cultivation chat group ปล่อยให้เทพเขาคุยกัน - ตอนที่ 862 การตอบโต้หลังจากสามเดือน

ในวิดีโอ ผู้คนหลายร้อยคนตั้งแถวยาวและไล่ตามพี่ชาย Gao Sheng ฉากนั้นเต็มไปด้วยความเร่งรีบและวุ่นวายราวกับว่ามีงานระดับประเทศเกิดขึ้น

“…” ซ่งซูหัง

นี่ไม่ได้หมายความว่าถ้าคนที่อยู่รอบๆ จำเขาได้ พวกเขาจะไล่ตามเขาไปสองสามช่วงตึกเหมือนกับที่ทำกับ Senior Copper Trigram?

ความคิดเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ

หลังจากเห็นท่าทางแปลกๆ ของซ่ง ซูหัง จี้ซวงเสวี่ยก็พูดว่า “เพื่อนร่วมโรงเรียน ซูหัง คุณรู้ไหมว่าบุคคลในวิดีโอคือใคร”

ซงซูหังกัดฟันแน่นและพูดว่า “ใช่ เป็นเพื่อนของฉัน!”

Ji Shuangxue กล่าวว่า “และเขาดูเหมือนคุณมาก?”

“เขาใช้การแต่งหน้า เขามีทักษะที่ไม่ธรรมดาในการแต่งหน้า และเขาแค่ปรับแต่งเล็กน้อยเพื่อให้ดูเหมือนกับฉัน” ซ่ง ซูหัง กังวลเรื่องอื่นเช่นกัน หลังจากที่ Immortal Master Copper Trigram สันนิษฐานว่าเขาปรากฏตัว และก่อนที่ผู้คนจะเริ่มไล่ตามเขา… เขาได้ทำนายบางอย่างหรือไม่?

ไตรแกรมทองแดงอาวุโสเป็นหมอดูที่น่าสงสัย และใครจะรู้ว่าครั้งนี้เขาทำนายแบบไหน! ในอนาคตเขาอาจต้องรับโทษจากการกระทำของเขา!

หวังว่าคงไม่ลงเอยแบบนางฟ้าลิ้นจี่ที่มีคนมาตามล้างแค้น!

❄️❄️❄️

ในช่วงบ่าย เวลา 15.00 น.

ในที่สุดครอบครัวของโจเซฟและกลุ่มของซ่ง ซูหังก็มาถึงเมืองมหาวิทยาลัยเจียงหนาน

การลงทะเบียนในเมืองมหาวิทยาลัยเจียงหนานจะมีขึ้นตั้งแต่วันที่ 1 ถึง 3 กันยายน ดังนั้นจึงยังมีเวลาเหลืออีกหลายวัน โจเซฟพาครอบครัวของเขาและแยกทางกับกลุ่มของซ่ง ซูหังอย่างไม่เต็มใจ ครอบครัวของเขาต้องการใช้เวลาสองสามวันนี้เพื่อเยี่ยมญาติในพื้นที่เจียงหนาน

ในทางกลับกัน ซ่ง ซูหัง พาเด็กที่ไม่เชื่อฟังทั้งสามคนและนักล่าสัตว์ประหลาดตัวน้อยไปที่บ้าน ซึ่งอาจารย์แพทย์อาวุโสได้ซื้อไว้เมื่อนานมาแล้ว

รอบ ๆ สถานที่นี้เป็นรูปแบบการป้องกันที่ประมุขขาวและอาจารย์แพทย์ได้จัดเตรียมไว้ ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไม่ต้องกังวลว่าจะมีโจรลักเล็กขโมยน้อยเข้ามาขโมยของ นอกจากนี้ แต่ละห้องยังมีอักษรรูนหรือรูปแบบ ‘ขจัดฝุ่น’ และพวกเขาก็ไม่ต้องกังวลว่าสถานที่จะสกปรกเช่นกัน หลายเดือนผ่านไปตั้งแต่มีคนอาศัยอยู่ที่นั่น

ในบางกรณี วิธีการในโลกของผู้ฝึกฝนนั้นสะดวกกว่าวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ในห้องนั่งเล่นชั้นสอง

