cultivation chat group ปล่อยให้เทพเขาคุยกัน - บทที่ 897: แม่น้ำทางเหนือ ฉันกลัวจัง~

ปรมาจารย์อมตะทองแดงไตรแกรมถึงกับตะลึงงัน

ไม่ต้องสงสัยเลย… ออร่าที่แผ่ออกมาจากร่างของผู้ฝึกฝนอิสระแห่งแม่น้ำเหนือ คือออร่าของจักรพรรดิแท้ขั้นที่หก!

ชายผู้นี้กลายเป็นพระมหากษัตริย์ที่แท้จริงเมื่อใด?

ไอ้คนโกง! หลายเดือนก่อนมันยังบอกอีกเหรอว่าจะฝ่าด่านระดับห้าขึ้นไปได้ พร้อมกับอัดมันเละเทะระหว่างการต่อสู้บนยอดเขาต้องห้าม?

แต่ตอนนี้ พอเขาหันหลังกลับ ปรากฏว่านอร์เทิร์นริเวอร์กลายเป็นมหาอำนาจที่แท้จริงไปแล้วเหรอ?

แต่ที่สำคัญกว่านั้น… ชายจากนอร์เทิร์น ริเวอร์คนนี้โผล่มาข้างหลังเขาได้อย่างไรกัน?

คนที่อยู่บนท้องฟ้าคือใคร?

นั่นไม่ใช่ตัวแทนหรือหุ่นเชิดอย่างแน่นอน

เป็นไปได้ไหม…ว่ามันเป็นโคลน?

ปรมาจารย์อมตะทองแดงไตรแกรมครุ่นคิดถึงเรื่องบางเรื่อง ซึ่งเป็นเรื่องที่เหล่าผู้ฝึกฝนวิชาเต๋าในกลุ่มเก้าแคว้นอันดับหนึ่งต่างสงสัยกันทุกคน อย่างที่ทุกคนรู้กันดีว่า ผู้ฝึกฝนวิชาเต๋าแห่งแม่น้ำเหนือออนไลน์เกือบทุกวัน ไม่ว่าข้อความจะถูกส่งไปเมื่อใด เขาก็จะเป็นคนแรกที่ตอบกลับ นี่คือเหตุผลที่เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นนักรบศักดิ์สิทธิ์ผู้ออนไลน์ตลอดเวลาของกลุ่มเก้าแคว้นอันดับหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม นักพรตอิสระแห่งแม่น้ำเหนือก็ต้องฝึกฝน ค้นหาสมบัติ ปรุงยา สร้างสมบัติวิเศษที่ผูกพันกับชีวิต และอื่นๆ อีกมากมายเช่นกัน

ดังนั้น สมาชิกในกลุ่มจึงสงสัยว่า นักเพาะปลูกอิสระแห่งแม่น้ำเหนือ อาจมีร่างโคลนพิเศษที่มีหน้าที่เพียงอย่างเดียวคือปล่อยน้ำท่วมกลุ่ม เพราะนั่นจะอธิบายได้ว่าทำไมเขาถึงออนไลน์อยู่ตลอดเวลา

หลังจากครุ่นคิดมาถึงจุดนี้ ปรมาจารย์อมตะทองแดงไตรแกรมเริ่มสงสัยว่าคนที่เขาโจมตีไปก่อนหน้านี้คือร่างโคลนที่จอมพรวดพราดแห่งแม่น้ำเหนือสร้างขึ้นเพื่อโจมตีกลุ่มหรือไม่…

ความคิดนี้แวบเข้ามาในใจของปรมาจารย์อมตะทองแดงไตรแกรมอย่างฉับพลัน

ในขณะที่จักรพรรดิทองแดงกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก นักพรตอิสระแห่งแม่น้ำเหนือก็เหยียบย่ำพื้นด้วยเท้าของเขา แล้วพุ่งเข้าหาจักรพรรดิทองแดงที่กำลังบินอยู่ เขาต้องการโจมตีซ้ำ!

