My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 747: เลือดหรือวิญญาณ?

ในมือของเฟ็กซ์คืออาวุธโลหิตของเขา มันมีรูปร่างเหมือนเข็มขนาดใหญ่สีดำ ไม่มีด้ามจับ การ์ด หรือส่วนป้องกันใดๆ มีเพียงปลายแหลมเท่านั้น เมื่อมองใกล้ๆ แม้จะเป็นสีดำ แต่ก็มองทะลุได้เหมือนแก้ว

‘มันเบา’ เฟ็กซ์พูดพลางเหวี่ยงมันไปมาสองสามครั้ง

ลูซี่หัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นเช่นนั้น

“เขาไม่ใช่ปรมาจารย์ดาบแน่นอน”

จากการเหวี่ยงเพียงไม่กี่ครั้ง เธอก็รู้ได้ทันทีว่าเขาไม่มีประสบการณ์ในการใช้ดาบ เลย์ล่าเองก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน

‘ถ้าสิ่งนี้เป็นอาวุธวิญญาณของเขาจริงๆ ก็น่าเสียดายที่มันต้องเป็นอาวุธประเภทนี้’ เธอคิด

อย่างไรก็ตาม แคซเมื่อเห็นอาวุธก็รู้ทันทีว่ามันไม่ใช่อาวุธวิญญาณ มันคืออาวุธโลหิต แต่มันแตกต่างออกไป และท้าทายทุกสิ่งที่เธอรู้เกี่ยวกับอาวุธโลหิต ทุกสิ่งที่เธอเคยเรียนรู้มา

อาวุธโลหิตถูกสร้างขึ้นโดยใช้คริสตัลที่เหลืออยู่หลังจากแวมไพร์ถูกฆ่า ความแข็งแกร่งของคริสตัลจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับแวมไพร์ที่ถูกฆ่า แต่เมื่อคริสตัลถูกนำมาใช้เพื่อสร้างอาวุธหรือชุดเกราะ มันจะอยู่ในรูปของแข็งอย่างถาวร

ไม่มีอาวุธโลหิตประเภทเสริมพลังเหมือนอาวุธวิญญาณ มันเหมือนกับอาวุธสัตว์อสูร ผู้ใช้ไม่สามารถเรียกมันออกมาและเก็บมันกลับไปได้ตามต้องการ

แต่แคซเพิ่งเห็นเฟ็กซ์ทำเช่นนั้น เขาไม่มีอาวุธนี้มาก่อน และมันก็ออกมาจากภายใน พลังงานที่แผ่ออกมา เธอบอกได้ทันทีว่ามันคืออาวุธโลหิต

เมื่อเธอเห็นควินน์ใช้อาวุธวิญญาณของเขา เธอก็บอกได้ว่ามันแตกต่างจากอาวุธโลหิต นั่นคืออาวุธวิญญาณ ซึ่งมีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่มี เธอคิดว่าเพราะเขาเคยเป็นมนุษย์มาก่อน เขาจึงดูเหมือนจะมีอาวุธวิญญาณได้ เธอไม่รู้มากนักเกี่ยวกับมนุษย์ที่กลายเป็นแวมไพร์

และก็ไม่มีใครเป็นเช่นนั้นจริงๆ นับตั้งแต่มีการค้นพบอาวุธวิญญาณ เนื่องจากมันเชื่อมโยงกับความสามารถ

ในอดีต แวมไพร์เคยพยายามดูว่าพวกเขามีอาวุธวิญญาณหรือไม่ แต่ก็เห็นได้เพียงคริสตัลโลหิตที่อยู่ภายในตัวเท่านั้น

‘เด็กคนนี้ทำได้อย่างไร?’ แคซคิด ‘ถ้าข้ากลับไปและแจ้งให้แวมไพร์รู้เรื่องนี้ มันจะเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ความแข็งแกร่งของแวมไพร์จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ข้าแค่ต้องหาวิธีที่เขาทำได้’

“เดนนิส นายเชื่อใจฉันไหม?” เฟ็กซ์ถาม

“พอแล้วเดนนิส ฉันแค่อยากได้คำตอบว่าใช่หรือไม่ใช่ แต่มันก็เป็นคำตอบที่ดี” เฟ็กซ์พูด พลางกระชับเข็มขนาดใหญ่ในมือให้แน่นขึ้น จากนั้นก็พุ่งมันไปข้างหน้าตรงไปยังหลังของเดนนิส “งั้นก็เชื่อใจฉันในครั้งนี้!”