ซ่ง ซูหังเตรียมชาสำหรับเด็กที่ไม่เชื่อฟังทั้งสามคนและนักล่าสัตว์ประหลาดตัวน้อย

จากนั้นเขาก็พูดกับเด็กทั้งสามคนว่า “Guoguo, Shi, Zhu… พี่ชายทั้งสามอาณาจักรมาถึงพื้นที่ Jiangnan เมื่อวานนี้และเขาควรจะพาคุณกลับมาทันที อย่างไรก็ตามเรามาสายและมีบางอย่างมา ขึ้นฝั่งพี่สามแดนด้วย ดังนั้น เขาจะกลับมาในอีกสองหรือสามวันและจะพาเจ้าออกไปในเวลานั้นเท่านั้น”

เสียงของซ่ง ซูหังแทบจะไม่จางหายไป จนดวงตาของเด็กที่ไม่เชื่อฟังทั้งสามคนเป็นประกายทันที ส่องประกายราวกับว่าพวกเขาเป็นอัญมณี

“แน่นอน ฉันจะเฝ้าดูคุณทั้งสามอย่างใกล้ชิดในช่วงสองสามวันนี้” ซ่ง ซูหัง กล่าวด้วยรอยยิ้ม

สีหน้าขมขื่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเด็กที่ไม่เชื่อฟังทั้งสามคนทันที

ซ่ง ซูหัง ยิ้มจาง ๆ แล้วจ้องมองนักล่าสัตว์ประหลาดหนุ่ม “ผู้อำนวยการ คุณมีธุระที่นี่ตั้งแต่คุณมาถึงพื้นที่ Jiangnan หรือไม่”

นักล่าสัตว์ประหลาดหนุ่มเอนตัวพิงโซฟาและตอบว่า “จริง ๆ แล้วมันก็เป็นแบบนี้… พวกเรานักล่าสัตว์ประหลาดรู้สึกได้ว่ามีพลังงานชั่วร้ายจำนวนมากรวมตัวกันในพื้นที่ Jiangnan เมื่อช่วงสาย และเป็นไปได้มากว่า สัตว์ประหลาดหรือปีศาจอาจปรากฏตัว ดังนั้น เมื่อฉันได้ยินว่าคุณเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเจียงหนานและต้องการไปที่นั่น ฉันจึงตัดสินใจตามไปกับคุณเพื่อความปลอดภัย”

“ขอบคุณ” ซ่งซูหังกล่าว

“ยินดี.” นักล่าสัตว์ประหลาดหนุ่มเลิกคิ้วแล้วพูดว่า “ดังนั้น ฉันจะไปเดินเล่นในพื้นที่ Jiangnan ในอีกสองสามวันข้างหน้า ถ้ารุ่นพี่คนนั้นของคุณมาพาเราไปที่สถานที่ถ่ายทำ ให้โทรหาฉันด้วย ฉันจะไปที่นี่ทันที”

“แน่นอน ไม่มีปัญหา” ซ่ง ซูหัง กล่าวพร้อมกับพยักหน้า

“ในกรณีนั้น ฉันจะออกเดินทางหลังจากพักผ่อนมาระยะหนึ่งแล้ว ฉันยังต้องติดต่อสหายคนอื่นๆ ของฉันที่มาถึงพื้นที่ Jiangnan แล้ว” นักล่าสัตว์ประหลาดหนุ่มกล่าว

เด็กทั้งสามที่ไม่เชื่อฟังจ้องมองนักล่าสัตว์ประหลาดหนุ่มทันที

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง Guoguo ก็กัดฟันและพูดว่า “พี่ใหญ่ Shuhang… จริง ๆ แล้วเราสามคนมาที่ Jiangnan เพราะมีบางอย่างที่เราต้องการทำ”

“มาฟังกัน” ซ่ง ซูหัง พูดขณะที่เขาหัวเราะ

Loli Zhu เด็กสาวที่อายุน้อยกว่าเล็กน้อยตบหน้าอกของเธอและพูดว่า “เรามาที่นี่เพื่อปราบปีศาจและสัตว์ประหลาดด้วย!”

“…” ซ่งซูหัง

“เราจริงจังกับเรื่องนี้มาก เราประสบปัญหาในการหนีออกจากวัดพเนจรอันไกลโพ้นเพราะเราต้องการมาที่พื้นที่ Jiangnan เพื่อปราบปีศาจและสัตว์ประหลาด ดังนั้นฉันจึงขอให้พี่อาวุโส Shuhang ช่วยเหลือเรา !” Zhu กระโดดลงจากโซฟาและคุกเข่าต่อหน้า Song Shuhang ขอร้องเขาอย่างน่ารัก

“ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้า นับประสาอะไรกับปราบปีศาจหรือสัตว์ประหลาด… มันคงเป็นเรื่องมหัศจรรย์มากหากเจ้าไม่ถูกกิน” ซ่ง ซูหังไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