“สวัสดี ท่านจอมทัพทองแดงไตรแกรม” นักพรตอิสระแห่งแม่น้ำเหนือยิ้มอย่างเป็นมิตรพลางกล่าวว่า “โปรดจำไว้ว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ให้เรียกข้าด้วยความเคารพว่า ท่านจอมทัพแม่น้ำเหนืออาวุโส!”

นี่คือประโยคที่ปรมาจารย์อมตะทองแดงไตรแกรมใช้โอ้อวดต่อหน้าผู้ฝึกฝนอิสระแห่งแม่น้ำเหนือ หลังจากเปิดเผยพลังระดับหกของตน เขาไม่คาดคิดเลยว่าเพียงไม่กี่นาทีต่อมา ผู้ฝึกฝนอิสระแห่งแม่น้ำเหนือจะสลับชื่อ และใช้ประโยคนั้นย้อนกลับมาทำร้ายเขา

พวกเขาไม่ได้บอกเหรอว่าสำหรับสุภาพบุรุษแล้ว การรอสิบปีเพื่อแก้แค้นไม่ใช่เรื่องมากเกินไป? ทำไมเขาต้องรีบร้อนขนาดนี้?

❄️❄️❄️

ในชั่วพริบตาต่อมา นักเพาะปลูกอิสระแห่งแม่น้ำเหนือก็เทเลพอร์ตมาอยู่ข้างๆ ไตรแกรมทองแดง

“การต่อสู้ครั้งนี้จบลงแล้ว!” ชาวนาผู้ปลูกพืชอิสระแห่งแม่น้ำเหนือกล่าว

จากนั้นเขาก็เริ่มโจมตี!

↓↘→↘↓↙←XO.

“ไม่ดีเลย!” เซียนเทพทองแดงไตรแกรมรู้ว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่ ก่อนหน้านี้ นักพรตอิสระแห่งแม่น้ำเหนือได้ชกวนใส่ด้านหลังเขา ในขณะนี้ เขายังลอยอยู่กลางอากาศ จึงไม่สามารถหลบการโจมตีที่เข้ามาได้

เขากำลังจะโดนโจมตีสองครั้งกลางอากาศ!

“ร้องไห้ ตะโกน ร้องโวยวาย~ จงยอมรับการลงโทษอย่างนอบน้อม” นักพรตอิสระแห่งแม่น้ำเหนือเริ่มชกต่อย

“ปัง ปัง ปัง~”

นักพรตอิสระแห่งแม่น้ำเหนือไม่ได้ใช้ท่าทางอันซับซ้อนหรือลูกแก้วดาบผูกพันชีวิตทั้งสิบสองลูกนั้นเลย เขาเพียงแต่ไล่ตามไตรแกรมทองแดงและโจมตีอย่างรวดเร็ว เขาต้องการน็อคเอาท์เขาก่อนที่หมอดูเจ้าเล่ห์จะฟื้นตัว

“โอ๊ย~” เซียนเทพทองแดงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด น่าเสียดายที่เขาไม่มีร่างโคลนเหมือนกับเซียนนักรบแห่งแม่น้ำเหนือ

หมัดเหล่านั้นพุ่งเข้าใส่ร่างกายของเขาโดยตรง และแต่ละหมัดก็มีแรงเหวี่ยงรุนแรง ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง

แย่จัง เป็นไปได้ไหมที่เขาจะแพ้?

ไม่ เขาต้องอดทนต่อไปอีก!

เขายังมีไม้เด็ดที่เตรียมไว้สำหรับจอมพรวนดินแห่งแม่น้ำเหนือ แม้ว่าเขาจะแพ้ เขาก็ต้องใช้ไม้เด็ดนั้นก่อน!

