My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 610: มันกำลังเติบโต

เมื่อโดมพลังงานสลายไป พวกเขาก็เห็นเพียงคนคนเดียวยืนอยู่ตรงนั้น เขาดูเหมือนจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือดเกือบทั้งตัว ชุดเครื่องแบบพิเศษของเขาเปียกชุ่ม

เพียงชั่ววินาทีสั้นๆ พวกเขาทุกคนก็รู้สึกกลัวชายคนนี้ นักเรียนคนเดียวไม่น่าจะมีพลังมากมายขนาดนี้อยู่ในมือได้

ควินน์เดินโซซัดโซเซตรงเข้าไปหาคนอื่นๆ

“เขาฆ่ากลุ่มซันชิลด์ไปครึ่งหนึ่งด้วยตัวคนเดียวจริงๆ เหรอ?” นักสู้คนหนึ่งพูดด้วยความตื่นเต้นจากด้านหลัง มันเป็นเรื่องเล่าที่ถ้าใครได้ยินคงจะเชื่อได้ยาก อาจจะคิดว่าเกินจริง และยิ่งไปกว่านั้นเมื่อมันเป็นการต่อสู้กับหนึ่งในสามกลุ่มใหญ่

“ไม่ถึงครึ่ง” ควินน์ตอบ เปลือกตาของเขาเริ่มปิดลงช้าๆ “สี่สิบแปดคน…” ก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค เขาก็ดูเหมือนจะล้มลงกับพื้น แต่พอลก็อยู่ตรงนั้น พร้อมที่จะรับเขาไว้

ในบรรดาทุกคน พอลอาจจะเป็นคนที่ช่วยเหลือได้น้อยที่สุด และเมื่อเห็นว่าเด็กคนนี้ทุ่มเทมากแค่ไหน เขาก็อยากจะทำอะไรบางอย่าง

“นายทำได้ดีมาก เจ้าหนู” พอลพูด

ควินน์หมดสติไปโดยสิ้นเชิง เหนื่อยล้าและหมดแรงมากกว่าที่เขาคิดไว้มาก นี่เป็นสิ่งที่ค่าสถานะในระบบไม่สามารถอธิบายได้ มันแตกต่างจากความแข็งแกร่งทางร่างกาย ถ้าให้ใช้คำเดียว มันก็คือ ‘หัวใจ’

ความตั้งใจที่จะต่อสู้ต่อไปต้องใช้ความแข็งแกร่งทางจิตใจอย่างมาก และเมื่อทุกอย่างจบลง ทุกคนก็รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก อย่างไรก็ตาม บนพื้นรอบๆ ตัว ภาระใหม่กำลังจะถูกวางลงบนทุกคน

“พวกเขาทำได้แล้ว พวกเขาทำได้แล้ว!” ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาทางประตูมิติ และคนคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากแซมเอง บนยานอวกาศ เขาตรงไปยังศูนย์กลางหลักที่ทุกคนรวมตัวกัน ตะโกนข่าวไปตามทางเดิน

คนอื่นๆ ที่เขาเดินผ่านอยากจะหยุดเขาเพื่อถามว่าเขากำลังพูดถึงอะไร แต่แซมก็ยังคงวิ่งต่อไปด้วยรอยยิ้มกว้าง ตะโกนซ้ำแล้วซ้ำเล่า “พวกเขาทำได้จริงๆ พวกเขาทำได้จริงๆ!” แซมตะโกน

ในที่สุดเขาก็มาถึงห้อง และทุกคนก็ได้ยินคำพูดของเขา

“พวกเขาทำอะไรได้?” มีคนถาม

น้ำตาเริ่มเอ่อล้นดวงตาของแซมทั้งสองข้าง เมื่ออารมณ์เริ่มท่วมท้นเขา เขาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะรักษาท่าทีที่เข้มแข็งตลอดเวลาเพื่อทุกคน ความจริงคือ เขากลัว กลัวว่าแผนของเขาจะไม่สำเร็จ กลัวว่าพวกเขาจะตายทั้งหมด แล้วจะเกิดอะไรขึ้น? แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นแล้ว