เด็กที่ไม่เชื่อฟังทั้งสามคนมีเพียงความแข็งแกร่งของอาณาจักรขั้นที่หนึ่ง และพวกเขาจะตกอยู่ในอันตรายร้ายแรงหากพวกเขาเผชิญหน้ากับปีศาจหรือวิญญาณชั่วร้ายของขั้นที่สอง ถ้าพวกเขาพบกับศัตรูของด่านที่สาม พวกเขาก็จะเหมือนกับขนมปังที่มีเนื้อยัดเข้าไปในปากของสุนัข

“ฉันมีเทคนิคลับในการกำจัด!” Guoguo กล่าวว่า ท้ายที่สุดแล้ว เขาเป็นศิษย์ของวิหารพเนจรอันไกลโพ้น และเขารู้เทคนิคเวทย์มนตร์หลายอย่างที่มีพลังในการปราบปีศาจและสัตว์ประหลาด

“ที่นี่เหมือนกัน นอกจากนี้ เรามีเครื่องรางของขลังด้วย” Shi และ Zhu กล่าว

“แม้ว่าคุณจะมีเทคนิคลับและเครื่องรางของขลัง แต่คุณสามารถรับมือกับปีศาจขนาดเล็กเพียงไม่กี่ตัวในด่านแรกได้ด้วยความแข็งแกร่งของคุณ” ซ่งซูหังตอบ

Guoguo กล่าวว่า “พอแล้ว”

Shi กล่าวว่า “ไม่เป็นไรตราบใดที่เราปราบปีศาจระดับต่ำได้”

Zhu กล่าวว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดีตราบใดที่เราสามารถปราบปีศาจได้อย่างน้อยหนึ่งตัว มิฉะนั้นเราจะไม่ยอมแพ้ และเราจะหนีอีกครั้งแม้ว่าพี่สามอาณาจักรจะพาเรากลับมา!”

“…” ซ่งซูหัง

“ดังนั้น จะดีกว่าไหมถ้าพี่ใหญ่ ชูหัง พาเราไปปราบปีศาจบ้าง” Guoguo แนะนำ

“ฉันขอโทษ แต่ฉันปฏิเสธ คุณสามารถรอพี่ชายอาวุโสสามอาณาจักรมา แล้วค่อยไปปราบปีศาจกับเขา” ซ่ง ซูหังพูดในขณะที่เขาลูบหัวโลลี่จู้

Guoguo กล่าวว่า “แต่พี่ชายสามอาณาจักรจะไม่พาเราไปปราบปีศาจและสัตว์ประหลาด … เขาจะพาเราไปที่ Faraway Wandering Temple โดยตรง”

“ฉันสัญญากับพี่ชายสามอาณาจักรว่าฉันจะจับตาดูคุณทั้งสาม ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถพาคุณไปปราบปีศาจและสัตว์ประหลาดได้ บางทีเราอาจจะไปครั้งหน้าก็ได้” ซ่ง ซูหัง กล่าว

เด็กทั้งสามที่ไม่เชื่อฟังมองหน้ากัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

หลังจากนึกขึ้นได้ว่ายังมีเวลาเหลืออีกสองหรือสามวัน พวกเขาจึงตัดสินใจปิดเรื่องนี้จนกว่าจะถึงเวลาต่อมา มนุษย์จะสร้างโอกาสของตัวเอง และพวกเขาจะพบมันในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

❄️❄️❄️

ประมาณ 15:30 น. นักล่าสัตว์ประหลาดหนุ่มอำลาซงซูหังและคนอื่นๆ มุ่งหน้าไปยังพื้นที่เจียงหนานเพื่อตามหาสหายของเขา

ผู้กำกับได้สัญญากับ Venerable White ว่าเขาจะเข้าร่วมในภาพยนตร์เรื่องนั้นที่มีตัวละครหลักเรื่อง Senior Thrice Reckless เรื่อง ❮My Reckless and Unrestrained Life❯ ดังนั้น ซ่ง ซูหัง จึงไม่กลัวว่าเขาจะวิ่งหนีไปในทันใด

หลังจากดูเวลาแล้ว ซ่งซูหังมองไปที่เด็กสามคนที่ไม่เชื่อฟังและพูดว่า “ใช่ เย็นนี้คุณอยากกินอะไร”