จากนั้นปรมาจารย์อมตะทองแดงไตรแกรมก็กัดฟันและต้านทานการโจมตีอย่างรวดเร็วของเหล่าผู้ฝึกฝนอิสระแห่งแม่น้ำเหนือ

ขณะเดียวกัน เขาก็เริ่มสะสมพลังจิตวิญญาณในร่างกายของเขา

จากนั้น ในขณะที่จอมพรวนดินแห่งแม่น้ำเหนือกำลังโจมตีติดต่อกันเป็นครั้งที่ 20 ปรมาจารย์อมตะทองแดงไตรแกรมก็พบช่องโหว่เล็กๆ และงัดกระดองเต่าออกมา

“ปัง ปัง ปัง…” หมัดของจอมพรวนดินแห่งแม่น้ำเหนือซัดเข้าใส่กระดองเต่า

เซียนอมตะทองแดงไตรแกรมฉวยโอกาสนี้กลิ้งหลบไป ทำให้หลุดพ้นจากคอมโบของจอมพรวนดินแห่งแม่น้ำเหนือ

❄️❄️❄️

ในที่สุด Copper Trigram ก็หนีรอดไปได้

นักพรตอิสระแห่งแม่น้ำเหนือได้แต่หดกำปั้นกลับพร้อมกับหอบเล็กน้อย ดวงตาเต็มไปด้วยความเสียใจ

เป็นเรื่องน่าเสียดายจริงๆ ที่เขาไม่สามารถโค่นปรมาจารย์อมตะคอปเปอร์ ไตรแกรมลงได้ในคราวเดียว ตอนนี้คอปเปอร์ ไตรแกรมหนีรอดจากการโจมตีต่อเนื่องของเขาไปได้แล้ว การจะเริ่มการโจมตีต่อเนื่องอีกครั้งคงไม่ใช่เรื่องง่าย

นักเพาะปลูกอิสระแห่งแม่น้ำเหนือได้ใช้พลังงานของเขาไปเป็นจำนวนมาก

การประสานหมัดเมื่อครู่ดูค่อนข้างเรียบง่าย แต่ผู้ฝึกฝนพลังปราณอิสระแห่งแม่น้ำเหนือและปรมาจารย์อมตะไตรแกรมทองแดงต่างพยายามหักล้างการเคลื่อนไหวของกันและกันมาโดยตลอด

หมัดแต่ละหมัดของจอมพรวดพราดแห่งแม่น้ำเหนือมุ่งเป้าไปที่การทำลายการป้องกันของปรมาจารย์ทองแดงไตรแกรมก่อน จากนั้นจึงปล่อยพลังหมุนวนออกมาเพื่อป้องกันไม่ให้เขาโต้กลับ การใช้คอมโบ 20 ท่านี้เหนื่อยล้ากว่าการใช้ท่าไม้ตายใหญ่ของเขาด้วยลูกแก้วดาบ 12 ลูกก่อนหน้านี้ [ท้องฟ้ายามค่ำคืน] เสียอีก

ปรมาจารย์อมตะทองแดงไตรแกรมก็หอบหายใจเช่นกัน ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยหมัด เขาทำได้เพียงกัดฟันและต่อต้าน ในขณะนี้ ร่างกายของเขาเจ็บปวดทุกครั้งที่ขยับตัว

นอกจากนี้ การโจมตีของนอร์เทิร์นริเวอร์นั้นร้ายกาจอย่างแท้จริง เขาเล็งเป้าไปที่ไต กระเพาะอาหาร ลำคอ ใบหน้า และอื่นๆ อีกมากมาย

ทั้งสองมองหน้ากัน พร้อมที่จะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

ปรมาจารย์อมตะทองแดงไตรแกรมกัดฟันพลางกล่าวว่า “เจ้าแม่น้ำเหนือชั่วร้าย ข้าไม่คาดคิดเลยว่าเจ้าจะบรรลุถึงระดับปรมาจารย์แท้ขั้นที่หกแล้ว”

“ฉันก็พูดแบบเดียวกันกับคุณได้” นักเพาะปลูกอิสระแห่งนอร์เทิร์นริเวอร์ตอบ

❄️❄️❄️

“ผมไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่านอร์เทิร์นริเวอร์จะก้าวขึ้นเป็นจอมราชันย์ขั้นที่หกได้ด้วย การแข่งขันครั้งนี้คุ้มค่าแก่การรับชมจริงๆ” กัวต้าผู้ใช้หอกผ่าซุนถอนหายใจด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ

“นี่คือการต่อสู้ทางยุทธศาสตร์ที่แท้จริง” คุณชายฟีนิกซ์สเลเยอร์กล่าว

แฟรี่ ลิ้นจี่ กล่าวว่า “บ้าจริง ฉันคิดว่ามีแค่ทองแดงไตรแกรมเท่านั้นที่ถึงขั้นที่หกแล้ว ฉันไม่คิดเลยว่าแม่น้ำเหนือจะกลายเป็นราชาที่แท้จริงได้ด้วย สองคนนี้ร้ายกาจจริงๆ”

นางฟ้าตงฟางหกกล่าวว่า “กลยุทธ์ที่ใช้ในเมืองนั้นลึกซึ้งเกินไป ข้าอยากกลับไปชนบท…”

“ท่านเซียนตงฟางหก อย่าได้ขุ่นเคืองใจไป แต่ในเมืองมีถนนใหญ่ที่เหมาะสำหรับการขับขี่ ส่วนถนนในชนบทของเรายังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง และไม่อาจต้านทานพลังของท่านได้ ด้วยฝีมือการขับขี่ของท่าน หากท่านได้ขับรถไปที่นั่น ท่านคงจะทำลายชนบทของเราจนพังพินาศได้แน่ๆ” หยางเซียนแห่งสำนักหลอมสมบัติกล่าว

นางฟ้าตงฟางหกกล่าวว่า “ชิ หยางเซียน เจ้าเบื่อชีวิตแล้วหรือไง คิดจริงๆ หรือว่าถ้าเจ้าไม่หยุดพูดเสียที ข้าจะไม่เหยียบเจ้าให้ตายในไม่ช้า?”

“…” ซ่งซูหัง

❄️❄️❄️

หลังจากนั้นไม่นาน…

ณ ยอดของพระราชวังต้องห้าม การแข่งขันรอบที่สองระหว่างเซียนเซียนไตรแกรมทองแดงและผู้ฝึกฝนอิสระแห่งแม่น้ำเหนือได้เริ่มต้นขึ้น

“ในเมื่อเราทั้งสองอยู่ในระดับเดียวกัน เจ้าจึงสู้ข้าไม่ได้หรอก ไตรแกรมทองแดง” นักพรตอิสระแห่งแม่น้ำเหนือยื่นมือออกไป และเรียกลูกแก้วดาบทั้งสิบสองลูกกลับมา

เนื่องจากเวลาที่มีจำกัด เขาจึงไม่มีเวลาที่จะตีขึ้นรูปสมบัติวิเศษทั้งสิบสองชิ้นนี้ใหม่หลังจากเลื่อนขั้นเป็นระดับจักรพรรดิที่แท้จริงขั้นที่หก ดังนั้น สมบัติเหล่านั้นจึงยังคงเป็นของขั้นที่ห้าอยู่

ในช่วงระดับขั้นที่ห้า ลูกแก้วดาบเหล่านี้ช่วยให้นอร์เทิร์นริเวอร์เพิ่มพลังโจมตีได้ถึงสิบสองเท่าเมื่อใช้ท่าไม้ตาย [ราตรีสวรรค์] แต่หากเขาใช้ลูกแก้วเหล่านี้ในตอนนี้ที่เขาเป็นจอมราชันย์แท้ขั้นที่หกแล้ว เนื่องจากระดับของลูกแก้วดาบที่ต่ำกว่า พลังโจมตีของเขาขณะใช้ท่า [ราตรีสวรรค์] จะเพิ่มขึ้นเพียงสามเท่าเท่านั้น

แต่การเพิ่มขึ้นถึงสามเท่า…ก็มากเกินพอที่จะโค่นล้ม Copper Trigram ได้แล้ว!

“ฮ่าๆ อย่าเพิ่งใจร้อนไป แม่น้ำเหนือ” ปรมาจารย์ทองแดงไตรแกรมยิ้มเล็กน้อย จากนั้นเขาก็หยิบผ้าขาวผืนนั้นออกมาคลุมร่างกายอีกครั้ง

“เจ้าอยากจะใช้วิชาแปลงกายเพื่อสวมรอยเป็นคนอื่นหรือ? คราวนี้เจ้าจะเลียนแบบใครเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจข้า? ยังไงก็ไม่สำคัญหรอกว่าเจ้าจะเลียนแบบใคร… ในเมื่อข้ารู้แล้วว่าเจ้าคือคนที่อยู่เบื้องหลังใบหน้านั้น เจ้าจะต้องพ่ายแพ้ต่อหมัดของข้า!” นักพรตแห่งแม่น้ำเหนือกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

