cultivation chat group ปล่อยให้เทพเขาคุยกัน - บทที่ 902: ฉันรับเฉพาะเงินหยวนหรือดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น

ก่อนหน้านี้ ซ่งซู่หางค่อนข้างระมัดระวังสิ่งของจากโลกของผู้ฝึกฝนวิชาเซียนที่เขาไม่รู้จักดีนัก แต่หลังจากได้เมล็ดบัวดำบาปนั้นมาอยู่ในมือ เขาก็กลืนมันลงไปโดยไม่คิดอะไรมาก

เป็นเพราะเขาไว้ใจนายอาวุโสไวท์ใช่หรือไม่? และความไว้วางใจนี้ขยายไปถึงนายอาวุโสไวท์สองด้วยใช่หรือไม่?

ไม่ นั่นเป็นไปไม่ได้ รุ่นพี่ขาวก็คือรุ่นพี่ขาว และรุ่นพี่ขาวสองก็คือรุ่นพี่ขาวสอง ซ่งซูหางอธิบายเรื่องนี้ชัดเจนมาก

ในกรณีเช่นนั้น เป็นไปได้ไหมว่าเป็นเพราะกลิ่นหอมของเมล็ดบัวดำบาป ที่ทำให้เขาแสดงอาการเหมือนคนหิวโหยที่เพิ่งเห็นอาหาร?

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม เขารู้สึกว่าตนเองประมาทเกินไป

“ซู่หาง ฮือๆๆ~ เธอไม่เป็นไรใช่ไหม ฮือๆๆ~” ในขณะนั้น พี่สาวเย่ซือก็เริ่มร้องไห้ออกมาเสียงดัง ดูเศร้าโศกเสียใจมาก

หนูแฮมสเตอร์ปีศาจตกอยู่ในอาการงุนงงชั่วขณะ มันเห็นว่าซ่งซู่หางอยู่ในอาการมึนงง และเย่ซือก็เริ่มร้องไห้ออกมาอย่างกระทันหัน ด้วยความกังวลใจ มันจึงถามว่า “เฮ้ คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”

เป็นไปได้ไหมว่าเมล็ดบัวดำบาปนั้นมีอะไรผิดปกติจริงๆ และซ่งซู่หางถูกวางยาพิษ?

“ข้าสบายดี ไม่มีอะไรผิดปกติ” ซ่งซู่หางตอบ เมื่อเขากลืนเมล็ดบัวนั้นลงไป เขารู้สึกราวกับกินด้ายทองคำของจีนเข้าไป มันขมมาก นอกจากนี้ วิชาอสูรที่เขาควรจะปลุกขึ้นมาหลังจากกินเมล็ดบัวดำบาปก็ยังไม่ตื่นขึ้นมาเลย

“ถ้าอย่างนั้น แล้วหัวของวิชาสามหัวหกแขนของคุณล่ะ ทำไมมันถึงร้องไห้อย่างน่าเวทนาเช่นนั้น” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจถาม

ซ่งซู่หางก็สงสัยเช่นกัน จึงถามว่า “เย่ซี่ ทำไมท่านถึงร้องไห้?”

“ฮือๆๆ~ ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่พอเห็นเจ้าแฮมสเตอร์ตัวน้อยน่ารักตัวนี้บาดเจ็บและดูน่าสงสารจัง ฉันก็อดร้องไห้ออกมาไม่ได้”

“…” ซ่งซูหัง

“…” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจ

ไม่นานหลังจากนั้น หนูแฮมสเตอร์ก็พูดเสียงดังว่า “เดี๋ยวก่อนสิ คุณไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้ฉันบาดเจ็บสาหัสเหรอ? บาดแผลทั้งหมดบนตัวฉันเป็นความผิดของคุณ!”