“ไม่!” ลินดาร้องตะโกนเมื่อเห็นสิ่งที่ดูเหมือนเฟ็กซ์กำลังพยายามทำร้ายพวกเดียวกันเอง

เข็มปักเข้าไปลึกประมาณสองนิ้ว และผ่านวัสดุสีดำโปร่งใสตรงกลาง แสงสีแดงก็เริ่มส่องสว่างขึ้น

มีความแตกต่างที่สำคัญอีกอย่างระหว่างอาวุธวิญญาณ อาวุธสัตว์อสูร และอาวุธโลหิต สำหรับอาวุธโลหิตที่จะใช้พลังที่แท้จริงได้ มันต้องการเลือดมนุษย์

“นายกำลังทำอะไร?” เดนนิสถาม แต่ไม่นานเขาก็รู้สึกถึงพลังงานประหลาดที่สูบฉีดไปทั่วร่างกาย ความแข็งแกร่งใหม่ที่เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อน เขารู้ตัวว่าเขาไม่ได้รู้สึกเจ็บปวด แต่กลับเป็นความสุข

จากตัวเข็มเอง ตรงปลายสุดที่มือของเฟ็กซ์ปิดไว้ตลอดเวลา มีรูเล็กๆ อยู่ ที่นี่คือที่ที่เขาจะใช้ความสามารถเส้นด้ายของเขา

“พยายามอย่าต่อต้านนะเดนนิส และฉันสัญญาว่านี่จะเป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่เราจะชนะ” เฟ็กซ์กล่าว

ด้วยอาวุธโลหิตของเขา มันทำให้เขาสามารถควบคุมคนได้สองคน เข็มเชื่อมโยงกับความคิดของเขาอย่างใดอย่างหนึ่ง และต้องการการเชื่อมต่อเพียงครั้งเดียว ในขณะที่มืออีกข้าง เขาสามารถควบคุมปีเตอร์ได้

ไม่เพียงเท่านั้น เข็มยังจะเสริมความแข็งแกร่งให้กับใครก็ตามที่มันปักอยู่ และนี่รวมถึงแวมไพร์ด้วย จนกว่าเลือดจะหมด

เมื่อได้รับอาวุธโลหิตของเขา เฟ็กซ์คิดถึงวิธีใช้เข็มนี้หลายวิธี เขาสามารถลองปักศัตรูและดูดเลือดของพวกเขา เมื่อเต็มแล้วเขาสามารถปักเข็มเข้าที่ตัวเองหรือพันธมิตรได้

นั่นคือตอนที่เขาคิดไอเดียอื่นขึ้นมา จะเป็นอย่างไรถ้าเข็มถูกปักไว้ในมนุษย์อย่างถาวร? ด้วยวิธีนี้ มันจะได้รับเลือดอย่างต่อเนื่องและจะเสริมพลังให้เดนนิสนานกว่าใครๆ

ตอนนี้ควบคุมทั้งสองคน เฟ็กซ์ทำให้เดนนิสอยู่ข้างหน้าวิ่งนำไป เขาใช้ปีกขนาดใหญ่ของเขาเพื่อป้องกันหนามที่พุ่งเข้ามา และปีเตอร์อยู่ข้างหลังพวกเขา

ก่อนหน้านี้เมื่อหนามกระทบเดนนิส เขาจะรู้สึกเจ็บเล็กน้อย และแม้ว่าปีกของเขาจะแข็งแรงพอที่จะป้องกันการโจมตีได้ ก็จะมีความเสียหายเกิดขึ้น แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ใช่ในขณะที่เขากำลังได้รับพลังจากเข็ม

