cultivation chat group ปล่อยให้เทพเขาคุยกัน - บทที่ 891: สหายเต๋าผู้บ้าบิ่นสามเท่า ข้าจะทำอย่างไรกับเจ้าดี?

เขาได้บีบเค้นชื่อลัทธิเต๋าของนักปราชญ์เมามายมูนออกมาได้สำเร็จแล้ว!

“ที่จริงแล้วเป็นท่านอาวุโสเมาเหล้านี่เอง! สวัสดีตอนเช้าครับท่านอาวุโส ที่จริงแล้วผมประสบเหตุระเบิดเมื่อไม่กี่วันก่อน และหมดสติมาตั้งแต่นั้น ผมเพิ่งฟื้นคืนสติวันนี้ และตัดสินใจโทรหาท่านอาวุโสเซียนกงทันที แต่ผมไม่คิดว่าท่านจะไปนั่งสมาธิอยู่คนเดียวแล้ว” ซ่งซูหางกล่าวด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน

“เข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นสหายน้อยซู่หางจะรับดาบเหาะได้ในตอนนี้ไหม? ข้าสามารถใช้ดาบเหาะนำสมบัตินั้นไปส่งให้ท่านได้ เพียงแค่ท่านส่งพิกัดมาให้ข้า” นักปราชญ์จันทร์เมากล่าวพร้อมรอยยิ้ม

“ได้สิ ตอนนี้ฉันอยู่ใกล้เมืองมหาวิทยาลัยเจียงหนานแล้ว ตกลง ฉันต้องทำอะไรบ้างเพื่อรับดาบเหาะ?” ซ่งซูหางถาม เขายังจำได้ว่าตอนที่อาจารย์ยาได้รับดาบเหาะจากปรมาจารย์ปราณ เขาต้องบอกพิกัดของตัวเองให้ดาบเหาะลงจอดด้วยตัวเอง

“อืม…แต่ละสำนักใช้วิธีที่แตกต่างกันในการส่งสัญญาณให้ดาบเหาะ วิธีที่ข้ามีอยู่นี้เป็นวิธีที่ง่ายมากในการทำให้ดาบเหาะไปถึงพิกัดที่กำหนด สหายน้อยซู่หาง เปิดแอปพลิเคชันส่งข้อความของเจ้าแล้วส่งตำแหน่งปัจจุบันของเจ้ามาให้ข้าผ่านฟีเจอร์ ‘แชร์ตำแหน่งแบบเรียลไทม์’ ของแอป ข้าจะส่งดาบเหาะไปยังตำแหน่งปัจจุบันของเจ้าโดยตรง เมื่อถึงเวลาที่กำหนด เมื่อดาบเหาะมาถึงบริเวณตำแหน่งของเจ้า ความคลาดเคลื่อนจะไม่เกินหนึ่งร้อยเมตร หลังจากที่ดาบเหาะอยู่ใกล้ๆ แล้ว เจ้าเพียงแค่ใช้พลังปราณแท้ในร่างกายและใช้เทคนิคการส่งเสียงลับแบบวงกว้างเพื่อตะโกนชื่อของข้า หากเจ้าทำเช่นนั้น ดาบเหาะจะหาตำแหน่งที่แน่นอนของเจ้าและลงจอดข้างๆ เจ้า” นักวิชาการเมามายจันทราตอบ

“ได้สิ ไม่มีปัญหา!” ซ่งซูหางกล่าว

จากนั้น เขาจึงรีบล็อกอินเข้าแอปส่งข้อความด่วนและส่งพิกัดของเขาไปยังบัญชีของ Senior Drunken Moan—[เมื่อพระจันทร์สว่างไสวปรากฏขึ้น]

ประมาณหนึ่งนาทีต่อมา

[เมื่อพระจันทร์สว่างไสวปรากฏขึ้น] กล่าวว่า “ดาบเหาะได้ถูกส่งไปแล้ว มันน่าจะมาถึงบริเวณใกล้เคียงเมืองมหาวิทยาลัยเจียงหนานในอีกประมาณสามชั่วโมง ฉันจะโทรไปแจ้งให้คุณทราบเมื่อดาบเหาะใกล้จะถึงบริเวณของคุณแล้ว”

“ขอบคุณค่ะ รุ่นพี่ 😁” ซงซูหางแนบอิโมจิรูปหน้ายิ้มมาในข้อความ

Scholar Druken *oon เป็นรุ่นพี่ที่ใจดีมาก!