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีตราบใดที่ยังเป็นอาหารมังสวิรัติ ใช่แล้ว พี่ชายอาวุโส Shuhang ฉันได้ยินมาว่ามีร้านที่มีชื่อเสียงโดยเฉพาะในพื้นที่ Jiangnan ซึ่งเตรียมไก่มังสวิรัติและเนื้อมังสวิรัติ แม้ว่าจานนี้เป็นมังสวิรัติ แต่รสชาติก็ใกล้เคียงมาก นั่นเนื้อจริงๆ เหรอ” พระตัวเล็กพูดในขณะที่น้ำลายไหล

“ใช่ ฉันรู้จักร้านนั้น ตั้งอยู่ในย่านถนน Luo Xin” ซ่ง ซูหังพูดพร้อมกับพยักหน้า เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ถนน Luo Xin เป็นสถานที่ที่เขาได้พบกับ Soft Feather เป็นครั้งแรก อาจกล่าวได้ว่าเป็นจุดเปลี่ยนหนึ่งที่ทำให้เขาเข้าสู่โลกของผู้ฝึกฝน

“ถ้าอย่างนั้น พี่ใหญ่ชูหังจะพาเราไปชิมที่นั่นได้ไหม?” พระภิกษุน้อยกล่าวด้วยความยินดี

“ถ้าคุณต้องการฝ่าฝืนบัญญัติทางศาสนาของคุณ ฉันสามารถพาคุณไปลิ้มลองได้” ซ่ง ซูหัง กล่าวด้วยรอยยิ้ม

“?” พระภิกษุเล็กรู้สึกงงงวย

“ทำไมคุณถึงคิดว่าไก่มังสวิรัติมีรสชาติเหมือนไก่จริง ๆ รสชาติแบบนั้นเพราะพวกเขาใส่ซุปไก่ลงในจาน นอกจากนี้ อย่าแปลกใจเกินไปหากคุณพบกระดูกไก่ในปากของคุณในขณะที่กิน ‘ไก่มังสวิรัติ’ ‘” ซ่ง ซูหัง กล่าว

พระเล็ก: 😳

“ที่จริงไม่ว่าจะร้านไหน สมัยนี้หาอาหารมังสวิรัติ 100% ยากมาก บางทีเราอาจซื้อวัตถุดิบเองแล้วทำอาหารก็ได้ คุณบอกไม่ใช่เหรอว่าชิทำอาหารได้” ซ่ง ซูหัง กล่าว

หากมันไม่ได้ผลจริง ๆ เขายังคงมีทักษะลิ้นดอกบัวบานและ ‘ฤดูใบไม้ผลิที่มีชีวิต’ เช่นเดียวกับยาอดอาหาร ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับการอดอาหาร

“แน่นอน” Loli Shi พูดพร้อมกับพยักหน้า

❄️❄️❄️

เวลาประมาณ 15.40 น.

ซ่ง ซูหัง พาเด็กที่ไม่เชื่อฟังทั้งสามคนไปที่แผงขายอาหารในบริเวณถนนลั่วซินที่อยู่ติดกันเพื่อซื้อวัตถุดิบบางอย่าง ซิสเตอร์อาวุโส Ye Si อยู่บ้าน—เธอกำลังติดตามละครทีวีในช่วงปลายปี

จากนั้น ขณะที่ซ่ง ซูหัง และเด็กทั้งสามคนกำลังเดินผ่านตรอกเล็กๆ แห่งหนึ่ง ก็มีบางสิ่งที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น

ชายที่ดูดุร้ายหลายคนขวางซ่งซูหังและลูกทั้งสามคน

อันที่จริง ซ่งซูหังสังเกตเห็นพวกเขามานานแล้ว ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็เป็นเพียงคนธรรมดากลุ่มหนึ่ง

เหล่านี้เป็นนักเลงท้องถิ่นของละแวกนี้หรือไม่? ซ่ง ซูหัง คิดกับตัวเอง การรักษาความปลอดภัยรอบๆ เมืองมหาวิทยาลัยเจียงหนานแย่มากแล้วหรือ? ตำรวจลืมที่จะดูแลพื้นที่นี้อย่างเหมาะสมหรือไม่? ในท้ายที่สุด มหาวิทยาลัย Jiangnan ก็ยังคงเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง ดังนั้นการรักษาความปลอดภัยจะแย่ขนาดนี้จริงหรือ?