“ฮือๆๆ~ ฉันรู้! ฉันเองที่ทำร้ายเธออย่างหนัก! แต่ตอนนี้ ฉันหยุดน้ำตาไม่ได้แล้ว” พี่สาวเย่ซี่พยายามเช็ดน้ำตา แต่เนื่องจากผลของ ❮ตำราน้ำตาไม่สิ้นสุด❯ น้ำตาของเธอจึงไม่มีทีท่าว่าจะหยุดไหล

ผู้หญิงอาจร้องไห้ได้เป็นแม่น้ำ แต่เย่ซือสามารถร้องไห้ได้เป็นมหาสมุทร

“…” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจ

เจ้าหนูแฮมสเตอร์ไม่เคยเห็นใครเสแสร้งขนาดนี้มาก่อน! ก่อนอื่น เธอทำร้ายมันอย่างรุนแรง จากนั้น เธอบอกว่าเธอร้องไห้เพราะมันดูน่าสงสารมาก! น้ำตาเหล่านั้นปลอมยิ่งกว่าน้ำตาของจระเข้เสียอีก!

แต่ในช่วงเวลานั้นเอง ร่างกายของซ่งซู่หางเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่างหลังจากที่เขากินเมล็ดบัวดำบาปเข้าไป

ประการแรก ทักษะการฟื้นฟูร่างกายของเขาพัฒนาขึ้นอย่างมาก เขารู้สึกได้ว่าความสามารถในการฟื้นฟูพลังงานเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ประการที่สอง อายุขัยของเขาก็เพิ่มขึ้นอีกประมาณสิบปี

อันที่จริงแล้ว การที่อายุขัยของเขาเพิ่มขึ้นนั้นไม่ได้เกิดจากเมล็ดบัวดำบาปโดยตรง หลังจากที่เมล็ดบัวดำบาปเริ่มออกฤทธิ์ มันได้เกิดการสอดคล้องกับพลังของเมล็ดบัวทองคุณธรรมที่อยู่ในร่างกายของเขา หลังจากที่เมล็ดของดอกบัวทั้งสองชนิดเกิดการสอดคล้องกัน อายุขัยของซ่งซู่หางจึงเพิ่มขึ้นอีกสิบปี

นี่นับเป็นพรที่คาดไม่ถึงจริงๆ

เนื่องจากซ่งซู่หางได้ก้าวเข้าสู่ขั้นที่สามแล้ว หากไม่มีอุบัติเหตุใดๆ เขาจะมีอายุยืนได้ถึง 300 ปีอย่างสบายๆ นอกจากนี้ เขายังได้กินเมล็ดบัวทองอันประเสริฐและดื่มน้ำจากบ่อน้ำพุแห่งชีวิตในหัวใจ ซึ่งช่วยเพิ่มอายุขัยของเขาอีก 50 ปี ดังนั้น ตอนนี้เขาจึงมีอายุยืนได้ถึง 400 ปี

และหลังจากกินเมล็ดดอกบัวดำบาปแล้ว อายุขัยของเขาก็เพิ่มขึ้นอีกสิบปี

ไม่ควรดูถูกการเพิ่มขึ้นสิบปีนี้ ในโลกของผู้ฝึกฝนวิชา มีผู้ใหญ่หลายท่านที่อยู่ในสภาวะบำเพ็ญเพียรอย่างลึกซึ้ง ซึ่งบางครั้งจำเป็นต้องใช้เวลาประมาณสิบปีนี้เพื่อทะลุไปสู่ระดับต่อไป ดังนั้น ผู้ฝึกฝนวิชาจึงไม่ดูถูกการเพิ่มขึ้นในลักษณะนี้

นอกเหนือจากทักษะการฟื้นฟูร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้นและอายุขัยที่ยาวนานขึ้นแล้ว ผลกระทบอื่นๆ ของเมล็ดบัวดำบาปก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน หลังจากกินเมล็ดบัวทองคุณธรรมแล้ว จะได้รับทักษะพิเศษ ในทำนองเดียวกัน หลังจากกินเมล็ดบัวดำบาปแล้ว จะได้รับวิชาปีศาจ

เมื่อวิชาปีศาจถูกปลุกให้ตื่นขึ้นแล้ว มันจะทำงานเหมือนกับทักษะที่มีมาแต่กำเนิด ไม่จำเป็นต้องศึกษา และจะเรียนรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับมันโดยอัตโนมัติ

“เป็นยังไงบ้าง? ได้ทักษะอะไรมาบ้าง?” เย่ซือถามด้วยความอยากรู้

ซ่งซู่หางมีสีหน้าผิดปกติ

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็กล่าวว่า “ผมเพิ่งปลุกพลังวิชาปีศาจขึ้นมา และมันน่าจะเป็นวิชาที่ทรงพลังมาก”