❄️❄️❄️

ในขณะนั้นเอง โลลี่ซือก็วิ่งกลับเข้ามาในห้อง เมื่อเห็นว่าซ่งซู่หางยังอยู่ในห้อง เธอก็ลดความเร็วลงและเริ่มทำตัวเป็นหญิงสาวผู้มีคุณธรรมอีกครั้ง

“พี่ซูหาง ผมทำบะหมี่ผักและไข่เสร็จแล้วครับ ชามวางไว้บนโต๊ะอาหารข้างนอกเรียบร้อยแล้ว” ซือกล่าวอย่างอ่อนโยน

ซ่งซูหางกล่าวว่า “ขอบคุณครับ”

ชิยิ้มเล็กน้อย แล้วกลับไปนั่งที่เก้าอี้ จากนั้นใช้มือขวาเลื่อนเมาส์และคลิกปุ่มเล่น ส่วนมือซ้ายหยิบเมล็ดแตงโมออกมากำมือหนึ่ง แล้วเริ่มกินอย่างระมัดระวัง

ขณะรับประทานอาหาร เธอไม่ได้กินเมล็ดแตงโมทีละเมล็ด

เธอหยิบเมล็ดแตงโมมาหนึ่งกำมือแล้วใช้ฟันกัดเปลือกนอกให้แตก จากนั้นก็ย้ายเนื้อเมล็ดไปใส่จานเล็กๆ หลังจากแกะเปลือกเมล็ดแตงโมเสร็จแล้ว เธอก็ใส่เปลือกเมล็ดลงในถุงเล็กๆ จากนั้นเธอก็กินเมล็ดแตงโมที่แกะเปลือกแล้วทั้งหมดในคราวเดียว ดูเหมือนเธอจะมีความสุขมาก

เธอเป็นเด็กที่น่าสนใจทีเดียว

นอกจากนั้นแล้ว เธอยังทำอาหารเก่งมากอีกด้วย

บะหมี่ผัดผักใส่ไข่ชามนั้นอร่อยมากเลย

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ ซ่งซู่หางดูเวลา ปรากฏว่าเป็นเวลากว่า 9 โมงเช้าแล้ว

ซงซูหางกล่าวว่า “ได้เวลาไปมหาวิทยาลัยเพื่อลงทะเบียนและชำระค่าธรรมเนียมเรียบร้อยแล้ว”

❄️❄️❄️

ซ่งซู่หางกลับไปที่ห้องของเขาและหยิบกล่องจากใต้เตียง หยิบเงินสดออกมาจำนวนหนึ่งเพื่อใช้จ่ายค่าเล่าเรียน

หลังจากนั้น เขามองไปที่ฉีซึ่งยังคงดูหนังอยู่ และถามอย่างเหม่อลอยว่า “เอาล่ะ ฉี เธออยากอยู่ดูแลบ้าน หรืออยากไปเมืองมหาวิทยาลัยเจียงหนานกับฉัน?”

ชิหันศีรษะไปมองซ่งซูหางด้วยดวงตาสีดำโตเป็นประกาย จากนั้นก็หันกลับไปมองภาพยนตร์ที่ฉายอยู่บนจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง

สีหน้าสับสนปรากฏขึ้นบนใบหน้าเล็กๆ ของเธอ

เธอสนใจที่จะเดินทางไปเมืองมหาวิทยาลัยเจียงหนานกับซ่งซู่หาง เพราะเธอไม่เคยไปเมืองมหาวิทยาลัยมาก่อนเลย

อย่างไรก็ตาม เธอก็อยากดูหนังต่อ เธอดูไปได้แค่ครึ่งเรื่องแล้ว และเธอไม่อยากเลิกดูกลางคัน!

จะดีแค่ไหนถ้าเธอสามารถโคลนนิ่งตัวเองได้ในตอนนี้?