หลังจากพูดจบ นักพรวนดินอิสระแห่งแม่น้ำเหนือก็เคลื่อนพลไป

ลูกแก้วดาบทั้งสิบสองลูกลอยอยู่ข้างกายเขา และท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวในครั้งนี้งดงามตระการตายิ่งกว่าเดิม และในที่สุดก็บดบังท้องฟ้าที่แท้จริงไปเสียหมด

การเคลื่อนไหว [ดาบสิบสองเล่มแห่งทางช้างเผือก—ท้องฟ้ายามค่ำคืน] ได้ปกคลุมผ้าขาวและไตรแกรมทองแดงในทันที

“ฉีก~”

ผ้าสีขาวถูกฉีกขาดออก

ในชั่วขณะต่อมา เหล่าผู้เพาะปลูกทั้งหมดก็เห็นเงาที่สวยงามปรากฏออกมาจากด้านหลังผ้าที่ฉีกขาด

เธอเป็นหญิงสาวที่มีความงามที่ทำให้บรรดาชาวนาที่อยู่ในที่นั้นต่างตะลึงงัน

เธอไม่ได้สูงมากนัก แต่รูปร่างเพรียวบางของเธอนั้นโดดเด่น ผิวของเธอขาวราวหิมะ ไร้ที่ติ ผมยาวสีบลอนด์ และเท้าเล็กๆ ที่งดงาม นิ้วเท้าเหมือนหยก ดวงตาของเธอดำสนิทและสดใส ดึงดูดความสนใจของทุกคนราวกับสายฟ้าในยามค่ำคืน

เธอคือผลงานชิ้นเอกของพระผู้สร้าง สตรีผู้เหนือกว่าธรรมชาติทั้งปวง

สวยงามตระการตา สวยงามอย่างเหลือเชื่อ!

“แย่จัง เธอสวยกว่าฉันอีก” นางฟ้าตงฟางหกกล่าว

“ฉันเทียบกับคอปเปอร์ไทรแกรมไม่ได้เลย… ไม่น่าเชื่อเลยว่าฉันเทียบกับคอปเปอร์ไทรแกรมไม่ได้เลย…” นางฟ้าหิ่งห้อยพึมพำกับตัวเอง บางทีอาจถึงเวลาที่จะส่งปรมาจารย์อมตะคอปเปอร์ไทรแกรมออกไปในอวกาศด้วยพลังผลักดันของเธอแล้ว

❄️❄️❄️

“แม่น้ำเหนือ~” หญิงสาวผมทองเผยสีหน้ามีเสน่ห์เมื่อเผชิญกับการฟันดาบที่กำลังจะมาถึง “ฉันกลัวมากเลย…”

เสียงของเธอฟังดูเลือนรางและไม่ชัดเจน

หลังจากได้ยินแล้ว ซ่งซู่หางก็รู้สึกว่าเสียงนั้นคุ้นเคยมาก

ถึงกระนั้น เสียงที่ฟังดูคุ้นเคยนี้ก็ยังแปลกประหลาดมาก…

เมื่อซ่งซู่หางพยายามนึกว่าเคยได้ยินเสียงนี้จากที่ไหน เขาคิดถึงเสียงของพ่อเป็นอย่างแรก และเมื่อนึกเช่นนั้น เขาก็รู้สึกว่าเสียงที่ได้ยินนั้นช่างคล้ายกับเสียงของพ่อเหลือเกิน

จากนั้น เขานึกถึงเสียงของแม่ขึ้นมา และเขาก็รู้สึกแปลกๆ ว่าเสียงที่ได้ยินนั้นช่างคล้ายกับเสียงของแม่เสียเหลือเกิน

หลังจากนั้น เมื่อเขาพยายามนึกถึงเสียงของท่านผู้ทรงคุณวุฒิไวท์ที่อยู่ใกล้ๆ เขาก็รู้สึกว่าเสียงลวงนั้นคล้ายกับเสียงของท่านผู้ทรงคุณวุฒิไวท์…