“ไอ้เด็กบ้า ในที่สุดฉันก็เจอเธอแล้ว!” ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ก็มีร่างผอมสูงออกมาจากกลุ่มคนที่มารวมตัวกันตรงหน้าเขา จ้องมองไปที่ซ่ง ซูหังด้วยความโกรธ

“พบฉัน…? คุณเป็นใคร” ซ่ง ซูหัง ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ร่างสูงและชายผู้นี้กัดฟันแน่นและพูดว่า “ฮิฮิฮิ… เจ้าหนู เจ้าลืมไปแล้วหรือ? ในทางกลับกัน ข้าจำเจ้าได้ชัดเจนมาก เมื่อสามเดือนก่อน ลุงคนนี้เจองานหนักหนาสาหัสและเตรียมขึ้นเวที อุบัติเหตุเล็กๆ น้อยๆ กับรถยนต์เป็นครั้งแรกเพื่อแบล็กเมล์คนขับ… แต่ฉันคิดไม่ถึงว่าจู่ๆ ไอ้สารเลวอย่างแกจะโผล่มาขโมยเงิน 2,000 หยวนในกระเป๋าของฉัน ทำให้ลุงคนนี้ต้องทนหนาวและหิวโหย สองสัปดาห์!”

เรื่องนี้ฟังดูค่อนข้างคุ้นเคย… ด้วยเหตุนี้ ซงซูหังจึงพยายามนึกถึงเหตุการณ์นั้น

ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็จำได้

“โอ้ คุณเอง!” ซ่ง ซูหัง กล่าวด้วยรอยยิ้ม

ย้อนกลับไปตอนนั้น เขาและสมาชิกวง Su Clan วัยสิบหกยังไม่รู้จักกันดีนัก วันนั้น สิบหกของตระกูลซูเพิ่งออกจากโรงพยาบาล และตัดสินใจมุ่งหน้าไปยังเมืองมหาวิทยาลัยเจียงหนานพร้อมกับซ่ง ซูหัง

ระหว่างทาง ทั้งคู่ได้พบกับคนขับรถวัยกลางคนที่ตกหลุมพรางและถูกแบล็กเมล์

ซง ซูหัง ทำท่าตั้งใจและแสร้งทำเป็นปลอบโยนคนแบล็กเมล์ ในขณะเดียวกันก็ยื่นมือออกไปขโมยกระเป๋าสตางค์ของฝ่ายตรงข้ามวิ่งหนีไป

ย้อนกลับไปในตอนนั้น คนแบล็กเมล์ไล่ตาม ซ่ง ซูหัง ไปหลายช่วงตึก แต่ก็ไม่สามารถไล่ตามเขาได้ในที่สุด

ซ่งซูหังยังจำได้ว่าเขาเพิ่งเริ่มฝึก ❮เทคนิคกำปั้นพุทธขั้นพื้นฐาน❯ ในตอนนั้น และเขากำลังมองหาใครสักคนที่จะลองใช้เทคนิคนี้ ดังนั้น เขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่าผู้หักหลังจะมาหาเขาพร้อมกับเพื่อน ๆ เพื่อให้บทเรียนแก่เขา ทำให้เขาสามารถฝึกฝน ❮เทคนิคกำปั้นพุทธขั้นพื้นฐาน❯ ต่อไปได้

แต่โชคไม่ดีสำหรับเขา คนแบล็กเมล์ไม่ได้ตามเขามา

ซ่ง ซูหังคิดว่าอีกฝ่ายลืมเขาไปนานแล้ว… และต่อมา ❮วิชากำปั้นพุทธขั้นพื้นฐาน❯ ของเขาถึงระดับปรมาจารย์ และการใช้มันกับคนธรรมดาก็คงไม่มีประโยชน์

แต่เขาคาดไม่ถึงว่าการตอบโต้ที่ล่าช้าของฝ่ายตรงข้ามจะมาถึงในอีกสามเดือนต่อมา

ซงซูหังกล่าวว่า “ฉันคิดว่าคุณจะตามหาฉันทันที ฉันไม่ได้คาดคิดมาก่อนว่าคุณจะมาหาฉันในตอนนี้เท่านั้น”

“ไอ้สารเลว เมื่อผมเริ่มตามหาคุณ คุณก็ไปเที่ยวพักผ่อนแล้ว ผมจะไปหาคุณได้ยังไง!” คนแบล็กเมล์พูดด้วยความโกรธ

“ถูกต้อง คุณมีประเด็น” ซ่ง ซูหัง กล่าวพร้อมกับพยักหน้า

คนแบล็กเมล์กัดฟันแน่นและพูดว่า “พอคุยกันได้แล้ว เจ้าหนู มือข้างไหนที่นายขโมยกระเป๋าสตางค์ของฉันในตอนนั้น วันนี้ ฉันจะหักมือนั้นของนาย!”