ซ่งซู่หางมองเห็นสีหน้าสับสนของฉี จึงพูดอย่างขบขันว่า “ไม่ต้องลำบากใจขนาดนั้นหรอก ข้าจะไปลงทะเบียนเอง คุณอยู่ดูแลน้องสาวกับพระน้อยเถอะ”

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ซือก็พยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้น ขอให้เดินทางปลอดภัยนะครับ รุ่นพี่ซูหาง ขอให้ท่านได้ไปอยู่ในที่ที่ดีกว่า”

ซ่งซู่หางพยักหน้า

ไปสู่สถานที่ที่ดีกว่า? ช่างเป็นลางดีเหลือเกิน…

❄️❄️❄️

หลังจากฝากให้ซือดูแลบ้านแล้ว ซ่งซูหางก็เดินทางไปยังเมืองมหาวิทยาลัยเจียงหนานเพียงลำพัง

ระหว่างทาง เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและส่งข้อความไปหาเกาหมูหมู ทูโบ และหยางเต๋อ บอกพวกเขาว่าเขาเดินทางไปมหาวิทยาลัยก่อนเวลาเพื่อจัดการเรื่องการลงทะเบียน

ทูโบตอบข้อความอย่างรวดเร็วและเขียนว่า “ซูหาง ทำไมเธอถึงไปลงทะเบียนเร็วขนาดนั้นล่ะ? ฉันน่าจะไปลงทะเบียนให้เสร็จในวันที่ 3 แล้วพักผ่อนอีกสองวัน นอกจากนี้ ฉันคิดว่าฉันเป็นโรค ‘กลัววันแรกของการเรียนมหาวิทยาลัย’ แล้ว วันนี้พอตื่นมาก็รู้สึกหดหู่ ประหม่า เหนื่อย และไม่มีสมาธิ แถมยังเหงื่อออก ปวดหัว และง่วงอีกด้วย…”

ซ่งซูหางเขียนว่า “ทูโบ คุณควรไปโรงพยาบาลตรวจร่างกายดู ฉันคิดว่าคุณอาจเป็นไข้หวัดใหญ่”

ทูโบ: “…”

หลังจากทูโบแล้ว หยางเต๋อและเกามู่มู่ก็ส่งข้อความมาบอกว่าพวกเขาจะลงทะเบียนในวันที่ 3 ของเดือนนี้เช่นกัน

ซ่งซู่หางได้ส่งข้อความตอบกลับไปยังเพื่อนๆ ของเขา

❄️❄️❄️

หลังจากพูดคุยกับเพื่อนๆ เสร็จ ซงซูหางก็เปิดบริษัทไนน์โพรวินซ์ นัมเบอร์วัน กรุ๊ป อย่างไม่เป็นทางการ

เขาต้องการส่งข้อมูลที่เขารวบรวมได้ก่อนที่จะหมดสติ—ข้อมูลเกี่ยวกับของเหลวสีดำ รวมถึงสิ่งที่เขาค้นพบหลังจากพูดคุยกับรุ่นพี่ไวท์สองที่ละเมอ—ไปยังรุ่นพี่ในกลุ่ม

การเดินเล่นไปพลางดูโทรศัพท์มือถือไปด้วยนั้นค่อนข้างอันตราย และอาจทำให้เกิดอุบัติเหตุได้ง่าย

อย่างไรก็ตาม ด้วยระดับความแข็งแกร่งของซ่งซู่หางในปัจจุบัน เขาสามารถเดินไปตามถนนโดยหลับตาได้โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขาเลย พลังจิตและประสาทการได้ยินของเขาสามารถทำหน้าที่เสมือนดวงตาได้

แต่ทันทีที่เขาเปิดกลุ่มเก้าแคว้นหมายเลขหนึ่ง เขาก็พบว่ามหาราชาแท้จริงภูเขาเหลืองกำลังส่งข้อมูลบางอย่างในกลุ่มนั้นอยู่

ข้อมูลนี้เกี่ยวข้องกับรายได้จากการขายตั๋วของภาพยนตร์เรื่อง ❮Apocalypse War❯

เนื้อหาของข้อมูลนั้นเกินจริงไปมาก

เกม ❮Apocalypse War❯ วางจำหน่ายในวันอาทิตย์ และก็ทำรายได้สูงสุดอันดับหนึ่งของวันนั้นไปทันที น่าเสียดายที่วางจำหน่ายในวันสุดท้ายของสัปดาห์ จึงทำให้ได้อันดับสองในตารางรายได้รวมของสัปดาห์

อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ดังกล่าวสร้างความประหลาดใจให้กับแม้แต่ผู้ใหญ่ในกลุ่มอันดับหนึ่งของเก้าจังหวัด

ถึงแม้ว่าท่านราชาแท้แห่งภูเขาเหลืองและผู้ใหญ่คนอื่นๆ ในกลุ่มจะโฆษณาภาพยนตร์เรื่องนี้ไปทั่วทุกหนทุกแห่งและทำให้มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของชาวจีน—โดยการฉายตัวอย่างภาพยนตร์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า—แต่การที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้อันดับสองหลังจากฉายเพียงวันเดียวก็เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายของทุกคน เพราะภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ที่ฉายในสัปดาห์นั้นก็เป็นภาพยนตร์ที่แข่งขันกันอย่างดุเดือดเช่นกัน

ถัดมาเป็นข้อมูลเกี่ยวกับรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศประจำสัปดาห์นี้ ซึ่งสิ้นสุดลงในวันนี้ ตามที่คาดไว้ ❮Apocalypse War❯ คว้าอันดับหนึ่งไปครอง และจากข้อมูลที่ปรากฏ มันทิ้งห่างภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ไปอย่างขาดลอย แม้จะรวมรายได้ของภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ใน 30 อันดับแรกเข้าด้วยกัน ก็ยังไม่ถึงเศษเสี้ยวของ ❮Apocalypse War❯ ด้วยซ้ำ

ความนิยมของ ❮Apocalypse War❯ สูงกว่าที่เคยเป็นมา และตอนนี้ได้รับความนิยมมากกว่าช่วงก่อนฉายหลายร้อยเท่า

เหล่าผู้ฝึกฝนวิชาเต๋าจากกลุ่มที่หนึ่งของเก้าแคว้นต่างพอใจกับผลลัพธ์นี้เป็นอย่างมาก นี่เป็นสิ่งที่ภาพยนตร์ที่กลุ่มของพวกเขาถ่ายทำด้วยความยากลำบากต้องการเพื่อให้ได้ผลลัพธ์เช่นนี้! ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นผู้ที่มีทักษะสูง~

หลังจากดูข้อมูลแล้ว ตับของซ่งซู่หางก็สั่นสะเทือน

ถ้าหนังเรื่องนั้นดังขนาดนั้น… ก็หมายความว่าชื่อเสียงที่ไม่ดีของพี่เกาเซิงคงแพร่กระจายไปไกลแล้วไม่ใช่เหรอ?

ซ่งซู่หางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเปิดเบราว์เซอร์บนมือถือ พิมพ์คำต่อไปนี้ลงในช่องค้นหา: พี่ชายเกาเซิง

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบ: [คุณพบผลลัพธ์ประมาณ 49,880,000 รายการ]

เหี้ย!

ภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน ผลประกอบการที่เกี่ยวข้องกับรุ่นพี่เกาเซิงก็พุ่งสูงถึงเกือบ 50 ล้านแล้วหรือ?

นอกจากนี้ยังมีข้อความอีกข้อความหนึ่งจากเครื่องมือค้นหา: [คุณหมายถึง ‘พี่เกาเซิงต้องตาย’ ใช่หรือไม่? ขณะนี้แสดงผลการค้นหาสำหรับ ‘พี่เกาเซิงต้องตาย’ หากคุณต้องการค้นหา ‘พี่เกาเซิง’ โปรดคลิกที่นี่]

ข้อความเตือนลักษณะนี้จะปรากฏขึ้นทุกครั้งที่มีคนพิมพ์ผิด และเครื่องมือค้นหาจะค้นหาคำหรือประโยคที่ ‘ถูกต้อง’ โดยอัตโนมัติ