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงพยายามนึกถึงเสียงของเหล่าผู้ปฏิบัติธรรมใกล้เคียง… กัวกัว, นางฟ้าลิ้นจี่, หมอผี และสมาชิกคนอื่นๆ ในกลุ่มอันดับหนึ่งแห่งเก้าแคว้น

เขาค้นพบว่าเมื่อใดก็ตามที่เขาพยายามนึกถึงเสียงของบุคคลใดบุคคลหนึ่ง เสียงลวงนั้นจะเปลี่ยนไปและเริ่มฟังดูเหมือนกับเสียงของบุคคลนั้น

เสียงลวงตาที่ว่านี้ เรียกได้ว่าเป็นสุดยอดฝีมือด้านการเลียนเสียงเลยทีเดียว!

ในขณะที่หญิงสาวผู้สวยงามคนนั้นพูดด้วยความเขินอาย นักพรตอิสระแห่งแม่น้ำเหนือก็หยุดชะงักทันที

“แม่น้ำทางเหนือหยุดแล้ว!” คุณชายฟีนิกซ์สเลเยอร์ร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ

จากนั้น เขาก็นึกถึงความเป็นไปได้บางอย่างขึ้นมาทันที… เป็นไปได้ไหมว่าหญิงสาวผมทองอร่ามคนนี้คือผู้ฝึกฝนพลังปราณหญิงที่ผู้ฝึกฝนพลังปราณอิสระแห่งแม่น้ำเหนือเคยชื่นชอบในอดีต?

ไม่ใช่แค่คุณชายฟีนิกซ์สเลเยอร์เท่านั้น สมาชิกทุกคนในกลุ่มอันดับหนึ่งของเก้าแคว้นที่รู้เรื่องเกี่ยวกับผู้ฝึกฝนอิสระแห่งแม่น้ำเหนือที่เคยชอบผู้หญิงคนหนึ่งในอดีต ต่างก็ลงความเห็นเดียวกัน

“จตุรอาชาทองแดงใช้กลอุบายที่น่ารังเกียจเช่นนี้จริงหรือ! เขาแปรพักตร์ไปเป็นคนรักของแม่น้ำเหนือ!” กัวต้า จอมหอกผ่าฟ้ากล่าว

“ข้าไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะค้นพบรูปลักษณ์ของหญิงสาวที่แม่น้ำเหนือเคยชื่นชอบในอดีต… แต่ข้าคิดว่าเขาน่าจะเจอรูปถ่ายหรือภาพเหมือนของหญิงคนนี้ และไม่เคยได้ยินเสียงของเธอมาก่อน ดังนั้นเขาจึงใช้เสียงลวงนี้เพื่อหลอกล่อผู้ฝึกฝนอิสระแห่งแม่น้ำเหนือ” คุณชายฟีนิกซ์สเลเยอร์คาดเดา

“จอมพรวดยแห่งแม่น้ำเหนือหยุดการโจมตีของเขาได้จริงๆ ความรู้สึกนี่น่ากลัวจริงๆ… เขาไม่กล้าลงมือต่อต้าน ‘คนรัก’ ของเขาเลย ทั้งๆ ที่รู้ชัดเจนว่านางคือไตรแกรมทองแดงปลอมตัวมา” ศิษย์พี่สามภพถอนหายใจด้วยความรู้สึก จากนั้นก็พูดกับกัวกัวว่า “เห็นไหมว่าพระอย่างพวกเราโชคดีแค่ไหน? ไม่มีรัก ก็ไม่มีความเศร้า”

“…” ซ่งซูหัง

ในขณะที่เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรทั้งหลายกำลังเป็นห่วงเขาอยู่นั้น จู่ๆ ผู้บำเพ็ญเพียรอิสระแห่งแม่น้ำเหนือก็หัวเราะออกมา

อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่เสียงหัวเราะที่แฝงไปด้วยความเศร้า

“คอปเปอร์ ไตรแกรม เจ้ามันโง่!” ลูส คัลติเวเตอร์ แห่งนอร์เทิร์น ริเวอร์ กล่าว