้น

‘ผมจะหาเงินจำนวนนั้นมาจากไหนวะเนี่ย?’

นอกโรงเรียน มีร่างหญิงสาวผอมบางยืนอยู่นอกประตู เธอเงยหน้าขึ้นมองและเห็นว่าอาคารนี้เหมือนกับอาคารที่เธอเคยอยู่เมื่อไม่นานมานี้ แต่ที่นี่แตกต่างออกไป

ไม่เคยอยู่ในความฝันที่บ้าที่สุดของเธอเลยที่เธอจะคิดว่าเธอจะได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง และไม่ใช่เร็วขนาดนี้ ลมพัดผมของเธอ และเธอก็รีบคว้าหมวกทรงกลมที่ปิดบังใบหน้าส่วนใหญ่ของเธอ