ตัวอย่างเช่น หากใครต้องการค้นหานิยายเรื่อง ❮Cultivation Chat Group❯ บนอินเทอร์เน็ต และพิมพ์ ❮Cultibation Chat Group❯ โดยไม่ระมัดระวัง เครื่องมือค้นหาจะค้นหาเวอร์ชันที่ ‘ถูกต้อง’ โดยอัตโนมัติและค้นหาผลลัพธ์ที่เกี่ยวข้องกับ ❮Cultivation Chat Group❯

แต่…วลี “พี่เกาเซิง” กลายเป็นวลีที่ไม่ถูกต้องตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

ซ่งซู่หางรู้สึกว่าตัวเองหมดหวังแล้ว

ยิ่ง ❮Apocalypse War❯ ได้รับความนิยมมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งตกอยู่ในอันตรายมากขึ้นเท่านั้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนนี้ที่เขากำลังจะกลับไปมหาวิทยาลัย ซึ่งเพื่อนร่วมชั้นหลายคนรู้จักเขา

จากนั้น ซ่งซู่หางก็เปิดใช้งาน ‘เข็มกลัดแปลงร่าง’ อย่างเงียบๆ และสร้างหน้ากากป้องกันไข้หวัดใหญ่ลวงตาขึ้นมา แล้วเขาก็หยิบแว่นกันแดดขนาดใหญ่ออกมาจากกระเป๋าถือที่ย่อขนาดได้ หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง

ตอนที่ผมตัดสินใจเข้าร่วมถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง ❮Apocalypse War❯ ผมใฝ่หาความตายอย่างสุดโต่งเลย!

❄️❄️❄️

ซงซูหางกลับมาเปิดการแสดงในกลุ่มอันดับหนึ่งของเก้าจังหวัดอีกครั้ง

บังเอิญว่าท่านอาวุโสไวท์ก็ออนไลน์อยู่ด้วยเช่นกัน ท่านผู้ทรงเกียรติไวท์ได้สร้างสมบัติวิเศษมาหลายวันแล้ว และท่านก็ไม่ได้ออนไลน์เลยตลอดมา

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิไวท์: “@Tyrannical Saber Song One เพื่อนตัวน้อยซูหาง คุณออนไลน์อยู่หรือเปล่า? อีกไม่กี่วันคุณจะไปมหาวิทยาลัยเพื่อลงทะเบียนเรียนใช่ไหม?”

ซ่งซูหางตอบว่า “ท่านอาวุโสไวท์ ตอนนี้ผมกำลังเดินทางไปเมืองมหาวิทยาลัยเจียงหนานพอดี ผมจะไปจัดการเรื่องการลงทะเบียนครับ”

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิไวท์: “เอ๊ะ? ท่านจะไปที่นั่นวันนี้เหรอ? ไม่ใช่ว่าท่านจะลงทะเบียนวันที่ 3 เหรอ?”

ซงซูหางกล่าวว่า “เมืองมหาวิทยาลัยเจียงหนานอนุญาตให้นักศึกษาลงทะเบียนได้ตั้งแต่วันที่ 1 ถึง 3 คุณสามารถลงทะเบียนได้ตลอดเวลาในช่วงสามวันนี้”

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิไวท์: “อ๋อ…ดูเหมือนฉันจะจำผิดไป ใช่แล้ว สมบัติวิเศษของฉันจะออกมาจากเตาหลอมวันนี้ตอนเที่ยง นอกจากนี้ คุณจะไปชมการประลองครั้งยิ่งใหญ่ระหว่างผู้ฝึกฝนอิสระแห่งแม่น้ำเหนือกับปรมาจารย์อมตะทองแดงไตรแกรมในเย็นนี้หรือเปล่า ถ้าคุณไป คุณอยากไปกับฉันไหม?”

ซ่งซูหาง: “ได้สิ! ถ้าท่านอาวุโสไวท์มา เราก็ไปด้วยกันได้” ตอนนั้น ดาบบินของนักปราชญ์มูนผู้เสพยาคงมาถึงพร้อมกับมายาหางมังกรแล้ว เขาจะสามารถมอบสมบัติให้ท่านอาวุโสไวท์ได้ทันที

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิไวท์: “ตกลง งั้นเจอกันตอนเที่ยงนะ นอกจากนี้… @ท่านเจ้าถ้ำหมาป่าหิมะ ท่านสหายหมาป่าหิมะ ท่านออนไลน์อยู่หรือเปล่า? ผมสั่งของไปที่ร้านท่านเมื่อสองสามวันก่อน เสร็จเรียบร้อยแล้วหรือยัง?”

