My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 754: สิ่งรบกวนครั้งใหญ่

เฮย์ลีย์เป็นหมอประจำโรงเรียนที่ฐานทัพทหารแห่งที่สอง เธอยังได้รับตำแหน่งเป็นหนึ่งในจ่าสิบเอกที่นั่นด้วย แม้หลายคนจะคิดว่าเป็นเพราะเส้นสายพิเศษของเธอ เนื่องจากเธอมีญาติที่ตำแหน่งสูง หนึ่งในนั้นคือพ่อของเธอ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของฐานทัพแห่งนี้

ใครๆ ก็จินตนาการได้ถึงความคิดบ้าๆ ที่แล่นเข้ามาในหัวเธอในช่วงสงคราม เมื่อเธอไม่เห็นพ่อกลับมา ความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาตอนนี้ เมื่อเห็นเขาปลอดภัยดี แต่กลับอยู่ฝ่ายศัตรู มันขัดแย้งกันไปหมด

แต่เธอไม่สนว่าเขากำลังทำอะไร สิ่งที่ทำให้เธอเสียใจมากกว่าสิ่งอื่นใด คือความจริงที่ว่า แม้เขาจะยังมีชีวิตอยู่และสบายดี แต่เธอกลับไม่ได้รับแจ้งเรื่องนี้เลย

“ทำไมคะ ทำไมพ่อไม่บอกหนูว่าพ่อปลอดภัย พ่อรู้ไหมว่าหนูเป็นห่วงพ่อมากแค่ไหน?” เฮย์ลีย์ถาม

พอลอยากเจอหน้าลูกสาว เขาอยากให้แน่ใจว่าเธอปลอดภัยมากกว่าสิ่งอื่นใดในสงครามบ้าๆ นี้ เขามั่นใจว่าเธอจะปลอดภัย เพราะเจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายคนในกองทัพได้รับการคุ้มครอง

เมื่อพวกเขามาถึงในที่สุด ควินน์ก็ประหลาดใจที่เห็นหมอจากโรงเรียนของเขาอยู่ที่นี่ แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจเรื่องนั้นแล้ว ความกังวลหลักของเขาคือปีเตอร์

ขณะที่ปีเตอร์กำลังได้รับการรักษา ควินน์ก็สงสัยว่าเขาจะทำอะไรที่แตกต่างออกไปได้ไหม ต่างจากครั้งก่อน เขาไม่ได้ขัดจังหวะการต่อสู้ครั้งนี้ แต่มีเหตุผลสองสามอย่างที่ทำให้เขาทำไม่ได้และไม่ได้ทำ

เหตุผลแรกคือ แม้แต่ควินน์ก็ยังมั่นใจเกินไปในความสามารถในการรักษาของปีเตอร์ ถ้าเธอเล็งไปที่หัว เขาคงพยายามทำอะไรบางอย่างแล้ว เหตุผลที่สองคือการโจมตีที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน การเคลื่อนไหวเร็วเกินไป และการดวลก็เปลี่ยนจากการบาดเจ็บเล็กน้อยสองสามแห่ง กลายเป็นการถูกสับแขนขาดไปทั้งแขน

โชคดีที่เฟ็กซ์รีบยุติการแข่งขัน

เช็ดเหงื่อออกจากหน้าผาก ดูเหมือนเฮย์ลีย์จะทำทุกอย่างที่ทำได้ โดยใช้อุปกรณ์จากห้องพยาบาล มีอุปกรณ์ทางการแพทย์ขั้นสูงจำนวนมากที่เหลืออยู่บนเรือ ซึ่งคนอื่นๆ ไม่เคยใช้ ฝ่ายต้องสาปมีคนที่มีความสามารถในการรักษา แต่ไม่มีหมออยู่บนเรือ

บาดแผลถูกพันผ้าไว้ ยากที่จะบอกว่าเลือดยังซึมผ่านอยู่หรือไม่ และควินน์ก็ไม่ใช่หมอ

“ความสามารถของฉันช่วยได้นิดหน่อย แต่ฉันต้องผ่าตัดเป็นหลัก ปัญหาคือ ในพื้นที่เปิดโล่งแบบนี้ในสภาพแวดล้อมที่ไม่ปลอดเชื้อ มีโอกาสสูงที่บาดแผลจะติดเชื้อ

“อีกอย่าง ฉันไม่คิดว่าจะต่อแขนเขากลับได้”

“นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่บาดแผลกำลังหายดีไหม?” ควินน์ถาม

เฮย์ลีย์ส่ายหน้า “มันไม่หาย และถ้าฉันมีเวลามากกว่านี้ เราสามารถใช้เนื้อเยื่อเทียมปิดมันได้ และอาจจะหาแขนกลให้เขาด้วย แต่ความสามารถในการฟื้นฟูของเขาดูเหมือนจะถูกปิดกั้น”

