My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 724: การล่มสลายของแวมไพร์ตระกูลที่สิบ

ตอนแรก ลีโอรู้สึกแปลกๆ เพราะเขาสัมผัสอะไรแทบไม่ได้เลย เมื่อผู้คนหรือสิ่งของอยู่ไกลออกไป มันยากสำหรับเขาที่จะรู้สึกถึงความแข็งแกร่งหรือมองเห็นออร่าของสิ่งมีชีวิตบางชนิดได้ เว้นแต่เขาจะพยายามมองหามัน ซึ่งก็จะจำกัดระยะเมื่อเขาพยายามมองให้ไกลขึ้น แต่ถึงอย่างนั้น ถ้าพลังอ่อนแอ เขาก็ไม่น่าจะสัมผัสได้

นั่นคือสิ่งที่ทำให้เขาตกใจยิ่งกว่าเดิม ความสามารถของเขาควรจะทำให้เขาสัมผัสได้เฉพาะคนที่อยู่ในปราสาทเท่านั้น แต่ถึงแม้จะผ่านกำแพงปราสาทออกไปไกล เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังงานที่แข็งแกร่ง และมันเหมือนกับสิ่งที่อยู่ในป่า

‘เขามาตรงมาที่ปราสาทตระกูลที่สิบเลย แสดงว่าพวกเขากำลังตามหาบางอย่างจากตระกูลที่สิบจริงๆ หรือมีใครบางคนต้องการกำจัดพวกเรากันแน่?’ ลีโอคิดขณะมองไปที่เอริน

“ไปบอกเอ็ดเวิร์ดให้รวบรวมแวมไพร์และแจ้งสภาทันที บอกพวกเขาว่าพวกคลั่งที่อยู่ในป่ามาถึงแล้ว พวกเขาจะเข้าใจ จากนั้นเราทุกคนจะไปรวมตัวกันที่ห้องรับรองของปราสาท รีบเข้า!”

เอรินไม่เคยเห็นลีโอตื่นตระหนกขนาดนี้มาก่อน ดังนั้นแทนที่จะถามคำถามว่าเกิดอะไรขึ้น เธอก็รีบออกไปรวบรวมคนอื่นๆ และทำตามที่เขาบอก

ขณะเดินลงไปที่ชั้นล่างสุด ลีโอพยายามอย่างเต็มที่ที่จะจดจ่อกับพลังงาน มีเพียงสองครั้งเท่านั้นที่เขารู้สึกถึงพลังที่คล้ายคลึงกับพลังนี้ที่ทำให้เขากังวล

ครั้งหนึ่ง ตอนที่เขาอยู่ใต้ดินเพื่อช่วยเหลือเด็กๆ ต่อมาพลังงานนั้นก็พบว่าเป็นของอาร์เธอร์ อีกพลังงานหนึ่งคือของราชาแวมไพร์เอง และตอนนี้ก็คือพลังนี้

‘เขาแข็งแกร่งเท่าอาร์เธอร์ไหม?’ ลีโอคิด ‘ไม่ เขาอ่อนแอกว่า แต่เขาก็ยังแข็งแกร่งอยู่ดี’

เอรินไปหาเอ็ดเวิร์ดเพื่อแจ้งให้เขาทราบถึงความวุ่นวายทั้งหมด เขามีสีหน้าเสียใจอย่างมาก และดูเหมือนเกือบจะล้มลง

“มาตอนนี้เลยเหรอ” เอ็ดเวิร์ดตอบ “ฉันจะแจ้งแวมไพร์ในปราสาทและสภาที่เหลือ ส่วนเธอ ไปรวบรวมนักเรียนที่เหลือแล้วมุ่งหน้าไปที่ห้องรับรองด้วย”

“เดี๋ยวก่อน คุณจะพาพวกเขาทั้งหมดออกไปข้างนอกเหรอคะ?” เอรินถาม “นั่นไม่ใช่ที่ที่ศัตรูอยู่เหรอ?”

“ครั้งที่แล้ว ตอนที่เธออยู่ที่โรงเรียน พวกเราก็ถูกพวกคลั่งโจมตีเช่นกัน และนั่นก็เกิดขึ้นในปราสาทแห่งนี้ ไม่มีใครควรจะเข้ามาในปราสาทได้ง่ายๆ ที่ประตูหน้ามีกลอนที่น้อยคนนักจะรู้รหัส

“แน่นอนว่าช่วงนี้มันถูกปล่อยทิ้งไว้โดยไม่ได้ล็อกบ่อยขึ้นเนื่องจากแวมไพร์เข้าออก แต่มีทหารยามประจำการอยู่ซึ่งไม่เห็นอะไรเลย ฉันเดาได้แค่ว่าอาจจะมีคนทำงานร่วมกับสิ่งมีชีวิตที่ชั่วร้ายเหล่านี้ หรือไม่ก็มีคนทำงานต่อต้านพวกเราอยู่ในปราสาท

“มีความเป็นไปได้สูงที่พวกนี้กำลังตามหาเด็กๆ ด้วยเหตุผลบางอย่างจากการโจมตีครั้งก่อน สถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับทุกคนตอนนี้คือข้างๆ ฉันและลีโอ ที่ที่เราจะปกป้องพวกเธอได้ ไปได้แล้ว!”