เจ้าถ้ำหมาป่าหิมะ: “ท่านไวท์อาวุโส ตอนนี้ข้ายังอยู่ที่บ้านของท่านสกายลาร์คอาวุโส ช่วยเธอผนึกร่างของเธอด้วยน้ำแข็งอยู่ ข้าได้มอบหมายคำสั่งของท่านให้ลูกพี่ลูกน้องของข้าแล้ว ความสามารถของเขาในการจัดการเรื่องแบบนี้เป็นเลิศ เขาจะเตรียมใบรับรองที่ท่านต้องการให้พร้อมสำหรับวันนี้”

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิไวท์: “เยี่ยมเลย! 😄 งั้นผมขอเพิ่มอะไรลงไปในรายการสั่งซื้ออีกได้ไหมครับ?”

เจ้าแห่งถ้ำหมาป่าหิมะ: “ได้สิ ท่านไวท์อาวุโส ท่านแค่บอกข้ามาก็พอ”

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิไวท์: “เราคุยกันเป็นการส่วนตัวดีกว่า เก็บเรื่องนี้เป็นความลับจากสมาชิกคนอื่นๆ ในกลุ่มไปก่อนดีกว่า”

เจ้าแห่งถ้ำหมาป่าหิมะ: “ตกลง ไม่มีปัญหา ฉันจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ”

ด้วยเหตุนี้เอง ท่านผู้ทรงเกียรติไวท์และเจ้าแห่งถ้ำหมาป่าหิมะจึงเริ่มสนทนากันเป็นการส่วนตัว

แต่ในขณะนั้นเอง แมด เซเบอร์ ผู้บ้าระห่ำสามครั้ง ซึ่งไม่ได้ปรากฏตัวมาสักพักแล้ว ก็โผล่มา

จอมบ้าบิ่นสามเท่า แมด เซเบอร์: “@ท่านไวท์ผู้ทรงเกียรติ, @ท่านลอร์ดถ้ำหมาป่าหิมะ, ท่านไวท์อาวุโส, หมาป่าหิมะ พวกคุณคุยกันส่วนตัวไม่ได้นะ! ไม่งั้น… พวกคุณจะท้อง!”

หลังจากเขียนไปแค่นี้ Thrice Reckless Mad Saber ก็ได้ส่งรูปมาด้วย

เป็นภาพวาดสไตล์จิบิของหญิงตั้งครรภ์ ในภาพหญิงคนนั้นกำลังร้องไห้และพูดว่า “ฉันคุยส่วนตัวแค่สามนาทีก็ท้องแล้ว ทำยังไงดีคะ”

“…” ซ่งซูหัง

ภูเขาเยลโล่ราชาที่แท้จริง: “…” สหายเต๋าผู้บ้าบิ่นสามเท่า ข้าจะทำอย่างไรกับเจ้าดี?

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิผีเสื้อวิญญาณ: “ฮิฮิ @ขนนกนุ่มแห่งเกาะผีเสื้อวิญญาณ ท่านผีเสื้อวิญญาณผู้เป็นนักบวช ท่านออนไลน์อยู่หรือเปล่า?”

ขนนกนุ่มแห่งเกาะผีเสื้อวิญญาณ: “ฉันออนไลน์อยู่ นอกจากนี้ ท่านผู้บำเพ็ญเต๋าขาว บัญชีของฉันยังถูกเพิ่มเข้าไปในกลุ่มอันดับหนึ่งแห่งเก้าแคว้นแล้ว ดังนั้นท่านสามารถแท็กฉันได้โดยตรง”

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิ Spirit Butterfly ได้เข้าสู่ระบบออนไลน์ด้วยบัญชีของท่านและเขียนข้อความว่า “สหายเต๋าขาว เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ/คะ?”