เมื่อพวกเขาเข้าใกล้พอ ปีเตอร์ก็กระโดดขึ้นไปในอากาศจากด้านหลังและลงจอดต่อหน้าหญิงสาวทั้งสามคน เขาเตะเฮเลนอย่างแรง แต่พีชกระโดดเข้ามาขวางด้วยร่างกายที่กลมใหญ่ของเธอ

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่คาดคิดว่าการเตะจะทรงพลังขนาดนี้ เพราะมันทำให้เธอกระเด็นไปชนเฮเลน และทั้งคู่ก็ลอยออกไป เฮเลนคิดเร็ว เธอเหวี่ยงแส้ออกไปพันรอบแขนของปีเตอร์ พวกเขาเริ่มช้าลง และเธอก็เริ่มดึงแส้กลับ ดึงตัวเองเข้าหาเขา

‘ทำไมต้นไม้ถึงไม่ทำอะไรเลย?’ ไอวี่คิด

มองไปรอบๆ ต้นไม้ทั้งหมดถูกเดนนิสทำลายไปแล้ว เขาวิ่งเร็วกว่าเดิม และกรงเล็บของเขาก็อันตรายกว่าที่เคย การเคลื่อนไหวต่อไปของเขาทำให้พวกเขาทั้งหมดประหลาดใจ เมื่อเขาฟันลงมาด้วยกรงเล็บของเขา เฉือนมือของปีเตอร์ขาด

เมื่อไม่มีอะไรให้ดึงต้าน หญิงสาวทั้งสองก็ล้มลงกับพื้น

“เขาทำร้ายเพื่อนร่วมทีมตัวเองแบบนั้นได้ยังไง” สมาชิกของเพียวพึมพำกันเอง แต่ต่อหน้าต่อตาพวกเขา ปีเตอร์กำลังเริ่มฟื้นฟู มันกำลังงอกกลับมา

“เรากำลังสู้กับพวกประหลาด!” พีชพูดด้วยความโกรธ

ผู้ที่กำลังดูอยู่จากฝ่ายต้องสาปเริ่มส่งเสียงเชียร์เพื่อนร่วมทีมของพวกเขา หลายคนเคยเห็นพลังของซิลและควินน์ แต่คนอื่นๆ ไม่ค่อยได้แสดงฝีมือมากนักในช่วงนี้ นี่เป็นเพียงการสร้างความมั่นใจให้กับพวกเขาว่าพวกเขาอยู่ในฝ่ายที่ถูกต้อง

พยายามกำจัดคนที่สร้างปัญหาที่สุดและอยู่ใกล้ที่สุด ไอวี่เหวี่ยงหมัดของตัวเองออกไป ซึ่งปะทะเข้ากับหมัดของเดนนิสพอดี ทั้งสองปะทะกันและไม่มีใครถูกผลักถอยหลัง

“เป็นไปได้ยังไง ฉันใช้เกราะสัตว์อสูรระดับตำนาน ฉันควรจะเหนือกว่านายสิ?”

เดนนิสเองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน และทำได้เพียงเดาว่ามันเป็นฝีมือของเฟ็กซ์

“หยุด!” ลินดาร้องตะโกน “นายกำลังฆ่าเขา”

คนอื่นๆ ที่อยู่ข้างลินดาดูสับสน ลินดาพูดถึงเดนนิสหรือเปล่า แต่เขายังไม่ถูกโจมตีหรือได้รับบาดเจ็บสาหัสเลย? เมื่อพวกเขามองเขาใกล้ๆ พวกเขาสังเกตเห็นว่าเขากำลังเริ่มซีดเผือด เกือบจะดูเหมือนผี

‘ฉันไม่คิดว่าเดนนิสจะทนได้อีกนาน ฉันคงต้องเอาเข็มออก ฉันยังใช้ปีเตอร์ได้ และมันคงต้องพอแค่นี้’ เฟ็กซ์คิด