ขณะพูด ซ่งซู่หางยกเท้าซ้ายขึ้นเบาๆ

ในชั่วขณะต่อมา พลังปราณได้รวมตัวกันใต้ฝ่าเท้าซ้ายของเขา แปรสภาพเป็นดอกบัวดำที่ค้ำยันฝ่าเท้าของเขาไว้ จากนั้น เมื่อซ่งซู่หางยกเท้าอีกข้างขึ้น สิ่งเดียวกันก็เกิดขึ้น และดอกบัวดำอีกดอกก็ปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าอีกข้างของเขา

ด้วยวิธีนี้เอง ซ่งซู่หางจึงเหยียบย่ำดอกบัวและเดินขึ้นไปบนท้องฟ้าสูงตระหง่าน ทุกครั้งที่เขาก้าวเดิน ดอกบัวก็จะปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้า ทำให้ร่างกายของเขาลอยอยู่กลางอากาศได้ ส่วนดอกบัวที่แก่กว่านั้นก็จะเหี่ยวเฉาและหายไปอย่างรวดเร็ว

ก้าวหนึ่งก้าว ดอกบัวหนึ่งดอก ดอกบัวเบ่งบานและเหี่ยวเฉาไปทีละก้าว

ทักษะดังกล่าวคล้ายคลึงกับเทคนิคเวทมนตร์ทางพุทธศาสนา โดยมีข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ ดอกบัวที่ปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของซ่งซู่หางนั้นเป็นสีดำ

ด้วยวิชาเวทมนตร์ปีศาจนี้ ซ่งซู่หางจึงสามารถเดินกลางอากาศได้ แม้ว่าเขายังอยู่ในระดับขั้นที่สามก็ตาม เมื่อเทียบกับวิชาลิ้นดอกบัวบานแล้ว ซ่งซู่หางชอบวิชาปีศาจนี้มากกว่า เพราะมันทำให้เขาสามารถสร้างดอกบัวได้ในทุกย่างก้าว

อย่างไรก็ตาม วิชาปีศาจนี้ก็มีข้อจำกัดเช่นกัน และเขาไม่สามารถใช้มันได้เรื่อยๆ ด้วยระดับความเชี่ยวชาญในปัจจุบัน ซ่งซู่หางสามารถสร้างดอกบัวได้มากที่สุดเพียงร้อยดอกก่อนที่จะต้องพัก

แต่เช่นเดียวกับทักษะอันเหนือธรรมดาของดอกบัวทองอันทรงคุณธรรม วิชาปีศาจนี้ก็สามารถอัพเกรดได้เช่นกัน

ในการยกระดับวิชาปีศาจนี้ ผู้ใช้จะต้องค้นหาเมล็ดพันธุ์ดอกบัวดำบาปอื่นๆ หรือฝึกฝนทักษะอย่างขยันขันแข็งจนกว่าจะเลเวลอัพโดยอัตโนมัติ

❄️❄️❄️

“มันเป็นทักษะอีกอย่างที่เกี่ยวข้องกับดอกบัวเหรอ?” เย่ซี่ถามด้วยความสงสัย

“ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น บางทีอาจเป็นเพราะอิทธิพลของวิชาดอกบัวทองอันประเสริฐก็ได้” ซ่งซู่หางกล่าว ซ่งซู่หางในตอนนี้สามารถทำให้ดอกบัวเบ่งบานได้ด้วยลิ้นและเท้า ตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาก็อยู่ในสภาพเหมือนดอกบัวบานสะพรั่งเต็มตัว

เย่ซี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงถามว่า “ดอกบัวที่บานอยู่ใต้ฝ่าเท้าของท่านเหล่านี้ กินได้ด้วยหรือครับ?”

“ไม่!” ซ่งซูหางกล่าว “ยิ่งไปกว่านั้น ฉันคิดว่าคงไม่มีใครอยากกินดอกบัวที่ฉันเหยียบย่ำหรอก”

นอกเหนือจากทักษะ ‘การเดินดอกบัวเบ่งบาน’ แล้ว ซ่งซู่หางยังได้รับวิชาปีศาจอีกหนึ่งวิชาด้วย

อันที่จริง ซ่งซู่หางได้รับวิชาอสูรสองวิชาหลังจากกินเมล็ดบัวดำบาปนั้น!