ท่านอาจารย์ไวท์กล่าวว่า “เรื่องมันเป็นอย่างนี้ครับ…เมื่อเร็วๆ นี้ ผมได้ยินเรื่องสนุกๆ เกี่ยวกับศิลปะการหลบหนีจากผู้ฝึกฝนเต๋าอีกท่านหนึ่ง นั่นก็คือศิลปะการหลบหนี ผมจะอธิบายคร่าวๆ ว่ามันทำงานอย่างไร ก่อนอื่น พลังวิญญาณของผู้ท้าทายจะถูกผนึกด้วยผนึกที่ซับซ้อนกว่าเจ็ดชนิด ผู้ท้าทายจะไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้จนกว่าจะทำลายผนึกเหล่านั้นเสียก่อน จากนั้น ผู้ท้าทายจะถูกนำขึ้นไปที่ความสูง 30,000 เมตร และถูกผลักลงมาจากดาบบิน ขณะที่กำลังตกลงมา ผู้ท้าทายจะต้องทำลายผนึกมากกว่าเจ็ดชนิด หากพวกเขาสามารถทำลายผนึกได้ก่อนถึงพื้น พวกเขาสามารถใช้ดาบบินหรือความสามารถในการเดินกลางอากาศของจักรพรรดิวิญญาณขั้นที่ห้าเพื่อลงจอดได้อย่างปลอดภัย แต่ถ้าหากพวกเขาทำไม่สำเร็จ…พวกเขาจะได้สัมผัสกับความรู้สึกของการตกลงมาจากความสูง 30,000 เมตร (โดยที่พลังวิญญาณยังคงถูกผนึกอยู่) ผมรู้สึกตื่นเต้นมาก และหัวใจของผมเต้นเร็วขึ้นเพียงแค่ได้ยินเรื่องนี้”

ซ่งซูหัง: “…”

True Monarch Yellow Mountain: “…”

เจ้าแห่งเกาะเทียนเทียนคง: “…”

รองเจ้าสำนักเกาะเทียนเทียนเหว่ย: “…”

คุณชายฟีนิกซ์สเลเยอร์: “…”

ศิลปะการแสดงนี้ทั้งสนุกสนานและน่าตื่นเต้นจนทุกคนต่างพูดไม่ออก พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะมีคนอื่นในโลกของผู้ฝึกฝนวิชาเซียนที่ชอบแสวงหาความตายเหมือนกับทริซเร็กเลสอีก!

ซ่งซูหาง: “ท่านผู้อาวุโสไวท์ นักพรตท่านนั้นที่ท่านพูดถึงยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่าครับ?”

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิไวท์: “แน่นอน! เขาคือจอมราชันย์แท้ขั้นที่หก และเขาจะไม่ตายง่ายๆ หรอก ครั้งล่าสุด เขาโดดลงมาจากความสูง 50,000 เมตร โดยมีตราประทับถึงยี่สิบชนิดติดอยู่บนตัว… และเขาก็ทำไม่สำเร็จ แต่บาดเจ็บไม่หนักมาก เขากลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมหลังจากเข้ารับการบำบัดสองปี”

“…” ซ่งซูหัง

ผู้อาวุโสท่านนี้มีชีวิตอยู่มาได้อย่างไรถึงได้ฝึกฝนจนถึงขั้นที่หกได้?!

หรือเป็นไปได้ไหมว่า เช่นเดียวกับ Senior Thrice Reckless คนที่ชอบแสวงหาความตายทุกคนจะมีโชคดี?

พระอาจารย์ไวท์กล่าวเสริมว่า “อย่างไรก็ตาม…สหายผู้บำเพ็ญเพียรผีเสื้อ ท่านไม่คิดหรือว่าการนำความท้าทายที่น่าตื่นเต้นนี้ไปใส่ไว้ในภาพยนตร์เรื่อง ❮ชีวิตอันบ้าบิ่นและไร้ขอบเขตของข้า❯ ที่ท่านสหายผู้บ้าบิ่นสามครั้งเป็นตัวเอก จะน่าสนใจมาก?”

ท่านผู้ทรงคุณวุฒิ Spirit Butterfly: “ฟังดูยอดเยี่ยมมาก! 👏”

ในชั่วขณะต่อมา พระวิญญาณผีเสื้อผู้ศักดิ์สิทธิ์ได้ตัดการเชื่อมต่อเพื่อแก้ไขสคริปต์

“…” ซ่งซูหัง