“พวกเขาเอาชนะกลุ่มซันชิลด์ได้” ลินดาพูดต่อประโยคให้เขา

นี่คือส่วนที่ยาก ส่วนที่โหดร้ายของสงครามทุกครั้ง

ดวงตาของควินน์เริ่มกะพริบเปิดออก และเขาก็เห็นเพดานสีขาวอยู่ข้างบน เขายังคงงัวเงียเล็กน้อย และใช้เวลาสักพักกว่าจะรู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ตอนนี้เขาอยู่ในห้องว่างๆ ของตัวเองบนยาน เขาไม่มีอะไรมากนักตั้งแต่แรก และห้องต่างๆ ก็เกือบจะเหมือนกันหมด

แต่เขารู้ว่าเป็นห้องของเขา เพราะเสื้อผ้าที่ถูกโยนทิ้งไว้บนพื้น มันเป็นสิ่งที่เขาจะทำทุกครั้งที่เปลี่ยนเสื้อผ้า ตอนแรกเขาสงสัยว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงความฝันหรือไม่ เขาก็ไม่แน่ใจจริงๆ

แต่หลังจากตรวจสอบข้อความที่เขาได้รับ เขาก็รู้ว่าไม่ใช่ รางวัลจากภารกิจเอาชนะกลุ่มซันชิลด์อยู่ตรงนั้น จ้องมองมาที่เขา

อย่างแรก ควินน์ได้รับเลเวลเพิ่มขึ้นทั้งหมดสามเลเวล สองเลเวลแรกมาจากผลงาน 10 เปอร์เซ็นต์และ 30 เปอร์เซ็นต์ ส่วนเลเวลสุดท้ายมาจากการเอาชนะผู้บัญชาการ ตอนนี้เขาเลเวล 38 แล้ว เหลืออีกเพียงสองเลเวลก็จะกลายเป็นลอร์ดแวมไพร์ และใกล้จะสำเร็จภารกิจการเป็นผู้นำแวมไพร์แล้ว

น่าเสียดายที่เขาไม่ได้ทำภารกิจผลงานสุดท้ายให้สำเร็จ มิฉะนั้นเขาจะเหลืออีกเพียงเลเวลเดียวเท่านั้น สำหรับรางวัลชุดต่อไป พวกมันคือสองฉายาที่เขาได้รับ

[นักรบเดี่ยว: เมื่อต่อสู้กับกลุ่มที่มีศัตรูมากกว่าสิบคนเพียงลำพัง คุณจะได้รับค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้นสิบเปอร์เซ็นต์]

ฉายาแรกดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับสิ่งที่ควินน์ทำสำเร็จเล็กน้อย เขาพบว่ามันน่าขันเล็กน้อยที่ฉายานี้จะเป็นประโยชน์ในการต่อสู้ที่เขาเพิ่งผ่านมา แต่เขาก็แน่ใจว่าจะมีอีกมากมายตามมา

[ผู้ดูดซับ EXP: แม้ว่าคนนั้นจะไม่ใช่คนที่ผู้ใช้เปลี่ยน หากพวกเขาได้รับการยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มหรือปาร์ตี้ในระยะใกล้ ผู้ใช้จะได้รับห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของเป้าหมายที่พ่ายแพ้จากพวกเขา]

ควินน์พบว่ามันแปลกเล็กน้อยที่ฉายาทั้งสองตรงข้ามกัน อันหนึ่งช่วยเขาเมื่อเขาต่อสู้คนเดียว ในขณะที่อีกอันช่วยเมื่ออยู่ในกลุ่ม เขาไม่สามารถบ่นได้ เพราะเขาสามารถเปลี่ยนฉายาได้ตามสถานการณ์ ซึ่งมีประโยชน์อย่างยิ่ง

ในการต่อสู้ที่เพิ่งผ่านมา ควินน์สามารถได้รับ EXP จากพอลเท่านั้น มันคงจะดีมากถ้าในการต่อสู้จะได้รับ EXP เพิ่มจากคนอื่นๆ ด้วย

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม รางวัลก็ไม่น่าผิดหวัง และพวกมันจะช่วยให้เขาบรรลุเป้าหมายในอนาคตเท่านั้น ตอนนี้เขาอดไม่ได้ที่จะคิดว่าเขาจะได้รับอะไรถ้าเขาทำภารกิจสุดท้ายสำเร็จ เดาว่าน่าจะเป็นฉายาอีกอัน มันจะทำอะไรได้ เขาก็ทำได้แค่คาดเดา

ได้ยินเสียงประตูเลื่อนเปิดออก และคนที่เดินเข้ามาคือเฟ็กซ์พร้อมกับกระติกน้ำ “โย่ โย่ โย่! ใครคือเด็กน้อยหิวโซของฉัน?” เฟ็กซ์พูดขณะเดินเข้ามาในห้อง เมื่อเขาเห็นควินน์นั่งอยู่บนเตียง เขาก็แข็งทื่อไป

“นายตื่นแล้ว” และใบหน้าของเขาก็ค่อยๆ แดงขึ้นเรื่อยๆ

“เด็ก… น้อย?” ควินน์ตอบ

เฟ็กซ์ตัดสินใจว่าจะเป็นการดีที่สุดที่จะเล่าเรื่องบางอย่างให้ควินน์ฟัง ปรากฏว่าควินน์หลับไปทั้งสัปดาห์ เมื่อเขาสลบไป พวกเขาก็พาเขาขึ้นมาบนยาน

ตามที่พอลบอก เหตุผลที่เป็นไปได้มากที่สุดคือการใช้อาวุธโซลมากเกินไป มีไม่กี่คนที่สามารถใช้อาวุธโซลแบบนั้นได้อย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน ควินน์น่าจะทำได้เพราะคุณสมบัติพิเศษของมัน มันไม่ได้ใช้เซลล์ MC แต่ใช้เลือดแทน นั่นหมายความว่าเขากำลังใช้พลังงานภายในเพื่อขับเคลื่อนอาวุธโดยไม่รู้ตัว

นี่เป็นสิ่งที่ต้องจดบันทึกไว้ ในอนาคต ควินน์จะต้องพยายามใช้อาวุธโซลของเขาน้อยลง เขาไม่สามารถสลบไปทั้งสัปดาห์ได้ ถ้าศัตรูโจมตีอีกครั้งล่ะ?

สมาชิกกลุ่มรอดชีวิตจากการต่อสู้ทั้งหมดสามสิบแปดคน นอกจากนี้ยังมีอีกสามสิบคนที่กลับมาจากหน่วยของควินน์ เห็นได้ชัดว่าเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ และกลุ่มอีกาจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป อย่างน้อยก็อีกนาน

พลเมืองทั่วไปส่วนใหญ่ที่ไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้เป็นผู้ใช้พลังธาตุดิน ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถสร้างบ้านและกำแพงชั่วคราวขึ้นใหม่ได้อย่างรวดเร็ว และตอนนี้ก็กลับมาอาศัยอยู่ในที่พักพิงแล้ว

“ไม่ต้องกังวลมาก พวกเขารู้สึกดีขึ้นมากแล้ว และดูเหมือนจะยังไม่มีการโจมตีเพิ่มเติมจากกลุ่มซันชิลด์” เฟ็กซ์พูดเมื่อเห็นควินน์ดูหงอยๆ “เราคิดว่าพวกเขาอาจจะกลับมาในวันรุ่งขึ้น และเราก็เตรียมพร้อมที่จะออกเดินทาง แต่พวกเขาก็ไม่มา”

ทั้งสองคนลุกขึ้นเมื่อควินน์ต้องการยืดเส้นยืดสาย พวกเขาเดินไปตามทางเดินแล้วเข้าไปในห้องหลัก

“ขอบคุณมากที่ช่วยพวกเราทุกคน ควินน์!” ห้องเต็มไปด้วยเสียงตะโกนพร้อมเพรียงกัน

ชายและหญิงหลายแถวยืนเรียงกัน และปีเตอร์ยืนอยู่ข้างหน้า พยักหน้าเห็นด้วย

เมื่อได้ยินทั้งหมดนี้ และไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน ควินน์ก็อยากจะขดตัวเป็นลูกบอล เขาไม่รู้เลยว่าปีเตอร์ทำเรื่องพวกนี้ เขาเสียสติไปแล้วหรือเปล่าจากการอยู่บนยานนานเกินไป?

บลิปเงยหน้าขึ้น และหลังจากนั้นไม่นานคนอื่นๆ ก็ทำตาม

ในระหว่างที่เขานอนหลับ โดยที่เขาไม่รู้ตัว แผนการสร้างกลุ่มของตัวเองที่จะทัดเทียมกับสามกลุ่มใหญ่ในสักวันหนึ่งก็กำลังจะเป็นจริง

ที่สำนักงานใหญ่ของตระกูลเกรย์แลช โอเว่น ผู้นำตระกูลเกรย์แลช ได้รับข่าวแล้ว

“โอ้ กลุ่มอีกาสามารถเอาชนะกลุ่มซันชิลด์ได้ บางทีฉันควรจะไปเยี่ยมพวกเขาด้วยตัวเอง” โอเว่นกล่าว