เอรินไม่ถามซ้ำสองและรีบออกไปรวบรวมคนอื่นๆ บุกเข้าไปในห้องของพวกเขาทีละห้อง แต่เธอก็อดคิดไม่ได้ว่า พวกคลั่งกำลังตามหาเธออยู่หรือเปล่า? พวกคลั่งเห็นเธอใช้พลังแปลกๆ ของเธอในวันนั้น และบางที อาจเป็นเพราะเธอที่ทำให้พวกเขากลับมา

‘มันเกิดขึ้นอีกแล้ว พวกเรากำลังถูกโจมตี ทุกคนที่ฉันห่วงใย’ เอรินคิด กังวลว่าประวัติศาสตร์กำลังซ้ำรอยกับศัตรูใหม่ เพียงแต่ครั้งนี้อาจเป็นเพราะเธอ

ทุกคนตอนนี้อยู่ในห้องรับรอง นักเรียนของพวกเขามีสีหน้ากังวล ในขณะที่แวมไพร์ผู้ใหญ่พยายามอย่างเต็มที่ที่จะทำหน้ากล้าหาญ บางคนถึงกับตื่นเต้นที่ทักษะของพวกเขาจะได้ถูกทดสอบ

แต่ละคนสวมชุดเกราะสัตว์อสูรระดับสูงที่ได้รับมอบให้จากการมีส่วนร่วมกับตระกูลที่สิบ นักเรียนก็ได้รับชุดเกราะสัตว์อสูรระดับกลาง ซึ่งปกติจะได้รับทีละชิ้นเมื่อพวกเขาทำภารกิจให้ตระกูลมากขึ้น แต่นี่เป็นเรื่องฉุกเฉิน

“ฉันแน่ใจว่าพวกคุณทราบแล้ว แต่ดูเหมือนว่าพวกคลั่งที่เรียกตัวเองว่าแวมไพร์ที่แท้จริงได้โจมตีแล้ว ฉันพยายามติดต่อหัวหน้าตระกูลที่แปด จิลล์ แต่เธอไม่รับการสื่อสาร ซึ่งหมายความว่าตอนนี้ฉันไม่สามารถติดต่อสภาได้” เอ็ดเวิร์ดอธิบาย

“เราไม่รู้ว่าเป้าหมายของพวกเขาคืออะไร แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือสัตว์ร้ายเหล่านั้นอยู่นอกพื้นที่ปราสาทชั้นในของเรา เราไม่รู้ว่าพวกเขามีจำนวนเท่าไหร่ กำลังของพวกเขาแข็งแกร่งแค่ไหน แต่คนที่เราต้องการปกป้องอยู่นอกนั้น ฉันไม่ต้องการให้สมาชิกตระกูลที่สิบคนใดตาย อยู่ใกล้ฉันและลีโอตลอดเวลา และทำตามคำสั่งของเรา”

เด็กๆ ตัวสั่น ฟันกระทบกัน พวกเขาเคยเห็นพวกคลั่งมาแล้วครั้งหนึ่ง และรู้ว่าพวกมันแข็งแกร่งแค่ไหน พวกเขาคิดว่าตอนนี้ปลอดภัยแล้วเมื่อออกจากป่าและอยู่ในกำแพงปราสาท แต่ตอนนี้พวกเขากลับพบว่ากำลังจะต้องเผชิญหน้ากับพวกมันอีกครั้ง

เมื่อเห็นดังนั้น ลีโอจึงยืนออกไปข้างหน้ากลุ่มนักเรียนทั้งสิบสี่คน

“ศัตรูแข็งแกร่ง แต่พวกเธอก็เช่นกัน ถ้าพวกเธอกังวลว่าจะถูกโจมตี ให้อยู่ใกล้ฉัน แล้วฉันจะรับการโจมตีแทน”

สิ่งที่ลีโอพูดฟังดูไร้สาระ เขาจะรับประกันได้อย่างไรว่านักเรียนจะไม่ได้รับบาดเจ็บเลย แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง คำพูดของเขาก็ทำให้พวกเขามีความมั่นใจ