จากนั้นควินน์ก็พยายามค้นหาชี่ภายในร่างกายของปีเตอร์อีกครั้ง และก็ยังมีความรู้สึกถึงพลังงานแปลกๆ รอบๆ บาดแผล ดูเหมือนว่าจะไม่หายในเร็วๆ นี้

หันศีรษะไป ปีเตอร์เห็นสีหน้ากังวลของควินน์

“เฮ้ ไม่ต้องห่วงควินน์ เธอบอกว่าฉันจะรอดใช่ไหม? แค่ช่วยฉันหน่อย ไปจัดการยัยนั่นให้ฉันทีนะ?”

คนอื่นๆ รออยู่ข้างนอกนานพอสมควร แต่ก็เข้าใจได้หลังจากสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น และเหลือการต่อสู้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ในที่สุดควินน์ก็กลับมาจากเรือ และพร้อมสำหรับการดวล

เขาเดินข้ามสะพานโดยไม่พูดอะไร พอลเดินตามหลังมา เนทก็เช่นกัน เพียวเริ่มทำแบบเดียวกัน โดยมีลูซี่เดินนำหน้า แต่แล้วข้างหลังเธอ เลย์ลาก็สะดุดล้มลงกับพื้น

“บ้าเอ๊ย!” โรนี่บ่น “กลัวเขาขนาดนั้นเลยเหรอ เป็นอะไรไป?”

ทั้งตัวเธอสั่นไม่หยุด แม้ขณะที่อยู่บนพื้น เข่าของเธอก็กระแทกกันขณะที่เธอเดิน ทำให้เธอสะดุด เธอกลัว แต่เป็นเพราะหมอกดำมืดทั้งหมดที่เธอมองเห็นหมุนวนอยู่รอบๆ ควินน์

ตอนแรกเธอคิดว่าเป็นความสามารถเงาของเขา แต่ไม่นานเธอก็รู้ว่ามันคือพลังของเธอเอง เธอไม่เคยเห็นหมอกแห่งความรู้สึกเชิงลบจำนวนมากขนาดนี้รอบตัวใครมาก่อน

‘นี่สินะ? นี่คือเหตุผลที่ควินน์ฆ่าแม่ของฉัน?’ เธอคิด

“เอเจนท์หมายเลขห้า!” เลย์ลาตะโกน “คุณทำให้คนเมื่อกี้กลับมาหายดีได้ใช่ไหม? คุณทำให้ความสามารถช่วยกระบวนการรักษาได้”

เหตุผลที่เลย์ลาถามแบบนี้ ก็เพราะเธออยากให้ควินน์ได้ยินคำตอบ บางทีถ้าเขารู้ว่าเธอสามารถย้อนกลับสิ่งที่เกิดขึ้นกับปีเตอร์ได้ ควินน์อาจจะไม่ฆ่าเธอ

มองกลับไปที่เขา เธอเห็นว่าหมอกจางลงเล็กน้อย และดูเหมือนแผนของเธอจะสำเร็จไปบ้าง มันยังคงอยู่ แต่ไม่รุนแรงเท่าเมื่อก่อน

‘ฉันต้องทำ เพื่อทั้งสองคน!’ เลย์ลาย้ำกับตัวเอง ยืนขึ้นด้วยสองเท้า พวกเขายังคงสั่นเล็กน้อย แต่เธอก็สามารถเดินไปข้างหน้าได้

“เธอไม่ต้องเข้าไปยุ่งในการต่อสู้” ลูซี่กล่าว “อยู่ให้ห่างจากพวกเขาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”

เป็นเรื่องยากสำหรับเลย์ลาที่จะรู้ว่านี่คือแม่ของเธอกำลังพูดด้วยความเป็นห่วง หรือว่าเธอรู้สึกว่าเธอจะเข้าไปขวางทางเท่านั้น ถึงกระนั้น เพื่อค้นหาความจริง เธอต้องการให้แม่ของเธอรอดชีวิตจากการต่อสู้นี้เป็นอย่างน้อย

“แม่คะ ระวังตัวด้วยนะคะ เขาแข็งแกร่ง” เลย์ลากล่าว เธอรู้ว่าเธอไม่ควรเรียกแม่ต่อหน้าคนอื่น แต่เธอรู้สึกว่าต้องทำ และในขณะเดียวกัน ลูซี่ก็ดูเหมือนจะไม่ปฏิเสธมือลูกสาว

จากนั้นลูซี่ก็ยิ้มก่อนจะปล่อยมือ

“การแข่งขันระหว่างกลุ่มเพียว กลุ่ม A และกลุ่มต้องสาป กลุ่ม A จะเริ่มขึ้นแล้ว!” ออสการ์ตะโกน

“คุณอยากให้พวกเราทำอะไรควินน์?” เนทถาม

ควินน์ยื่นมือออกไป เหมือนที่เขาทำตอนเริ่มการแข่งขันครั้งก่อน

ประตูเงาเปิดขึ้นด้านหลังโรนี่ และเขาก็ถูกดูดเข้าไปในเงา สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสน ขณะที่เขาสงสัยว่าทำไมเขาถึงถูกเลือก

จากนั้นควินน์ก็ขยับมือไปหาเพื่อนร่วมทีมทั้งสองคน

ประตูเปิดออก และโรนี่ก็ทรงตัวได้ ก่อนที่จะล้มหน้าคว่ำลงพื้น

“แค่ให้แน่ใจว่าเขาและพวกนายสองคนจะไม่เข้าไปยุ่งในการต่อสู้” ควินน์กล่าว เดินไปข้างหน้า “ฉันต้องหาอะไรบางอย่าง”

“โอ้ ฉันคิดว่าคุณจะพยายามใช้ทักษะแปลกๆ นั้นกับฉันเสียอีก?” ลูซี่กล่าว “ฉันตั้งตารอที่จะทำลายมัน และแสดงให้ทุกคนที่นี่เห็นว่ามันไม่มีอะไรน่ากลัว”

เลย์ลากำลังสงสัยว่าจะทำอย่างไร ควินน์ขอให้คนอีกสองคนในทีมของเขาอย่าเข้าไปยุ่ง และตอนนี้พวกเขาก็กดโรนี่ลงกับพื้นไว้ได้ เนทสามารถใช้อาวุธวิญญาณของเขาทำให้น้ำหนักของโรนี่หนักเป็นตัน และตอนนี้เขาก็ไม่สามารถขยับส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายได้

ถึงกระนั้น พยายามรักษาท่าที เธอก็ชักคันธนูออกมา และพร้อมที่จะยิงใส่ควินน์

“เลย์ลา อย่าเข้าไปยุ่ง และขยับไปด้านข้าง อยู่ตรงนั้น!” ควินน์สั่ง

สำหรับเขา เขากำลังพูดคำง่ายๆ แต่โดยไม่รู้ตัว เขาได้เปิดใช้งานคำสั่งแท้จริง คำสั่งของผู้นำ ทันใดนั้น เลย์ลาก็วางคันธนูลง และเริ่มขยับไปที่ขอบสนามประลอง

“เอเจนท์ร้อย เธอกำลังทำอะไร? ทำไมถึงฟังเขา!” ลูซี่กล่าว

เลย์ลาเองก็ไม่แน่ใจ แต่ร่างกายของเธอกำลังทำทุกอย่างที่ควินน์เพิ่งพูด ต่างจากเมื่อก่อนที่คิดจะโจมตีปีเตอร์ ไม่มีโอกาสที่เธอจะต่อต้านได้เลย

“คำสั่งแท้จริงจากผู้นำแวมไพร์ และคนที่เปลี่ยนเธอ” แคซพึมพำ “แน่นอนว่าเธอไม่สามารถขัดขืนได้”

หลังจากนั้นไม่นาน ควินน์ก็พุ่งไปข้างหน้า และปล่อยหมัดเดียว ลูซี่ด้วยความมั่นใจ ก็ใช้ดาบฟันลงไป คาดว่าควินน์จะตรงไปตรงมา

“ดาบเล่มนี้จะเฉือนมือแก เหมือนที่มันทำกับเพื่อนแก!” ลูซี่ตะโกน

เมื่อดาบกระทบมือควินน์ ทั้งสองก็หยุดกลางอากาศ และเธอรู้สึกได้ถึงพลังแปลกๆ

“ฉันคิดไว้แล้ว ฉันรู้ว่าคุณใช้ชี่ได้!” ลูซี่ตะโกน “ตอนนี้บอกมาว่าคุณรู้ได้ยังไง!”

ควินน์ไม่มีเวลาเล่นเกม และเขาก็หวังว่าจะหาคำตอบได้ว่าเธอทำอะไรกับปีเตอร์ อย่างไรก็ตาม มีบางอย่างปรากฏขึ้น ซึ่งจะทำให้เข้วเขวจากการต่อสู้

ตรงหน้าเขา หน้าจอแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

[ตระกูลต้องสาปกำลังถูกโจมตี]

[กองกำลังที่ไม่ทราบฝ่ายได้บุกรุกพื้นที่ตระกูลที่สิบ ห้ามสูญเสียกำลังพลเกินสิบเปอร์เซ็นต์!]