ไม่ต้องการทำร้ายเดนนิสหรือผลักดันเขาอีกต่อไป เข็มก็ถูกถอดออกและเก็บกลับไป แต่ก็ยังมีวิธีอื่นที่เขาสามารถใช้มันได้ ร้อยเส้นด้ายของเขาผ่านรู เขาสามารถเหวี่ยงมันไปมาได้อย่างอิสระ ถ้าเขาสามารถปักเข็มเข้าที่หญิงสาวคนใดคนหนึ่งได้ เขาก็จะสามารถเสริมพลังให้ตัวเองหรือปีเตอร์ได้

“นายคิดว่าพวกเขาทำได้ดีพอที่จะชนะครั้งนี้ไหม?” แซมถาม

“ไม่” ควินน์ตอบ “นายก็เห็น เดซี่ยังไม่ยอมแพ้”

ปีเตอร์พุ่งเข้าหาไอวี่พร้อมที่จะช่วยเดนนิส ตอนนี้เขาไม่มีเข็มอยู่ในตัวแล้ว มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะสู้ตัวต่อตัวกับคนอื่นๆ ได้

“ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะต้องใช้วิธีนี้กับตัวเล็กๆ อย่างนาย!” เฮเลนตะโกน

ทันใดนั้น เท้าของปีเตอร์ก็ถูกแช่แข็งติดกับพื้น

‘มีอะไรบางอย่างโดนฉันเหรอ?’

ความแข็งแกร่งอันมหาศาลของเขาทำให้เขาสามารถหลุดพ้นและวิ่งต่อไปได้ แต่เท้าของเขายังคงถูกโจมตีและกำลังแข็งตัวขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้า

“บางทีนายอาจจะรักษาบาดแผลทางกายได้ แต่มาดูกันว่านายจะรักษาจากสิ่งนี้ได้ไหม” เฮเลนกล่าว

ตรงที่ปีเตอร์ยืนอยู่ ต้นไม้หกต้นผุดขึ้นจากพื้นดิน ดูแตกต่างจากเดิม ต้นอื่นๆ เป็นสีเขียวมีหัวสีสดใส ในขณะที่ต้นเหล่านี้เป็นสีแดง เมื่อมองไปรอบๆ สนามประลอง ก็ยังมีต้นไม้อีกสี่ต้นที่เป็นสีน้ำเงินอยู่ข้างๆ เธอ

สิ่งที่ปีเตอร์ถูกโจมตีคือหนามที่สร้างขึ้นโดยต้นไม้พิเศษเหล่านี้

“พวกเขาออมมือ!” แซมกล่าว “ขีดจำกัดไม่เคยเป็นหกตั้งแต่แรก มันทั้งหมดทำไปเพื่อหลอกเรา เพื่อให้พวกเขารู้สึกสบายใจ”

ด้วยหนามน้ำแข็งที่โจมตีปีเตอร์อย่างต่อเนื่อง เขาทำได้เพียงหลุดพ้นและเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เฟ็กซ์กำลังยุ่งอยู่กับการรับมือกับพีชที่เข้ามาหาเขา และไอวี่กับเดนนิส ทำให้เฮเลนและปีเตอร์อยู่ด้วยกัน

เมื่อต้นไม้เปิดหัวของมันออก เขาเห็นว่าหนามดูเหมือนจะมีคุณสมบัติไฟอยู่รอบๆ

“ถ้าไฟแรงพอ เขาจะตาย” แคซกล่าว

เมื่อเห็นเช่นนี้ ปีเตอร์ก็เริ่มหัวเราะ

“ดูเหมือนว่าเวลาของฉันจะหมดลงแล้ว น่าเสียดายที่ฉันจะไม่ได้เห็นว่าควินน์จะทำอะไรกับพวกแกบ้าง ที่ฆ่าฉันแบบนี้” เขาพูดพลางยิ้ม