เทคนิคปีศาจอีกอย่างหนึ่งเรียกว่า [ฟันแข็งแรงและเจริญอาหาร] ซึ่งมีพื้นฐานมาจากหลักการดูดซับและส่งผลกลับ

ดูเหมือนจะเป็นวิชาปีศาจที่เจ๋งมาก ผู้ใช้สามารถดูดซับวิชาเวทมนตร์ทั้งหมดที่พุ่งเข้ามาหาและสะท้อนกลับไปได้

อย่างไรก็ตาม มันก็มีข้อจำกัดที่สำคัญหลายประการ

ก่อนอื่น ซ่งซู่หางจะต้องกลืนวิชาเวทมนตร์ที่พุ่งเข้ามา จากนั้นใช้ปากของเขาปล่อยวิชานั้นกลับไปที่ศัตรู

กล่าวอีกนัยหนึ่ง หากมีใครขว้างลูกไฟใส่ซ่งซู่หาง ซู่หางก็สามารถใช้วิชาปีศาจนี้โต้กลับได้ โดยการอ้าปาก เปิดใช้งานทักษะ [ฟันแข็งแรงและความอยากอาหารที่ดี] แล้วกลืนลูกไฟลงไป จากนั้นใช้ปากยิงลูกไฟกลับไปที่ศัตรู ดังนั้น หากไม่มีฟันแข็งแรงและจิตใจที่เหมาะสม ก็จะไม่สามารถใช้วิชาปีศาจนี้ได้

นอกเหนือจากข้อจำกัดเรื่องขนาดของปากแล้ว เทคนิคเวทมนตร์นี้ไม่สามารถต่อต้านเทคนิคเวทมนตร์ประเภท ‘วัสดุ’ ได้

หากเป็นการโจมตีด้วยพลังงานวิญญาณบริสุทธิ์ เช่น ลูกไฟ พายุทอร์นาโด กระแสน้ำ หรือสายฟ้า… ผู้ใช้สามารถรับมันเข้าไปและส่งมันกลับไปได้โดยไม่มีปัญหา

แต่ถ้าหากวิชาเวทมนตร์ของฝ่ายตรงข้ามมีศักยภาพในการเรียกอุกกาบาต หรือปล่อยการโจมตีทางอ้อมประเภทอื่น ๆ วิชาอสูรนี้ก็แทบจะไร้ประโยชน์ เพราะซ่งซู่หางไม่สามารถกลืนอุกกาบาตแล้วส่งมันกลับไปได้

เทคนิคปีศาจที่ดูทรงพลังนี้ แท้จริงแล้วค่อนข้างอ่อนแอเนื่องจากข้อจำกัดสองประการนี้

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เทคนิคปีศาจ [ฟันแข็งแรงและ食欲ดี] นี้ฟังดูคุ้นเคยมาก…

แน่นอนว่า เทคนิคปีศาจ [ฟันแข็งแรงและ食欲ดี] นี้ แท้จริงแล้วคือเทคนิคของเจ้าแห่งถ้ำมังกรนั่นเอง

จ้าวแห่งถ้ำมังกร คือปีศาจที่ท่านผู้ทรงเกียรติไวท์ได้เผลอเสียบไม้ย่างมันในแดนยมโลก สุดท้ายแล้ว นักวิชาการเซียนกงได้นำร่างของมันมากลั่นเป็น ‘ยามังกรปีศาจ’

ในอดีต ซ่งซู่หางเคยฝันถึงประสบการณ์ชีวิตของจ้าวแห่งถ้ำมังกร และเขา ‘เห็น’ จ้าวแห่งถ้ำมังกรกินเมล็ดดอกบัวดำบาปที่เติบโตในโลกใต้พิภพ และได้รับวิชาปีศาจ [ฟันแข็งแรงและกินจุ]

เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าวิชาปีศาจ [ฟันแข็งแรงและเจริญอาหาร] นี้จะตื่นขึ้นในร่างกายของเขาด้วย

อย่างไรก็ตาม ซ่งซู่หางยังไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับวิชาอสูรที่สองนี้ในตอนนี้

หนูแฮมสเตอร์ปีศาจยังคงอยู่ที่นั่น และความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองก็ไม่ดีพอที่จะเปิดเผยความลับให้กันฟัง ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจว่าตอนนี้ยังไม่ควรพูดถึงวิชาปีศาจข้อที่สองนี้ดีกว่า

นอกจากนั้น ซ่งซู่หางยังรู้สึกว่าวิชาปีศาจ [ฟันแข็งแรงและกินจุ] น่าจะเหมาะกับเขามาก เพราะซู่หางมีวิชาเสริมที่เรียกว่า ❮วิชากลืนปลาวาฬ❯ ที่ช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้ฟันและกระเพาะอาหารอยู่แล้ว

บางทีการผสมผสานระหว่างวิชาปีศาจ [ฟันแข็งแรงและ食欲ดี] กับ ❮วิชากลืนปลาวาฬ❯ อาจจะก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่น่าสนใจก็ได้ หลังจากออกจากสนามประลองนี้แล้ว เขาจะลองใช้มันดู

❄️❄️❄️

ซ่งซู่หางเข้าใจวิธีการใช้วิชาปีศาจได้อย่างง่ายดาย

ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องทำก็คือรอให้แฮมสเตอร์ปีศาจฟื้นพลัง แล้วจึงค่อยออกจากสนามประลองประหลาดนี้ไป

ในขณะนั้น หนูแฮมสเตอร์ปีศาจนอนอยู่บนพื้นเหมือนศพ

ในชั่วขณะต่อมา มันเห็นว่าศีรษะหนึ่งหัวและแขนหนึ่งคู่ของซ่งซู่หาง [วิชาสามหัวหกแขน] ผุดออกมาจากร่างของซู่หางและมาอยู่ข้างๆ มัน

“ซ่งซู่หาง เจ้าหลอกข้า!” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจพูดอย่างโกรธเคืองหลังจากเห็นร่างสมบูรณ์ของเย่ซี่ ไม่มีวิชาสามหัวหกแขนเลย มันเป็นเรื่องโกหกทั้งหมด!

“ฮิฮิ” ซงซูหางยิ้มเล็กน้อย “ไม่ว่าเธอจะเป็นส่วนหนึ่งของวิชาสามหัวหกแขนของข้าหรือไม่ ข้าก็ชนะอยู่ดี”

“…” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจ

แต่ในขณะนั้นเอง เย่ซือก็กล่าวว่า “อย่าพูดถึงเรื่องนั้นเลย ข้าเห็นว่าท่านบาดเจ็บสาหัสมาก”

ในที่สุดเธอก็หยุดร้องไห้แล้ว

หนูแฮมสเตอร์ปีศาจกลอกตาด้วยความดูถูกเหยียดหยาม แล้วพูดว่า “แกนั่นแหละที่ทำร้ายฉัน แกน่าจะรู้ว่าฉันบาดเจ็บหนักแค่ไหน”

“ฮ่าฮ่า” เย่ซือหัวเราะ แล้วพูดว่า “อยากให้ผมใช้วิชารักษาให้คุณไหม?”

“คุณสามารถใช้เทคนิคการรักษาได้เหรอ? ถ้าอย่างนั้น ฉันต้องการเทคนิคเวทมนตร์ประเภทน้ำ ไม่ใช่เทคนิคการรักษาแบบพุทธศาสนา” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจกล่าว

“แน่นอน ข้าใช้ได้!” เย่ซือกล่าว “ข้าเป็นศิษย์ของสำนักน้ำใส และวิชาเวทมนตร์ประเภทน้ำเป็นความถนัดของข้า”

“ถ้าอย่างนั้น คุณสามารถใช้เทคนิคการรักษาเพื่อรักษาบาดแผลของฉันได้ไหม” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจถามอย่างสุภาพ

“ได้สิ แต่…คุณมีเงินไหม?” เย่ซี่ถาม

“คุณหมายถึง…หินวิญญาณใช่ไหม?” หนูแฮมสเตอร์ถาม

“ไม่ครับ ผมหมายถึงเงินหยวนหรือดอลลาร์สหรัฐฯ นะครับ ผมไม่รับเงินดองเวียดนามหรือรูเปียห์อินโดนีเซีย” เย่ ซี กล่าว

“…” หนูแฮมสเตอร์ปีศาจ