ไม่เสียเวลาอีกต่อไป กองทัพเล็กๆ ก็ออกจากปราสาทตระกูลที่สิบและเข้าไปในพื้นที่อยู่อาศัยของปราสาทชั้นใน สิ่งแรกที่พวกเขาสังเกตเห็นคือความเงียบ พวกเขาควรจะถูกโจมตีและแน่ใจว่าจะได้ยินเสียงกรีดร้อง

“คุณสัมผัสอะไรได้ไหม ลีโอ?” เอรินถาม

“ตอนนี้ฉันสัมผัสได้แค่ผู้นำของพวกเขาที่อยู่ตรงประตู บางทีเขาอาจจะอยู่ที่นั่นเพื่อหยุดกำลังเสริมไม่ให้เข้ามา” ลีโอตอบ

ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็สังเกตเห็นว่ามันเงียบเกินไป แม้ว่าสถานที่นั้นจะถูกโจมตี ก็ควรจะมีแวมไพร์บางส่วนอยู่ตามถนน พูดคุยกันและอื่นๆ แต่ไม่มีอะไรเลย นั่นคือตอนที่แวมไพร์คนหนึ่งเห็นศพอยู่บนถนน

เมื่อเดินไปเรื่อยๆ พวกเขาก็เห็นศพเพิ่มขึ้น ลีโอสัมผัสได้ถึงออร่าที่ผู้โจมตีทิ้งไว้ แต่ร่องรอยไปทั่วทุกที่ สามารถเห็นรอยทางซ้ายและขวาได้ชัดเจนว่ามีศัตรูมากกว่าหนึ่งคน และนั่นคือตอนที่เขาสามารถเห็นร่องรอยออร่าหลายเส้นมุ่งหน้าเข้าไปในอาคาร

“ตรวจดูบ้านทุกหลัง!” ลีโอตะโกน “ทุกหลังเลย”

ทหารก็รีบทำตาม กลุ่มแบ่งออกเป็นสองกลุ่มแต่ก็ยังอยู่ใกล้กัน ลีโอเป็นผู้นำกลุ่มนักเรียนและเอ็ดเวิร์ดเป็นผู้นำกลุ่มแวมไพร์ในปราสาท เมื่อเข้าไปในบ้าน ลีโอให้นักเรียนอยู่ข้างนอก เพราะเขาเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

หลังจากตรวจดูบ้านทุกหลังในพื้นที่และรายงานกลับไปยังอีกทีม ความกลัวของลีโอก็ได้รับการยืนยัน ไม่รู้ด้วยวิธีใด โดยไม่ทำให้เกิดสัญญาณเตือนหรือมีใครสังเกตเห็น แวมไพร์ทุกคนในบ้านเรือนของตระกูลที่สิบถูกฆ่าตาย

ถ้าเป็นเช่นนี้กับบ้านเรือนทั้งหมด นั่นก็เกือบครึ่งหนึ่งของแวมไพร์ที่สังกัดตระกูลที่สิบ แวมไพร์จำนวนมากได้รับเชิญให้มาอาศัยอยู่ในพื้นที่ปราสาทชั้นในจากตระกูลที่สิบ ด้วยความเมตตาและการสนับสนุน แทนที่จะให้อยู่ในพื้นที่รวมเปิดโล่ง สภาพความเป็นอยู่ดีขึ้นและบ้านเรือนก็ดีขึ้นด้วย

ถ้าบ้านเหล่านั้นว่างอยู่แล้ว พวกเขาก็ไม่เห็นอันตรายใดๆ ในการนำมาใช้

“แม่ พ่อ!” แซนเดอร์ร้องไห้ พร้อมกับทิมมี่และเอมี่

“ทำไม ทำไมเรื่องนี้ถึงเกิดขึ้นกับพวกเรา?” แวมไพร์คนหนึ่งถาม

“เรายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น นี่อาจจะเกิดขึ้นกับทั้งชุมชนก็ได้” เอ็ดเวิร์ดตอบ “อย่างไรก็ตาม ฉันยังติดต่อจิลล์ไม่ได้”

แม้ว่าเอ็ดเวิร์ดจะไม่แน่ใจนักเกี่ยวกับเรื่องนั้น จิลล์เป็นหนึ่งในแวมไพร์ที่มีความแค้นต่อตระกูลที่สิบเนื่องจากสิ่งที่เกิดขึ้นในการประหารชีวิต มีความเป็นไปได้สูงที่เธอแค่เพิกเฉยต่อการโทรของเอ็ดเวิร์ด

ตรงมาที่พวกเขา คือกองทัพเล็กๆ ของพวกคลั่ง การต่อสู้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว